VI Ka 103/14

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2014-04-15
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
zniszczenie mieniawykroczenieprzestępstwoapelacjakara grzywnynaprawienie szkodyprawo karnesąd okręgowy

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, kwalifikując czyny zniszczenia mienia jako wykroczenia zamiast przestępstw, co skutkowało zmianą kary grzywny i obowiązku naprawienia szkody.

Oskarżony M. A. został pierwotnie skazany przez Sąd Rejonowy za przestępstwa, w tym zniszczenie mienia (art. 288 § 1 kk). Prokurator w apelacji zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując, że szkoda nie przekroczyła progu wykroczenia (art. 124 § 1 kw). Sąd Okręgowy przychylił się do apelacji, zmienił kwalifikację czynów dotyczących zniszczenia mienia na wykroczenia, wymierzył nową karę grzywny i uchylił orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu, który skazał M. A. m.in. za przestępstwo zniszczenia mienia (art. 288 § 1 kk). Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, argumentując, że wartość szkody wyrządzonej przez oskarżonego (dwukrotne zniszczenie szyby, każdorazowo na kwotę 300 zł) nie przekroczyła progu określonego dla przestępstwa, a tym samym czyny te powinny być zakwalifikowane jako wykroczenia z art. 124 § 1 kw. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, wskazując, że od 1 stycznia 2014 r. jedna czwarta najniższego wynagrodzenia wynosiła 420 zł, co potwierdzało, iż szkoda nie przekroczyła tego progu. W związku z tym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, przyjmując, że przypisane oskarżonemu czyny stanowią wykroczenia. W konsekwencji, wymierzono karę grzywny w wysokości 400 zł, stwierdzono utratę mocy orzeczenia o karze łącznej i wymierzono nową karę łączną grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10 zł każda. Uchylono również orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 kk i orzeczono obowiązek zapłaty równowartości szkody (600 zł) na rzecz pokrzywdzonej E. G. na podstawie art. 124 § 4 kw. W pozostałej części wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Zniszczenie mienia, gdzie szkoda nie przekracza jednej czwartej najniższego wynagrodzenia, stanowi wykroczenie z art. 124 § 1 kw.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że od 1 stycznia 2014 r. jedna czwarta najniższego wynagrodzenia wynosiła 420 zł. Ponieważ szkoda wyrządzona przez oskarżonego w każdym z czynów zniszczenia mienia wyniosła 300 zł, czyny te wyczerpują znamiona wykroczenia, a nie przestępstwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie kwalifikacji prawnej czynów)

Strony

NazwaTypRola
M. A.osoba_fizycznaoskarżony
E. G.osoba_fizycznapokrzywdzona
Prokuratura Okręgowa w Jeleniej Górzeorgan_państwowyprokurator

Przepisy (15)

Główne

kk art. 288 § § 1

Kodeks karny

kw art. 124 § § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kk art. 193

Kodeks karny

kk art. 216 § § 1

Kodeks karny

kk art. 157 § § 2

Kodeks karny

kk art. 91 § § 1

Kodeks karny

kw art. 9 § § 2

Kodeks wykroczeń

kw art. 124 § § 4

Kodeks wykroczeń

kk art. 85

Kodeks karny

kk art. 86 § § 1

Kodeks karny

kpk art. 46 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 627

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

kpk art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.o.w. art. 119 § § 2

Kodeks postępowania o sprawach o wykroczenia

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kwalifikacja czynów zniszczenia mienia jako wykroczeń z art. 124 § 1 kw z uwagi na niską wartość szkody.

Godne uwagi sformułowania

Przestępstwo z art.288§1k.k. jest tzw. przestępstwem przepołowionym. Odpowiedzialności z tego przepisu podlega bowiem sprawca, który cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przy czym w sytuacji jeśli szkoda nie przekracza jednej czwartej najniższego wynagrodzenia sprawca odpowiada za wykroczenie z art.124§1k.w.

Skład orzekający

Tomasz Skowron

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja granicy między przestępstwem zniszczenia mienia a wykroczeniem z art. 124 § 1 kw, w szczególności w kontekście wartości najniższego wynagrodzenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i okresu, w którym obowiązywało określone najniższe wynagrodzenie. Wartość szkody należy każdorazowo oceniać w odniesieniu do aktualnego stanu prawnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną różnicę między przestępstwem a wykroczeniem, co ma praktyczne znaczenie dla oceny czynów i wymiaru kary. Pokazuje, jak apelacja może doprowadzić do złagodzenia odpowiedzialności.

Zniszczył szybę za 300 zł i uniknął kary za przestępstwo. Sąd Okręgowy zmienił kwalifikację czynu.

Dane finansowe

WPS: 600 PLN

naprawienie_szkody: 600 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 103/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron Protokolant Małgorzata Pindral przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014r. sprawy M. A. oskarżonego z art. 193 kk , art. 216 § 1 kk , art. 157 § 2 kk , art. 288 § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 7 stycznia 2014 r. sygn. akt II K 1057/2013 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. A. w ten sposób, że:  przyjmuje, iż przypisane mu w punkcie IV części dyspozytywnej czyny stanowią wykroczenia z art. 124§1 kw i za to na podstawie art. 124§1 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza mu karę 400 (czterystu) złotych grzywny;  stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z punktu V części dyspozytywnej straciło moc i na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierza mu kare łączną grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek grzywny przyjmując, że jedna stawka odpowiada kwocie 10 (dziesięciu) złotych;  w punkcie VI części dyspozytywnej uchyla orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody i na podstawie art. 124§4 kw orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej E. G. zapłaty równowartości wyrządzonej szkody, tj. kwoty 600 (sześciuset) złotych; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 103/14 UZASADNIENIE M. A. został oskarżony o to, że: I. w dniu 29 sierpnia 2013 roku w B. wdarł się do mieszkania przy ul. (...) i mimo żądania opuszczenia go przez E. G. nie opuścił go, czym działał na szkodę wymienionej, tj. o czyn z art.193 kk , II. w dniu 29 sierpnia 2013 roku w B. przy ul. (...) znieważył E. G. w ten sposób, iż wyzywał ją słowami wulgarnymi i obraźliwymi, tj. o czyn z art.216§1kk , III. w dniu 29 sierpnia 2013 roku w B. przy ul. (...) uderzył ręką w głową E. G. , czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci skręcenia i naderwania stawów i więzadeł innych i nieokreślonych szyi, co skutkowało rozstrojem zdrowia pokrzywdzonej na czas poniżej siedmiu dni, tj. o czyn z art. 157§2kk IV. w okresie od 29 sierpnia 2013 roku do 02 września 2013 roku w B. przy ul. (...) dokonał zniszczenia mienia: - w dniu 29 sierpnia 2013 roku poprzez rzucenie kamieniem w szybę okna pokoju stołowego powodując straty o wartości 300 zł, czym działał na szkodę E. G. , tj. o czyn z art. 288§1kk w zw. z art. 91§1kk Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 7 stycznia 2014r. sygn. akt IIK 1057/13: I. uznał M. A. winny popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 193 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, II. uznał oskarżonego M. A. winny popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 216§1kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, III. uznał oskarżonego M. A. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 157§2kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, IV. uznał oskarżonego M. A. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt IV części wstępnej wyroku, stanowiących przestępstwa z art. 288§1kk w zw. z art. 91§1kk i za to na podstawie art. 288§1kk w zw. z art. 91§1kk w zw. z art.58§3kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, V. na podstawie art. 85kk , art. 86§1kk i art. 91§1kk połączył kary orzeczone w pkt I – IV wyroku i wymierzył oskarżonemu M. A. karę łączną grzywny w wysokości 120 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, VI. na podstawie art. 46 §1kk orzekł wobec oskarżonego M. A. środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej E. G. kwoty 600 złotych, VII. na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 zł, w tym na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 120 zł. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zarzucając obrazę prawa materialnego, a to przepisu art. 288§1kk poprzez jego niesłuszne zastosowanie jako podstawy wymierzenia oskarżonemu M. A. kary za czyny opisane w punkcie IV części wstępnej wyroku, podczas, gdy faktycznie zachowania oskarżonego wyczerpały znamiona ustawowe dwóch odrębnych wykroczeń stypizowanych w art. 124§1 kw i ten przepis winien być podstawą wydania orzeczenia w powyższym zakresie. Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie Przestępstwo z art.288§1k.k. jest tzw. przestępstwem przepołowionym. Odpowiedzialności z tego przepisu podlega bowiem sprawca, który cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przy czym w sytuacji jeśli szkoda nie przekracza jednej czwartej najniższego wynagrodzenia sprawca odpowiada za wykroczenie z art.124§1k.w. Od 1 stycznia 2014r. jedna czwarta najniższego wynagrodzenia wynosi 420zł. w tej sytuacji skoro sąd I instancji przypisał oskarżonemu popełnienie dwóch czynów polegających na zniszczeniu szyb – w dniu 29 sierpnia 2013r. w oknie pokoju stołowego, zaś w dniu 2 września 2013r. w oknie kuchni – przy czym w obu wypadkach wartość zniszczonych szyb określił na kwotę 300zł. oskarżonemu należało przypisać popełnienie dwóch wykroczeń z art.124§1k.w., a nie jak to uczynił sąd w zaskarżonym wyroku przestępstw z art.288§1k.k. z zastosowaniem konstrukcji ciągu przestępstw z art.91§1k.k. Wobec powyższego na uwzględnienie zasługuje zawarty w apelacji zarzut obrazy prawa materialnego – przepisu art.288§1k.k. Należy zaznaczyć, ze prokurator na rozprawie apelacyjnej nie poparł zarzutu zawartego w pisemnej apelacji i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku. W związku z powyższym zaskarżony wyrok należało zmienić w ten sposób, iż przyjąć, że przypisane oskarżonemu czyny w pkt IV części dyspozytywnej wyroku stanowią wykroczenia z art.124§1k.w. I za to na podstawie art.124§1k.w. w zw. z art.9§2k.w. wymierzyć mu karę 400zł. grzywny. W tej sytuacji orzeczenie o karze łącznej z pkt. V części dyspozytywnej straciło moc i na podstawie art.85k.k. i art.86§1k.k. sąd odwoławczy wymierzył oskarżonemu nową karę łączną grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka odpowiada kwocie 10zł. W punkcie VI części dyspozytywnej należało uchylić orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody w oparciu o przepis art46§1k.k. i na podstawie art.124§4k.w. orzec od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej E. G. obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody, tj. kwoty 600zł. W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy. Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( art.624§1k.p.k. w zw. z art.634k.p.k. w zw. z art.119§2k.p.o.w.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI