Orzeczenie · 2015-03-24

VI Ka 1000/14

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2015-03-24
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
pobiciebójkaocena dowodówzeznania świadkówpokrzywdzonyapelacjauchylenie wyrokuponowne rozpoznanie

Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 15 września 2014 r. (sygn. akt III K 208/13), którym uniewinniono oskarżonych K. O., T. O., M. B., M. M. (1) i R. M. (1) od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Głównym powodem uchylenia wyroku był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, podniesiony przez prokuratora, który uznał ocenę materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji za nieprzekonującą i niezgodną z dyrektywami swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na zeznania pokrzywdzonych K. K. (1) i R. P. (1), które w postępowaniu przygotowawczym obciążały oskarżonych. Sąd Rejonowy odmówił im wiary, wskazując na wewnętrzne sprzeczności, jednak sąd odwoławczy uznał, że większość tych sprzeczności dotyczyła nieistotnych okoliczności, a kluczowa kwestia tożsamości napastników nie została prawidłowo ustalona. Podkreślono, że pokrzywdzeni na etapie rozprawy mogli odczuwać obawę przed oskarżonymi, co mogło wpłynąć na ich zeznania, mimo że nadal podtrzymywali wcześniejsze relacje. Sąd Okręgowy skrytykował sposób przesłuchania pokrzywdzonych na rozprawie bez zastosowania art. 390 § 2 kpk oraz ocenę zeznań świadków, którzy widzieli tylko fragmenty zdarzenia lub nie znali oskarżonych. Zwrócono również uwagę na rozbieżności w zeznaniach świadka E. O. (1) i fakt, że sąd pierwszej instancji pominął je, mimo jej bliskiej relacji z oskarżonymi. W konsekwencji, Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia faktyczne sądu rejonowego, prowadzące do uniewinnienia, można podważyć. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach, który ma obowiązek powtórzyć czynności dowodowe, w tym przesłuchać pokrzywdzonych z zastosowaniem art. 390 § 2 kpk, wszechstronnie analizować materiał dowodowy i wyciągnąć merytoryczne wnioski.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja zasad oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza zeznań pokrzywdzonych, z uwzględnieniem obaw świadków i ograniczeń dowodowych innych osób.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w szczególności zeznania pokrzywdzonych, przy ustalaniu odpowiedzialności oskarżonych za pobicie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych i wadliwie ocenił materiał dowodowy, co skutkowało koniecznością uchylenia wyroku.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że sąd rejonowy nieprawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonych, ignorując ich obawy i wcześniejsze relacje, a także nieprawidłowo skonfrontował je z zeznaniami świadków, którzy widzieli tylko fragmenty zdarzenia lub nie znali oskarżonych. Sąd pierwszej instancji nie zastosował również art. 390 § 2 kpk przy przesłuchaniu pokrzywdzonych na rozprawie.

Czy zeznania pokrzywdzonych, mimo wewnętrznych sprzeczności i obaw o bezpieczeństwo, mogą stanowić podstawę do ustalenia odpowiedzialności oskarżonych za pobicie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zeznania pokrzywdzonych, nawet z pewnymi sprzecznościami i pod wpływem obaw, mogą być podstawą do ustalenia odpowiedzialności, jeśli sąd prawidłowo oceni je w kontekście całego materiału dowodowego i uwzględni okoliczności ich składania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że większość sprzeczności w zeznaniach pokrzywdzonych dotyczyła nieistotnych okoliczności, a kluczowe było wskazanie sprawców. Obawy o bezpieczeństwo, które mogły wpłynąć na zeznania na rozprawie, powinny być brane pod uwagę, a nie stanowić podstawę do całkowitego odrzucenia zeznań, zwłaszcza jeśli pokrzywdzeni podtrzymywali wcześniejsze relacje.

Czy zeznania świadków, którzy widzieli tylko fragmenty zdarzenia lub nie znali oskarżonych, mogą podważyć zeznania pokrzywdzonych wskazujących na konkretnych sprawców?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zeznania takich świadków nie mogą automatycznie podważać zeznań pokrzywdzonych, jeśli sąd prawidłowo oceni ich ograniczony zakres i nieznajomość oskarżonych.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że świadkowie, którzy widzieli tylko fragmenty zdarzenia lub nie znali oskarżonych, nie mogli jednoznacznie stwierdzić, czy oskarżeni brali udział w pobiciu. Fakt, że nie wskazali oskarżonych, nie dowodził ich niewinności, zwłaszcza w kontekście zeznań pokrzywdzonych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
K. O.osoba_fizycznaoskarżony
T. O.osoba_fizycznaoskarżony
M. B.osoba_fizycznaoskarżony
M. M. (1)osoba_fizycznaoskarżony
R. M. (1)osoba_fizycznaoskarżony
K. K. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
R. P. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokurator Prokuratury Okręgowejorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (8)

Główne

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dyrektywy swobodnej oceny dowodów.

k.k. art. 158 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 57a § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 390 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Możliwość przesłuchania świadków w sposób nieskrępowany.

k.p.k. art. 442 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Możliwość poprzestania na ujawnieniu dowodów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych podniesiony w apelacji prokuratora. • Niewłaściwa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji, w szczególności zeznań pokrzywdzonych. • Niewłaściwe zastosowanie art. 7 kpk przez sąd pierwszej instancji. • Obawy pokrzywdzonych o bezpieczeństwo mogły wpłynąć na ich zeznania na rozprawie, ale nie dyskwalifikują ich całkowicie. • Świadkowie widzieli tylko fragmenty zdarzenia lub nie znali oskarżonych, co nie wyklucza ich udziału w pobiciu. • Rozbieżności w zeznaniach świadka E. O. (1) i pominięcie ich przez sąd pierwszej instancji.

Odrzucone argumenty

Argumenty sądu pierwszej instancji przemawiające za uniewinnieniem oskarżonych.

Godne uwagi sformułowania

leżąca u podstaw poczynionych przez sąd ustaleń faktycznych ocena zgromadzonego materiału dowodowego, z punktu widzenia ustawowych wymogów wskazanych w art. 7 kpk, nie jest przekonująca. • obaj świadkowie już na etapie toczącego się postępowania przygotowawczego [...] podtrzymując wcześniejsze relacje powoływali się jednak na obawę o bezpieczeństwo własne oraz bliskich i chcieli wycofać swoje zeznania, aby sprawa została zakończona umorzeniem. • nie powinno jednak umknąć uwadze sądu to, że pomimo niechęci w opisywaniu zajścia świadkowie na rozprawie deklarowali, iż podtrzymują swoje zeznania złożone na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie. • Przesłuchanie pokrzywdzonych przed sądem w obecności oskarżonych, bez wykorzystania możliwości, jaką daje przepis art.390 § 2 kpk , a następnie poddawanie szczegółowej ocenie zeznań świadków z rozprawy, bez baczenia na ich wcześniejsze relacje stanowi niewątpliwy mankament toku rozumowania sądu pierwszej instancji • nie ustalono żadnych powodów, dla których pokrzywdzeni mieliby obciążać oskarżonych całkowicie bezzasadnie, na powody takie nie wskazali nawet sami oskarżeni. • Trudno przecież przyjąć, że alkohol i narkotyki spowodowały, iż zarówno K. K. , jak i R. P. rozpoznali w napastnikach te same osoby, to jest akurat oskarżonych. • Zatem to, że nie wskazali oskarżonych nie dowodzi jeszcze, iż oskarżeni, rozpoznani przez ofiary pobicia, nie byli napastnikami.

Skład orzekający

Bożena Żywioł

przewodniczący-sprawozdawca

Kazimierz Cieślikowski

sędzia

Agata Gawron-Sambura

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza zeznań pokrzywdzonych, z uwzględnieniem obaw świadków i ograniczeń dowodowych innych osób."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest prawidłowa ocena dowodów i zeznań świadków w procesie karnym, a także jak obawy mogą wpływać na przebieg postępowania.

Czy obawy świadków mogą zaważyć na wyroku? Sąd Okręgowy analizuje ocenę dowodów w sprawie o pobicie.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst