VI Ka 1281/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za oszustwo, uznając jego apelację za bezzasadną.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację oskarżonego i jego obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie, który skazał oskarżonego P. K. za oszustwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Apelacje zarzucały błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów postępowania. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne, szczegółowo analizując zachowanie oskarżonego podczas sprzedaży samochodu, które świadczyło o jego pełnej świadomości co do pochodzenia pojazdu i wprowadzenia nabywcy w błąd. Wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy, a oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację wniesioną przez oskarżonego P. K. oraz jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 4 maja 2022 r. (sygn. akt II K 897/15), którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 286 § 1 Kodeksu karnego w związku z art. 64 § 1 Kodeksu karnego. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy w dniu 29 lutego 2024 r., postanowił utrzymać w mocy zaskarżony wyrok. W ustnym uzasadnieniu sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji, które dotyczyły głównie błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania. Oskarżony i jego obrońca twierdzili, że P. K. nie miał świadomości co do pochodzenia sprzedawanego samochodu i jego rola ograniczała się jedynie do użyczenia placu do jego przechowywania. Sąd Okręgowy uznał te argumenty za niezasadne. Sąd szczegółowo przeanalizował całokształt zachowań oskarżonego podczas transakcji, w tym jego aktywny udział w oględzinach pojazdu, wykazanie się szczegółową wiedzą na temat jego parametrów, informowanie nabywcy o tym, że zajmuje się sprzedażą samochodu w zastępstwie właściciela, a także udział w przekazaniu pieniędzy. Te okoliczności, analizowane łącznie, zdaniem sądu odwoławczego, jednoznacznie świadczyły o pełnej świadomości oskarżonego co do pochodzenia pojazdu i jego zamiaru wprowadzenia nabywcy w błąd. Sąd odwoławczy podkreślił, że kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji (1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności) nie była rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę wagę czynu, uprzednią karalność oskarżonego oraz popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy (art. 64 § 1 kk). Na koniec, sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata z urzędu wynagrodzenie za obronę w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonego, analizowane łącznie, świadczyło o jego pełnej świadomości co do pochodzenia pojazdu i wprowadzenia nabywcy w błąd.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał zarzuty apelacji dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych za niezasadne, wskazując na szereg zachowań oskarżonego podczas transakcji (przywiezienie nabywcy, wiedza o pojeździe, informowanie o sprzedaży, udział w przekazaniu pieniędzy), które w ocenie sądu wykraczały poza rolę osoby jedynie użyczającej placu i świadczyły o jego zaangażowaniu oraz świadomości pochodzenia pojazdu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Mariusz Ejfler | organ_państwowy | prokurator |
| adw. P. M. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Wypełnienie znamion oszustwa poprzez wprowadzenie w błąd co do okoliczności mających znaczenie dla transakcji, w tym co do pochodzenia przedmiotu sprzedaży.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Popełnienie nowego przestępstwa umyślnego w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji dotyczący świadomości oskarżonego co do pochodzenia samochodu. Obraza przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
zachowania oskarżonego w trakcie sprzedaży, jeśli przeanalizuje się je w całości i zbiorczo a nie wybiórczo wyjątkowe zaangażowanie jak na osobę która jedynie użycza placu na parkowanie samochodu cały ciąg tych wydarzeń stanowiący w istocie łańcuch poszlak wskazuje z całą pewnością na trafność ustaleń faktycznych sądu
Skład orzekający
Adam Bednarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście sprzedaży pojazdów, ocena świadomości sprawcy i jego zaangażowania w transakcję, zastosowanie instytucji recydywy."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny i dowody w sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa oszustwa, ale szczegółowa analiza zachowań oskarżonego jako dowodu jego świadomości jest interesująca z perspektywy procesowej.
“Świadomość pochodzenia auta kluczem do skazania za oszustwo – sąd odwoławczy analizuje zachowanie sprzedawcy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWarszawa, dnia 29 lutego 2024 r. Sygn. akt VI Ka 1281/22 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący:SSO Adam Bednarczyk protokolant:protokolant sądowy – stażysta Małgorzata Jaworska 4.przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 29 lutego 2024 r. 5.sprawy P. K. syna A. i A. , ur. (...) w W. 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 7.na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i obrońcę oskarżonego 8.od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie 9.z dnia 4 maja 2022 r. sygn. akt II K 897/15 11.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 1033,20 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1281/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 4 maja 2022 r. sygn. akt II K 807/15 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. P. K. informacje dotyczące pobytu oskarżonego w szpitalu informacja szpitala i zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności 942-944 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych wskazane w pkt.1-4 zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W ocenie sądu odwoławczego w/w zarzuty należało rozpoznać i odnieść się do nich zbiorowo albowiem w istocie sprowadzają się one do jednej tezy, a mianowicie , iż w przedmiotowym postępowaniu nie udowodniono jakoby oskarżony P. K. miał świadomość i wiedzę na temat pochodzenia samochodu H. (...) a zatem sąd orzekający dopuścił się w tym zakresie błędu w ustaleniach faktycznych i co za tym idzie niesłusznie uznał, iż oskarżony zachowaniem swoim wypełnił dyspozycję art.286§1 kk . Z zarzutami tymi zgodzić się nie można. Sąd powziął swoje ustalenie faktyczne w omawianym wyżej zakresie a następnie dokonał trafnej zresztą subsumbcji tegoż stanu faktycznego pod odpowiedni przepis ustawy karnej mianowicie przepis art.286§1 kk . na podstawie szeregu okoliczności towarzyszących sprzedaży samochodu H. (...) zwłaszcza zaś zachowania przy tej transakcji oskarżonego. Apelacja stawia tezę wynikającą zresztą z wyjaśnień samego oskarżonego, iż w istocie był on jedynie osobą która użyczyła placu dla przechowywania przedmiotowego samochodu i do tego ograniczała się jego rola. Tymczasem jak słusznie sąd wskazuje cały szereg zachowań oskarżonego w trakcie sprzedaży jeśli przeanalizuje się je w całości i zbiorczo a nie wybiórczo jak to czyni apelacja, lub odnosząc się do nich odrębnie jakby nie towarzyszyły im inne zachowania wskazuje na pełną świadomość oskarżonego co do pochodzenia pojazdu, oraz faktu, iż wprowadza nabywcę w błąd. Sąd po kolei wymienia zachowania oskarżonego które świadczą przeanalizowane łącznie o świadomości oskarżonego co do pochodzenia pojazdu, które to zachowania określić należy jako wyjątkowe zaangażowanie jak na osobę która jedynie użycza placu na parkowanie samochodu. W ocenie sądu pomimo , iż sąd rejonowy dokładnie wyliczył te zachowania należy je przypomnieć. Tak więc oskarżony wraz z nieustalonym mężczyzną przywiózł nabywcę nie podając wcześniej adresu posesji. Następnie aktywnie uczestniczył w oględzinach pojazdu wykazując się ogromną wiedzą wobec nabywcy na temat tego pojazdu w tym np. na temat rocznika produkcji, przebiegu, stanu ewentualnych uszkodzeń , stanu lakieru itp. Zachowanie oskarżonego jak i wskazana wyżej wiedza na temat samochodu w daleki sposób odbiegały od zachowania i wiedzy osoby jedynie użyczającej placu na przechowanie i jedynie dzielącej się refleksjami na temat przedmiotu sprzedaży lecz w istocie nie zainteresowanej samą transakcją. Zresztą oskarżony sam poinformował pokrzywdzonego, iż on i towarzyszący mu nieustalony mężczyzna właśnie zajmują się sprzedażą samochodu w zastępstwie właściciela który nie może być obecny. Ponadto jeśli tak to oskarżony doskonale wiedział , iż właścicielem H. nie jest M. G. , na którego pojazd był zarejestrowany. Wreszcie oskarżony uczestniczył w zawarciu transakcji i przekazaniu pieniędzy do jego zresztą rąk na stacji benzynowej. To właśnie cały ciąg tych wydarzeń stanowiący w istocie łańcuch poszlak wskazuje z całą pewnością na trafność ustaleń faktycznych sądu i czyni zarzuty apelacji odnoszące się pojedynczo i odrębnie do każdego zachowania nietrafnymi. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.2. Apelacja oskarżonego nie zawiera żadnych zarzutów, ani uzasadnienia. Zdaniem jednak sądu odwoławczego oskarżony zakwestionował wyrok w całości a biorąc pod uwagę treść jego wyjaśnień i linię obrony to jego zarzuty co do rozstrzygnięcia sądu orzekającego są tożsame z apelacją obrońcy dlatego ocenić je trzeba tak jak w pkt.3.1 ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. brak tego rodzaju okoliczności Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 4 maja 2022 r. sygn. akt II K 897/15 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Argumenty jak i zarzuty obu apelacji nie mogły spowodować zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku przez nie postulowanym, orzeczona zaś kara nie jest rażąco niewspółmierna w rozumieniu art. 438 pkt.4 kpk . biorąć pod uwagę po pierwsze wagę czynu oskarżonego, fakt jego uprzedniej wielokrotnej karalności w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, oraz fakt , iż przedmiotowego czynu dopuścił się w warunkach opisanych w art.64§1 kk . W tych okolicznościach zauważyć trzeba, iż kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w istocie zbliżona jest do dolnej ustawowej granicy daleka zaś jest od górnej ustawowej granicy , która w tym wypadku wynosi 12 lat. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.624§1 kpk . 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 4 maja 2022 r. sygn. akt II K 897/15 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI