VI Ka 1104/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy podwyższył karę pozbawienia wolności dla oskarżonego R.P. z 2 do 5 miesięcy za przestępstwa znęcania się i naruszenia czynności narządów ciała, uwzględniając apelację prokuratora.
Prokurator wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego, domagając się podwyższenia kary dla oskarżonego R.P. z 2 do 6 miesięcy pozbawienia wolności, zarzucając obrazę prawa materialnego (art. 207 § 1 kk) poprzez orzeczenie kary poniżej ustawowego minimum. Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji błędnie wymierzył karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy minimalny wymiar wynosi 3 miesiące. Sąd odwoławczy, biorąc pod uwagę okoliczności czynu, winę oskarżonego oraz jego niekaralność, podwyższył karę do 5 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za adekwatną.
Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2015 r. rozpatrzył apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt IX K 1019/12. Apelacja dotyczyła orzeczenia na niekorzyść oskarżonego R. P., syna S. i E., ur. (...) w G., oskarżonego z art. 207 § 1 kk (znęcanie się) i art. 157 § 2 kk (naruszenie czynności narządów ciała) w zw. z art. 11 § 2 kk. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując, że wymierzona kara 2 miesięcy pozbawienia wolności była niższa niż ustawowe minimum 3 miesięcy przewidziane w art. 207 § 1 kk. W związku z tym wniósł o zmianę wyroku i orzeczenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji prokuratora, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji rzeczywiście naruszył art. 207 § 1 kk, orzekając karę poniżej ustawowego zagrożenia. Sąd odwoławczy, działając w granicach apelacji i ustawowego zagrożenia, podwyższył karę pozbawienia wolności do 5 miesięcy. Przy ocenie wymiaru kary uwzględniono stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, okoliczności popełnienia przestępstwa, długość okresu jego trwania, a także przyznanie się oskarżonego do winy i jego dotychczasową niekaralność. Sąd uznał, że kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna i spełnia wymogi prewencji szczególnej i ogólnej. W pozostałym zakresie, w tym co do środków probacyjnych, wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Oskarżonego zwolniono od kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego sytuację majątkową.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wymierzenie kary poniżej ustawowego minimum stanowi obrazę prawa materialnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie wymierzył karę 2 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 207 § 1 kk, podczas gdy przepis ten przewiduje karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Wymierzenie kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia jest niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku w części dotyczącej kary
Strona wygrywająca
prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Jolanta Mandzij | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 207 § § 1
Kodeks karny
Przepis przewiduje karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynów.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kary w przypadku kumulatywnej kwalifikacji.
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wymierzenie kary pozbawienia wolności poniżej ustawowego minimum stanowi obrazę prawa materialnego (art. 207 § 1 kk).
Godne uwagi sformułowania
minimalny okres kary pozbawienia wolności, jaki można wymierzyć na podstawie tego przepisu wynosi 3 miesiące kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatną reakcją karą na naruszenie przez R. P. porządku prawnego, czyniącą zadość wymogom w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej.
Skład orzekający
Arkadiusz Łata
przewodniczący
Marcin Schoenborn
sędzia
Bożena Żywioł
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja minimalnego wymiaru kary pozbawienia wolności w przypadku przestępstw zagrożonych karą z dolną granicą ustawowego zagrożenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu Kodeksu karnego (art. 207 § 1 kk) i sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji orzekł karę poniżej minimum.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa karnego dotyczącą przestrzegania ustawowych granic wymiaru kary. Jest to istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd podwyższył karę za znęcanie się: czy kara 2 miesięcy była zbyt niska?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI Ka 1104/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Arkadiusz Łata Sędziowie SSO Marcin Schoenborn SSO Bożena Żywioł (spr.) Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Jolanty Mandzij Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. sprawy R. P. syna S. i E. , ur. (...) w G. oskarżonego z art. 207§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 września 2014 r. sygnatura akt IX K 1019/12 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk i art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że podwyższa wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności do 5 (pięciu) miesięcy; 2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; 3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa. VI Ka 1104/14 UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 września 2014r., sygn.akt IX K 1019/12, apelację wniósł prokurator. Zaskarżył orzeczenie na niekorzyść oskarżonego R. P. , w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze. Zarzucił obrazę prawa materialnego, a to art. 207 § 1 kk , przez orzeczenie na jego podstawie wobec oskarżonego kary 2 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy minimalny okres kary pozbawienia wolności, jaki można wymierzyć na podstawie tego przepisu wynosi 3 miesiące. W oparciu o taki zarzut apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną. Istotnie, art. 207 § 1 kk przewiduje wymierzenie sprawcy przestępstwa, którego dotyczy, karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy przypisując oskarżonemu czyn z art. 207 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk winien, na podstawie art. 207 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzyć oskarżonemu karę w takich granicach. Wymierzenie kary 2 miesięcy pozbawienia wolności nastąpiło zatem z obrazą wskazanego przepisu prawa materialnego. Sąd Okręgowy pozostając w granicach ustawowego zagrożenia dokonał więc zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o wymiarze kary pozbawienia wolności. Mając na uwadze stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu występku, okoliczności czynu, który podlegał kumulatywnej kwalifikacji prawnej, długość okresu w jakim oskarżony podejmował bezprawne działania wobec pokrzywdzonej, ale i przyznanie się sprawcy do winy i jego dotychczasową niekaralność sąd odwoławczy uznał, że kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatną reakcją karą na naruszenie przez R. P. porządku prawnego, czyniącą zadość wymogom w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej. W pozostałym zakresie, niekwestionowanym w środku odwoławczym, w tym odnośnie zastosowanych względem oskarżonego środków probacyjnych, zaskarżony wyrok, jako trafny utrzymano w mocy. Względy słuszności oraz sytuacja majątkowa R. P. zdecydowały o zwolnieniu oskarżonego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego i opłaty za obie instancje.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI