VI Ka 1188/22
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący obwinionego za wykroczenie nieprawidłowego parkowania, uznając karę grzywny za nie rażąco surową.
Obwiniony T. S. złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego, domagając się złagodzenia kary grzywny za wykroczenie nieprawidłowego parkowania. Zaparkował on pojazd ukośnie na chodniku, utrudniając przejście pieszym, mimo że miejsce było oznakowane. Sąd Okręgowy uznał, że sposób parkowania był niezgodny z przepisami i stanowił utrudnienie dla pieszych, a wymierzona kara grzywny nie była rażąco surowa, w związku z czym utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Obwiniony T. S. wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, domagając się złagodzenia orzeczonej wobec niego kary grzywny w kwocie 300 zł. Kara ta została nałożona za wykroczenie z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń, polegające na nieprawidłowym parkowaniu samochodu w dniu 26 grudnia 2020 r. przy ulicy (...) w Warszawie. Obwiniony zaparkował pojazd ukośnie na chodniku, w miejscu oznaczonym znakiem D18 z tabliczką nakazującą parkowanie równoległe do krawędzi jezdni. Sąd Okręgowy, analizując materiał dowodowy, stwierdził, że pojazd obwinionego wjechał na chodnik, uniemożliwiając pieszym swobodne przejście i zmuszając ich do przechodzenia po trawniku lub jezdni, co generuje sytuacje niebezpieczne. Sąd odrzucił argumentację obwinionego, że chodnik znajduje się za pasem zieleni, wskazując na obecność dwóch chodników w pobliżu miejsca zdarzenia. Podkreślono, że obwiniony świadomie popełnił wykroczenie, a inne pojazdy w pobliżu były zaparkowane prawidłowo. Sąd uznał, że brak jest przesłanek do złagodzenia kary poprzez zastosowanie nagany, a wymierzona kara grzywny nie jest rażąco surowa. Odniesiono się również do nieobecności obwinionego na rozprawie przed sądem I instancji, uznając, że został prawidłowo powiadomiony i nie usprawiedliwił swojej nieobecności. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od obwinionego koszty postępowania odwoławczego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sposób parkowania stanowił wykroczenie z art. 92 § 1 k.w., a wymierzona kara grzywny nie była rażąco surowa.
Uzasadnienie
Obwiniony zaparkował pojazd ukośnie na chodniku, w miejscu wymagającym parkowania równoległego, co utrudniało przejście pieszym. Sąd uznał, że takie parkowanie jest niezgodne z przepisami i stanowi utrudnienie dla ruchu pieszego. Kara grzywny w wysokości 300 zł nie została uznana za rażąco surową, co uniemożliwia jej złagodzenie przez sąd odwoławczy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. S. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (2)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
Nieprawidłowe parkowanie pojazdu na chodniku, utrudniające przejście pieszym, stanowi wykroczenie.
Pomocnicze
k.p.w. art. 121 § § 1 i § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Parkowanie na chodniku utrudniało przejście pieszym. Kara grzywny nie była rażąco surowa. Obwiniony został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy przed sądem I instancji.
Odrzucone argumenty
Wniosek o złagodzenie kary grzywny. Argumentacja obwinionego dotycząca lokalizacji chodnika.
Godne uwagi sformułowania
nieprawidłowe parkowanie samochodu przez obwinionego nie blokował wyjazdu innym zaparkowanym prawidłowo pojazdom i nie blokował ruchu pojazdów jadących jezdnią. Jednak wjechał na chodnik uniemożliwiając pieszym swobodne przejście. wymierzona kara grzywny w kwocie 300 zł nie jest rażąco surowa, a tylko w takiej sytuacji sąd odwoławczy uprawiony jest do jej obniżenia.
Skład orzekający
Ludmiła Tułaczko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 92 § 1 k.w. w kontekście parkowania na chodniku utrudniającego ruch pieszym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowej interpretacji przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy powszechnego wykroczenia, jakim jest nieprawidłowe parkowanie, i potwierdza standardową interpretację przepisów. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Dane finansowe
opłata: 30 PLN
wydatki: 50 PLN
Sektor
transport
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
W. , dnia 7 września 2023 r. Sygn. akt VI Ka 1188/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko protokolant: p.o. protokolanta sądowego A. Ś. po rozpoznaniu dnia 7 września 2023 r. sprawy T. S. syna S. i M. , ur. (...) w W. obwinionego o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w W. z dnia 19 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV W 534/21 1.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2.zasądza od obwinionego T. S. na rzecz Skarbu Państwa 30 zł tytułem opłaty za drugą instancję oraz kwotę 50 zł tytułem zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt VI Ka 1188/22 UZASADNIENIE T. S. wniósł w apelacji o złagodzenia orzeczonej wobec niego kary grzywny w kwocie 300 zł za popełnienie wykroczenia z art. 92 § 1 k.w. polegającego na nieprawidłowym parkowaniu samochodu w dniu 26 grudnia 2020 r. Tego dnia obwiniony zaparkował swój pojazd marki O. (...) o nr rej. (...) przy ulicy (...) w W. na obszarze zatoki postojowej ustawiając go ukośnie do krawędzi jezdni. Obszar ten był objęty pionowym znakiem drogowym D18 oznaczającym możliwość zaparkowania na chodniku wraz z Tabliczką (...) nakazującą parkowanie pojazdu na wyznaczonym chodniku w pozycji równoległej do krawędzi jezdni. Samochód obwiniony zaparkował skośnie. Jak wynika z materiału dowodowego w postaci zdjęć załączonych do akt sprawy (k- 2,3,4) nieprawidłowo zaparkowany przez obwinionego samochód nie blokował wyjazdu innym zaparkowanym prawidłowo pojazdom i nie blokował ruchu pojazdów jadących jezdnią. Jednak wjechał na chodnik uniemożliwiając pieszym swobodne przejście. Obwiniony parkując samochód nie pozostawił 1, 5 m odstępu. Obwiniony uważa, że nie zaparkował pojazdu na chodniku gdyż chodnik znajduje się za pasem zieleni. (k-2) Jednak jest to stanowisko błędne gdyż ze zdjęć miejsca zdarzenia wynika jednoznacznie, że w pobliżu miejsca parkowania samochodu przez obwinionego znajdują się dwa chodniki dla pieszych. Jeden, na który wjechał obwiniony a drugi za pasem zieleni. Piesi idący po chodniku położonym najbliżej miejsca parkowania pojazdów, aby ominąć nieprawidłowo zaparkowany samochód obwinionego musieli przechodzić bądź po trawniku bądź po jezdni, gdzie obywa się przecież ruch pojazdów. O tym, że wejście pieszych na jezdnię w celu ominięcia nieprawidłowo zaparkowanego pojazdu generuje sytuacje niebezpieczne zeznawał świadek M. K. . (k- 49) Obwiniony świadomie popełnił wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. bowiem miejsce parkingowe było prawidłowo oznakowane, zaś inne pojazdy znajdujące się w pobliżu, zostały prawidłowo zaparkowane. Brak jest przesłanek do złagodzenia kary poprzez zastosowanie nagany, którą także przewiduje przepis art. 92 § 1 k.w. gdyż sposób parkowania samochodu przez obwinionego utrudnił pieszym przejście po chodniku. Standardowo Straż Miejska w takiej sytuacji, w jakiej znalazł się obwiniony, proponuje uiszczenie mandatu w kwocie 100 zł z przyznaniem jednego punktu karnego. Obwiniony nie przyjął mandatu i poddał się osądowi sądu. Wymierzona kara grzywny w kwocie 300 zł nie jest rażąco surowa, a tylko w takiej sytuacji sąd odwoławczy uprawiony jest do jej obniżenia. Należy wskazać, iż sąd I instancji nie naruszył przepisów postępowania gdyż udział w rozprawie obwinionego jest jego prawem a nie obowiązkiem. O terminie rozprawy obwiniony został prawidłowo powiadomiony. Obwiniony nie stawił się na rozprawę przed sądem I instancji, nie nadesłał wniosku o odroczenie ani nie usprawiedliwił swojego niestawiennictwa. Nadesłał pisemne wyjaśnienia, do których odniósł się sąd I instancji, uznając je za wiarygodne w części dotyczącej samego faktu nieprawidłowego parkowania samochodu. Z tych powodów sąd odwoławczy, nie uwzględnił apelacji obwinionego i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach postępowania odwoławczego sąd orzekł na podstawie art. 121 §1 i § 2 k.p.w.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę