VI Ka 102/14

Sąd Okręgowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2014-04-22
SAOSKarnewyroki łączneŚredniaokręgowy
kara łącznawyrok łącznyapelacjaobniżenie karykradzieżwłamanieresocjalizacjasąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy obniżył karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną przez Sąd Rejonowy, uznając ją za rażąco surową.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy skazanej I.Z. od wyroku Sądu Rejonowego orzekającego karę łączną. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary łącznej, wnosząc o jej obniżenie. Sąd Okręgowy uznał apelację za częściowo zasadną, stwierdzając, że kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy była zbyt surowa, biorąc pod uwagę m.in. drobny charakter popełnionych przestępstw i pozytywną opinię o skazanej. W konsekwencji obniżono karę łączną z 3 lat i 8 miesięcy do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy skazanej I.Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze, dokonał analizy orzeczonej kary łącznej. Sąd Rejonowy, łącząc kary pozbawienia wolności z kilku wcześniejszych wyroków, wymierzył I.Z. karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca skazanej zarzucił rażącą niewspółmierność tej kary, argumentując, że powinna ona zostać orzeczona w niższym wymiarze, z zastosowaniem zasady absorpcji, a nie asperacji. Sąd Okręgowy przychylił się do części zarzutów apelacji, uznając karę łączną za rażąco surową. Wskazał, że Sąd Rejonowy nie uwzględnił w wystarczającym stopniu faktu, iż suma kar podlegających realnemu wykonaniu była wyższa niż orzeczona kara łączna. Sąd odwoławczy podkreślił również, że wszystkie przestępstwa miały podobny charakter (kradzieże, kradzieże z włamaniem) i popełnione zostały w stosunkowo krótkich odstępach czasu, a także zwrócił uwagę na pozytywną opinię o skazanej z zakładu karnego. Biorąc pod uwagę te okoliczności, Sąd Okręgowy obniżył orzeczoną karę łączną do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Pozostałe rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego zostały utrzymane w mocy. Sąd zwolnił również skazaną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i zasądził koszty obrony z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy była rażąco surowa.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że kara łączna była zbyt wysoka, biorąc pod uwagę drobny charakter czynów, podobieństwo między nimi, krótki odstęp czasu oraz pozytywną opinię o skazanej. Sąd Rejonowy nie docenił tych okoliczności i przecenił znaczenie umyślności popełnienia przestępstw.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku w części dotyczącej kary łącznej

Strona wygrywająca

I. Z.

Strony

NazwaTypRola
I. Z.osoba_fizycznaskazana
Skarb Państwaorgan_państwowystrona kosztów
adw. T. Ł.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (24)

Główne

k.p.k. art. 569 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 17 § 1

k.p.k. art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 2 § 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 14 § 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 16

Ustawa Prawo o adwokaturze art. 29 § 1

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 5

Kodeks karny

Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii art. 48 § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii art. 62 § 1

k.k. art. 31 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 291 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 275 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy jest rażąco surowa. Podobieństwo przedmiotowe i zbieżność czasowa popełnienia czynów uzasadniają zastosowanie zasady asperacji zbliżonej do absorpcji. Pozytywna opinia z zakładu karnego o skazanej i postępujący proces resocjalizacji. Drobny charakter popełnionych przestępstw.

Odrzucone argumenty

Pełne zastosowanie zasady absorpcji przy wymiarze kary łącznej (ze względu na odległość czasową jednego z czynów).

Godne uwagi sformułowania

kara łączna wymierzona skazanej w zaskarżonym wyroku łącznym jest istotnie karą rażąco surową Oczywistym jest dla Sądu odwoławczego i powinno być dla Sądu Rejonowego, że przestępstwa kradzieży i kradzieży z włamaniem popełnić można jedynie umyślnie i okoliczność ta nie może ważyć na wymiarze kary łącznej. Sam Sąd Rejonowy przyznaje, że I. Z. skazana została za drobne przestępstwa. Okoliczność ta winna być uwzględniona przy wymiarze kary łącznej, czego Sąd Rejonowy nie docenił.

Skład orzekający

Waldemar Masłowski

przewodniczący-sprawozdawca

Klara Łukaszewska

członek

Barbara Żukowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wymiaru kary łącznej, w szczególności stosowania zasady asperacji i absorpcji w kontekście podobieństwa czynów, ich czasokresu oraz indywidualnych cech sprawcy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i kumulacji wielu wyroków, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje rażąco surowy wyrok sądu niższej instancji, skupiając się na zasadach wymiaru kary łącznej i indywidualizacji kary. Jest to ciekawe dla prawników zajmujących się prawem karnym.

Sąd Okręgowy obniża karę łączną: Jakie błędy popełnił Sąd Rejonowy?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Ka 102/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.) Sędziowie SO Klara Łukaszewska SO Barbara Żukowska Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014r. sprawy I. Z. o wyrok łączny z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt VIII K 288/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec skazanej I. Z. w pkt 1 części dyspozytywnej w ten sposób, że orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. Ł. kwotę 147,60 zł w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym, IV. zwalnia skazaną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 102/14 UZASADNIENIE I. Z. została skazana prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 19.05.2004 r. sygn. akt II K 55/04, za czyn popełniony w okresie od 01.12.2003 r. do 03.03.2004 r., kwalifikowany z art. 278 § 1 i 5 k.k. , na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; II. Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22.06.2005 r. sygn. akt VI K 186/05, za czyn popełniony w dniu 22.02.2005 r., kwalifikowany z art. 48 ust. 1 Ustawy z dn. 24.04.1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 23.11.2006 r. w sprawie sygn. akt VI Ko 462/06, którą to karę odbyła w okresie od 21.02. 20087 r. do 21.12.2007 r.; III. Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 31.08.2006 r. sygn. akt V K 770/06, za czyn popełniony w dniu 22.03.2006 r., kwalifikowany z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 31 § 2 k.k. , na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, na poczet tej kary zaliczono okres pozbawienia wolności w dniach od 22.03.2006 r. do 23.03.2006 r.; IV. Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 30.05.2007 r. sygn. akt II K 109/07 za czyn popełniony w dniu 17.02.2007 r., kwalifikowany z art. 291 § 1 k.k. , na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5, zarządzonej do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 17.11.2010 r. w sprawie sygn. akt II Ko 872/10, którą odbyła w okresie od 13.12.2010 r. do 13.08.2011 r.; V. Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 24.11.2010 r. sygn. akt II K 603/10 za czyn popełniony w dniu 09.08.2010 r., kwalifikowany z art. 275 § 1 k.k. , na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2, zarządzonej do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 04.02.2013 r. w sprawie sygn. akt VIII Ko 6/13; VI. nakazowym Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 21.12.2010 r. sygn. akt II K 668/10, za czyn popełniony w dniu 27.09.2010 r., kwalifikowany z art. 278 § 1 k.k. , na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności po 30 godzin miesięcznie, następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14.11.2013 r. w sprawie sygn. akt VIII Ko 1447/13 zamieniono orzeczoną karę ograniczenia wolności na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności po 40 godzin miesięcznie, uznając, że czyn stanowi obecnie wykroczenie; VII. Sądu Rejonowego w Malborku z dnia 17.05.2011 r. sygn. akt II K 260/11, za czyn popełniony w dniu 08.09.2010 r., kwalifikowany z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2, zarządzonej do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 18.10.2012 r. w sprawie sygn. akt II Ko 1167/12, którą to karę następnie zamieniono postanowieniem Sądu Rejonowego w Malborku z dnia 09.11.2013 r. w sprawie II K 260/11 na karę aresztu w wymiarze 30 dni, uznając, że czyn stanowi obecnie wykroczenie; VIII. Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 03.09.2012 r. sygn. akt II K 330/12, za czyn popełniony w dniu 25.11.2011 r., kwalifikowany z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazana odbywa w okresie od 03.11.2012 r. do 03.01.2014 r.; IX. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 04.02.2013 r. sygn. akt VIII K 43/13: a) za czyn popełniony w dniu 29.07.2012 r., kwalifikowany z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , na karę 1 roku pozbawienia wolności, b) za czyny popełnione w dniach 30.07.2012 r. i 20.08.2012 r. kwalifikowane z art. 278 § 1 k.k. , art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; połączone następnie w łączną karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet tej kary zaliczono okresy zatrzymania w dniach od 29-31.07.2012 r. oraz w dniach 20 i 21.08.2012 r.; X. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 18.03.2013 r. sygn. akt II K 2117/12, za czyn popełniony w dniu 03.08.2012 r., kwalifikowany z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet tej kary zaliczono okres zatrzymania w dniach 03 i 04.08.2012 r.; XI. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 09.04.2013 r. sygn. akt II K 2096/12, za czyn popełniony w dniu 05.08.2012 r., kwalifikowany z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania od 05.08.2012 r. do 06.08.2012 r.; XII. Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27.05.2013 r. sygn. akt II K 1593/12, za czyn popełniony w dniu 20.04.2012 r., kwalifikowany z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet tej kary zaliczono okres pozbawienia wolności w dniu 20.04.2012 r., następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 09.11.2013 r. w sprawie II K 1593/12 zamieniono orzeczoną karę pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu, uznając, że czyn stanowi obecnie wykroczenie. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 19 grudnia 2013r. w sprawie VIII K 288/13: 1. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył skazanej I. Z. kary pozbawienia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi w punktach VIII, IXa, IXb, X i XI części wstępnej wyroku łącznego i wymierzył jej karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 577 k.p.k. zaliczył skazanej I. Z. na poczet kary łącznej pobawienia wolności orzeczonej w pkt 1 części dyspozytywnej wyroku okres rzeczywistego pozbawienia wolności: w sprawie sygn. akt II K 330/12 od dnia 30.11.2012 r. do 19.12.2013 r. i nadal, w sprawie VIII K 43/13 od dnia 29-31.07.2012 r., w dniu 20.08.2012 r. i 21.08.2012 r., w sprawie II K 2117/12 w dniach 03. i 04.08.2012 r., w sprawie II K 2096/12 od dnia 05.08.2012 r. do 06.08.2012 r., 3. pozostawił bez zmian pozostałe orzeczenia zawarte w wyrokach opisanych w części wstępnej wyroku łącznego, 4. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w zakresie wyroków opisanych w punktach I-VII i XII części wstępnej wyroku, 5. na podstawie § 2 ust. 3 i § 14 ust. 5 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. Ł. kwotę 206,64 zł, w tym kwotę 38,64 zł stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług; 6. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił I. Z. od ponoszenia kosztów sądowych, w tym nie wymierzył jej opłaty. Wyrok ten, w części dotyczącej orzeczenia o karze, tj. w zakresie punktu 1 części dyspozytywnej wyroku, zaskarżył obrońca skazanej zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej w punkcie 1 wyroku kary łącznej, przejawiającą się w nieuzasadnionym połączeniu kary na zasadzie asperacji w granicach zbliżonych do zasady kumulacji, podczas gdy podobieństwo występków popełnionych przez skazaną, stosunkowo nieduży stopień społecznej szkodliwości czynów skazanej, krótki odstęp czasu pomiędzy tymi czynami w połączeniu ze skruchą wyrażaną przez skazaną jak i pozytywną opinią o skazanej z zakładu karnego wskazują, że uzasadnione byłoby orzeczenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady asperacji w granicach zbliżonych do zasady absorpcji. Stawiając powyższe zarzuty, autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanej kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze na zasadzie asperacji w granicach zbliżonych do zasady absorpcji w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym z tytułu obrony udzielonej skazanej z urzędu według norm przypisanych, powiększonych o stawkę podatku VAT. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy jest częściowo zasadna. Kara łączna wymierzona skazanej w zaskarżonym wyroku łącznym jest istotnie karą rażąco surową. Sąd Rejonowy słusznie zauważył, co prawda, że granice w jakich mógł orzec karę łączną wynosiły od 1 roku i 2 miesięcy do 4 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Nie uwzględnił jednak faktu, że jeśli by nie orzekać kary łącznej wyrokiem łącznym to skazana miała do odbycia realnie karę 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekając więc karę łączną w zaskarżonym wyroku w wymiarze 3 lat i 8 miesięcy Sąd I instancji orzekł karę o dwa miesiące niższą niż suma kar podlegających realnie wykonaniu z poszczególnych wyroków podlegających łączeniu. Zupełnie niezrozumiałe dla Sądu odwoławczego jest twierdzenie zawarte w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku , że wszystkie przestępstwa (kradzieże i kradzieże z włamaniami) za które I. Z. skazana została wyrokami podlegającymi łączeniu popełnione zostały umyślnie (str. 7 uzasadnienia). Oczywistym jest dla Sądu odwoławczego i powinno być dla Sądu Rejonowego, że przestępstwa kradzieży i kradzieży z włamaniem popełnić można jedynie umyślnie i okoliczność ta nie może ważyć na wymiarze kary łącznej. Niestety Sąd Rejonowy uznał okoliczność tą za mającą wpływ na wymiar kary łącznej. Sam Sąd Rejonowy przyznaje, że I. Z. skazana została za drobne przestępstwa. Okoliczność ta winna być uwzględniona przy wymiarze kary łącznej, czego Sąd Rejonowy nie docenił. Zbyt małą wagę również Sąd Rejonowy przydał treści opinii z zakładu karnego o skazanej, która to opinia jest opinią pozytywną i wskazuje na postępujący proces resocjalizacji skazanej. Nie docenienie treści tejże opinii, a przecenienie opinii dotyczącej zachowania skazanej przed popełnieniem przypisanych jej przestępstw spowodowało również, że orzeczona kara łączna jest karą rażąco surową. Podobieństwo przedmiotowe wszystkich czynów objętych wyrokiem łącznym, a także zbieżność czasowa w popełnieniu (2 miesiące) czterech przypisanych jej przestępstw powodowała również konieczność zastosowania zasady asperacji zbliżonej do zasady absorpcji. Tylko jedno z przestępstw popełnione zostało w znacznej odległości czasowej od pozostałych, co pociągało za sobą konsekwencje w postaci niezastosowania przy orzekaniu kary łącznej pełnej absorpcji, tak jak o to wnosił apelujący. Zważywszy na wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd odwoławczy uznał, że należy zmienić zaskarżony wyrok ( art. 437 § 2 kpk ) obniżając orzeczoną przez Sąd Rejonowy karę łączną do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 624 § 1 kpk z uwagi na sytuację materialną skazanej zwolniono ją od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 147, 60 zł w tym 27, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI