VI Ka 129/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę C. R. oskarżonego o przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. (groźby karalne), art. 288 § 1 k.k. (zniszczenie mienia) i art. 157 § 1 k.k. (naruszenie czynności narządu ciała). Sąd pierwszej instancji, wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 25 listopada 2025 r. (sygn. akt II K 216/25), przypisał oskarżonemu popełnienie tych czynów, kwalifikując je m.in. jako występek o charakterze chuligańskim (art. 57a § 1 k.k.) i orzekając karę 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelacje, uznał apelację obrońcy za częściowo zasadną. Kluczowym argumentem było wyeliminowanie kwalifikacji czynu jako występku chuligańskiego, ponieważ oskarżony, mimo działania w miejscu publicznym i z błahego powodu, nie działał "publicznie" w rozumieniu przepisów procesowych (brak możliwości dostrzeżenia jego działania przez nieokreśloną liczbę osób). Sąd odwoławczy zmienił również kwalifikację prawną, eliminując art. 57a § 1 k.k. i łącząc czyn z art. 157 § 1 k.k. ze zniszczeniem okularów (art. 288 § 1 k.k.) w zbiegu przepisów (art. 11 § 2 k.k.). W konsekwencji, na podstawie art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k., orzeczono karę 10 miesięcy ograniczenia wolności. Sąd odwoławczy uznał również, że wypowiadane przez oskarżonego słowa nie stanowiły groźby karalnej z art. 190 § 1 k.k., lecz były jedynie opisem przemocy stosowanej w danym momencie. Apelacja prokuratora, która wnioskowała o surowszą karę pozbawienia wolności, stała się bezprzedmiotowa wobec zmiany kwalifikacji prawnej czynu. Sąd utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, w tym zasądzenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego zwrotu kosztów pomocy prawnej oraz zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przesłanki "działania publicznego" w kontekście wystętków chuligańskich oraz rozróżnienie między groźbą karalną a opisem bieżącej przemocy.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów kodeksu karnego oraz kodeksu postępowania karnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy działanie sprawcy w miejscu publicznym, ale w sytuacji braku możliwości dostrzeżenia go przez nieokreśloną liczbę osób, może być uznane za działanie "publiczne" w rozumieniu przepisu o występku o charakterze chuligańskim?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, do spełnienia przesłanki działania publicznego nie wystarcza, że sprawca działał w miejscu publicznym. Musi istnieć możliwość dostrzeżenia jego zachowania przez nieokreśloną liczbę osób.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że działanie "publicznie" zachodzi wówczas, gdy ze względu na miejsce, okoliczności lub sposób działania sprawcy, jego zachowanie jest lub może być dostępne dla nieokreślonej liczby osób, a sprawca ma tego świadomość i się na to godzi. W analizowanej sprawie, mimo działania w miejscu publicznym, na ulicy znajdował się jedynie oskarżony i pokrzywdzony, co wykluczało spełnienie tej przesłanki.
Czy wypowiadane przez sprawcę słowa "ja Cię zap…", "będę bił" w trakcie zadawania ciosów stanowią groźbę karalną z art. 190 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie słowa nie stanowią groźby karalnej, jeśli dotyczą zdarzeń dokonujących się w tym samym czasie, a nie zdarzeń przyszłych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że art. 190 § 1 k.k. dotyczy groźby popełnienia przestępstwa na przyszłość. W analizowanym przypadku oskarżony bił pokrzywdzonego i jednocześnie werbalnie opisywał przemoc, którą stosował, a nie groził jej użyciem w przyszłości.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i zastosował przepisy prawa procesowego, w szczególności art. 7 k.p.k. (swobodna ocena dowodów) i art. 5 § 2 k.p.k. (zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego)?
Odpowiedź sądu
Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty naruszenia art. 7 i 410 k.p.k. były niezasadne, a zarzut naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. również był bezpodstawny, ponieważ obrońca kwestionował ocenę dowodów, a nie istnienie nieusuniętych wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że wadliwa ocena dowodów nie stanowi naruszenia art. 410 k.p.k., a zarzut naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. jest rozłączny z zarzutem naruszenia art. 7 k.p.k. Obrońca, kwestionując ocenę dowodów, nie wykazał istnienia nieusuniętych wątpliwości, które należałoby rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| H. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/oskarżyciel posiłkowy |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 115 § § 21
Kodeks karny
Definicja wystepku o charakterze chuligańskim, wymagająca łączne spełnienie przesłanek: umyślny zamach na zdrowie, działanie publiczne, bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, oraz okazywanie rażącego lekceważenia porządku prawnego.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 37a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 57a § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Eliminacja kwalifikacji czynu jako występek chuligański z powodu braku przesłanki działania "publicznie". • Wyłączenie kwalifikacji prawnej z art. 190 § 1 k.k. (groźby karalne) z uwagi na to, że słowa oskarżonego dotyczyły zdarzeń jednoczesnych z biciem, a nie przyszłych. • Zmiana kwalifikacji prawnej czynu na art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. • Obniżenie wymierzonej kary ograniczenia wolności.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia art. 7, 410 i 5 § 2 k.p.k. w zakresie oceny dowodów. • Wniosek o uniewinnienie oskarżonego. • Apelacja prokuratora o wymierzenie kary pozbawienia wolności i kary łącznej.
Godne uwagi sformułowania
do spełnienia przesłanki działania publicznego nie wystarcza, że sprawca działał w miejscu publicznym • zachowanie sprawcy jest lub może być dostępne (dostrzegalne) dla nieokreślonej liczby osób • wypowiadane słowa muszą dotyczyć zdarzeń przyszłych, a nie zdarzeń dokonujących się w jednym czasie • oskarżony bił i mówił, w sposób niecenzuralny, że pobije, bije
Skład orzekający
Anna Kalbarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki \"działania publicznego\" w kontekście wystętków chuligańskich oraz rozróżnienie między groźbą karalną a opisem bieżącej przemocy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów kodeksu karnego oraz kodeksu postępowania karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzyjna interpretacja przepisów prawa procesowego (np. "działanie publiczne") dla kwalifikacji prawnej czynu i wymiaru kary. Rozróżnienie między groźbą a opisem bieżącej przemocy jest również kluczowe.
“Czy "działanie publiczne" to tylko bycie w miejscu publicznym? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczową różnicę.”
Dane finansowe
WPS: 2800 PLN
zwrot kosztów pomocy prawnej: 840 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.