VI K 733/23

Sygn. akt VI K 733/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2023 roku Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – Wydział VI Karny w następującym składzie: Przewodnicząca: sędzia Izabela Hantz – Nowak Protokolant: Maja Bednarzewska – Barabach przy udziale oskarżyciela publicznego ------------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2023 r. sprawy R. S. , syna J. i M. z domu K. , ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniu 25 lutego 2023 roku w drogerii H. mieszczącej się w centrum handlowym (...) przy u. (...) w P. w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym dotąd mężczyzną dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch sztuk perfum marki (...) 100 ml o łącznej wartości 599,98 zł, 2 sztuk perfum marki (...) 50 ml o łącznej wartości 499, 98 zł oraz 2 sztuk perfum marki H. E. M. (...) ml o łącznej wartości 399,98 zł powodując straty w wysokości 1 499,94 zł na szkodę (...) sp. z o.o. . tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 kk Uznaje oskarżonego R. S. za winnego czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 kk popełnionego w sposób wyżej opisany i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 k.k zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1 499,94 (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt dziewięć złotych, 94/100) zł na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o.o. Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalania oskarżonego od kosztów sądowych i na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego od opłat sądowych. /-/ Izabela Hantz – Nowak UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VI K 733/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. R. S. W dniu 25 lutego 2023 roku w drogerii H. mieszczącej się w Centrum Handlowym (...) przy ul. (...) w P. w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym dotąd mężczyzną dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch sztuk perfum marki (...) 100 ml o łącznej wartości 599,98 zł, 2 sztuk perfum marki (...) 50 ml o łącznej wartości 499,98 zł oraz 2 sztuk perfum marki H. E. M. (...) ml o łącznej wartości 399,98 zł powodując straty w wysokości 1 499,94 zł na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.1.1.1.W dniu 25 lutego 2023 roku R. S. w Sklepie (...) w Galerii (...) przy ul. (...) w P. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch sztuk perfum marki (...) 100 ml o łącznej wartości 599,98 zł, 2 sztuk perfum marki (...) 50 ml o łącznej wartości 499,98 zł oraz 2 sztuk perfum marki H. E. M. (...) ml. Zdjęcia z monitoringu Protokół odtworzenia utrwalonego zapisu Nagranie z monitoringu Zeznania R. S. Zeznania świadka M. J. k. 4-6 k. 20-21 k. 7 k. 91-92 k. 91-92 1.1.1.2. Łączna wartość zabranych produktów wyniosła 1 499,94 zł. Zeznania świadka M. J. k. 12v 1.1.1.3. (...) jest (...) Zeznania świadka M. J. k. 12v, 91-92 1.1.1.4. R. S. dokonał zaboru w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy katy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne Karta karna k. 75-77 1.1.1.5. Razem z nim działał mężczyzna o nieustalonej tożsamości. Zdjęcia z monitoringu Zeznania świadka M. J. Protokół odtworzenia utrwalonego zapisu Nagranie z monitoringu k. 4-6 K. 12v k. 20-21 k. 7 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1. Zdjęcia z monitoringu, k. 4-6 Protokół odtworzenia utrwalonego zapisu k. 20-21 Nagranie z monitoringu, k. 7 Dowody w pełni autentyczne i wiarygodne. Ich prawdziwość czy źródło pochodzenia nie było kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować je z urzędu – zapis z monitoringu, oraz zdjęcia z monitoringu (stopklatki), a także protokół odtworzenia utrwalonego zapisu korespondował z pozostałym materiałem dowodowym dotyczącym przedmiotowego zdarzenia. Nie było też podstaw do uznania, że ktokolwiek ingerował w treść zawartą na nośniku danych, czy by fotografie były przerobione. 1.1.1. Wyjaśnienia R. S. k. 91-92 Wyjaśnienia wiarygodne oraz spójne - w zakresie dotyczącym zdarzenia znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym – na filmie z monitoringu oraz w zeznaniach świadka M. J. . R. S. opisał szczegóły zdarzenia, które były zgodne z zapisem monitoringu, przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i przyznanie to nie budziło żadnych wątpliwości. 1.1.1. Zeznania świadka M. J. k. 12v, 91-92 Dowód – w zakresie dotyczącym dnia zdarzenia – wiarygodny i przydatny w pełni, nie był kwestionowany przez żadną ze stron oraz korespondował z pozostałym materiałem dowodowym np. z nagraniem z monitoringu i pozostałymi dokumentami. Świadek potwierdziła okoliczności zdarzenia, podała wartość szkody oraz dane pokrzywdzonego – co zostało potwierdzone na późniejszym etapie postępowania. 1.1.1. Karta karna k. 75-77 Dowód w pełni wiarygodny, pochodzący od organu uprawnionego do wydawania dokumentów urzędowych dotyczących historii skazania. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1. Wyjaśnienia R. S. k. 91-92 Oskarżony przyznał się przed Sądem, wcześniej w postępowaniu przygotowawczym się nie przyznawał. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w którym przyznawał się do winy. Sąd nie brał pod uwagę części wyjaśnień R. S. w zakresie dotyczącym dnia poprzedzającego zdarzenie objęte aktem oskarżenia – R. S. twierdził, że dzień wcześniej był w sklepie (...) i nie został spłoszony – okoliczności te nie mają żadnego znaczenia dla niniejszej sprawy – fakt, czy R. S. kilka dni przed dokonaniem kradzieży był w sklepie, czy ktoś mu tę kradzież wówczas udaremnił nie jest istotne dla ustalenia faktów dotyczących czynu z dnia 25 lutego 2023 roku. W pozostałym zakresie , dotyczącym okoliczności zdarzenia i sytuacji rodzinnej oskarżonego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom. 1.1.1. Zeznania M. J. , k. 12v Sąd nie uwzględnił części zeznań M. J. , która podawała, że R. S. dzień przed zdarzeniem był w sklepie i rozglądał się, ale został spłoszony. To, czy w istocie R. S. został przestraszony, czy dzień wcześniej był w sklepie (...) nie ma znaczenia dla ustalenia faktów i nie wpływa na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I R. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zachowanie się sprawcy przestępstwa stypizowanego w art. 278 § 1 kk polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia. Przedmiotem wykonawczym kradzieży jest cudza rzecz ruchoma, czyli rzecz, którą sprawca nie ma prawa rozporządzać i którą to obejmuje we władanie wbrew woli jej właściciela lub innej uprawnionej osoby. Kradzież jest więc czynem, który z uwagi na zamiar sprawcy polega właśnie na trwałym pozbawieniu możliwości korzystania z własnej rzeczy przez pokrzywdzonego. Nie ma przy tym znaczenia, czy sprawca zaboru na trwałe włączy do swego majątku przedmiot czynu, czy tez w krótkim czasie po zaborze dokona zbycia rzecz skradzionej. Dokonanie zaboru poprzedza czynność związaną z wyjęciem rzeczy spod władania uprawnionej osoby. Istotą czynności wykonawczej jest zabór, tj. wejście w posiadanie rzeczy, która do czasu czynu sprawcy była we władaniu innej, uprawnionej osoby – jest to więc wyjęcie rzeczy spod władania osoby uprawnionej bez jej zgody i bez żadnej podstawy prawnej, która mogłaby do takiego czynu uprawniać i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że R. S. swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa kradzieży. Wraz z inną osobą wszedł do sklepu z produktami kosmetycznymi, towar z półek był ściągany, a następnie wkładany do plecaka znajdującego się na plecach R. S. . R. S. po spakowaniu ściągniętych z półek butelek perfum i zapakowaniu ich do plecaka opuścił drogerię i nie zapłacił za towar. Analiza nagrań monitoringu, jak i wyjaśnienia R. S. świadczą jednoznacznie o tym, że nie miał on zamiaru uiszczenia należności za perfumy, co świadczy, że działał z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym, i przestępstwa tego dokonał umyślnie. Sąd przyjął również, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. recydywy podstawowej. Zgodnie z art. 64 § 1 k.k. taka sytuacja zachodzi, gdy sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu przed upływem pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w rozmiarze co najmniej 6 miesięcy orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne. Oskarżony odbywał bowiem karę pozbawienia wolności z wyroku łącznego Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt III K 499/16 w rozmiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zakończył odbywanie kary w dniu 12.05.19r. W świetle art. 115 § 3 k.k. przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości sądu, iż przypisany oskarżonemu czyn jest przestępstwem podobnym do opisywanego powyżej przestępstwa. Obydwa przestępstwa zostały bowiem umieszczone przez ustawodawcę w jednym rozdziale XXXV Kodeksu karnego, są czynami zabronionymi wymierzonymi przeciwko mieniu i chronią to samo dobro prawne w postaci prawa własności i posiadania rzeczy. Tym samym uzasadnionym było zakwalifikowanie zachowania oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, zatem R. S. można było zasadnie przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez niego występku. ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. S. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 m-cy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Przestępstwo z art. 278 § 1 kk zagrożone jest karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. - wymierzając karę sąd miał na względzie dyrektywy wymiaru kary wyrażone w art. 53 § 1 kk - orzeczenie kary bezwzględnej pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować w stosunku do R. S. , wymierzenie kary innego rodzaju nie byłoby uzasadnione mając na uwadze uprzednią karalność oskarżonego, - orzeczona kara będzie odpowiednio dolegliwa i w żadnym stopniu nie będzie przekraczała stopnia winy, który jest wysoki. R. S. jest osobą dorosłą, zdaje sobie sprawę z konsekwencji swoich czynów, nie istniały żadne okoliczności, które wskazywałoby na jego ograniczoną poczytalność czy brak możliwości kierowania swoim postępowaniem. -kara 6 miesięcy pozbawienia wolności spełni cel zapobiegawczy i wychowawczy, środki wolnościowe nie byłyby adekwatne i nie chroniłyby R. S. przed powrotem na drogę przestępczą. R. S. powinien dostrzec niewłaściwość swojego zachowania i ponieść jego konsekwencje. - stopień szkodliwości popełnionego czynu, biorąc pod uwagę przesłanki wskazane w art. 115 § 2 kk należy uznać za wysoki, świadczy o tym fakt, że: a) przedmiotem ochrony przestępstw uregulowanych w rozdziale XXXV Kodeksu karnego jest mienie, którym jest własność i inne prawa majątkowe. R. S. swoim zachowaniem okazał brak poszanowania dla cudzej własności. b) wysokość szkody, wynosiła ponad 1 400 zł, c) sposób i okoliczności popełnienia czynu wskazywały na brak poszanowania przepisów prawa przez R. S. – wszedł on do sklepu i wraz z nieustaloną osobą zabierał towar z półek, który był pakowany do plecaka. Kradzież nastąpiła publicznie, inni klienci sklepu mogli być świadkami tego czynu -okoliczności te obciążają R. S. i świadczą o tym, że jest on osobą wysoce zdemoralizowaną. d) R. S. działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym – z chęci łatwego zysku. - kara ta będzie kształtowała świadomość prawną społeczeństwa, pokaże, że wielokrotnie dokonywanie zaboru mienia – w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk nie jest traktowane łagodnie. Sąd uwzględnił okoliczności obciążające: - R. S. działał w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk, nie było to jego pierwsze przestępstwo kradzieży, mimo wcześniejszego odbywania kar pozbawienia wolności z art. 278 § 1 kk ponownie dopuścił się popełnienia tego czynu. Uprzednia karalność R. S. za przestępstwa podobne i orzeczone kary nie powstrzymały go od ponownego popełnienia czynu zabronionego, - działał przeciwko mieniu, po raz kolejny, - brak skruchy, brak chęci naprawienia szkody Sąd potraktował jako okoliczność łagodzącą jedynie przyznanie się do winy przed Sądem. Stosownie do art. 46 § 1 kk Sąd orzekł naprawienie szkody celem wyrównania straty, którą poszkodowany poniósł. Towar, który został przez R. S. skradziony nie wrócił do pokrzywdzonej spółki. Określając wymiar obowiązku naprawienia szkody Sąd wziął pod uwagę ustaloną w sprawie wysokość wyrządzonych i nienaprawionych szkód – tj. wartość skradzionych towarów, która łącznie wynosiła 1 499,94 zł, i taką też kwotę nakazał zapłacić R. S. na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o.o. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności W ocenie Sądu zaistniały przesłanki pozwalające na zastosowanie art. 624 § 1 kpk. R. S. w połowie października 2023 roku wyszedł z zakładu karnego, dopiero rozpoczął pracę. Ciąży na nim obowiązek naprawienia szkody w wysokości 1 499,94 zł, uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt dużym obciążeniem. 1Podpis /-/ Sędzia Izabela Hantz – Nowak