Orzeczenie · 2019-01-25

VI Ka 1101/18

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2019-01-25
SAOSKarnewykroczeniaNiskaokręgowy
wykroczenieznak drogowykodeks wykroczeńapelacjapostępowanie karnegrzywnaruch drogowyparking

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy obwinionego A. D., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 października 2018 r. (sygn. akt III W 1315/17) za popełnienie wykroczeń z art. 92 § 1 kw i art. 94 § 1 kw, za co wymierzono mu łączną karę grzywny w wysokości 1500 zł. Obrońca zaskarżył wyrok, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych mające wpływ na treść wyroku oraz obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw). Domagał się zmiany wyroku i uniewinnienia obwinionego lub uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdził, że Sąd I instancji poprawnie przeprowadził i ocenił dowody. Sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji, wskazując m.in., że znak drogowy B-1 z tabliczką informującą o pojazdach upoważnionych nie dotyczył sytuacji, gdy właściciel pojazdu nie posiadał ważnej umowy ze Spółdzielnią Mieszkaniową. Podkreślono, że obwiniony ani osoba podnajmująca mu miejsce garażowe nie mieli wymaganych umów, co było podstawą rozwiązania umowy najmu. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również naruszenia zasady "in dubio pro reo" ani błędu w ocenie wiarygodności zeznań świadków. Uznano, że kara grzywny orzeczona przez Sąd I instancji nie była rażąco surowa. W konsekwencji Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego oraz opłatę za II instancję.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie interpretacji znaku drogowego B-1 z tabliczką informującą o upoważnieniu do wjazdu oraz oceny dowodów w sprawach o wykroczenia.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z umową najmu miejsca parkingowego i interpretacją znaku drogowego w kontekście tej umowy.

Zagadnienia prawne (4)

Czy znak drogowy B-1 z tabliczką informującą o pojazdach upoważnionych, których właściciele posiadają ważną umowę na parkowanie, wyłączał pojazdy, których kierowcy nie posiadali takiej umowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, znak B-1 z taką tabliczką wyłączał pojazdy, których kierowcy nie posiadali ważnej umowy ze Spółdzielnią na parkowanie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak ważnej umowy ze Spółdzielnią na parkowanie pojazdu, pomimo posiadania miejsca garażowego podnajętego od innej osoby, skutkował naruszeniem zakazu wjazdu wynikającego ze znaku B-1.

Czy obwiniony A. D. faktycznie kierował pojazdem w dniach 16, 17 i 20 lutego 2017 r. na terenie parkingu Spółdzielni Mieszkaniowej, naruszając zakaz wjazdu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że obwiniony kierował pojazdem w tych dniach.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach świadków (Z. J., W. B., A. K.), którzy rozpoznali obwinionego na nagraniach z monitoringu oraz na podstawie rozmowy z nim, uznając te dowody za wiarygodne i bezpośrednio dowodzące popełnienia wykroczenia.

Czy sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 5 § 2 kpk (zasada "in dubio pro reo"), art. 7 kpk (zasada swobodnej oceny dowodów) i art. 410 kpk (granice oceny dowodów)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd I instancji nie dopuścił się obrazy wskazanych przepisów.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że ocena dowodów przez sąd I instancji była prawidłowa, a zeznania świadków nie były dowodami poszlakowymi. Odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego w sytuacji sprzeczności z zeznaniami świadków nie stanowi naruszenia art. 7 kpk.

Czy kara 1500 zł grzywny za 6 wykroczeń jest karą rażąco surową, uzasadniającą ingerencję sądu odwoławczego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara nie jest rażąco surowa.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że kara grzywny nie była łagodna, ale nie była też rażąco surowa, co nie dawało podstaw do jej zmiany.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. D.osoba_fizycznaobwiniony
Skarb Państwaorgan_państwowyinna strona

Przepisy (10)

Główne

kw art. 92 § § 1

Kodeks wykroczeń

kw art. 94 § § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kpk art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kpw art. 109 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

kpk art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kpw art. 121 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

kpk art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 7

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 410

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniony nie posiadał ważnej umowy ze Spółdzielnią na parkowanie pojazdu, co skutkowało naruszeniem zakazu wjazdu. • Dowody z zeznań świadków i nagrań z monitoringu jednoznacznie wskazywały na obwinionego jako kierującego pojazdem. • Kara grzywny orzeczona przez sąd I instancji była adekwatna do popełnionych wykroczeń.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący wypowiedzenia umowy najmu. • Zarzut naruszenia przepisów postępowania (art. 5 § 2, art. 7, art. 410 kpk). • Zarzut, że dowody były poszlakowe i należało zastosować zasadę "in dubio pro reo". • Zarzut rażącej niewspółmierności kary grzywny.

Godne uwagi sformułowania

Owo uchybienie nie miało jednak wpływu na treść wyroku. • Nie ma zatem wątpliwości, że osoba kierująca wskazanym samochodem marki H. w dniach 16, 17 i 20 lutego 2017 r. nie miała ważnej umowy ze Spółdzielnią na parkowanie pojazdu. • Wbrew wywodom apelującego ustalenia Sądu I instancji w zakresie dotyczącym tego, że to właśnie obwiniony A. D. wjechał na parking we wskazanych dniach nie budzi wątpliwości. • Nie było więc powodów do sięgania po zasadę „in dubio pro reo”. • Kara surowa nie daje podstaw do ingerencji ze strony sądu odwoławczego.

Skład orzekający

Kazimierz Cieślikowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji znaku drogowego B-1 z tabliczką informującą o upoważnieniu do wjazdu oraz oceny dowodów w sprawach o wykroczenia."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z umową najmu miejsca parkingowego i interpretacją znaku drogowego w kontekście tej umowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy wykroczeń drogowych i interpretacji znaku drogowego, co jest tematem powszechnym, ale szczegóły dotyczące umów najmu miejsc parkingowych i dowodów mogą być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie wykroczeń.

Wjazd na parking bez ważnej umowy – czy to wykroczenie?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst