VI Ka 1131/21

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2021-12-16
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚredniaokręgowy
art. 244 k.k.nieposłuszeństwozakaz prowadzenia pojazdówwymiar sprawiedliwościprewencjakara pozbawienia wolnościapelacjasąd okręgowy

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast grzywny za przestępstwo z art. 244 k.k. (nieposłuszeństwo wobec zakazu sądowego).

Prokurator wniósł apelację od wyroku sądu rejonowego, domagając się zmiany kary grzywny na bezwzględne pozbawienie wolności za przestępstwo z art. 244 k.k. Sąd Okręgowy uznał apelację częściowo za zasadną, stwierdzając, że sąd niższej instancji zbyt mocno skupił się na miejscu zdarzenia (parking zamiast drogi publicznej), pomijając wagę ochrony wymiaru sprawiedliwości i lekceważenie przepisów przez oskarżonego, który publicznie demonstrował swoje umiejętności driftowania mimo wielokrotnego zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd Okręgowy zmienił wyrok, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także dla celów prewencji indywidualnej i ogólnej.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego R. N. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, który skazał go za przestępstwo z art. 244 k.k. (nieposłuszeństwo wobec orzeczenia sądu) na karę grzywny. Prokurator zarzucił rażącą niewspółmierność kary i wniósł o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy przychylił się częściowo do zarzutów apelacji, wskazując, że sąd rejonowy błędnie ocenił przedmiot ochrony czynu z art. 244 k.k., skupiając się nadmiernie na tym, że zdarzenie miało miejsce na parkingu, a nie na drodze publicznej. Sąd odwoławczy podkreślił, że przedmiotem ochrony jest dobro wymiaru sprawiedliwości, a oskarżony, publicznie demonstrując swoje umiejętności driftowania mimo wielokrotnego zakazu prowadzenia pojazdów, wykazał wyjątkowe lekceważenie sądu. W ocenie Sądu Okręgowego, tylko surowa reakcja karna może przynieść efekty w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej, zwłaszcza biorąc pod uwagę medialną rozpoznawalność oskarżonego i jego wcześniejsze lekceważenie przepisów. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, orzekając wobec oskarżonego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za wystarczającą i adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W pozostałej części wyrok sądu rejonowego został utrzymany w mocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, kara grzywny jest niewystarczająca. Konieczna jest kara bezwzględnego pozbawienia wolności w celu skutecznej prewencji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że sąd niższej instancji błędnie ocenił wagę czynu z art. 244 k.k., skupiając się na miejscu zdarzenia zamiast na ochronie wymiaru sprawiedliwości. Lekceważenie zakazu sądowego i publiczne demonstrowanie tego przez oskarżonego, znanego medialnie, wymaga surowszej reakcji dla skutecznej prewencji indywidualnej i ogólnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

prokurator

Strony

NazwaTypRola
R. N.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Iwona Zielińskaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (1)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

Przepis ten chroni dobro wymiaru sprawiedliwości. Niewłaściwe jest skupianie się na miejscu zdarzenia (np. parking zamiast drogi publicznej) przy ocenie społecznej szkodliwości czynu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd niższej instancji zbyt mocno skupił się na miejscu zdarzenia (parking), pomijając wagę ochrony wymiaru sprawiedliwości. Oskarżony wykazał wyjątkowe lekceważenie wymiaru sprawiedliwości poprzez publiczne demonstrowanie umiejętności driftowania mimo wielokrotnego zakazu. Surowa reakcja karna jest konieczna dla prewencji indywidualnej i ogólnej, zwłaszcza wobec medialnie rozpoznawalnego oskarżonego. Kara grzywny była rażąco niewspółmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.

Odrzucone argumenty

Wniosek apelacji prokuratora o wymierzenie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, zakazu prowadzenia pojazdów na 7 lat oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości były nadmiernie surowe.

Godne uwagi sformułowania

przedmiotem ochrony występku z art.244 kk . jest nie bezpieczeństwo w ruchu drogowym, lecz dobro wymiaru sprawiedliwości wyjątkowe lekceważenie ze strony oskarżonego wymiaru sprawiedliwości tylko surowa reakcja karna zdaniem sądu odwoławczego, może przynieść efekty w zakresie prewencji nie tylko indywidualnej , ale (...) także w zakresie prewencji ogólnej

Skład orzekający

Adam Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 244 k.k. i znaczenie ochrony wymiaru sprawiedliwości ponad inne dobra, a także ocena adekwatności kary w kontekście lekceważenia zakazów sądowych i medialnej rozpoznawalności sprawcy."

Ograniczenia: Konkretne okoliczności sprawy, w tym medialna rozpoznawalność oskarżonego i jego wcześniejsze zachowania, mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie tej interpretacji do innych przypadków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd podchodzi do lekceważenia jego autorytetu, zwłaszcza gdy sprawca jest medialny i publicznie demonstruje swoje zachowanie. Podkreśla wagę ochrony wymiaru sprawiedliwości.

Driftowanie na parkingu i lekceważenie sądu – kara 6 miesięcy więzienia zamiast grzywny.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Warszawa, dnia 16 grudnia 2021 r. Sygn. akt VI Ka 1131/21 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: Monika Zarzycka 4.przy udziale prokuratora Iwony Zielińskiej po rozpoznaniu dnia 16 grudnia 2021 r. 5.sprawy R. N. , syn R. i K. , ur. (...) w W. 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 244 k.k. 7.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora 8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie 9.z dnia 8 marca 2019 r. sygn. akt III K 792/18 11.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że w miejsce wymierzonej kary grzywny orzeka wobec oskarżonego na podstawie art. 244 k.k. karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty za obie instancje i pozostałe koszty sądowe w sprawie. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1131/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 8 marca 2019 r. sygn. akt III K792/18 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. R. N. karalność sądowa zapytanie o karalność k 74-76 2.1.1.2. R. N. stan majątkowy informacja o dochodach k-73 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. rażącej niewspółmierności kary grzywny oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut apelacji jest częściowo zasadny. Można zatem zgodzić się z autorem apelacji , iż sąd orzekający poświęcił zbyt dużo uwagi, jak też znaczenia dla rozstrzygnięcia w zakresie kary okolicznościom łagodzącym, pomijając niejako stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości jego czynu. W ocenie sądu odwoławczego jest to wynik błędnej oceny przedmiotu ochrony czynu z art. 244 kk .. Do tego przekonania prowadzi przykładanie przez sąd rejonowy nadmiernej wagi do faktu, iż do zdarzenia doszło nie na drodze publicznej lecz na parkingu. Tymczasem przypomnieć trzeba, iż przedmiotem ochrony występku z art.244 kk . jest nie bezpieczeństwo w ruchu drogowym, lecz dobro wymiaru sprawiedliwości. Wszak przepis ten umieszczony został w rozdziale XXX kodeksu karnego zatytułowanym " Przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości". Dywagacje zatem sądu orzekającego, iż miejsce zdarzenia a mianowicie parking przed centrum handlowym nie stwarzał większego niebezpieczeństwa dla osób postronnych w czasie tzw. driftowania przez oskarżonego nie są dla oceny społecznej szkodliwości czynu oskarżonego przydatne. Ową szkodliwość natomiast określają innego rodzaju fakty, a mianowicie to , że oskarżony zasiadł za kierownicą pojazdu mechanicznego pomimo czterokorotnego zakazu prowadzenia tego rodzaju pojazdów w ruchu lądowym, co więcej oskarżony postanowił z własnej i nie przymuszonej woli pochwalić się swoimi umiejętnościami w owym "driftowaniu" publicznie w internecie. Wziąć tu też należy pod uwagę fakt, iż przynajmniej w owym czasie to jest w czasie popełnienia przedmiotowego przestępstwa oskarżony był szeroko i publicznie znany i z mediów publicznych i z mediów społecznościowych jako osoba lekceważąca przepisy ruchu drogowego, lekceważąca organy policji z którymi toczył swego rodzaju potyczki, wskazane wyżej media także donosiły o zarówno o ukaraniach oskarżonego za wykroczenia drogowe, jak też szeroko donosiły i dywagowały o bezkarności oskarżonego, oraz bezsilności organów policji i wymiaru sprawiedliwości wobec tego rodzaju osób, oraz bezskuteczności orzekanych wobec niego kar. W tej sytuacji przedmiotowy czyn jak też fakt, iż oskarżony postanowił go upublicznić w mediach społecznościowych wskazują na wyjątkowe lekceważenie ze strony oskarżonego wymiaru sprawiedliwości. W tej sytuacji tylko surowa reakcja karna zdaniem sądu odwoławczego, może przynieść efekty w zakresie prewencji nie tylko indywidualnej , ale co w odniesieniu do tej konkretnej sprawy i konkretnego oskarżonego także w zakresie prewencji ogólnej. Zważyć bowiem trzeba, iż oskarżony jest osobą znaną szerszemu ogółowi nie tylko użytkowników mediów społecznościowych , lecz także publicznych. Zdaniem sądu odwoławczego pomimo szeregu, pozytywnych działań oskarżonego mogących wskazywać na zmianę systemu wartości oskarżonego, zdaniem sądu odwoławczego tylko surowa kara może spowodować pogłębioną refleksję oskarżonego nad swoim dotychczasowym postępowaniem. Zdaniem jednak sądu odwoławczego wnioski autora apelacji o wymierzenie oskarżonemu kary 10 miesięcy pozbawienia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 lat oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości w sposób wskazany w apelacji są nadmiernie surowe. Faktem jest , że na moment wyrokowania przez sąd orzekający i wnoszenia apelacji sytuacja oskarżonego w zakresie uprzedniej karalności wyglądała inaczej , to jest informacja o jego karalności zawierała pewną ilość skazań za czyny podobne. Sytuacja oskarżonego na moment rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy zmieniła się, niemniej oskarżony nadal pozostaje osobą wielokrotnie karaną w tym jeden raz za przestępstwo podobne. Reasumując zgodzić się trzeba z autorem apelacji, iż tylko surowa kara bezwzględna jak wskazano wyżej jest w stanie przynieść efekt penitencjarny wobec oskarżonego, niemniej zdaniem sądu odwoławczego wystarczającą będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, która w tych okolicznościach nie jest karą rażąco niewspółmiernie surową i adekwatną do stopnia zawinienia oskarżonego. Natomiast sąd odwoławczy nie odniesie się do kwestii zaostrzenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, stwierdzając jedynie , iż ten wymierzony przez sąd rejonowy nie jest nadmiernie surowy; podobnie bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do kwestii wniosku o podanie wyroku do publicznej wiadomości. Wniosek wniosek apelacji prokuratora ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. jak wyżej wskazano 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. brak takich okoliczności Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany omówiono w pkt.3.1 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności obciążenie oskarżonego wydatkami postępowania odwoławczego ; wymierzono opłatę za obie instancje opłatę wymierzono na skutek zmiany zaskarżonego orzeczenia w zakresie kary pozbawienia wolności. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara, środki karne 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI