VI Ka 1075/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżonego od zarzutu udaremniania zaspokojenia wierzyciela, uznając brak znamion przestępstwa z art. 300 § 2 kk.
Prokurator złożył apelację od wyroku uniewinniającego oskarżonego od zarzutu udaremniania zaspokojenia wierzyciela (art. 300 § 2 kk). Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając, że działania oskarżonego polegające na zbyciu udziałów w spółce nie miały na celu udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Sąd podkreślił, że przestępstwo z art. 300 § 2 kk jest przestępstwem skutkowym, a w tym przypadku brak było znamienia skutku.
Sąd Okręgowy w Warszawie-Pradze rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe, który uniewinnił oskarżonego I. I. od zarzucanych mu czynów z art. 300 § 2 kk. Oskarżonemu zarzucano, że w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu i zaspokojenia wierzyciela (...) S.A., zbył udziały w spółce, które były zagrożone zajęciem lub zostały zajęte. Prokurator zarzucił sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych i dowolną ocenę dowodów. Sąd Okręgowy nie podzielił argumentów apelacji, uznając, że stan faktyczny został prawidłowo ustalony. Podkreślono, że przestępstwo z art. 300 § 2 kk jest przestępstwem skutkowym, a w niniejszej sprawie brak było znamienia skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Sąd wskazał, że egzekucja mogła być kontynuowana wobec nabywców udziałów, a wierzyciel nie złożył wniosku o takie postępowanie. Ponadto, sprzedaż udziałów była uzasadniona ekonomicznie i miała na celu wypracowanie zysku w spółce, który pozwoliłby na spłatę zadłużenia. Oskarżony dokonał częściowej spłaty zadłużenia. W związku z powyższym, sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zbycie nie miało realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela, nie można przypisać znamienia skutku wymaganego przez art. 300 § 2 kk.
Uzasadnienie
Przestępstwo z art. 300 § 2 kk jest przestępstwem skutkowym. Brak udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela oznacza brak popełnienia przestępstwa, nawet jeśli pozostałe znamiona są spełnione. Egzekucja może być kontynuowana wobec nabywców, a sprzedaż udziałów może być uzasadniona ekonomicznie i mieć na celu wypracowanie zysku pozwalającego na spłatę zadłużenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. I. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) S.A. | spółka | wierzyciel pokrzywdzony |
| S. J. | osoba_fizyczna | nabywca udziałów |
| P. W. | osoba_fizyczna | nabywca udziałów |
| J. K. | osoba_fizyczna | nabywca udziałów |
| Z. J. | osoba_fizyczna | nabywca udziałów |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. E. O. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 300 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.c. art. 848
Kodeks postępowania cywilnego
Egzekucja może być kontynuowana wobec osoby, która nabyła od dłużnika rzecz ruchomą wiedząc o tym, że jest ona zajęta.
k.p.k. art. 427 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § §1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak znamienia skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Sprzedaż udziałów miała uzasadnienie ekonomiczne i była elementem strategii wypracowania zysku. Możliwość kontynuowania egzekucji wobec nabywców udziałów.
Odrzucone argumenty
Zarzuty prokuratora dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i dowolnej oceny dowodów.
Godne uwagi sformułowania
przestępstwo z art. 300 § 2 k.k. jest przestępstwem skutkowym nie można przypisać działaniom oskarżonego takiego skutku czynność rozporządzająca zajętym mieniem dłużnika nie miała realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela
Skład orzekający
Anita Jarząbek - Bocian
przewodniczący
Włodzimierz Suwała
sędzia
Ludmiła Tułaczko
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa z art. 300 § 2 kk, w szczególności wymogu skutku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie sprzedaż udziałów była uzasadniona ekonomicznie i nie doprowadziła do faktycznego uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego przestępstwa przeciwko wierzycielom, a orzeczenie precyzuje kluczowe znamiona tego czynu, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy sprzedaż udziałów firmy zawsze oznacza próbę oszustwa na wierzycielu? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 1075/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Anita Jarząbek - Bocian Sędziowie: SO Włodzimierz Suwała SO Ludmiła Tułaczko (spr.) Protokolant asystent sędziego Michał Stachowiak przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz po rozpoznaniu dnia 9 listopada 2015 r. sprawy I. I. (1) , s. R. i W. z d. G. , ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwa z art. 300 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w W. z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III K 109/14 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. O. kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w II instancji oraz podatek VAT. