VI K 990/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego S.B. od wyroku Sądu Rejonowego w sprawie o czyny z art. 217 § 1 kk i art. 216 § 1 kk, utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy. Apelacja podnosiła szereg zarzutów, w tym dotyczących oddalenia wniosków dowodowych, błędnej oceny materiału dowodowego, obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 170, 413, 410 kpk) oraz obrazy przepisów prawa materialnego (m.in. art. 25 § 3 kk, art. 216 § 1 kk, art. 39 pkt 2b kk, art. 46 § 1 kk). Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował każdy z zarzutów, uznając je za niezasadne. W szczególności odrzucono argumenty dotyczące obrony koniecznej, wskazując na brak bezpośredniego zamachu i wzajemną prowokację stron. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów. Oddalono również wnioski dowodowe zgłoszone po raz pierwszy w apelacji jako spóźnione. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając kary orzeczone za sprawiedliwe i współmierne. Zasądzono od oskarżonego S.B. koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów, wniosków dowodowych, obrony koniecznej oraz opisu czynu w wyroku skazującym w sprawach karnych.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego konfliktu sąsiedzkiego.
Zagadnienia prawne (9)
Czy oddalenie wniosków dowodowych przez sąd pierwszej instancji było zasadne?
Odpowiedź sądu
Tak, oddalenie wniosków dowodowych było zasadne, gdy dowody te nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub były spóźnione.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił wnioski dowodowe, które nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub były spóźnione, zgodnie z zasadą sprawności postępowania i ograniczenia dowodów do okoliczności niezbędnych dla ustalenia znamion czynu.
Czy sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i mieściła się w granicach swobody sędziowskiej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy w pełni zaaprobował ocenę dowodów dokonaną przez sąd pierwszej instancji, uznając ją za zgodną z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania.
Czy zachowanie oskarżonego S.B. można zakwalifikować jako działanie w warunkach obrony koniecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie oskarżonego S.B. nie stanowiło obrony koniecznej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że nie było podstaw do przyjęcia obrony koniecznej, ponieważ oskarżony S.B. nie był bezpośrednio zaatakowany, a jego działanie było reakcją na prowokacyjne zachowanie R.F. i nie miało na celu odparcia bezprawnego zamachu.
Czy opis czynu w wyroku skazującym był wystarczająco dokładny?
Odpowiedź sądu
Tak, opis czynu był wystarczająco dokładny i spełniał wymogi formalne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że opis czynu w wyroku skazującym zawierał wszystkie niezbędne elementy i nie było obowiązku przytaczania w nim wulgarnych słów, które zostały opisane w uzasadnieniu.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo pominął niektóre dokumenty przedłożone przez obronę?
Odpowiedź sądu
Tak, pominięcie dokumentów było uzasadnione, gdyż dotyczyły one okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że dokumenty pominięte przez sąd pierwszej instancji dotyczyły okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, takich jak przyczyny konfliktu sąsiedzkiego czy dokumentacja medyczna żony oskarżonego, które nie miały wpływu na ocenę czynów przypisanych oskarżonym.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że zachowanie S.B. było wynikiem wzajemnej wymiany złośliwości, a nie obrony koniecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena sądu pierwszej instancji była prawidłowa.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji były prawidłowe i nie potwierdziły tezy obrony o działaniu S.B. w warunkach obrony koniecznej czy usprawiedliwionego wzburzenia.
Czy zachowanie R.F. wyczerpuje znamiona znieważenia S.B. poprzez obraźliwe słowa o jego żonie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie było podstaw do ustalenia, że R.F. wypowiedział takie słowa.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że wiarygodny materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie, że R.F. wypowiedział słowa o żonie S.B. przypisywane mu w apelacji.
Czy należało orzec zakaz zbliżania się i kontaktowania wobec R.F.?
Odpowiedź sądu
Nie, nie było podstaw do orzeczenia takiego środka karnego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zachowanie R.F. nie stanowiło przemocy w rozumieniu art. 41 § 1 kk, co wykluczało zastosowanie zakazu zbliżania się.
Czy należało orzec zadośćuczynienie pieniężne od R.F. na rzecz S.B.?
Odpowiedź sądu
Nie, nie było podstaw do orzeczenia zadośćuczynienia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że S.B. nie doznał krzywdy uzasadniającej orzeczenie zadośćuczynienia, a żądana kwota była wygórowana.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. F. | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
| S. B. | osoba_fizyczna | oskarżony/oskarżyciel prywatny |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 25 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 39 § 2b
Kodeks karny
k.k. art. 41 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 3 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Oddalenie wniosków dowodowych było niezasadne. • Sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej oceny dowodów. • Oskarżony S.B. działał w warunkach obrony koniecznej. • Opis czynu w wyroku był nieprecyzyjny. • Sąd pominął istotne dokumenty. • Zachowanie S.B. było wynikiem wieloletniego konfliktu i prowokacji R.F. • R.F. znieważył S.B. słowami o jego żonie. • Należało orzec zakaz zbliżania się wobec R.F. • Należało orzec zadośćuczynienie na rzecz S.B.
Godne uwagi sformułowania
Nie można więc w kwestiach niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie prowadzić w nieskończoność postępowania dowodowego, czy dowolnie dopuszczać dowody zgodnie z wolą każdego z uczestników postępowania. • Ocena wiarygodności poszczególnych dowodów zgromadzonych w danym postępowaniu karnym jest zadaniem organu meriti. • Konflikt ten w żaden sposób nie usprawiedliwiał, ani też nie uzasadniał tego do czego doszło dnia 12 września 2023 r. • Niedopuszczenie dowodu w oparciu o art. 170 § 1 pkt 2 kpk powinno mieć miejsce tylko w wypadkach zupełnie niewątpliwych, gdy jest oczywiste, że okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma i nie może mieć żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. • Obrońca oskarżonego niepotrzebnie skupiał się na szeregu okoliczności ubocznych, które nie byłyby pomocne w prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego oraz prawnokarnej ocenie zachowań poszczególnych oskarżonych. • Niedopuszczalne, bo godzące w powagę sądów, a nawet Rzeczypospolitej Polskiej, w której imieniu wydawane są wyroki, jest przytaczanie w treści wyroku wulgarnych słów. • Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę orzekane na podstawie art. 46 § 1 kk ma charakter kompensacyjny, stanowi sposób naprawienia szkody niemajątkowej wyrażającej się krzywdą w postaci doznanych cierpień fizycznych i psychicznych. • Zachowanie R. F. (1) polegające na opluciu S. B. (1) w odpowiedzi na zachowanie się tego drugiego nie stanowiło bowiem przemocy w rozumieniu art. 41 § 1 kk
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów, wniosków dowodowych, obrony koniecznej oraz opisu czynu w wyroku skazującym w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego konfliktu sąsiedzkiego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego konfliktu sąsiedzkiego, ale zawiera ciekawe aspekty dotyczące oceny dowodów, wniosków dowodowych i stosowania przepisów o obronie koniecznej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Okręgowy rozstrzyga: czy sąsiedzka kłótnia usprawiedliwia użycie gazu pieprzowego?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.