Orzeczenie · 2019-01-29

VI Ka 1090/18

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2019-01-29
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
przywłaszczenieoszustwofałszerstwodokumentyapelacjapostępowanie karneodpowiedzialność karnakara pozbawienia wolnościnaprawienie szkody

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonej J. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, który skazał ją za szereg przestępstw, w tym przywłaszczenie, oszustwo i fałszerstwo dokumentów, orzekając karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz obowiązek naprawienia szkody. Obrońca zarzucał m.in. naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 117 § 2 kpk, art. 374 § 1 kpk, art. 406 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 193 § 1 kpk, art. 170 § 3 kpk, art. 201 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk) oraz błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał większość zarzutów apelacji za bezzasadne, w tym dotyczące braku zawiadomienia o terminie rozprawy, oddalenia wniosku o dowód z opinii biegłego rachunkowego czy naruszenia art. 5 § 2 kpk. Sąd Okręgowy stwierdził, że ustalenie wartości szkody nie wymagało wiadomości specjalnych, a opinia biegłego z zakresu rachunkowości nie była przydatna. Odnosząc się do zarzutów dotyczących oceny dowodów, Sąd Okręgowy uznał zeznania świadka L. Ł. za wiarygodne, a wyjaśnienia oskarżonej za niewiarygodne, opierając się m.in. na dokumencie z karty 17 akt i zeznaniach I. W. Sąd Okręgowy uznał jednak, że apelacja jest zasadna w zakresie dotyczącym czynu opisanego w punkcie XVIII komparycji, wskazując na błąd Sądu Rejonowego w ustaleniu daty popełnienia tego czynu. Sąd Okręgowy skorygował opis czynu, ustalając, że przywłaszczenie miało miejsce w okresie od 21 lutego 2013 roku do 28 maja 2013 roku. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, uznając orzeczone kary za nie rażąco niewspółmiernie surowe. Zasądzono od oskarżonej koszty postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zawiadamiania o terminach rozpraw w postępowaniu karnym, oceny dowodów, w tym zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych, oraz stosowania zasady in dubio pro reo.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów.

Zagadnienia prawne (4)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w zakresie przypisanych oskarżonej czynów, w szczególności przywłaszczenia, oszustwa i fałszerstwa dokumentów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, z jednym wyjątkiem dotyczącym daty popełnienia jednego z czynów. Sąd Okręgowy uznał ocenę dowodów przez Sąd Rejonowy za prawidłową, z wyjątkiem ustaleń faktycznych dotyczących czynu z punktu XVIII komparycji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych. Po analizie dowodów, w tym zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonej, uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, z wyjątkiem ustalenia daty jednego z czynów. Sąd Okręgowy skorygował datę popełnienia czynu z punktu XVIII komparycji.

Czy oskarżona prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy przerwanej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 402 § 1 kpk, sąd nie miał obowiązku zawiadamiania oskarżonej o nowym terminie rozprawy przerwanej, jeśli nie uczestniczyła w rozprawie przerwanej. Oskarżona była prawidłowo zawiadomiona o pierwszym terminie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy odniósł się do zarzutu naruszenia art. 406 § 1 kpk w zw. z art. 117 § 2 kpk. Stwierdzono, że postępowanie toczyło się według przepisów ustawy karnej procesowej w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 11 marca 2016 r. Zgodnie z art. 402 § 1 kpk, sąd nie miał obowiązku zawiadamiania oskarżonej o nowym terminie rozprawy przerwanej. Oskarżona była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy 7 września 2018 r., która została przerwana z wyznaczeniem nowego terminu na 5 października 2018 r. Sąd nie zawiadomił oskarżonej o nowym terminie, co było zgodne z procedurą. Obrońca był obecny na obu terminach.

Czy zasadnie Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek został oddalony zasadnie, ponieważ wyliczenie wartości szkody nie wymagało wiadomości specjalnych, a jedynie prostych działań arytmetycznych. Ocena, czy oskarżona przywłaszczyła mienie lub doprowadziła pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, zależy od oceny dowodów, a nie opinii biegłego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości. Sąd stwierdził, że wyliczenie wartości szkody nie wymagało wiadomości specjalnych, a jedynie prostych działań arytmetycznych. Ocena, czy doszło do przywłaszczenia mienia lub oszustwa, zależy od oceny dowodów przeprowadzonych przed sądem, a nie od opinii biegłego.

Czy Sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 5 § 2 kpk (zasada in dubio pro reo) w zakresie oceny dowodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Okręgowy uznał, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 5 § 2 kpk. Wątpliwości co do wiarygodności dowodów są wątpliwościami usuwalnymi w trybie art. 7 kpk, a nie podstawą do stosowania zasady in dubio pro reo.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd pierwszej instancji poczynił ustalenia faktyczne w oparciu o dowody, a nie na zasadzie domniemania winy. Wątpliwości co do wiarygodności zeznań świadka L. Ł. i wyjaśnień oskarżonej są wątpliwościami usuwalnymi w trybie art. 7 kpk, a nie wątpliwościami, o których mowa w art. 5 § 2 kpk. Obrońca nie wykazał, aby Sąd pierwszej instancji pominął jakieś dowody lub dał wiarę dowodom sprzecznym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku w części i utrzymanie w mocy w pozostałej części
Strona wygrywająca
brak jednoznacznego wskazania, częściowa wygrana oskarżonej w zakresie daty czynu

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznaoskarżona
S. (...) w K.innepokrzywdzony
L. Ł.osoba_fizycznaświadek
I. W.osoba_fizycznaświadek
D. S.osoba_fizycznaświadek
G. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
Z. G.osoba_fizycznapokrzywdzony
E. R.osoba_fizycznapokrzywdzony
Z. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
K. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa w T.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (22)

Główne

k.k. art. 284 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 271 § § 1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 117 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 374 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 406 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 402 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błąd Sądu Rejonowego w ustaleniu daty popełnienia czynu z punktu XVIII komparycji.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 117 § 2 kpk, art. 374 § 1 kpk, art. 406 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 193 § 1 kpk, art. 170 § 3 kpk, art. 201 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk). • Błędy w ustaleniach faktycznych w pozostałym zakresie. • Niewłaściwa ocena dowodów przez Sąd Rejonowy.

Godne uwagi sformułowania

Zgodnie z art. 402 § 1 kpk nie ciążył na Sądzie obowiązek zawiadamiania oskarżonej o nowym terminie rozprawy przerwanej, także, gdy nie uczestniczyła w rozprawie przerwanej. • Wyliczenie wartości szkody nie wymagało wiadomości specjalnych. • Wątpliwości co do wiarygodności dowodów są wątpliwościami usuwalnymi w trybie art. 7 kpk, a nie podstawą do stosowania zasady in dubio pro reo.

Skład orzekający

Marcin Schoenborn

przewodniczący

Kazimierz Cieślikowski

sędzia sprawozdawca

Piotr Mika

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawiadamiania o terminach rozpraw w postępowaniu karnym, oceny dowodów, w tym zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych, oraz stosowania zasady in dubio pro reo."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowych przestępstw gospodarczych, ale analiza błędów proceduralnych i oceny dowodów przez sądy jest interesująca dla prawników procesualistów.

Sąd Okręgowy koryguje datę czynu w sprawie o przywłaszczenie i oszustwo – co to oznacza dla oskarżonych?

Dane finansowe

naprawienie szkody: 112 198,63 PLN

zwrot kosztów ustanowienia pełnomocnika: 1728 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst