VI Ka 1218/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. Z. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt III K 932/20. Oskarżony P. Z. został skazany za przestępstwo z art. 164 § 1 kk w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd Okręgowy, po analizie zarzutów apelacji, uznał za zasadny zarzut naruszenia prawa materialnego, a konkretnie art. 46 § 2 kk, poprzez błędne zastosowanie. W związku z tym, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, uchylając rozstrzygnięcie zawarte w punkcie IX, które dotyczyło orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonej. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Sąd Okręgowy uznał również za niezasadne zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Dodatkowo, na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, sąd zwolnił oskarżonego P. Z. od opłaty i pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa, ze względu na jego trudną sytuację majątkową.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących współsprawstwa w przestępstwach przeciwko mieniu, oceny dowodów w procesie karnym, a także stosowania art. 46 § 2 kk w kontekście obowiązku naprawienia szkody.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i konkretnych zarzutów apelacyjnych. Ocena dowodów jest zawsze indywidualna dla każdej sprawy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w zakresie winy oskarżonego P. Z. za przestępstwo z art. 164 § 1 kk w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny, przypisując oskarżonemu P. Z. realizację znamion zarzucanego mu czynu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego, wskazując na spójność wyjaśnień M. G. i zeznań K. P. z zapisem video, które zakreślały pełny obraz wydarzeń. Podkreślono, że P. Z. uczestniczył w planowaniu i przygotowaniu czynu, obserwował zakup benzyny, udał się z M. G. do samochodu, spędził przy nim czas w skryty sposób i uciekł razem z nim, nie manifestując sprzeciwu. Sąd uznał, że P. Z. miał obiektywną świadomość rodzaju podejmowanych czynności i akceptował działanie M. G., co wykluczało jego ekskulpowanie.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 46 § 2 kk, orzekając nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji błędnie zastosował art. 46 § 2 kk.
Uzasadnienie
Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 46 § 2 kk) został uznany za trafny. Wobec tego, że w sprawie ustalono rozmiar szkody i orzeczono o obowiązku jej naprawienia, nie zaszły przesłanki do orzeczenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonej na wskazanej podstawie prawnej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Waldemar Bastecki | inne | prokurator |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 164 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 163 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 46 § par 2
Kodeks karny
Nie zachodzą przesłanki do orzeczenia nawiązki, gdy ustalono rozmiar szkody i orzeczono o obowiązku jej naprawienia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 435
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § par 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § par 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 624 § par 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie prawa materialnego (art. 46 § 2 kk) poprzez błędne zastosowanie, co skutkowało zasadnością uchylenia rozstrzygnięcia o nawiążce.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 2 par 2 kpk, art. 4 kpk, art. 5 par 2 kpk, art. 424 kpk) poprzez dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego, oparcie ustaleń na niemiarodajnych źródłach dowodowych, nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, pomniejszenie wartości dowodowej zeznań świadków. • Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku poprzez ustalenie, że oskarżony P. Z. działał wspólnie i w porozumieniu z M. G. • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k., jeśli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. • To, że apelujący nie akceptuje oceny zebranego materiału dowodowego i poczynionych w wyniku tej oceny ustaleń faktycznych, a w środku odwoławczym prezentuje własne oceny i krytykę ocen dokonanych przez sąd I instancji, nie upoważnia do automatycznego uznania, że zaskarżone orzeczenie jest wadliwe. • Niezgodne z ww. dyrektywami jest uznanie, że oskarżony P. Z. nie miał świadomości kierunku działania współoskarżonego, które przecież nie miało charakteru nagłego, spontanicznego a było rozłożonym w czasie procesem planowania, przygotowania i realizacji, w którym P. Z. cały czas uczestniczył. • Na żadnym etapie nie zamanifestował sprzeciwu wobec działania M. G. (1) , nie okazał zdenerwowania czy wyrzutów do towarzysza wieczornej aktywności z powodu podjęcia działania niepożądanego i nieoczekiwanego. • Rażąca niewspółmierność kary zachodzi wówczas, gdy sąd I instancji w sposób jaskrawy nie wyważy rodzaju i wysokości wymierzanej kary z okolicznościami przewidzianymi w art. […]
Skład orzekający
Michał Bukiewicz
przewodniczący
Małgorzata Nowak - Januchta
sędzia
Ludmiła Tułaczko
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących współsprawstwa w przestępstwach przeciwko mieniu, oceny dowodów w procesie karnym, a także stosowania art. 46 § 2 kk w kontekście obowiązku naprawienia szkody."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i konkretnych zarzutów apelacyjnych. Ocena dowodów jest zawsze indywidualna dla każdej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przestępstwa przeciwko mieniu i pokazuje proces weryfikacji orzeczenia przez sąd drugiej instancji, w tym analizę zarzutów apelacyjnych i zastosowanie przepisów prawa materialnego. Jest to typowy przykład pracy sądu odwoławczego.
“Sąd Okręgowy zmienił wyrok w sprawie podpalenia samochodu: uchylono nawiązkę dla pokrzywdzonej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.