Orzeczenie · 2019-01-25

VI Ka 1128/18

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2019-01-25
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwokredytbanknierzetelne oświadczeniaapelacjakodeks karnyodpowiedzialność karna

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, który skazał oskarżonego za popełnienie przestępstwa oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk w zw. z art. 297 § 1 kk). Oskarżony doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie ponad 106 tys. zł, przedkładając nierzetelne oświadczenie dotyczące stanu cywilnego w celu uzyskania kredytu, po czym nie podjął spłaty. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok, grzywnę oraz zobowiązał do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, naruszenie przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 366 § 2 kpk) oraz nieprawidłowe przypisanie czynu z art. 286 § 1 kk, sugerując, że powinien być sądzony tylko z art. 297 § 1 kk. Sąd Okręgowy nie podzielił tych zarzutów. Uzasadnił, że błąd w ustaleniach faktycznych wymaga wykazania uchybień w logicznym rozumowaniu sądu, a nie tylko polemiki z jego ustaleniami. Podkreślił, że oskarżony miał świadomość sytuacji finansowej R. H. i celu udzielenia kredytu, a także nieprawdziwości podanych przez siebie danych (stan cywilny). Sąd odwoławczy zaakceptował ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji i uznał, że przypisanie oskarżonemu czynu z art. 286 § 1 kk jest prawidłowe, zwłaszcza że korzyść majątkowa mogła być uzyskana dla innej osoby (R. H.). Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Potwierdzenie interpretacji znamion oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk) w kontekście przedkładania nierzetelnych oświadczeń i wprowadzania w błąd banku, a także stosowania zasady 'in dubio pro reo'.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w którym oskarżony miał świadomość wprowadzania w błąd i podawania nieprawdziwych informacji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy oskarżony dopuścił się przestępstwa oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk) poprzez przedłożenie nierzetelnych oświadczeń w celu uzyskania kredytu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony dopuścił się przestępstwa oszustwa kredytowego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony miał świadomość wprowadzania w błąd pracownika banku co do celu udzielenia kredytu i kto będzie go spłacał, a także podał nieprawdę co do stanu cywilnego, co miało znaczenie dla udzielenia kredytu. Korzyść majątkowa została uzyskana dla innej osoby.

Czy czyn przypisany oskarżonemu wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk, czy jedynie z art. 297 § 1 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (dla siebie lub innej osoby) i doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co wykracza poza samo przedłożenie nierzetelnych dokumentów (art. 297 § 1 kk).

Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych lub naruszył przepisy postępowania?

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji nie dopuścił się błędów.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że apelacja nie wykazała uchybień w logicznym rozumowaniu sądu pierwszej instancji ani naruszenia przepisów postępowania. Ocena dowodów została dokonana prawidłowo.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
M. G.osoba_fizycznaoskarżony
Bank (...) S.A.spółkapokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa w C.organ_państwowyprokurator

Przepisy (18)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 72 § 1 pkt 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 366 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 616 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 115 § 4

Kodeks karny

Argumenty

Odrzucone argumenty

zarzut błędu w ustaleniach faktycznych • zarzut naruszenia przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 366 § 2 kpk) • zarzut nieprawidłowego przypisania czynu z art. 286 § 1 kk, zamiast art. 297 § 1 kk

Godne uwagi sformułowania

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. • Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. • Reguła 'in dubio pro reo' ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy zostały wyczerpane wszystkie możliwości poznawcze w procesie, a w dalszym ciągu istnieją niedające się usunąć wątpliwości. • Oczywistym jest i nie trzeba szczególnego wykształcenia, aby wiedzieć, że skoro świadek nie mógł sam kredytu uzyskać, to na przeszkodzie stała właśnie niepewna sytuacja finansowa. • Tak jawna nieprawda przekonuje o pełnej świadomości wprowadzania w błąd pracownika banku co do tego, dla kogo i w jakim celu kredyt jest udzielony, kto deklaruje spłatę, czyli, że sam nie miał takiego zamiaru, a działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dodatkowo podał nieprawdę w kwestii stanu cywilnego, co miało znaczenie dla udzielenia kredytu. • Zgodnie z art. 115 § 4 kk korzyścią majątkową jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego. • Nie jest to zachowanie wyłącznie niepoprawne moralnie, ale i w wielu wypadkach przestępcze.

Skład orzekający

Grażyna Tokarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji znamion oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk) w kontekście przedkładania nierzetelnych oświadczeń i wprowadzania w błąd banku, a także stosowania zasady 'in dubio pro reo'."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w którym oskarżony miał świadomość wprowadzania w błąd i podawania nieprawdziwych informacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego przestępstwa oszustwa kredytowego, a uzasadnienie sądu zawiera ciekawe rozważania na temat świadomości sprawcy i interpretacji znamion czynu.

Oszustwo kredytowe: Czy wiedziałeś, że podanie nieprawdy o stanie cywilnym może prowadzić do skazania?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst