VI Ka 1128/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, który skazał oskarżonego za popełnienie przestępstwa oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk w zw. z art. 297 § 1 kk). Oskarżony doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie ponad 106 tys. zł, przedkładając nierzetelne oświadczenie dotyczące stanu cywilnego w celu uzyskania kredytu, po czym nie podjął spłaty. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok, grzywnę oraz zobowiązał do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, naruszenie przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 366 § 2 kpk) oraz nieprawidłowe przypisanie czynu z art. 286 § 1 kk, sugerując, że powinien być sądzony tylko z art. 297 § 1 kk. Sąd Okręgowy nie podzielił tych zarzutów. Uzasadnił, że błąd w ustaleniach faktycznych wymaga wykazania uchybień w logicznym rozumowaniu sądu, a nie tylko polemiki z jego ustaleniami. Podkreślił, że oskarżony miał świadomość sytuacji finansowej R. H. i celu udzielenia kredytu, a także nieprawdziwości podanych przez siebie danych (stan cywilny). Sąd odwoławczy zaakceptował ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji i uznał, że przypisanie oskarżonemu czynu z art. 286 § 1 kk jest prawidłowe, zwłaszcza że korzyść majątkowa mogła być uzyskana dla innej osoby (R. H.). Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie interpretacji znamion oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk) w kontekście przedkładania nierzetelnych oświadczeń i wprowadzania w błąd banku, a także stosowania zasady 'in dubio pro reo'.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w którym oskarżony miał świadomość wprowadzania w błąd i podawania nieprawdziwych informacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy oskarżony dopuścił się przestępstwa oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk) poprzez przedłożenie nierzetelnych oświadczeń w celu uzyskania kredytu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony dopuścił się przestępstwa oszustwa kredytowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony miał świadomość wprowadzania w błąd pracownika banku co do celu udzielenia kredytu i kto będzie go spłacał, a także podał nieprawdę co do stanu cywilnego, co miało znaczenie dla udzielenia kredytu. Korzyść majątkowa została uzyskana dla innej osoby.
Czy czyn przypisany oskarżonemu wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk, czy jedynie z art. 297 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (dla siebie lub innej osoby) i doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co wykracza poza samo przedłożenie nierzetelnych dokumentów (art. 297 § 1 kk).
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych lub naruszył przepisy postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie dopuścił się błędów.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że apelacja nie wykazała uchybień w logicznym rozumowaniu sądu pierwszej instancji ani naruszenia przepisów postępowania. Ocena dowodów została dokonana prawidłowo.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Bank (...) S.A. | spółka | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa w C. | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1 pkt 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 616 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 115 § 4
Kodeks karny
Argumenty
Odrzucone argumenty
zarzut błędu w ustaleniach faktycznych • zarzut naruszenia przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 366 § 2 kpk) • zarzut nieprawidłowego przypisania czynu z art. 286 § 1 kk, zamiast art. 297 § 1 kk
Godne uwagi sformułowania
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. • Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. • Reguła 'in dubio pro reo' ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy zostały wyczerpane wszystkie możliwości poznawcze w procesie, a w dalszym ciągu istnieją niedające się usunąć wątpliwości. • Oczywistym jest i nie trzeba szczególnego wykształcenia, aby wiedzieć, że skoro świadek nie mógł sam kredytu uzyskać, to na przeszkodzie stała właśnie niepewna sytuacja finansowa. • Tak jawna nieprawda przekonuje o pełnej świadomości wprowadzania w błąd pracownika banku co do tego, dla kogo i w jakim celu kredyt jest udzielony, kto deklaruje spłatę, czyli, że sam nie miał takiego zamiaru, a działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dodatkowo podał nieprawdę w kwestii stanu cywilnego, co miało znaczenie dla udzielenia kredytu. • Zgodnie z art. 115 § 4 kk korzyścią majątkową jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego. • Nie jest to zachowanie wyłącznie niepoprawne moralnie, ale i w wielu wypadkach przestępcze.
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji znamion oszustwa kredytowego (art. 286 § 1 kk) w kontekście przedkładania nierzetelnych oświadczeń i wprowadzania w błąd banku, a także stosowania zasady 'in dubio pro reo'."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w którym oskarżony miał świadomość wprowadzania w błąd i podawania nieprawdziwych informacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego przestępstwa oszustwa kredytowego, a uzasadnienie sądu zawiera ciekawe rozważania na temat świadomości sprawcy i interpretacji znamion czynu.
“Oszustwo kredytowe: Czy wiedziałeś, że podanie nieprawdy o stanie cywilnym może prowadzić do skazania?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.