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarząbek-Bocian SSO Włodzimierz Suwała Sygn. akt VI Ka 1075/15 UZASADNIENIE I. I. (2) oskarżony o to, że : I. w dniu 22 grudnia 2008r. w W. , działając w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu w postaci prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 5 marca 2001r. Sądu Okręgowego w Łodzi X Wydział Gospodarczy, uszczuplił zaspokojenie swojego wierzyciela (...) S.A. z siedzibą w W. przy Al. (...) /A1, poprzez zbycie posiadanych udziałów spółki (...) . z o.o o wartości 160.000 zł na rzecz S. J. , P. W. oraz J. K. , które to udziały zagrożone były zajęciem, czym działał na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 300 § 2 kk II. w dniu 27 listopada 2010r. w W. , działając w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu w postaci prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 5 marca 2001r. Sądu Okręgowego w Łodzi X Wydział Gospodarczy, udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela (...) S.A. z siedzibą w W. przy Al. (...) /A1, poprzez zbycie posiadanych udziałów spółki (...) . z o.o o wartości 44.000 zł na rzecz Z. J. , które to udziały zostały zajęte na mocy zgłoszenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie P. A. z dnia 26 sierpnia 2009r., czym działał na szkodę (...) S.A. tj. o czyn z art. 300 § 2 kk Po rozpoznaniu sprawy III K 109/14 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w W. wyrokiem z dnia 26 maja 2015r. orzekł : I. oskarżonego I. I. (1) uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów; II. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. O. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto w tym 23 % VAT z tytułu obrony oskarżonego z urzędu; III. koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego I. I. (1) . Wyrokowi temu zarzucił na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 3 k.p.k. : błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wyłączne uznanie za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego, a także poprzez dowolną i niezgodną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zeznań świadka J. Ż. (1) oraz dowodów z dokumentów, jak również zaniechanie poczynienia ustaleń w zakresie utraty motocykla oraz możliwości spłaty zaciągniętego zobowiązania przez oskarżonego, przesłuchania w charakterze świadków nabywców udziałów w osobach S. J. , P. W. , J. K. oraz Z. J. , co skutkowało uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja wniesiona przez prokuratora nie jest zasadna a zawarty w niej wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny ustalony w tej sprawie nie budzi wątpliwości i został potwierdzony wyjaśnieniami oskarżonego I. I. (1) oraz zeznaniami świadka J. Ż. (2) a także dokumentami w postaci wyroków nakazowych i akt postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przez komornika. Należy podzielić stanowisko sądu I instancji, że tak zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania oskarżeniem I. I. (1) przestępstw z art. 300 § 2 k.k. Wielokrotnie Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach podkreślał, że przestępstwo z art. 300 § 2 k.k. jest przestępstwem skutkowym, gdyż kryminalizacją objęto tylko te postacie udaremnienia egzekucji przez dłużnika, które prowadzą do oznaczonego skutku – udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. / vide wyroki w sprawach: IV KK 31/11; IV KK 42/08/ Tymczasem takiego skutku nie można przypisać działaniom oskarżonego. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony w dniu 22 grudnia 2008r. sprzedał swoje udziały o wartości 160 000 zł w Spółce (...) na rzecz S. J. , P. W. i J. K. , które to udziały zagrożone były zajęciem. Natomiast w dniu 27 listopada 2010r. zbył swoje udziały o wartości 44 000 zł na rzecz Z. J. , zajęte na mocy zgłoszenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009r. Zgodnie z art. 848 k.p.c. egzekucja może być kontynuowana wobec osoby, która nabyła od dłużnika rzecz ruchomą wiedząc o tym, że jest ona zajęta. (...) S.A. w wypadku zbycia udziałów przez oskarżonego mógł prowadzić egzekucję wobec nabywców udziałów w Spółce (...) . Jednak nie złożył wniosku o wszczęcie takiego postępowania. Ponadto należy zauważyć, że jeżeli czynność rozporządzająca zajętym mieniem dłużnika nie miała realnego wpływu na zaspokojenie wierzyciela, to pomimo wypełnienia pozostałych znamion stypizowanego w tym przepisie występku i braku znamienia skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela powoduje, że nie można uznać, że doszło do popełnienia przestępstwa określonego w art. 300 §2 k.k. /vide wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach II AKa 350/13/ Sąd I instancji zasadnie uznał, że sprzedaż udziałów osobom, które razem z oskarżonym prowadziły Spółkę (...) nie miała na celu uniemożliwienie zaspokojenia wierzyciela. Powyższa decyzja znajdowała swoje ekonomiczne uzasadnienie skoro Spółka uzyskała kredyt i leasingowała maszyny. Sprzedaż udziałów skutkowała wypracowaniem zysku w latach 2007-2008 z produkcji materiału energetycznego w postaci peletów do spalania w piecach centralnego ogrzewania. Jak wyjaśnił oskarżony I. I. (1) , w latach następnych - 2009-2010, produkcja peletu załamała się i dlatego nie spłacił pełnego zadłużenia wobec swojego wierzyciela - (...) S.A. Spłaty dokonał w 2015r. Oskarżony pomimo sprzedaży udziałów w Spółce spłacił pokrzywdzonemu ok. 27.000 zł /k- 376/ stanowiącą część kwoty z przypadającego na niego zadłużenia. Należy zwrócić uwagę, że prokurator obecny na rozprawie przed sądem I instancji nie wnosił o przesłuchanie aktualnych (...) Spółki (...) . Oskarżony wyjaśnił, że rozliczenie sprzedaży udziałów miało nastąpić z zysku, który Spółka osiągnie w okresie późniejszym. Natomiast potrzebę sprzedaży udziałów nowym wspólnikom uzasadnił możliwościami, które posiadali w pozyskaniu kredytów bankowych i leasingowania maszyn. Nie budzi więc wątpliwości, że rozliczenie udziałów między wspólnikami miało nastąpić po wypracowaniu zysku przez Spółkę (...) . Działania podjęte przez oskarżonego nie miały więc na celu uniemożliwienie zaspokojenia wierzyciela – (...) SA lecz były to działania zmierzające do wypracowania zysku w Spółce, który pozwoliłby na spłatę zadłużenia. Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 636 §1 k.p.k. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarząbek-Bocian SSO Włodzimierz Suwała
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI