VI Ka 103/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, kwalifikując czyny zniszczenia mienia jako wykroczenia zamiast przestępstw, co skutkowało zmianą kary grzywny i obowiązku naprawienia szkody.
Oskarżony M. A. został pierwotnie skazany przez Sąd Rejonowy za przestępstwa, w tym zniszczenie mienia (art. 288 § 1 kk). Prokurator w apelacji zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując, że szkoda nie przekroczyła progu wykroczenia (art. 124 § 1 kw). Sąd Okręgowy przychylił się do apelacji, zmienił kwalifikację czynów dotyczących zniszczenia mienia na wykroczenia, wymierzył nową karę grzywny i uchylił orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu, który skazał M. A. m.in. za przestępstwo zniszczenia mienia (art. 288 § 1 kk). Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, argumentując, że wartość szkody wyrządzonej przez oskarżonego (dwukrotne zniszczenie szyby, każdorazowo na kwotę 300 zł) nie przekroczyła progu określonego dla przestępstwa, a tym samym czyny te powinny być zakwalifikowane jako wykroczenia z art. 124 § 1 kw. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, wskazując, że od 1 stycznia 2014 r. jedna czwarta najniższego wynagrodzenia wynosiła 420 zł, co potwierdzało, iż szkoda nie przekroczyła tego progu. W związku z tym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, przyjmując, że przypisane oskarżonemu czyny stanowią wykroczenia. W konsekwencji, wymierzono karę grzywny w wysokości 400 zł, stwierdzono utratę mocy orzeczenia o karze łącznej i wymierzono nową karę łączną grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10 zł każda. Uchylono również orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 kk i orzeczono obowiązek zapłaty równowartości szkody (600 zł) na rzecz pokrzywdzonej E. G. na podstawie art. 124 § 4 kw. W pozostałej części wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Zniszczenie mienia, gdzie szkoda nie przekracza jednej czwartej najniższego wynagrodzenia, stanowi wykroczenie z art. 124 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że od 1 stycznia 2014 r. jedna czwarta najniższego wynagrodzenia wynosiła 420 zł. Ponieważ szkoda wyrządzona przez oskarżonego w każdym z czynów zniszczenia mienia wyniosła 300 zł, czyny te wyczerpują znamiona wykroczenia, a nie przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony (w zakresie kwalifikacji prawnej czynów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura Okręgowa w Jeleniej Górze | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (15)
Główne
kk art. 288 § § 1
Kodeks karny
kw art. 124 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kk art. 193
Kodeks karny
kk art. 216 § § 1
Kodeks karny
kk art. 157 § § 2
Kodeks karny
kk art. 91 § § 1
Kodeks karny
kw art. 9 § § 2
Kodeks wykroczeń
kw art. 124 § § 4
Kodeks wykroczeń
kk art. 85
Kodeks karny
kk art. 86 § § 1
Kodeks karny
kpk art. 46 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 627
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.o.w. art. 119 § § 2
Kodeks postępowania o sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwalifikacja czynów zniszczenia mienia jako wykroczeń z art. 124 § 1 kw z uwagi na niską wartość szkody.
Godne uwagi sformułowania
Przestępstwo z art.288§1k.k. jest tzw. przestępstwem przepołowionym. Odpowiedzialności z tego przepisu podlega bowiem sprawca, który cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przy czym w sytuacji jeśli szkoda nie przekracza jednej czwartej najniższego wynagrodzenia sprawca odpowiada za wykroczenie z art.124§1k.w.
Skład orzekający
Tomasz Skowron
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja granicy między przestępstwem zniszczenia mienia a wykroczeniem z art. 124 § 1 kw, w szczególności w kontekście wartości najniższego wynagrodzenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i okresu, w którym obowiązywało określone najniższe wynagrodzenie. Wartość szkody należy każdorazowo oceniać w odniesieniu do aktualnego stanu prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną różnicę między przestępstwem a wykroczeniem, co ma praktyczne znaczenie dla oceny czynów i wymiaru kary. Pokazuje, jak apelacja może doprowadzić do złagodzenia odpowiedzialności.
“Zniszczył szybę za 300 zł i uniknął kary za przestępstwo. Sąd Okręgowy zmienił kwalifikację czynu.”
Dane finansowe
WPS: 600 PLN
naprawienie_szkody: 600 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Ka 103/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron Protokolant Małgorzata Pindral przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014r. sprawy M. A. oskarżonego z art. 193 kk , art. 216 § 1 kk , art. 157 § 2 kk , art. 288 § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 7 stycznia 2014 r. sygn. akt II K 1057/2013 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. A. w ten sposób, że: przyjmuje, iż przypisane mu w punkcie IV części dyspozytywnej czyny stanowią wykroczenia z art. 124§1 kw i za to na podstawie art. 124§1 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza mu karę 400 (czterystu) złotych grzywny; stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z punktu V części dyspozytywnej straciło moc i na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierza mu kare łączną grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek grzywny przyjmując, że jedna stawka odpowiada kwocie 10 (dziesięciu) złotych; w punkcie VI części dyspozytywnej uchyla orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody i na podstawie art. 124§4 kw orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej E. G. zapłaty równowartości wyrządzonej szkody, tj. kwoty 600 (sześciuset) złotych; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 103/14 UZASADNIENIE M. A. został oskarżony o to, że: I. w dniu 29 sierpnia 2013 roku w B. wdarł się do mieszkania przy ul. (...) i mimo żądania opuszczenia go przez E. G. nie opuścił go, czym działał na szkodę wymienionej, tj. o czyn z art.193 kk , II. w dniu 29 sierpnia 2013 roku w B. przy ul. (...) znieważył E. G. w ten sposób, iż wyzywał ją słowami wulgarnymi i obraźliwymi, tj. o czyn z art.216§1kk , III. w dniu 29 sierpnia 2013 roku w B. przy ul. (...) uderzył ręką w głową E. G. , czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci skręcenia i naderwania stawów i więzadeł innych i nieokreślonych szyi, co skutkowało rozstrojem zdrowia pokrzywdzonej na czas poniżej siedmiu dni, tj. o czyn z art. 157§2kk IV. w okresie od 29 sierpnia 2013 roku do 02 września 2013 roku w B. przy ul. (...) dokonał zniszczenia mienia: - w dniu 29 sierpnia 2013 roku poprzez rzucenie kamieniem w szybę okna pokoju stołowego powodując straty o wartości 300 zł, czym działał na szkodę E. G. , tj. o czyn z art. 288§1kk w zw. z art. 91§1kk Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 7 stycznia 2014r. sygn. akt IIK 1057/13: I. uznał M. A. winny popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 193 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, II. uznał oskarżonego M. A. winny popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 216§1kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, III. uznał oskarżonego M. A. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art. 157§2kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, IV. uznał oskarżonego M. A. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt IV części wstępnej wyroku, stanowiących przestępstwa z art. 288§1kk w zw. z art. 91§1kk i za to na podstawie art. 288§1kk w zw. z art. 91§1kk w zw. z art.58§3kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, V. na podstawie art. 85kk , art. 86§1kk i art. 91§1kk połączył kary orzeczone w pkt I – IV wyroku i wymierzył oskarżonemu M. A. karę łączną grzywny w wysokości 120 stawek dziennych w kwotach po 10 złotych każda, VI. na podstawie art. 46 §1kk orzekł wobec oskarżonego M. A. środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej E. G. kwoty 600 złotych, VII. na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 zł, w tym na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 120 zł. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zarzucając obrazę prawa materialnego, a to przepisu art. 288§1kk poprzez jego niesłuszne zastosowanie jako podstawy wymierzenia oskarżonemu M. A. kary za czyny opisane w punkcie IV części wstępnej wyroku, podczas, gdy faktycznie zachowania oskarżonego wyczerpały znamiona ustawowe dwóch odrębnych wykroczeń stypizowanych w art. 124§1 kw i ten przepis winien być podstawą wydania orzeczenia w powyższym zakresie. Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie Przestępstwo z art.288§1k.k. jest tzw. przestępstwem przepołowionym. Odpowiedzialności z tego przepisu podlega bowiem sprawca, który cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przy czym w sytuacji jeśli szkoda nie przekracza jednej czwartej najniższego wynagrodzenia sprawca odpowiada za wykroczenie z art.124§1k.w. Od 1 stycznia 2014r. jedna czwarta najniższego wynagrodzenia wynosi 420zł. w tej sytuacji skoro sąd I instancji przypisał oskarżonemu popełnienie dwóch czynów polegających na zniszczeniu szyb – w dniu 29 sierpnia 2013r. w oknie pokoju stołowego, zaś w dniu 2 września 2013r. w oknie kuchni – przy czym w obu wypadkach wartość zniszczonych szyb określił na kwotę 300zł. oskarżonemu należało przypisać popełnienie dwóch wykroczeń z art.124§1k.w., a nie jak to uczynił sąd w zaskarżonym wyroku przestępstw z art.288§1k.k. z zastosowaniem konstrukcji ciągu przestępstw z art.91§1k.k. Wobec powyższego na uwzględnienie zasługuje zawarty w apelacji zarzut obrazy prawa materialnego – przepisu art.288§1k.k. Należy zaznaczyć, ze prokurator na rozprawie apelacyjnej nie poparł zarzutu zawartego w pisemnej apelacji i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku. W związku z powyższym zaskarżony wyrok należało zmienić w ten sposób, iż przyjąć, że przypisane oskarżonemu czyny w pkt IV części dyspozytywnej wyroku stanowią wykroczenia z art.124§1k.w. I za to na podstawie art.124§1k.w. w zw. z art.9§2k.w. wymierzyć mu karę 400zł. grzywny. W tej sytuacji orzeczenie o karze łącznej z pkt. V części dyspozytywnej straciło moc i na podstawie art.85k.k. i art.86§1k.k. sąd odwoławczy wymierzył oskarżonemu nową karę łączną grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka odpowiada kwocie 10zł. W punkcie VI części dyspozytywnej należało uchylić orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody w oparciu o przepis art46§1k.k. i na podstawie art.124§4k.w. orzec od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej E. G. obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody, tj. kwoty 600zł. W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy. Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( art.624§1k.p.k. w zw. z art.634k.p.k. w zw. z art.119§2k.p.o.w.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI