VI Ka 1174/17

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2018-02-12
SAOSKarnewykroczenia drogoweŚredniaokręgowy
wykroczenieprawo drogowekolizjasąd okręgowyapelacjauniewinnieniegrzywnaznak drogowy

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, uniewinniając obwinioną od zarzutu spowodowania wypadku drogowego z powodu braku pewności co do winy, a za wjazd w ulicę z zakazem ruchu nałożył grzywnę 100 zł.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy w sprawie wykroczeń drogowych. Zmienił wyrok sądu rejonowego, uniewinniając obwinioną od zarzutu spowodowania wypadku z powodu braku możliwości jednoznacznego ustalenia winy. Za wykroczenie polegające na wjeździe w ulicę z zakazem ruchu nałożył karę grzywny w wysokości 100 zł, utrzymując pozostałe rozstrzygnięcia w mocy. Obwinioną zwolniono z kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy w Warszawie-Pradze rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku, który skazał U. S. za dwa wykroczenia drogowe. Sąd odwoławczy uznał apelację za zasadną w części dotyczącej uniewinnienia od zarzutu z art. 86 § 1 kw (niezachowanie szczególnej ostrożności podczas cofania pojazdu, które doprowadziło do wypadku). Z uwagi na sprzeczne zeznania świadków i brak zabezpieczonych śladów, sąd nie mógł z całą pewnością ustalić, że to obwiniona była winna kolizji, co skutkowało zastosowaniem zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk). W zakresie drugiego wykroczenia, z art. 92 § 1 kw (wjazd w ulicę z zakazem ruchu), sąd odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie sądu rejonowego o winie, uznając, że obwiniona świadomie zignorowała znak zakazu. Za to wykroczenie wymierzono karę grzywny w wysokości 100 zł. Sąd utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji i zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, w przypadku braku możliwości jednoznacznego ustalenia winy, należy zastosować zasadę in dubio pro reo i uniewinnić obwinionego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że zebrane dowody nie pozwalały na pewne ustalenie, czy obwiniona swoim manewrem spowodowała wypadek, co skutkowało uniewinnieniem od tego zarzutu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

U. S. (w części dotyczącej wypadku)

Strony

NazwaTypRola
U. S.osoba_fizycznaobwiniona
J. K.osoba_fizycznakierowca motocykla
J. S.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (5)

Główne

kw art. 86 § § 1

Kodeks wykroczeń

Dotyczy niezachowania szczególnej ostrożności przy ruchu drogowym, skutkującego zagrożeniem bezpieczeństwa.

kw art. 92 § § 1

Kodeks wykroczeń

Dotyczy niestosowania się do znaków lub sygnałów drogowych.

Pomocnicze

u.p.r.d. art. 23 § ust. 1 pkt 3

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Określa obowiązek zachowania szczególnej ostrożności przy cofaniu.

Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych art. 16 § ust. 1

Dotyczy znaków zakazu, w tym znaku B-1 (zakaz wjazdu).

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo - niedające się usunąć wątpliwości co do winy należy rozstrzygać na korzyść obwinionego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak możliwości jednoznacznego ustalenia winy obwinionej za spowodowanie wypadku z powodu sprzecznych dowodów. Niewłaściwe zastosowanie zasady in dubio pro reo przez sąd pierwszej instancji w odniesieniu do zarzutu spowodowania wypadku.

Odrzucone argumenty

Argumentacja obrony dotycząca braku wypełnienia znamion wykroczenia z art. 92 § 1 kw (wjazd w ulicę z zakazem ruchu).

Godne uwagi sformułowania

Nie jest możliwe ustalenie w sposób pewny, że powodem zaistnienia wypadku było niezachowanie szczególnej ostrożności podczas cofania pojazdu przez U. S. W tych okolicznościach nie może być pewności, który z kierujących swoimi pojazdami wykonał nieprawidłowy manewr, doprowadzając do kolizji. Mając powyższe na względzie, w świetle art 5§2kpk , U. S. należało uniewinnić od popełnienia tego czynu. W ocenie sądu odwoławczego, w zakresie czynu zakwalifikowanego z art.92§1kw, nie można mieć żadnych wątpliwości, że U. S. , świadomie zignorowała znak „B-1” wjeżdżać w ulicę wyłączoną z ruchu.

Skład orzekający

Małgorzata Bańkowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Stosowanie zasady in dubio pro reo w sprawach o wykroczenia drogowe przy niejednoznacznych dowodach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i dowodowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie zasady in dubio pro reo w kontekście wykroczeń drogowych, co jest istotne dla prawników procesowych. Pokazuje też, jak ważna jest jakość dowodów i ich analiza.

Wątpliwości co do winy kierowcy – sąd uniewinnia od zarzutu spowodowania wypadku.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 12 lutego 2018 r. Sygn. akt VI Ka 1174/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska protokolant: protokolant sądowy – stażysta Renata Szczegot po rozpoznaniu dnia 12 lutego 2018 r. sprawy U. S. , córki W. i B. , ur. (...) w W. obwinionej o czyny z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 3 Ustawy Prawo o ruchu drogowym , art. 92 § 1 kw w zw. z §16 ust. 1 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 12 czerwca 2017 r. sygn. akt II W 781/16 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia U. S. od popełnienia wykroczenia opisanego w punkcie 1, a kwalifikowanego z art. 86 § 1 kw; za czyn opisany w punkcie 2, a kwalifikowany z art. 92 § 1 kw wymierza jej karę grzywny w wymiarze 100 zł; w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn.akt VIKa 1174/17 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy U. S. zasługiwała na uwzględnienie w zakresie wniosku o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionej od popełnienia wykroczenia z art.86§1kw. Z analizy wszystkich dowodów zebranych w sprawie, rysują się dwie możliwe wersje zdarzenia, do jakiego doszło w dniu 10 października 2015r. w J. przy ul. (...) . Nie jest możliwe ustalenie w sposób pewny, że powodem zaistnienia wypadku było niezachowanie szczególnej ostrożności podczas cofania pojazdu przez U. S. . Obwiniona zaprzeczyła, że wykonywała taki manewr, a zeznania kierowcy motocykla, J. K. , zdają się nie negować jej twierdzenia, w przeciwieństwie do relacji podanej przez naocznego świadka J. S. . W tych okolicznościach nie może być pewności, który z kierujących swoimi pojazdami wykonał nieprawidłowy manewr, doprowadzając do kolizji. Z uwagi na niezabezpieczenie na miejscu wypadku żadnych śladów, nie sporządzenie szkicu sytuacyjnego, nie jest możliwe posiłkowanie się opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego. Mając powyższe na względzie, w świetle art 5§2kpk , U. S. należało uniewinnić od popełnienia tego czynu. Apelacja została skierowana również przeciwko rozstrzygnięciu o winie w zakresie drugiego z wykroczeń, przypisanych obwinionej zaskarżonym wyrokiem. Skarżąca, podniosła, że zachowanie obwinionej nie wypełniło znamion czynu z art. 92§2kw, albowiem wiozła mieszkankę jednej z posesji przy ul.(...) , a więc nie dotyczył ją zakaz wjazdu postawiony przy tej ulicy. W ocenie sądu odwoławczego, w zakresie czynu zakwalifikowanego z art.92§1kw, nie można mieć żadnych wątpliwości, że U. S. , świadomie zignorowała znak „B-1” wjeżdżać w ulicę wyłączoną z ruchu. Ani ona, ani żaden z jej pasażerów, nie byli w tym czasie mieszkańcami ul. (...) . Uznając za trafne rozstrzygnięcie sądu meritii w zakresie uznania winy U. S. za to wykroczenie, sąd odwoławczy wymierzył jej karę grzywny w wysokości 100 złotych.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI