Orzeczenie · 2025-11-13

VI Ka 1061/24

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2025-11-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwobrak zamiaruocena dowodówapelacjapostępowanie karnerozstrzygnięcie cywilne

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji oskarżycielki posiłkowej B. R. od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 26 kwietnia 2024 r. (sygn. akt II K 746/22), którym uniewinniono oskarżonego P. H. od zarzutu popełnienia przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk. Oskarżycielka posiłkowa zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów oraz błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony nie działał z zamiarem popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu podkreślono, że ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była zgodna z regułami art. 7 kpk, oparta na całokształcie okoliczności, zasadach prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy zaznaczył, że zarzut naruszenia art. 7 kpk wymaga wykazania konkretnych błędów w sposobie dochodzenia do ocen, a nie jedynie subiektywnej polemiki z orzeczeniem. Analizując stan faktyczny, sąd wskazał na długotrwałą relację romantyczną między stronami, brak jednoznacznych dowodów potwierdzających pożyczki pieniędzy (umowy, pokwitowania), rozbieżności w kwotach podawanych przez oskarżycielkę posiłkową oraz fakt, że przekazane środki były przeznaczane na bieżące wydatki i spłatę zobowiązań oskarżonego. Podkreślono, że oskarżycielka posiłkowa jest osobą dorosłą i świadomą ryzyka, a jej reakcja nastąpiła dopiero po kilku latach, zbiegając się z informacją o zawarciu przez oskarżonego związku małżeńskiego. Sąd Okręgowy stwierdził, że czyn z art. 286 § 1 kk wymaga umyślności i bezpośredniego zamiaru, a brak zwrotu pieniędzy nie zawsze stanowi przestępstwo, lecz może być przedmiotem rozstrzygnięcia na drodze cywilnej. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając go za prawidłowy, a apelację oskarżycielki posiłkowej za bezzasadną. Zasądzono od oskarżycielki posiłkowej na rzecz Skarbu Państwa opłatę sądową w postępowaniu odwoławczym.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Rozróżnienie między przestępstwem oszustwa a sporem cywilnoprawnym dotyczącym zwrotu pożyczki lub zobowiązań finansowych w związku z relacją osobistą.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów, ale utrwala ogólną zasadę, że postępowanie karne nie jest substytutem postępowania cywilnego w sprawach majątkowych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie o oszustwo, w szczególności czy oskarżony działał z zamiarem popełnienia przestępstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, a oskarżony nie działał z zamiarem popełnienia przestępstwa oszustwa.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że apelacja oskarżycielki posiłkowej opierała się na subiektywnej ocenie dowodów i polemice z wyrokiem. Podkreślono, że brak jest dowodów na umyślne wprowadzenie w błąd przez oskarżonego, a relacja stron była długotrwała, a przekazane pieniądze były przeznaczane na bieżące wydatki i spłatę zobowiązań. Brak zwrotu pieniędzy powinien być rozstrzygnięty na drodze cywilnej.

Czy brak zwrotu pożyczonych pieniędzy, w sytuacji braku jednoznacznych dowodów na pożyczkę i długotrwałej relacji, stanowi przestępstwo oszustwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sam fakt braku zwrotu pieniędzy, zwłaszcza w kontekście sporów cywilnoprawnych i braku dowodów na umyślne wprowadzenie w błąd, nie stanowi przestępstwa oszustwa.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego, wskazując, że nie każde nieuregulowanie zobowiązań cywilnoprawnych jest przestępstwem. Do wyczerpania znamion art. 286 KK niezbędne jest szczególne działanie sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i doprowadzenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą fałszu lub wyzyskania błędu, a sprawca musi obejmować swoim zamiarem także ten sposób i skutek działania. Sam fakt pobrania zaliczki i brak realizacji umowy stanowi odpowiedzialność kontraktową, nie zaś przestępstwo oszustwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
oskarżony

Strony

NazwaTypRola
P. H. (1)osoba_fizycznaoskarżony
Aneta Ostromeckaorgan_państwowyprokurator
B. R.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa

Przepisy (9)

Główne

kk art. 286 § § 1

Kodeks karny

Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem przez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności.

kk art. 12 § § 1

Kodeks karny

Dwa albo więcej zachowań, które wypełniają znamiona tego samego przestępstwa, popełnione w krótkich odstępach czasu, uważa się za jeden czyn zabroniony; przepis ten stosuje się także wtedy, gdy z اینکه każde z zachowań wyczerpuje znamiona odrębnego przestępstwa, wynika, że sprawca w wykonaniu z góry powziętego zamiaru popełnia dwa albo więcej przestępstw.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów jest zasadą kontrolowanej oceny dowodów, która wymaga oparcia oceny na wszystkich przeprowadzonych dowodach, uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego, a także uzasadnienia wyboru dowodów i oceny ich wiarygodności.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia, jest podstawą apelacji.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, jest podstawą apelacji.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie oskarżyciela posiłkowego kosztami postępowania.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie oskarżyciela posiłkowego kosztami postępowania.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie oskarżyciela posiłkowego kosztami postępowania.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 13

Określa wysokość opłaty sądowej w postępowaniu odwoławczym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny. • Brak dowodów na umyślne wprowadzenie w błąd przez oskarżonego. • Relacja stron była długotrwała, a przekazane środki były przeznaczane na bieżące wydatki i spłatę zobowiązań. • Brak zwrotu pieniędzy powinien być rozstrzygnięty na drodze cywilnej.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony nie działał z zamiarem popełnienia przestępstwa.

Godne uwagi sformułowania

Rozczarowanie oskarżycielki posiłkowej, która liczyła na wspólną przyszłość, jednak najwyraźniej źle ulokowała uczucia, nie przesądza o popełnieniu przestępstwa oszustwa. • Nie każde nieuregulowanie zobowiązań cywilnoprawnych przez dłużnika stanowi czyn zabroniony przez prawo karne. • Cele postępowania karnego są odmienne i nie powinno być ono wykorzystywane do rozstrzygania tego typu sporów.

Skład orzekający

Tomasz Morycz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Rozróżnienie między przestępstwem oszustwa a sporem cywilnoprawnym dotyczącym zwrotu pożyczki lub zobowiązań finansowych w związku z relacją osobistą."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów, ale utrwala ogólną zasadę, że postępowanie karne nie jest substytutem postępowania cywilnego w sprawach majątkowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje częsty problem granicy między przestępstwem oszustwa a zwykłym niespełnieniem zobowiązania cywilnego, szczególnie w kontekście relacji osobistych. Pokazuje, jak sąd podchodzi do oceny dowodów w takich sytuacjach.

Czy niespełniona obietnica miłości to oszustwo? Sąd wyjaśnia, kiedy sprawa trafia do sądu cywilnego, a kiedy karnego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst