VI Ka 1208/17

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2018 r. Sygn. akt VI Ka 1208/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz protokolant: protokolant sądowy - stażysta Renata Szczegot przy udziale prokuratora Teresy Pakieły po rozpoznaniu dnia 24 kwietnia 2018 r. sprawy A. B. , syna W. i R. , ur. (...) w N. oskarżonego o przestępstwo z art. 207§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. akt II K 792/16 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; kosztami sądowymi postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim na rzecz adw. M. K. kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek od towarów i usług. Sygn. akt VI Ka 1208/17 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2018r. Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 13 lipca 2017r. został zaskarżony przez prokuratora. Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w art. 7 kpk . Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymi w uzasadnieniu orzeczenia. Sąd Rejonowy wyczerpał inicjatywę dowodową stron. Spośród przesłuchanych w sprawie świadków nie ustalono osoby, która byłaby bezpośrednim obserwatorem zachowań oskarżonego nacechowanych użyciem przemocy wobec matki. Zarówno M. M. (1) , jak i M. M. (2) , na których zeznania powołuje się skarżący, przekazują wyłącznie relację R. B. . Ten ostatni zeznał wprawdzie, że słyszał słowa wulgarne wypowiadane przez oskarżonego, jednakże nie zaobserwował, by uderzał matkę, bądź ją szarpał. Jego zaś przekaz o „słuchaniu głośno muzyki i otwieraniu nawet okien” (cyt. z apelacji) nie pozostaje natomiast w związku z treścią postawionego zarzutu. Trafnie przywołuje Sad I instancji treść opinii bieglej psycholog, wedle której „silne negatywne emocje, objawy nerwicowe jakie ujawnia opiniowana mogą mieć zniekształcający wpływ na proces spostrzegania i odtwarzania spostrzeżeń w postaci np. nadinterpretacji, wyolbrzymiania. Utrudniają też sposób relacjonowania trudnych sytuacji. Jest prawdopodobne, że luki w pamięci może wypełniać treściami zmyślonymi” (k. 257 akt sprawy). Rozpoznanie to znajduje potwierdzenie nie tylko w chwiejności depozycji R. B. , a w szczególności odwoływaniu złożonych już zeznań, ale również wskazywaniu na sposób działania oskarżonego – uderzeniu pięścią w piszczel lewej nogi, co – jak trafnie wywodzi Sąd orzekający, byłoby nader utrudnione przez osobę poruszającą się na kulach. Słusznie też wskazuje Sąd na depozycje kuratorów K. B. oraz J. O. , którzy nie zaobserwowali nie tylko nagannych zachowań oskarżonego wobec matki, ale – co istotne w świetle twierdzeń R. B. utrzymującej, że syn permanentnie wprawiał się w stan nietrzeźwości – nigdy nie zastali oskarżonego pod wpływem alkoholu. Zastrzeżenia autora środka odwoławczego wobec prawdomówności J. O. , który będąc jednocześnie funkcjonariuszem Policji zmierzać ma do uniknięcia zarzutu „zaniedbania z jego strony jako osoby zobowiązanej do powiadomienia organów ścigania o przemocy domowej”, są jedynie supozycją, nie popartą jakimikolwiek przesłankami wynikającymi z materiałów sprawy. Konkludując, środek odwoławczy nie wskazuje na jakiekolwiek rzeczowe argumenty podważające trafność ustaleń Sądu I instancji. Należało zatem zaskarżony wyrok utrzymać w mocy, zaś kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa.