VI K 771/14

Sąd Okręgowy w PoznaniuPoznań2015-04-30
SAOSKarnewykonanie karŚredniaokręgowy
wyrok łącznykara łącznasąd okręgowysąd rejonowyapelacjauchylenie wyrokutożsamość skazanegopostępowanie karne

Sąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego z powodu wątpliwości co do tożsamości skazanego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy w Poznaniu uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego dotyczący skazanego S. R. z powodu istotnych wątpliwości co do tożsamości osoby, której dotyczyły kary objęte wyrokiem łącznym. Stwierdzono sprzeczności w danych osobowych skazanego oraz w przypisaniu mu poszczególnych wyroków. W związku z tym sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację obrońcy skazanego S. R. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego, uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Główną przyczyną uchylenia nie były zarzuty apelacji, lecz stwierdzone przez Sąd Okręgowy istotne uchybienia proceduralne w wyroku Sądu I instancji. W szczególności wskazano na wątpliwości co do tożsamości skazanego, wobec którego wydano wyrok łączny, wynikające z rozbieżności w danych osobowych (imię ojca, data i miejsce urodzenia) oraz przypisaniu kar z różnych wyroków różnym osobom. Sąd Okręgowy podkreślił, że wyrok łączny obejmował kary wymierzone różnym osobom, co uniemożliwiało prawidłowe rozstrzygnięcie. W związku z tym, uznano, że dalsza analiza zarzutów apelacji byłaby przedwczesna i bezprzedmiotowa. Sąd Okręgowy nakazał Sądowi Rejonowemu ponowne, wnikliwe rozpoznanie wniosku o wydanie wyroku łącznego, z uwzględnieniem wszystkich wymogów proceduralnych i dokładną oceną, komu kary zostały wymierzone.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wyrok łączny nie mógł zostać wydany wobec właściwej osoby z powodu sprzeczności w danych identyfikacyjnych.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził istotne rozbieżności w danych osobowych skazanego S. R. (imię ojca, data i miejsce urodzenia) oraz w przypisaniu mu kar z różnych wyroków, co uniemożliwiło jednoznaczne ustalenie tożsamości osoby objętej wyrokiem łącznym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
S. R.osoba_fizycznaskazany
Anna Oszwałdowska-KocurinneProkurator Prokuratury Okręgowej w Poznaniu
obrońca skazanegoinneapelujący

Przepisy (16)

Główne

k.p.k. art. 596 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 413

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 207 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 242 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 288 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istotne wątpliwości co do tożsamości skazanego S. R. i przypisania mu kar z różnych wyroków.

Godne uwagi sformułowania

już owe sprzeczności dostrzeżone w wyroku Sądu I instancji (nie pozwalające na określenie kogo w rzeczywistości przedmiotowe orzeczenie dotyczy oraz określające karę łączną obejmującą kary wymierzone różnym osobom), powodują, że zaskarżone orzeczenie nie mogło się ostać.

Skład orzekający

Dorota Maciejewska-Papież

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Susmaga

sędzia

Anna Judejko

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wskazanie na konieczność dokładnego ustalenia tożsamości skazanego przy wydawaniu wyroku łącznego oraz konsekwencje błędów w tym zakresie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wyrokiem łącznym i błędami Sądu I instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak fundamentalne błędy proceduralne, takie jak wątpliwości co do tożsamości strony, mogą prowadzić do uchylenia orzeczenia, nawet jeśli zarzuty apelacji dotyczyły innych kwestii.

Błąd w tożsamości skazanego doprowadził do uchylenia wyroku łącznego.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 kwietnia 2015r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Maciejewska-Papież (spr.) Sędziowie: SSO Małgorzata Susmaga SSO Anna Judejko Protokolant: apl. adw. Żaneta Rzepczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Anny Oszwałdowskiej-Kocur po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015r. sprawy S. R. skazanego za przestępstwa z art. 207 § 1 kk . i inne na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 24 listopada 2014r., sygn. akt. VI K 771/14 Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Anna Judejko Dorota Maciejewska-Papież Małgorzata Susmaga UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 24 listopada 2014 r. (sygn. akt VI K 771/14) w sprawie S. R. skazanego (wg opisu przyjętego w zaskarżonym wyroku): I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 08.09.2003r. sygn. IV K 2269/02 za czyn z art. 207 § 1 kk dokonany w okresie od lipca 1999r. do września 2002r. na karę l roku pozbawienia wolności z warunkowym, zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby, II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 14.12.2006r. sygn. IV K 353/06 za czyn z art. 209 § 1 kk dokonany w okresie od grudnia 2001 r. do 16.10.2003r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 4 lat próby, III. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 29.10.2009r. sygn. VI K 938/08 za czyn z art. 242 § 1 kk dokonany w dniu 22.04.2008r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, IV. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 25.11.2009r. sygn. VI K 718/09 za czyn z art. 209 § 1 kk dokonany w okresie od 25.02.2007r. do 04.05.2009r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 28.10.2010 r. sygn. III Ko 965/10, V. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 06.09.2010r. sygn. VI K 1146/10 za 3 czyny z art. 278 § l kk w zw. z art. 91 § l kk dokonane w dniach 15, 16, 19.07.2010r. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym, VI. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 03.11.2010r. sygn. VI K 1247/10 za czyn z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 64 § l kk dokonany w okresie od 05.01.2010r. do 02.11.2010r. na karę l roku pozbawienia wolności, VII. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 25.10.2012r. sygn. VI K 1476/12 za czyn z art. 278 § 1 kk dokonany w dniu 14.08.2012r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby i na podstawie art. 33 § 2 kk na karę grzywny 50 stawek dziennych po 10 zł, VIII. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 27.06.2013r. sygn. VI K 722/13 za czyn z art. 288 § 1 kk dokonany w dniu 13.04.2013r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu zatrzymania 13, 14.04.2013r., IX. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 11.06.2014r. sygn. VI K 319/14 za czyn z art. 207 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk dokonany w okresie od maja 2012r. do 01.06.2013r. na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 596 § 1 kpk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 kk 1. połączono orzeczone wobec S. R. w wyrokach o sygn. VI K 938/08 i VI K 718/09 kary pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności. 2. na poczet orzeczonej w pkt 1 kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres odbywania kar w wyżej wymienionych sprawach od dnia 04.12.2008r. do 04.03.2009r. oraz 19.11.2010r. do 19.03.2011 r. 3. na podstawie art. 596 § 1 kpk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączono orzeczone wobec S. R. w wyrokach o sygn. VI K 722/13 i VI K 319/14 kary pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. 4. na poczet orzeczonej w pkt 3 kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres odbywania kary w sprawie VI K 722/13 od 14.09.2014r. oraz okresy zaliczenia na poczet kary od 13.04.2013r. do 14.04.2013 r. 5. w pozostałym zakresie w/w wyroki pozostawiono do odrębnego wykonania, 6. na podstawie art. 572 kpk umorzono postępowanie w zakresie pozostałych wyroków. 7. na podstawie art. 624 § l kpk zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów postępowania. Powyżej wskazane rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego, który wyrokowi zarzucił: ⚫ naruszenie art. 86 kk w zw. z art. 85 kk poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się stwierdzeniem, iż popełnienie dwóch lub więcej przestępstw przez sprawcę jest czynnikiem przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji, a stanowisko takie pozostaje w sprzeczności z istotą kary łącznej, która wszak może ona być orzeczona tylko wówczas, gdy sprawca popełnił co najmniej dwa lub więcej przestępstw, ⚫ rażącą niewspółmierność kar łącznych wymierzonych zaskarżonym wyrokiem łącznym poprzez wymierzenie skazanemu, w punkcie l. kary łącznej w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności a w pkt. 3 kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności – przy zastosowaniu przez Sąd zasady asperacji w sytuacji, w której zaistniały przesłanki przemawiające za zastosowaniem zasady pełnej absorpcji. Powołując się na powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę pkt l i pkt 3 zaskarżonego wyroku łącznego poprzez wymierzenie skazanemu kar łącznych przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji kar , a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz przyznanie kosztów pomocy udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, które to koszty nie zostały uiszczone nawet w części. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja obrońcy skutkowała ingerencją w treść zaskarżonego orzeczenia, jednakże z przyczyn innych niż podniesione przez obrońcę. Przed przystąpieniem do analizy trafności zarzutów zawartych w wywiedzionej apelacji należy w pierwszej kolejności wskazać, iż przeprowadzenie kontroli instancyjnej prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w pełni możliwe między innymi wówczas, gdy Sąd I instancji wyda wyrok spełniający wymogi wskazane w art. 413 kpk , szczegółowo określającym co powinien zawierać każdy wyrok. W przedmiotowej sprawie wskazane powyżej kryteria nie zostały zachowane. Przede wszystkim zachodzi wątpliwość co do tożsamości skazanego, wobec którego wydany został wyrok łączny. W części wstępnej wyroku łącznego z dnia 24 listopada 2014 r. (k. 66 akt VI K 771/14) wskazano, iż został on wydany w sprawie S. R. , urodzonego dnia (...) w G. , syna W. i D. . Z kolei, jak wynika z analizy akt sprawy, wniosek o wydanie wyroku łącznego został złożony w przez S. R. , jednakże syna R. .Co więcej należy wskazać, że zgromadzone w aktach sprawy materiały, chociażby takie jak opinia o skazanym (k. 46-47), informacja o pobytach i orzeczeniach (k. 48-50), czy też informacje z Krajowego Rejestru Karnego (k. 11-13, k. 43-45, k. 95-97) dotyczą S. R. , urodzonego dnia (...) w P. , syna R. i U. . Rozważane przez Sąd I instancji wyroki opisane w punktach I, II, IV – IX części wstępnej wyroku łącznego dotyczą S. R. syna R. i U. , ur. (...) Z kolei wyrok opisany w punkcie III części wstępnej wyroku łącznego (wyrok Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 29.10.2009r sygn. akt VI K 938/08) skazuje S. R. syna W. i U. , ur. (...) Okoliczność ta w sposób jednoznaczny wynika z analizy wspomnianych akt sprawy Sądu Rejonowego Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. VI K 938/08. W punkcie 1 wyroku łącznego Sąd I instancji połączył orzeczone wobec S. R. w wyrokach o sygn. VI K 938/08 i VI K 718/09 kary pozbawienia wolności, a zatem kary, z których pierwsza dotyczy S. R. syna W. i D. , urodzonego dnia (...) w G. , a druga została wymierzona S. R. synowi R. i U. ur. (...) w P. . W zaistniałym stanie rzeczy, już owe sprzeczności dostrzeżone w wyroku Sądu I instancji (nie pozwalające na określenie kogo w rzeczywistości przedmiotowe orzeczenie dotyczy oraz określające karę łączną obejmującą kary wymierzone różnym osobom), powodują, że zaskarżone orzeczenie nie mogło się ostać. Dokonywanie na obecnym etapie postępowania szczegółowej oceny wskazanych w apelacji zarzutów byłoby natomiast przedwczesne i bezprzedmiotowe. W konsekwencji niezbędnym stało się uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Otwarta nadal pozostaje zatem kwestia rozstrzygnięcia wniosku o wydanie wyroku łącznego w stosunku do skazanego S. R. , syna R. . Nie przesądzając na obecnym etapie ostatecznego wyniku postępowania oczywistym jest, iż p onownie rozpoznając sprawę, z zachowaniem wszelkich reguł wynikających z unormowań kodeksu postępowania karnego , Sąd I instancji raz jeszcze winien dokonać wnikliwej oceny w kwestii ewentualnego połączenia lub niepołączenia kar wymierzonych właściwemu skazanemu i przeanalizować prawne aspekty związane z wydaniem wyroku łącznego, a następnie swoje stanowisko odzwierciedlić w wydanym orzeczeniu oraz ewentualnym pisemnym uzasadnieniu, co pozwoli na dochowanie podstawowych zasad procesu karnego. Anna Judejko Dorota Maciejewska-Papież Małgorzata Susmaga

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI