Orzeczenie · 2017-01-17

VI KA 1287/16

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2017-01-17
SAOSKarneoszustwaŚredniaokręgowy
oszustwoinwestycjerynek finansowywprowadzenie w błądniekorzystne rozporządzenie mieniemapelacjasąd okręgowykara pozbawienia wolnościzawieszona kara

Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego M. B. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu, który skazał go za sześć występków z art. 286 § 1 kk (oszustwo inwestycyjne), dokonał częściowej zmiany zaskarżonego wyroku. Sąd odwoławczy uznał częściowo zasadne zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk, art. 366 § 1 kpk), które doprowadziły do błędnych ustaleń faktycznych w sądzie pierwszej instancji, w szczególności co do daty zasilenia rachunku na rynku F. i rzeczywistego obracania środkami. Sąd Okręgowy skorygował opis czynów, precyzując, że oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do posiadanych umiejętności inwestycyjnych oraz możliwości wywiązania się z umów. Zmieniono również punkt wyroku dotyczący obowiązku zrealizowania wyroku sądowego, ograniczając go do kwoty 240.000 zł, gdyż wyrok sądu cywilnego dotyczył wyższej kwoty. Pomimo tych zmian, sąd odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie o karze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata, uznając ją za adekwatną do popełnionych czynów i okoliczności sprawy, w tym strat poniesionych przez pokrzywdzonego. Sąd odwoławczy podkreślił, że mimo błędów proceduralnych, oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona oszustwa, wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do umiejętności inwestycyjnych i możliwości wywiązania się z umów, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion oszustwa inwestycyjnego, zwłaszcza w kontekście wprowadzania w błąd co do umiejętności i możliwości wywiązania się z umów, a także kwestie proceduralne związane z oddalaniem wniosków dowodowych.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego rodzaju oszustwa inwestycyjnego i zawiera elementy proceduralne, które mogą ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do posiadanych umiejętności inwestycyjnych i możliwości wywiązania się z umów, wyczerpując tym samym znamiona oszustwa z art. 286 § 1 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona oszustwa, wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do posiadanych umiejętności inwestycyjnych na rynku F. oraz co do możliwości wywiązania się z zawartych umów.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy, mimo błędów proceduralnych sądu pierwszej instancji, uznał, że oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do posiadanych umiejętności inwestycyjnych i możliwości wywiązania się z umów, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Sąd odwoławczy precyzyjnie określił zakres wprowadzenia w błąd, koncentrując się na umiejętnościach inwestycyjnych i możliwościach wywiązania się z umów, a niekoniecznie na formalnym posiadaniu uprawnień doradcy inwestycyjnego.

Czy doszło do naruszenia przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Okręgowy uznał, że doszło do naruszenia art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk poprzez oddalenie trafnych wniosków dowodowych obrońcy, co wpłynęło na ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że oddalenie wniosku dowodowego o zasięgnięcie informacji z (...) S.A. dotyczących inwestycji oskarżonego było błędem, ponieważ nowe informacje mogły wpłynąć na ustalenia faktyczne. Sąd uznał, że okoliczności, które obrońca chciał udowodnić, nie zostały jeszcze udowodnione zgodnie z jego twierdzeniami, a sąd pierwszej instancji przyjął stan faktyczny przeciwny.

Czy kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest adekwatna do popełnionych czynów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Okręgowy uznał karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata za trafnie wymierzoną i adekwatną do popełnionych czynów.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy ocenił karę jako niewygórowaną i adekwatną, biorąc pod uwagę ilość czynów, wysokość szkody, zaufanie pokrzywdzonego, niekaralność oskarżonego, ale także jego początkowe zaprzeczanie, wykrętne tłumaczenia i brak naprawienia szkody. Warunkowe zawieszenie kary uzasadniono niekaralnością oskarżonego i możliwością prowadzenia ustabilizowanego trybu życia.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana zaskarżonego wyroku w części i utrzymanie w mocy w pozostałej części
Strona wygrywająca
oskarżony (częściowo)

Strony

NazwaTypRola
M. B. (1)osoba_fizycznaoskarżony
R. P. (2)osoba_fizycznapokrzywdzony
Tomasz GrzesikinneProkurator Prokuratury Rejonowej w Z.
R. P. (1)inneradca prawny (obrońca z urzędu)

Przepisy (18)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 1 punkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 73 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 72 § § 1 punkt 8

Kodeks karny

k.p.k. art. 170 § § 1 punkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § § 1 punkt 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 46 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 72 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 415 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 53 § § 1 i 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez sąd pierwszej instancji art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrońcy. • Błąd w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji dotyczący daty zasilenia rachunku na rynku F. i obracania środkami. • Nieprawidłowa ocena wyjaśnień oskarżonego przez sąd pierwszej instancji. • Niewłaściwe ustalenie, że oskarżony tytułował się doradcą inwestycyjnym. • Konieczność ograniczenia obowiązku zrealizowania wyroku sądowego do kwoty 240.000 zł.

Odrzucone argumenty

Wniosek o uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów.

Godne uwagi sformułowania

wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do posiadania odpowiednich umiejętności w zakresie inwestowania na rynku F. • ogranicza obowiązek zrealizowania opisanego wyroku sądowego do kwoty 240.000 zł • pomimo nowych informacji, jakie pojawiły się w sprawie po ogłoszeniu wyroku przez sąd I instancji, wypełnienie przez oskarżonego znamion występków z art. 286 § 1 kk nie budziło wątpliwości. • nie można obrońcy zarzucić bezczynności w tej kwestii, bowiem sformułował on pytania do biegłej, które w jego przekonaniu miały te, wątpliwe okoliczności wyjaśnić. • nie miał racji skarżący, że wobec przedstawienia informacji dotyczących inwestowania oskarżonego na rynku F. w 2010 roku opinia biegłej, która stała się podstawą ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd I instancji, straciła jakąkolwiek moc dowodową • nie można było podzielić ustalenia sądu I instancji, że pokrzywdzony został wprowadzony w błąd, co do tego, że M. B. (1) jest doradcą inwestycyjnym, jednakże z pewnością był on wprowadzony w błąd, co do kwestii posiadania przez tę osobę odpowiednich umiejętności w zakresie inwestowania na rynku F.

Skład orzekający

Małgorzata Peteja-Żak

przewodniczący

Grażyna Tokarczyk

sędzia

Agnieszka Woźniak

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa inwestycyjnego, zwłaszcza w kontekście wprowadzania w błąd co do umiejętności i możliwości wywiązania się z umów, a także kwestie proceduralne związane z oddalaniem wniosków dowodowych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego rodzaju oszustwa inwestycyjnego i zawiera elementy proceduralne, które mogą ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy oszustwa inwestycyjnego, co jest tematem zawsze aktualnym i budzącym zainteresowanie. Dodatkowo, analiza błędów proceduralnych i sposobu ich korygowania przez sąd odwoławczy stanowi cenne studium przypadku dla prawników.

Oszustwo inwestycyjne: Sąd Okręgowy koryguje wyrok sądu rejonowego, precyzując znamiona czynu i obowiązek naprawienia szkody.

Dane finansowe

WPS: 240 000 PLN

zwrot kosztów obrony z urzędu: 516,6 PLN

wydatki postępowania odwoławczego: 536,6 PLN

opłata za II instancję: 300 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst