VI K 464/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Świdnicy połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec J.S. w kilku wcześniejszych wyrokach, wymierzając kary łączne, ale nie stosując zasady pełnej absorpcji, biorąc pod uwagę społeczną szkodliwość czynów i nieprawidłowy proces resocjalizacji skazanego.
Skazany J.S. wniósł o połączenie wszystkich wymierzonych mu kar pozbawienia wolności i zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Sąd Rejonowy w Świdnicy, analizując liczne wcześniejsze wyroki skazujące J.S. za różne przestępstwa, połączył kary w cztery grupy, wymierzając kary łączne. Sąd nie zastosował jednak zasady pełnej absorpcji, argumentując to znaczną społeczną szkodliwością czynów, nieprawidłowym procesem resocjalizacji skazanego oraz jego zmiennym zachowaniem w zakładzie karnym. Pozostałe rozstrzygnięcia z wcześniejszych wyroków, jak obowiązek naprawienia szkody czy zakaz prowadzenia pojazdów, pozostawiono do odrębnego wykonania. Skazanego zwolniono z kosztów sądowych.
Sąd Rejonowy w Świdnicy rozpoznał wniosek skazanego J.S. o połączenie wyrokiem łącznym wszystkich dotychczas wymierzonych mu kar pozbawienia wolności i zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Skazany argumentował, że suma kar wynosi około 16 lat, a nawet przy pełnej absorpcji jego sytuacja nie ulegnie znacznej zmianie ze względu na konieczność długotrwałej izolacji. Podkreślał poprawę swojego zachowania, podjęcie terapii uzależnień oraz fakt, że jest młodą osobą z upośledzeniem umysłowym, która większość przestępstw popełniała pod wpływem środków odurzających. Sąd, analizując dziewięć wcześniejszych wyroków skazujących J.S. za różnego rodzaju przestępstwa (kradzieże, rozboje, uszkodzenie ciała, prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu), połączył kary w cztery grupy, wymierzając kary łączne: 2 lata i 4 miesiące, 4 lata, 2 lata i 10 miesięcy, oraz 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd nie zastosował jednak zasady pełnej absorpcji, uznając ją za nieuzasadnione uprzywilejowanie skazanego. Jako powody podano znaczną społeczną szkodliwość czynów, wielość przestępstw świadczącą o demoralizacji, a także nieprawidłowy proces resocjalizacji skazanego, co potwierdzała opinia z zakładu karnego. Sąd podkreślił, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest zmienne, a ocena postępów w resocjalizacji jest umiarkowana. Zastosowano zasadę częściowej absorpcji, a kary łączne będą wykonywane odrębnie. Na poczet kar łącznych zaliczono okresy dotychczas odbytych kar i zatrzymań. Pozostałe rozstrzygnięcia z wcześniejszych wyroków, takie jak obowiązek naprawienia szkody, przeproszenia pokrzywdzonych czy zakaz prowadzenia pojazdów, pozostawiono do odrębnego wykonania. Skazanego zwolniono z kosztów sądowych ze względu na jego trudną sytuację materialną i rodzinną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Przy wymiarze kary łącznej należy brać pod uwagę przede wszystkim względy prewencji szczególnej. Sąd może stosować zasadę absorpcji, asperacji lub kumulacji, w zależności od relacji między czynami. Zasada absorpcji lub kumulacji powinna być stosowana wyjątkowo i wymaga szczególnego uzasadnienia. Priorytetem jest zasada asperacji.
Uzasadnienie
Sąd analizuje orzecznictwo, które wypracowało zasady stosowania kar łącznych, wskazując na priorytet zasady asperacji i wyjątkowość stosowania absorpcji lub kumulacji. W przypadku skazanego J.S., mimo wniosku o pełną absorpcję, sąd zastosował częściową absorpcję ze względu na społeczną szkodliwość czynów i nieprawidłowy proces resocjalizacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok łączny
Strona wygrywająca
skazany J.S. (w zakresie połączenia kar i skrócenia ich łącznego wymiaru)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| W. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| R. D. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
Sąd orzeka karę łączną w stosunku do przestępstw, które popełnione zostały zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.
k.k. art. 86 § §1
Kodeks karny
Wymierza ją w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności.
k.k. art. 91 § §1
Kodeks karny
Dotyczy popełniania przestępstw w warunkach określonych w tym przepisie (np. ciąg przestępstw).
k.k. art. 91 § §2
Kodeks karny
Jeżeli sprawca w warunkach określonych w art. 85 popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w przepisie art. 91§1 lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, sąd orzeka karę łączną, stosując odpowiednio przepisy rozdziału IX części ogólnej kk.
k.p.k. art. 569 § §1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy łączenia kar w wyroku łącznym.
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Zaliczenie na poczet kary łącznej okresu dotychczas odbytej kary lub okresu rzeczywistego pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 626 § §1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów sądowych.
k.p.k. art. 624 § §1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych w uzasadnionych przypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek skazanego o połączenie kar. Potrzeba zastosowania zasady absorpcji w celu złagodzenia kary łącznej. Poprawa zachowania skazanego, podjęcie terapii uzależnień. Młody wiek skazanego, upośledzenie umysłowe i wpływ środków odurzających na popełnianie przestępstw.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Argumenty dotyczące stanu zdrowia psychicznego jako czynnika decydującego o wymiarze kary.
Godne uwagi sformułowania
Zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu tak kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji. Zastosowanie zasady pełnej absorpcji stanowiłoby niczym nieuzasadnione uprzywilejowanie skazanego J. S. Proces resocjalizacji skazanego przebiega nieprawidłowo z uwagi na jego zmienne zachowanie.
Skład orzekający
Arkadiusz Rodziewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wymiaru kary łącznej, stosowanie zasady absorpcji i asperacji, ocena wpływu zachowania skazanego i jego stanu zdrowia na wymiar kary łącznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego z wieloma wyrokami i złożoną historią przestępstw oraz problemów osobistych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność wymiaru kary łącznej i balansowanie między potrzebą represji a celami resocjalizacji, zwłaszcza w kontekście skazanego z problemami osobistymi i uzależnieniami.
“Kara łączna: Sąd nie uległ prośbie o pełną absorpcję mimo problemów skazanego.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI K 464/13 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 października 2013 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy w VI Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Arkadiusz Rodziewicz Protokolant: Bogumiła Matras w obecności Asesor Prokuratury Rejonowej w Świdnicy Agnieszka Moryl po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 roku sprawy karnej J. S. urodzonego (...) w Ś. , syna E. i K. z domu S. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 27 lutego 2006 roku, sygn. akt II K 680/05 za występki popełnione: - w dniu 05 września 2005 roku z art. 278§1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; - w dniu 18 października 2005 roku z art. 280§1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby i w tym okresie na podstawie art. 73§2 kk oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 72§2 kk zobowiązano skazanego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz W. C. kwoty 510,00 zł (pięćset dziesięć złotych zero groszy) w okresie 3 (trzech) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 16 listopada 2010 roku (sygn. akt II Ko 622/10) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności, którą to karę skazany odbył w okresie od 19 stycznia 2011 roku do 19 stycznia 2013 roku; 2. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 25 lipca 2007 roku, sygn. akt VI K 1051/06 za dwa występki popełnione w warunkach określonych w art. 91§1 kk w dniu 11 grudnia 2005 roku z art. 158§1 kk w zw. z art. 31§2 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 (czterech) lat próby i w tym okresie na podstawie art. 73§2 kk oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązano skazanego do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych R. D. i K. G. w terminie 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się wyroku, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 05 września 2011 roku (sygn. akt VI Ko 487/11) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności; 3. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 grudnia 2007 roku, sygn. akt II K 849/07 za występek popełniony w dniu 27 maja 2007 roku z art. 178a§1 kk na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby i w tym okresie na podstawie art. 73§2 kk oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 42§2 kk orzeczono wobec skazanego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres (czterech) lat, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 29 listopada 2011 roku (sygn. akt II Ko 335/11) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności; 4. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 24 czerwca 2010 roku, sygn. akt II K 162/10 za występek popełniony w dniu 06 lipca 2009 roku z art. 278§1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 (trzech) lat próby, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 17 sierpnia 2011 roku (sygn. akt II Ko 334/11) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności; 5. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 21 lutego 2011 roku, sygn. akt VI K 1297/10 za występki popełnione: - w nocy z 9 na 10 sierpnia 2010 roku z art. 279§1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; - w dniu 16 września 2010 roku z art. 278§1 kk na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono karę łączną 1 (jednego) roku i 3(trzech) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 16 września 2010 roku do dnia 17 września 2010 roku oraz od dnia 10 sierpnia 2010 roku do dnia 11 sierpnia 2010 roku; 6. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 18 maja 2011 roku, sygn. akt VI K 143/11 za występek popełniony w dniu 19 stycznia 2011 roku z art. 13§1 kk w zw. z art. 280§1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 7. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 maja 2012 roku, sygn. akt VI K 205/10 za dwa występki popełnione w warunkach określonych w art. 91§1 kk w dniach 12 września 2007 roku i 15 września 2007 roku z art. 280§1 kk na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 08 sierpnia 2007 roku do dnia 09 sierpnia 2007 roku oraz okres tymczasowego aresztowania od dnia 15 września 2007 roku do dnia 15 grudnia 2007 roku; 8. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 28 września 2012 roku sygn. akt VI K 998/10 za występki popełnione: - w dniu 05 grudnia 2009 roku z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, - w dniu 23 grudnia 2009 roku z art. 288§1 kk na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, - w dniach 25 stycznia 2010 roku, w nocy z 2 na 3 października 2009 roku oraz w okresie od maja 2009 roku do 03 października 2009 roku z art. 279§1 kk , popełnione w warunkach określonych w art. 91§1 kk , na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, - w dniu 25 stycznia 2010 roku z art. 279§1 kk w zw. z art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, - w dniu 11 maja 2010 roku z art. 278§1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 91§2 kk wymierzono karę łaczną 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 05 grudnia 2009 roku do 06 grudnia 2009 roku, od dnia 23 grudnia 2009 roku do dnia 24 grudnia 2009 roku, od dnia 11 maja 2010 roku do dnia 13 maja 2010 roku; 9. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 20 lutego 2013 roku, sygn. akt VI K 684/12 za występki popełnione: - w dniu 08 sierpnia 2007 roku z art. 280§1 kk na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - w dniu 15 września 2007 roku z art. 278§1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności I na podstawie art. 569§1 k.p.k. i art. 91§2 kk łączy skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy: - z dnia 27 lutego 2006 roku sygn. akt II K 680/05 i - z dnia 25 lipca 2007 roku sygn. akt VI K 1051/06, a opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku i wymierza J. S. karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II na podstawie art. 569§1 k.p.k. , art. 91§2 kk łączy skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy: - z dnia 14 grudnia 2007 roku sygn. akt II K 849/07, - z dnia 14 maja 2012 roku sygn. akt VI K 205/10 oraz - z dnia 20 lutego 2013 roku sygn. akt VI K 684/12, a opisanych w pkt 3, 7 i 9 części wstępnej wyroku i wymierza J. S. karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; III na podstawie art. 569§1 k.p.k. , art. 91§2 kk łączy skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy: - z dnia 24 czerwca 2010 roku sygn. akt II K 162/10 oraz - z dnia 28 września 2012 roku sygn. akt VI K 998/10, a opisanych w pkt 4 i 8 części wstępnej wyroku i wymierza J. S. karę łączną 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV na podstawie art. 569§1 k.p.k. , art. 85 kk i art. 86§1 kk łączy skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy: - z dnia 21 lutego 2011 roku sygn. VI K 1297/10 oraz - z dnia 18 maja 2011 roku sygn. akt VI K 143/11, a opisanych w pkt 5 i 6 części wstępnej wyroku i wymierza J. S. karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; V na podstawie art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu J. S. na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt I wyroku okres dotychczas odbytej przez skazanego kary pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 680/05, tj. okres od 19 stycznia 2011 roku do 19 stycznia 2013 roku; VI na podstawie art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu J. S. na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt II wyroku okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie o sygn. akt VI K 205/10, tj. okres od dnia 8 sierpnia 2007 roku do 9 sierpnia 2007 roku oraz od dnia 15 września 2007 roku do 15 grudnia 2007 roku; VII na podstawie art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu J. S. na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt III wyroku okres zatrzymania w sprawie o sygn. akt VI K 998/10, tj. okres od dnia 5 grudnia 2009 roku do dnia 6 grudnia 2009 roku, od dnia 23 grudnia 2009 roku do dnia 24 grudnia 2009 roku, od dnia 11 maja 2010 roku do dnia 13 maja 2010 roku; VIII na podstawie art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu J. S. na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt IV wyroku okres zatrzymania w sprawie o sygn. akt VI K 1297/10, tj. okres od dnia 10 sierpnia 2010 roku do dnia 11 sierpnia 2010 roku oraz od dnia 16 września 2010 roku do dnia 17 września 2010 roku, a nadto okres dotychczas odbytej w tej sprawie kary pozbawienia wolności; IX pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach opisanych w pkt 1-9 części wstępnej wyroku, a nie będące przedmiotem wyroku łącznego, pozostawia do odrębnego wykonania; X na podstawie art. 626§1 k.p.k. w zw. z art. 624§1 k.p.k. zwalnia skazanego J. S. od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VI K 464/13 UZASADNIENIE Skazany J. S. wniósł o połączenie wyrokiem łącznym wszystkich dotychczas wymierzonych mu kar pozbawienia wolności, wymierzenie kar łącznych z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji i zaliczenie na poczet wymierzonych kar łącznych okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach obejmujących skazania. W uzasadnieniu wniosku skazany podał, iż w chwili obecnej wprowadzono mu do wykonania wszystkie kary, odbywanie kar rozpoczął w styczniu 2011 roku, a zakończenie ich odbywania ma nastąpić dopiero w listopadzie 2026 roku. Suma wszystkich wymierzonych mu kar w poszczególnych sprawach wynosi ok. 16 lat, w związku z czym nawet połączenie kar pozbawienia wolności przy zastosowaniu pełnej absorpcji nie spowoduje znacznej zmiany jego sytuacji ze względu na konieczność dalszej długotrwałej izolacji w warunkach więziennych. Skazany podniósł, że w Zakładzie Karnym ma dobrą opinię, nie stwarza problemów natury wychowawczej, nastąpiła znacząca poprawa jego zachowania, podjął specjalistyczną terapię związaną z uzależnieniami. Stąd też wymierzenie kar łącznych przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji pozwoli na spełnienie celów prewencji szczególnej, albowiem długotrwałość przewidywanego okresu pozostawiania w warunkach izolacji więziennej w związku z następującą zamianą jego postawy i podejmowanym leczeniem pozwała postawić tezę, że nawet odbycie kar w okresie krótszym pozwoli na jego skuteczną resocjalizację. Zdaniem skazanego z pola widzenia nie można tracić, iż jest osobą młodą (26 lat) i zakład karny opuści niemalże dopiero przed ukończeniem 40 roku życia, jest osobą o narodowości romskiej ze stwierdzonym upośledzeniem umysłowym i zdecydowaną większość z przypisanych mu przestępstw popełniał w związku z silnym uzależnieniem w tamtym czasie od środków odurzających, co dodatkowo potęgowane jego młodym wiekiem i stanem rozwoju umysłowego powodowało wchodzenie w konflikty z prawem. W ocenie skazanego o celowości zastosowania zasady pełnej absorpcji świadczy także fakt, iż pomiędzy wieloma popełnionymi przez niego przestępstwami zachodził bardzo bliski związek przedmiotowy i podmiotowy. Wnioskodawca J. S. był uprzednio skazany następującymi prawomocnymi wyrokami następujących sądów: 1. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 27 lutego 2006 roku, sygn. akt II K 680/05 za występki popełnione: - w dniu 05 września 2005 roku z art. 278§1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; - w dniu 18 października 2005 roku z art. 280§1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby i w tym okresie na podstawie art. 73§2 kk oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 72§2 kk zobowiązano skazanego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz W. C. kwoty 510,00 zł (pięćset dziesięć złotych zero groszy) w okresie 3 (trzech) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 16 listopada 2010 roku (sygn. akt II Ko 622/10) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności, którą to karę skazany odbył w okresie od 19 stycznia 2011 roku do 19 stycznia 2013 roku; 2. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 25 lipca 2007 roku, sygn. akt VI K 1051/06 za dwa występki popełnione w warunkach określonych w art. 91§1 kk w dniu 11 grudnia 2005 roku z art. 158§1 kk w zw. z art. 31§2 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 (czterech) lat próby i w tym okresie na podstawie art. 73§2 kk oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązano skazanego do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych R. D. i K. G. w terminie 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się wyroku, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 05 września 2011 roku (sygn. akt VI Ko 487/11) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności; 3. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 grudnia 2007 roku, sygn. akt II K 849/07 za występek popełniony w dniu 27 maja 2007 roku z art. 178a§1 kk na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby i w tym okresie na podstawie art. 73§2 kk oddano skazanego pod dozór kuratora sądowego; na podstawie art. 42§2 kk orzeczono wobec skazanego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres (czterech) lat, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 29 listopada 2011 roku (sygn. akt II Ko 335/11) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności; 4. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 24 czerwca 2010 roku, sygn. akt II K 162/10 za występek popełniony w dniu 06 lipca 2009 roku z art. 278§1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 (trzech) lat próby, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 17 sierpnia 2011 roku (sygn. akt II Ko 334/11) zarządzono wykonanie tejże kary pozbawienia wolności; 5. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 21 lutego 2011 roku, sygn. akt VI K 1297/10 za występki popełnione: - w nocy z 9 na 10 sierpnia 2010 roku z art. 279§1 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; - w dniu 16 września 2010 roku z art. 278§1 kk na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono karę łączną 1 (jednego) roku i 3(trzech) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 16 września 2010 roku do dnia 17 września 2010 roku oraz od dnia 10 sierpnia 2010 roku do dnia 11 sierpnia 2010 roku; 6. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 18 maja 2011 roku, sygn. akt VI K 143/11 za występek popełniony w dniu 19 stycznia 2011 roku z art. 13§1 kk w zw. z art. 280§1 kk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 7. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 maja 2012 roku, sygn. akt VI K 205/10 za dwa występki popełnione w warunkach określonych w art. 91§1 kk w dniach 12 września 2007 roku i 15 września 2007 roku z art. 280§1 kk na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 08 sierpnia 2007 roku do dnia 09 sierpnia 2007 roku oraz okres tymczasowego aresztowania od dnia 15 września 2007 roku do dnia 15 grudnia 2007 roku; 8. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 28 września 2012 roku sygn. akt VI K 998/10 za występki popełnione: - w dniu 05 grudnia 2009 roku z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, - w dniu 23 grudnia 2009 roku z art. 288§1 kk na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, - w dniach 25 stycznia 2010 roku, w nocy z 2 na 3 października 2009 roku oraz w okresie od maja 2009 roku do 03 października 2009 roku z art. 279§1 kk , popełnione w warunkach określonych w art. 91§1 kk , na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, - w dniu 25 stycznia 2010 roku z art. 279§1 kk w zw. z art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, - w dniu 11 maja 2010 roku z art. 278§1 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 91§2 kk wymierzono karę łaczną 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 05 grudnia 2009 roku do 06 grudnia 2009 roku, od dnia 23 grudnia 2009 roku do dnia 24 grudnia 2009 roku, od dnia 11 maja 2010 roku do dnia 13 maja 2010 roku; 9. Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 20 lutego 2013 roku, sygn. akt VI K 684/12 za występki popełnione: - w dniu 08 sierpnia 2007 roku z art. 280§1 kk na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - w dniu 15 września 2007 roku z art. 278§1 kk na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk wymierzono karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności. dowód: wniosek skazanego J. S. – k. 1-5 akta Sądu Rejonowego w Świdnicy o sygnaturach: II K 680/05 – akta w załączeniu VI K 1051/06 – akta w załączeniu II K 849/07 – akta w załączeniu II K 162/10 – akta w załączeniu VI K 1297/10 – akta w załączeniu VI K 143/11 – akta w załączeniu VI K 205/10 – akta w załączeniu VI K 998/10 – akta w załączeniu VI K 684/12 – akta w załączeniu odpis wyroku SR w Świdnicy z dnia 27 lutego 2006 roku sygn. II K 680/05 – k. 24 informacja z Krajowego Rejestru Karnego dot. skazanego J. S. – k. 17-18 Skazany J. S. ( ur. (...) ) w związku ze stwierdzanym od 1995 roku upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim uzyskiwał orzeczenia kwalifikacyjne o potrzebie kształcenia specjalnego, indywidualnego nauczania, zaliczany był do osób niepełnosprawnych (symbol P – choroby psychiczne). Od ok. 15 roku życia skazany przyjmował środki psychoaktywne (odurzanie się organicznymi substancjami lotnymi – wdychanie oparów kleju, rozpuszczalników do farb). Następnie zaczął nadużywać alkohol, zaś od 19 roku życia zaczął palić marihuanę i brązową heroinę, potem amfetaminę. W związku z wielopostaciowymi zaburzeniami psychotycznymi w przebiegu zależności mieszanej kierowany był i odbywał leczenie w szpitalach psychiatrycznych. Przed osadzeniem w zakładzie karnym skazany utrzymywał się z renty socjalnej z powodu całkowitej niezdolności do pracy ze względu na upośledzenie umysłowe. Na utrzymaniu ma jedno dziecko. Odbywanie orzeczonej kary pozbawienia wolności J. S. rozpoczął w dniu 22 stycznia 2011 roku w Areszcie Śledczym w Ś. . Następnie przebywał w Areszcie Śledczym w D. . Od 29 maja 2013 roku skazany przebywa w Zakładzie Karnym Nr 1 we W. , gdzie podjął terapię dla skazanych uzależnionych od środków odurzających. Planowany koniec terapii przypada na dzień 21 grudnia 2013 roku. Proces resocjalizacji skazanego przebiega nieprawidłowo z uwagi na jego zmienne zachowanie, które nie zawsze jest właściwe i zgodne z regulaminem oraz porządkiem wewnętrznym. Komisja Penitencjarna w dniu 23 maja 2013 roku dokonała umiarkowanej oceny okresowej postępów skazanego w resocjalizacji. Od początku izolacji więziennej skazany karany był dyscyplinarnie 10 razy m. in. za nieregulaminowe zachowanie, pozytywny wynik na zawartość środków odurzających w organizmie oraz wulgarne i aroganckie zachowanie w stosunku do przełożonych (ostatnio ukarany w dniu 04 września 2013 roku). Trzykrotnie sporządzano wobec niego wniosek o wymierzenie kary dyscyplinarnej, jednak dyrektor ZK odstąpił od ukarania. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Jednocześnie skazany nagradzany był regulaminowo 12 razy m. in. za udzielanie się w pracach społecznych, brał udział w wykonaniu prac plastycznych przekazanych na aukcję Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy oraz regulaminowe zachowanie (ostatnio nagrodzony w dniu 03 września 2013 roku). J. S. nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej i stroni od wszelkich jej negatywnych przejawów. Ze współosadzonymi stara się prowadzić zgody, koleżeński i bezkonfliktowy tryb życia. Dba o porządek i ład w miejscu zakwaterowania, a jego wygląd zewnętrzny oraz higiena osobista nie budzą uwag. Czas wolny spędza na przeglądzie prasy, oglądaniu programów telewizyjnych, udział w zorganizowanych zajęciach kulturalno-oświatowych i sportowych oraz własnych. W ZK nie jest zatrudniony odpłatnie z powodu braku wolnych etatów. Nie jest objęty nauczeniem. Do popełnionych przestępstw skazany deklaruje krytyczny stosunek. dowód: dokumentacja lekarska dot. skazanego, a załączona do wniosku o wydanie wyroku łącznego – k. 7-15 opinia z Zakładu Karnego Nr 1 we W. z dnia 23 września 2013 roku – k. 33-34 Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 85 Ustawy z dnia 06 czerwca 1997 roku – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 roku, Nr 88, poz. 553 ze zm.) – dalej „ kk ” sąd orzeka karę łączną w stosunku do przestępstw, które popełnione zostały zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. W przedmiotowej sprawie możliwe było orzeczenie czterech kar łącznych i objęcie nimi wszystkich skazań objętych niniejszym postępowaniem na podstawie wniosku skazanego. Karę łączną w pkt I części dyspozytywnej wyroku łącznego, tj. 2 (dwa) lata i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności Sąd wymierzył J. S. łącząc kary pozbawienia wolności wymierzone mu wyrokami Sądu Rejonowego w Świdnicy wydanymi w sprawach o sygn. akt II K 680/05 i sygn. akt VI K 1051/06. Pierwszy z tych wyroków zapadł w dniu 27 lutego 2006 roku (sygn. akt II K 680/05), zaś wszystkie czyny objęte obydwoma wskazanymi wyrokami, za które wymierzone zostały kary jednostkowe, popełnione zostały przed tą datą (wrzesień, październik i grudzień 2005 roku). Karę łączną w pkt II części dyspozytywnej wyroku łącznego, tj. 4 (cztery) lata pozbawienia wolności Sąd wymierzył J. S. łącząc kary pozbawienia wolności wymierzone mu wyrokami Sądu Rejonowego w Świdnicy wydanymi w sprawach o sygn. akt II K 849/07, VI K 205/10 oraz sygn. akt VI K 684/12. Pierwszy z tych wyroków zapadł w dniu 14 grudnia 2007 roku (sygn. akt II K 849/07), zaś wszystkie czyny objęte trzema wskazanymi wyrokami, za które wymierzone zostały kary jednostkowe, popełnione zostały przed tą datą (maj, wrzesień i sierpień 2007 roku). Karę łączną w pkt III części dyspozytywnej wyroku łącznego, tj. 2 (dwa) lata i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności Sąd wymierzył J. S. łącząc kary pozbawienia wolności wymierzone mu wyrokami Sądu Rejonowego w Świdnicy wydanymi w sprawach o sygn. akt II K 162/10 i sygn. akt VI K 998/10. Pierwszy z tych wyroków zapadł w dniu 24 czerwca 2010 roku (sygn. akt II K 162/10), zaś wszystkie czyny objęte obydwoma wskazanymi wyrokami, za które wymierzone zostały kary jednostkowe, popełnione zostały przed tą datą (lipiec i grudzień 2009, styczeń i maj 2010 roku). Karę łączną w pkt IV części dyspozytywnej wyroku łącznego, tj. 2 (dwa) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności Sąd wymierzył J. S. łącząc kary pozbawienia wolności wymierzone mu wyrokami Sądu Rejonowego w Świdnicy wydanymi w sprawach o sygn. akt VI K 1297/10 oraz sygn. akt VI K 143/11. Pierwszy z tych wyroków zapadł w dniu 21 lutego 2011 roku (sygn. akt VI K 1297/10), zaś wszystkie czyny objęte obydwoma wskazanymi wyrokami, za które wymierzone zostały kary jednostkowe, popełnione zostały przed tą datą (sierpień i wrzesień 2010, styczeń 2011). Wydając wyrok łączny Sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa, przy czym wymierza ją w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności (przepis art. 86§1 zd. 1 kk ). Nadto, zgodnie z przepisem art. 91§2 kk , jeżeli sprawca w warunkach określonych w art. 85 kk popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w przepisie art. 91§1 kk lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, sąd orzeka karę łączną, stosując odpowiednio przepisu rozdziału IX części ogólnej kk . W zakresie kary łącznej wymierzonej w pkt I części dyspozytywnej wyroku łącznego. Najwyższa z kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy sygn. akt II K 680/05 oraz sygn. akt VI K 1051/06 to kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności wymierzona skazanemu za występek z art. 278§1 kk popełniony w dniu 05 września 2005 roku (sygn. II K 680/05). Suma wszystkich kar jednostkowych wymierzonych wskazanymi wyrokami za poszczególne przestępstwa wynosi 3 (trzy) lata i 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności. Zatem w tym przypadku Sąd mógł orzec karę pozbawienia wolności w granicach od min. 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności do max. 3 (trzech) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. W wyroku z dnia 25 lipca 2007 roku sygn. akt VI K 1051/06 Sąd przyjął, iż dwa występki z art. 158§1 kk popełnione zostały przez skazanego w dniu 11 grudnia 2005 roku w warunkach określonych w art. 91§1 kk . Stąd też łącząc skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w powyżej wskazanych wyrokach, Sąd karę łączną orzekł mu, przy zastosowaniu przepisu art. 91§2 kk , w wymiarze 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. Gdyby kary pozbawienia wolności orzeczone wskazanymi wyrokami wykonywane były odrębnie, skazany musiałby odbyć karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt II K 680/05 oraz karę 10 (dziesięciu) miesięcy pobawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. VI K 1051/06. Zatem orzeczona w pkt I części dyspozytywnej wyroku łącznego kara łączna jest o 6 (sześć) miesięcy krótsza. W zakresie kary łącznej wymierzonej w pkt II części dyspozytywnej wyroku łącznego. Najwyższa z kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy sygn. akt II K 849/07, sygn. akt VI K 205/10 oraz sygn. akt VI K 684/12 to kara 3 (trzech) lat pozbawienia wolności wymierzona skazanemu za ciąg występków z art. 280§1 kk popełnionych we wrześniu 2007 roku (sygn. akt VI K 205/10). Suma wszystkich kar jednostkowych wymierzonych wskazanymi wyrokami za poszczególne przestępstwa wynosi 7 (siedem) lat pozbawienia wolności. Zatem w tym przypadku Sąd mógł orzec karę pozbawienia wolności w granicach od min. 3 (trzech) lat pozbawienia wolności do max. 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności. W wyroku z dnia 14 maja 2012 roku sygn. akt VI K 205/10 Sąd przyjął, iż dwa występki z art. 280§1 kk popełnione zostały przez skazanego w dniach 12 i 15 września 2007 roku w warunkach określonych w art. 91§1 kk . Stąd też łącząc skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w powyżej wskazanych wyrokach, Sąd karę łączną orzekł mu, przy zastosowaniu przepisu art. 91§2 kk , w wymiarze 4 (czterech) lat pozbawienia wolności. Gdyby kary pozbawienia wolności orzeczone wskazanymi wyrokami wykonywane były odrębnie, skazany musiałby odbyć karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt II K 849/07, karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt VI K 205/10 oraz karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt VI K 684/12. Zatem orzeczona w pkt II części dyspozytywnej wyroku łącznego kara łączna jest o 2 (dwa) lat i 8 (osiem) miesięcy krótsza. W zakresie kary łącznej wymierzonej w pkt III części dyspozytywnej wyroku łącznego. Najwyższa z kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy sygn. akt II K 162/10 oraz sygn. akt VI K 998/10 to kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności wymierzona skazanemu za ciąg występków z art. 279§1 kk (sygn. akt VI K 998/10). Suma wszystkich kar jednostkowych wymierzonych wskazanymi wyrokami za poszczególne przestępstwa wynosi 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. Zatem w tym przypadku Sąd mógł orzec karę pozbawienia wolności w granicach od min. 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności do max. 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. W wyroku z dnia 28 września 2012 roku sygn. akt VI K 998/10 Sąd przyjął, iż kilka występków z art. 279§1 kk popełnionych zostało przez skazanego w warunkach określonych w art. 91§1 kk . Stąd też łącząc skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w powyżej wskazanych wyrokach, Sąd karę łączną orzekł mu, przy zastosowaniu przepisu art. 91§2 kk , w wymiarze 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Gdyby kary pozbawienia wolności orzeczone wskazanymi wyrokami wykonywane były odrębnie, skazany musiałby odbyć karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt II K 162/10 oraz karę łączną 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt VI K 998/10. Zatem orzeczona w pkt III części dyspozytywnej wyroku łącznego kara łączna jest o 6 (sześć) miesięcy krótsza. W zakresie kary łącznej wymierzonej w pkt IV części dyspozytywnej wyroku łącznego. Najwyższa z kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy sygn. akt VI K 1297/10 i sygn. akt VI K 143/11 to kara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności wymierzona skazanemu za występek z art. 280§1 kk popełniony w dniu 19 stycznia 2011 (sygn. VI K 143/11). Suma wszystkich kar jednostkowych wymierzonych wskazanymi wyrokami za poszczególne przestępstwa wynosi 3 (trzy) lata i 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności. Zatem w tym przypadku Sąd mógł orzec karę pozbawienia wolności w granicach od min. 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności do max. 3 (trzech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. Sąd łącząc skazanemu J. S. kary pozbawienia wolności wymierzone w powyżej wskazanych wyrokach, karę łączną orzekł mu w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Gdyby kary pozbawienia wolności orzeczone wskazanymi wyrokami wykonywane były odrębnie, skazany musiałby odbyć karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt VI K 143/11 oraz karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie o sygn. akt VI K 1297/10. Zatem orzeczona w pkt IV części dyspozytywnej wyroku łącznego kara łączna jest o 7 (siedem) miesięcy krótsza. W zakresie wymiaru orzeczonych w pkt I-IV części dyspozytywnej wyroku łącznego kar pozbawienia wolności. O ile w przypadku kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa Sąd ma obowiązek w pierwszej kolejności uwzględnić stopień winy sprawcy i rozmiar społecznej szkodliwości czynu, o tyle przy orzekaniu kary łącznej znaczenie mają w szczególności względy prewencji szczególnej. Ustawodawca, poza określeniem dolnej i górnej granicy, nie wskazuje innych zasad wymiaru kary łącznej. Kryteria pomocne przy orzekaniu kary łącznej wypracowane zostały natomiast w orzecznictwie, gdzie za ugruntowany należy uznać pogląd, iż „zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu tak kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo-podmiotowy łączy te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione. Im bliższe są te relacje, tym wyrok łączny powinien być zbliżony do dopuszczalnego minimum, uwarunkowanego wysokością kar orzeczonych za przestępstwa, objęte tym wyrokiem” (tak wyrok SA w Szczecinie z dnia 18 kwietnia 2013 roku, sygn. akt II AKa 64/13, LEX nr 1314890, zob. też wyroki: SA w Szczecinie z dnia 07 marca 2013 roku, sygn. akt II AKa 1/13, LEX nr 1293731, , wyrok SA w Poznaniu z dnia 29 listopada 2012 roku, sygn. akt II AKa 245/12, LEX nr 1307472). Niezależnie jednak od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, asperacji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji (tak SA w Rzeszowie z dnia 14 marca 2013 roku, sygn. akt II AKa 16/13, LEX nr 1293710). Mimo, iż w niniejszej sprawie przyjąć można, iż pomiędzy przypisanymi skazanemu przestępstwami zachodzi związek czasowo i podmiotowo-przedmiotowy, Sąd wymierzając kary łączne pozbawienia wolności w pkt I-IV części dyspozytywnej wyroku zastosował zasadę nie pełnej, a częściowej absorpcji. Orzeczone kary łączne mają spełniać swoje funkcje zapobiegawcze, wychowawcze, ale tez represyjne – związane z wymierzeniem sankcji karnej za ponawiające się bezprawne zachowania skazanego. Czyny przypisane już uprzednio skazanemu cechowały się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, a ich wielość świadczy o niepoprawności sprawcy. Dlatego też Sąd nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających łagodniejsze potraktowanie i premiowanie znaczniejszym skróceniem okresu, przez jaki skazany J. S. będzie odbywał karę pozbawienia wolności. Zastosowanie zasady pełnej absorpcji stanowiłoby niczym nieuzasadnione uprzywilejowanie skazanego J. S. . Celem kary łącznej nie jest bowiem premiowanie osoby wielokrotnie łamiącej porządek prawny lecz zapewnienie racjonalnego stosowania kar i środków karnych przez likwidację w postępowaniu wykonawczym ich swoistej, wynikającej z kilkakrotnych skazań, konkurencji. Fakt popełnienia przez skazanego wielu przestępstw i to cechujących się znacznym stopniem społecznej szkodliwości to okoliczność przemawiająca za orzeczeniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (orzekania kary łącznej w wysokości kary najsurowszej orzeczonej za zbiegające się przestępstwa). Wejście skazanego w konflikt z prawem nie miało jednorazowego przypadkowego charakteru, a było wręcz sposobem na życie, co wskazuje na daleko posunięty stopień demoralizacji skazanego. Bez znaczenia w tym miejscu jest stan zdrowia skazanego, bowiem nie jest on okolicznością decydującą odnośnie wymiaru kary łącznej. Z kolei zachowanie skazanego w czasie odbywania kar badanych przy wymierzaniu kary łącznej może mieć znaczenie dla wymiaru kary, ale okoliczności tej nie można nadawać nadmiernego znaczenia. Zachowanie skazanego w trakcie wymierzania kar łącznych ma pomóc w określeniu celowości kary, a zatem ma jedynie funkcję subsydiarną. W tym miejscu z pola widzenia nie można tracić, iż z treści opinii z dnia 23 września 2013 roku nadesłanej z Zakładu Karnego nr 1 we W. , gdzie skazany J. S. odbywa karę pozbawienia wolności, wynika, że proces resocjalizacji skazanego przebiega nieprawidłowo właśnie z uwagi na jego zmienne zachowanie, które nie zawsze jest właściwe i zgodne z regulaminem oraz porządkiem wewnętrznym. Okresowa ocena postępów skazanego J. S. w resocjalizacji określona została jako umiarkowana, stąd też nie sposób przyjąć, iżby prognoza kryminologiczno-penitencjarna była na tyle pozytywna, aby uzasadniała zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Równocześnie w świetle tej samej opinii o skazanym (ilość nałożonych kar dyscyplinarnych i jednocześnie narodzeń regulaminowych, fakt nie uczestniczenia skazanego w podkulturze przestępczej, poddanie się terapii dla skazanych uzależnionych od środków odurzających i deklaracja krytycyzmu wobec popełnionych przestępstw) nieuzasadnionym byłoby zastosowanie w niniejszej sprawie zasady kumulacji. Kary łączne orzeczone w pkt I–IV części dyspozytywnej wyroku łącznego, jako nie podlegające wzajemnemu łączeniu, będą wykonywane wobec skazanego odrębnie. Zgodnie z art. 577 k.p.k. Sąd zaliczył skazanemu na poczet orzeczonych kar łącznych okres dotychczas odbytych kar oraz okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w poszczególnych sprawach (pkt V-VIII części dyspozytywnej wyroku łącznego). Pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach Sądu Rejonowego w Świdnicy: 1) z dnia 27 lutego 2006 roku sygn. akt II K 680/05 (obowiązek naprawienia szkody w kwocie 510,00 zł na rzecz W. C. ), 2) z dnia 25 lipca 2007 roku sygn. akt VI K 1051/06 (obowiązek pisemnego przeproszenia pokrzywdzonego R. D. i K. G. ), 3) z dnia 14 grudnia 2007 roku sygn. akt II K 849/07 (zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres czterech lat) Sąd pozostawił do odrębnego wykonania (pkt IX części dyspozytywnej wyroku łącznego). Sąd, na podstawie przepisu art. 626§1 w zw. z art. 624§1 kpk , w całości zwolnił skazanego J. S. od obowiązku zaspłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych (pkt X części dyspozytywnej wyroku łącznego), gdyż uznał, że ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego. Oskarżony przebywa obecnie w zakładzie karnym, gdzie nie pracuje odpłatnie, na utrzymaniu ma małoletnie dziecko, zaś przed osadzeniem w zakładzie karnym utrzymywał się jedynie z renty socjalnej pobieranej z powodu całkowitej niezdolności do pracy ze względu na u pośledzenie umysłowe.