Orzeczenie · 2020-09-18

VI Ka 1046/19

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2020-09-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceŚredniaokręgowy
znęcanieprzemoc domowazniewagagroźby karalneapelacjazadośćuczynienieśrodki karnedozór kuratora

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę R. M. oskarżonego z art. 207 § 1 kk, art. 157 § 2 kk, art. 190 § 1 kk, rozpoznając apelacje wniesione przez prokuratora, obrońcę oskarżonego oraz oskarżycieli posiłkowych. Sąd pierwszej instancji wydał wyrok, który został zaskarżony w całości lub części. Sąd odwoławczy, działając na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 643 kpk, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocy art. 73 § 1 kk oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Ponadto, podwyższono orzeczone na rzecz pokrzywdzonych zadośćuczynienie do kwoty po 20 000 zł oraz wydłużono okres orzeczonych środków karnych do lat 15. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Zasądzono również od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwotę po 840 zł tytułem zwrotu wydatków na ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym, a także zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł i wymierzono mu opłatę za II instancję w kwocie 300 zł. Uzasadnienie wyroku szczegółowo omawia zarzuty apelacyjne obrońcy, dotyczące m.in. obrazy przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary, uznając je za niezasadne. Sąd odwoławczy odniósł się również do zarzutów prokuratora i oskarżycieli posiłkowych dotyczących rażącej niewspółmierności kary, uznając je za częściowo zasadne, co skutkowało zmianą wyroku w zakresie środka probacyjnego, środków karnych i zadośćuczynienia.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących znęcania, oceny dowodów w sprawach rodzinnych, zasad orzekania o karach i środkach karnych, a także wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i może być stosowane z uwzględnieniem specyfiki każdej sprawy.

Zagadnienia prawne (5)

Czy odstąpienie od zasięgnięcia opinii biegłego psychologa z zakresu psychologii systemowej przy ustalaniu stanu psychicznego pokrzywdzonych i oskarżonego było uzasadnione?

Odpowiedź sądu

Nie, odstąpienie było uzasadnione, ponieważ opinie biegłych psychiatrów i psychologa były wystarczające, a psychologia systemowa nie była adekwatna do ustalenia okoliczności istotnych dla sprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że istniejące opinie biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa były wystarczające do oceny stanu psychicznego oskarżonego i pokrzywdzonych. Psychologia systemowa, stosowana głównie w terapii rodzin, nie była uznana za przydatną do ustalenia faktów istotnych dla sprawy. Wątpliwości co do stanu psychicznego świadków muszą wynikać z konkretnych faktów, a nie być jedynie hipotetyczne.

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny, nie naruszając zasad kpk (art. 5 § 2, art. 7, art. 4, art. 410)?

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny, nie naruszając wskazanych przepisów kpk.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał zarzuty naruszenia przepisów kpk za bezzasadne. Podkreślono, że niejasności w ustaleniach faktycznych należy redukować inicjatywą dowodową i analizą materiału, a nie od razu stosować zasadę in dubio pro reo. Zasada obiektywizmu (art. 4 kpk) wymaga wskazania konkretnych przepisów, a naruszenie art. 7 kpk wymaga wykazania wadliwej oceny dowodów. Sąd pierwszej instancji szczegółowo uzasadnił swoje ustalenia, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy.

Czy orzeczona kara pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna?

Odpowiedź sądu

Nie, kara pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, a jej wymiar jest zbliżony do dolnej granicy ustawowego zagrożenia.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że ze względu na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia, kara pozbawienia wolności była uzasadniona. Orzeczenie kary wolnościowej lub grzywny nie było możliwe. Kara została miarkowana do dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a jej dolegliwość została obniżona przez zastosowanie środka probacyjnego.

Czy orzeczone zadośćuczynienie jest rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, orzeczone zadośćuczynienie było niewspółmierne i zostało podwyższone.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że zadośćuczynienie w pierwotnej kwocie 5000 zł nie spełniało funkcji kompensacyjnej i nie realizowało celów postępowania karnego. Podwyższono je do 20 000 zł, aby w pełni zrealizować cele w zakresie indywidualnego i społecznego oddziaływania kary oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Czy warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności było właściwym środkiem probacyjnym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności z okresem próby i dozorem kuratora jest właściwym środkiem probacyjnym.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że ze względu na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia, konieczne było zważenie, czy cele kary zostaną spełnione przez zastosowanie środka probacyjnego. Zastosowano warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności na długi okres czasu z maksymalnym okresem próby i dozorem kuratora sądowego, aby zweryfikować postawę oskarżonego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżyciele posiłkowi i prokurator

Strony

NazwaTypRola
R. M.osoba_fizycznaoskarżony
A. M.osoba_fizycznapokrzywdzony/oskarżyciel posiłkowy
S. M.osoba_fizycznapokrzywdzony/oskarżyciel posiłkowy
J. M.osoba_fizycznapokrzywdzony/oskarżyciel posiłkowy
Prokuratura Rejonowa w G.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 207 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 73 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 643

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 192 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 454 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.r.o.

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

k.k. art. 41a § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Podwyższenie zadośćuczynienia dla pokrzywdzonych. • Wydłużenie okresu środków karnych. • Oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. • Zastosowanie warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności z długim okresem próby i dozorem kuratora.

Odrzucone argumenty

Zarzuty obrońcy dotyczące obrazy przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych i rażącej niewspółmierności kary. • Wniosek o uniewinnienie oskarżonego. • Wniosek o zastosowanie łagodniejszej kary.

Godne uwagi sformułowania

w XXI wieku stosowanie kar cielesnych, bicie paskiem i kablem nie tylko nie może uchodzić za dopuszczalne, ale jest wręcz szokujące • pokrzywdzona ekstremalnie wręcz długo starała się wpłynąć na męża i dążyła do zachowania jedności rodziny, o co synowie mieli później do niej pretensje • nie tylko nie mógł uchodzić za dopuszczalne, ale jest wręcz szokujące

Skład orzekający

Grażyna Tokarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących znęcania, oceny dowodów w sprawach rodzinnych, zasad orzekania o karach i środkach karnych, a także wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i może być stosowane z uwzględnieniem specyfiki każdej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy przemocy domowej i jej konsekwencji prawnych, w tym oceny zachowania rodzica wobec dzieci. Podwyższenie zadośćuczynienia i zastosowanie dozoru kuratora podkreślają wagę ochrony ofiar.

Sąd podwyższa zadośćuczynienie za przemoc domową i nakłada dozór kuratora na sprawcę.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 20 000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst