VI K 101/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w przedmiocie kary łącznej, uznając apelację skazanej za oczywiście bezzasadną.
Skazana D.S. wniosła apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim dotyczącego kary łącznej, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonych kar. Sąd Okręgowy w Gliwicach uznał apelację za oczywiście bezzasadną, szczegółowo analizując zasady łączenia kar i kryteria ich wymiaru. Sąd podkreślił, że czyny popełnione po wydaniu pierwszego wyroku nie mogą być objęte tym samym wyrokiem łącznym, a wymiar kar łącznych został prawidłowo ukształtowany zgodnie z zasadą absorpcji i kumulacji.
Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację skazanej D.S. od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim, który orzekł karę łączną w oparciu o szereg wcześniejszych wyroków skazujących za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. (oszustwo) i art. 270 § 1 k.k. (fałszerstwo dokumentu). Skazana zarzuciła rażącą niewspółmierność orzeczonych kar łącznych, powołując się m.in. na opiekę nad matką i spłacanie szkód. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zasady łączenia kar (art. 85 k.k.) wymagają, aby wszystkie popełnione przestępstwa były objęte jednym wyrokiem łącznym, co oznacza, że czyny popełnione po wydaniu pierwszego chronologicznie wyroku nie mogą być łączone. Sąd szczegółowo przeanalizował trzy zbiegi realne wyodrębnione przez Sąd Rejonowy, oceniając zastosowane zasady absorpcji i kumulacji przy wymiarze kar łącznych. Stwierdzono, że kary zostały wyważone zgodnie z prawem i nie noszą cech rażącej niewspółmierności. Okoliczności podnoszone przez skazaną, takie jak opieka nad matką, nie miały zasadniczego znaczenia dla wymiaru kary łącznej. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził koszty obrony z urzędu i zwolnił skazaną od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, kary jednostkowe mogą zostać połączone w karę łączną na zasadach określonych w art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k., pod warunkiem spełnienia przesłanek zbiegu realnego i braku wyroku łącznego obejmującego te czyny.
Uzasadnienie
Sąd analizuje zasady łączenia kar, w tym wymóg, aby wszystkie czyny objęte wyrokiem łącznym zostały popełnione przed wydaniem pierwszego chronologicznie wyroku. W przypadku, gdy czyny zostały popełnione po wydaniu pierwszego wyroku, nie mogą być objęte tym samym wyrokiem łącznym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | skazana |
| A. B. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztów |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Sąd stwierdził brak przesłanek do wydania wyroku łącznego.
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Sąd ustalił początek odbywania kary łącznej i zaliczył na jej poczet okres dotychczas odbytej kary.
u.p.a. art. 29 § 1
Ustawa – Prawo o adwokaturze
Podstawa przyznania kosztów obrony z urzędu.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia skazanej od ponoszenia wydatków postępowania.
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 284 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie przez Sąd Rejonowy zasad łączenia kar (art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k.). Wyodrębnienie trzech odrębnych zbiegów realnych na podstawie pierwszego chronologicznie wyroku. Prawidłowe zastosowanie zasady absorpcji i kumulacji przy wymiarze kar łącznych. Kary łączne nie są rażąco niewspółmierne. Okoliczności osobiste skazanej nie mają zasadniczego wpływu na wymiar kary łącznej.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność orzeczonych kar łącznych. Nieuwzględnienie przez Sąd Rejonowy okoliczności takich jak opieka nad matką i spłacanie szkód. Propozycja skazanej objęcia wyrokiem łącznym czynów popełnionych po wydaniu pierwszego chronologicznie wyroku.
Godne uwagi sformułowania
apelacja jako oczywiście bezzasadna dywagacje skazanej na temat tworzenia ewentualnych zbiegów realnych pozbawione są jakiegokolwiek prawnego sensu nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach, co do wymiaru kary, ale o różnicę oceny tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym tego słowa rażąco niewspółmierną tj. niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować.
Skład orzekający
Jacek Myśliwiec
przewodniczący-sprawozdawca
Janusz Chmiel
sędzia
Sławomir Klekocki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad łączenia kar w przypadku wielokrotnych skazań, w szczególności analiza zbiegów realnych i stosowania zasady pierwszego chronologicznie wyroku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wielokrotnych skazań za oszustwa i fałszerstwa, z uwzględnieniem kolejności wydawania wyroków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na szczegółową analizę zasad łączenia kar i zbiegów realnych, choć dla szerszej publiczności może być zbyt techniczna.
“Jak sąd łączy kary za liczne przestępstwa? Kluczowa rola pierwszego wyroku.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V .2 Ka 489/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec (spr.) Sędziowie: SSO Janusz Chmiel SSO Sławomir Klekocki Protokolant : Monika Maj w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. sprawy skazanej: D. S. / S. / córki F. i I. ur. (...) w W. w sprawie z wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez skazaną od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. akt VI K 101/14 I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację jako oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. B. kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych oraz 23 % podatku VAT w kwocie 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III.zwalnia skazaną od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt V.2 Ka 489/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w dniu 16 czerwca 2014 roku, sygn. akt VI K 101/14 rozpoznał sprawę D. S. w przedmiocie wydania wyroku łącznego skazanej następującymi prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 1 marca 2004 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 67/04 za czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 kk , popełniony w okresie od 12 lutego 2003r. do 07 kwietnia 2003r. w W. , na karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, której wykonane warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, zobowiązano do naprawienia szkody, zasądzono koszty, postanowieniem z dnia 02 października 2006 r. zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 22 sierpnia 2006 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 542/06 za czyn: - z art. 286 § 1 k.k. , popełniony w dniu 27 października 2005 r. w W. , na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 20 zł; - z art. 270 § 1 k.k. popełniony w grudniu 2005 r. w W. , na karę jednego roku pozbawienia wolności; wymierzono karę łączną jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres czterech lat próby, zobowiązano do naprawienia szkody, zasądzono koszty sądowe, postanowieniem z dnia 11 czerwca 2010 r. wydanym w sprawie VI Ko 883/10 zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 14 maja 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 805/07 za czyny: - z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. popełniony w okresie od czerwca do lipca 2004r. w W. i W. ; - z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. popełniony w okresie od lipca do sierpnia 2005r. w W. i W. i za to przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. wymierzono karę dwóch lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby czterech lat, zobowiązano do naprawienia szkody, zasądzono koszty sądowe, postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r. w sprawie II Ko 35/12 zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 30 kwietnia 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 317/07 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 12 k.k. przy zast. art. 11 § 2 kk , popełniony w okresie od 22 listopada 2006r. do 24 listopada 2006r. w W. , na karę jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności, której wykonane warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby, zobowiązano do naprawienia szkody, zasądzono koszty, postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie VI Ko 169/12 zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 21 lipca 2011 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 328/11 za czyny: - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 kk , popełniony w dniu 27 maja 2010r. w W. , - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 1 kwietnia 2010r. w W. ; i za to przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. skazano na karę jednego roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres czterech lat próby, zobowiązano do naprawienia szkody, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie II 1 Ko 1069/14 zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 20 października 2011 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 442/11 za czyny: - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 29.12.2010r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 04.01.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 04.01.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 05.01.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 08.01.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 10.01.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 11.01.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 11.01.2011r. w W. ; i za to przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. skazano na karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności, zobowiązano do naprawienia szkody, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 13 marca 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 38/12 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 28 lutego 2011r. w W. , na karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności, zobowiązano do naprawienia szkody, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 25 marca 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 22/13 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 19 sierpnia 2011r. w S. i W. , na karę jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 26 września 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 211/13 za czyny: - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 17.06.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 23.07.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 14.11.2011r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 30.01.2012r. w W. ; - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 31.01.2012r. w W. ; i za to przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. skazano na karę jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, zobowiązano do naprawienia szkody, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 23 października 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 1042/12 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 4 sierpnia 2011r. w W. , na karę jednego roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych; Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 6 grudnia 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 586/13 za czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 64 § 1 k.k. , popełniony w okresie od 4 marca 2013 r. do 26 marca 2013r. w W. , na karę czterech miesięcy pozbawienia wolności, zobowiązano do naprawienia szkody, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych; a następnie Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim orzekł: Na zasadzie art. 572 k.p.k. Sąd stwierdził brak przesłanek i warunków do wydania wyroku łącznego i orzeczenia kary łącznej odnośnie kar jednostkowych z wyroków: a) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 1 marca 2004 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 67/04; b) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 30 kwietnia 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 317/07; c) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 6 grudnia 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 586/13, i w tym zakresie postępowanie umorzył; Na zasadzie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył skazanej D. S. kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone względem niej w wyrokach: a) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 14 maja 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 805/07; b) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 22 sierpnia 2006 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 542/06; i w miejsce tych kar jednostkowych orzekł względem skazanej karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; Na zasadzie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył skazanej D. S. kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone względem niej w wyrokach: a) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 21 lipca 2011 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 328/11; b) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 20 października 2011 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 442/11; c) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 13 marca 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 38/12, i w miejsce tych kar jednostkowych orzekł względem skazanej karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; Na zasadzie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył skazanej D. S. kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone względem niej w wyrokach: a) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 26 września 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 211/13; b) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 23 października 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 1042/12; c) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 25 marca 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 22/13 i w miejsce tych kar jednostkowych orzekł względem skazanej karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; Sąd stwierdził, że w pozostałym zakresie wyroki wymienione w punktach 2,3 i 4 podlegają odrębnemu wykonaniu;Na zasadzie art. 577 k.p.k. Sąd ustalił początek odbywania kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 2 wyroku na dzień 30 stycznia 2014r. i zaliczył na poczet tej kary okres dotychczas odbytej kary ze sprawy o sygnaturze akt II K 805/07 Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim; Na zasadzie art. 29 ust. 1 Ustawy – Prawo o adwokaturze Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. B. kwotę 120 zł powiększoną o 23% podatku VAT, łącznie 147,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; Na mocy art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił w całości skazaną od ponoszenia wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. Od powyższego wyroku osobistą apelację złożyła skazana zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonych kar łącznych poprzez nieuwzględnienie takich okoliczności jak: bycie prawnym opiekunem swojej matki, spłacanie obowiązku naprawienia szkody i w oparciu o powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne obniżenie poszczególnych kar łącznych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja osobista skazanej na uwzględnienie nie zasługiwała i to w stopniu wręcz oczywistym. Zawarte w pisemnej apelacji dywagacje skazanej na temat tworzenia ewentualnych zbiegów realnych pozbawione są jakiegokolwiek prawnego sensu. Zgodnie z art. 85 kk , jeżeli sprawca popełnia dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy (chronologiczny) wyrok Sąd orzeka karę łączną. Propozycja skazanej aby wyrok w sprawie VI K 317/07 objęty był pierwszym ze zbiegów realnych nie uwzględnia tego, że pierwszy chronologicznie wyrok zapadł 22.08.2006 roku (VI K 542/06), a zatem nie zanim a już po tym jak popełnione zostały czyny w sprawie VI K 317/07 (od 22.11.2006r. do 24.11.2006r.). Tym samym czyny te nie mogą zostać objęte jednym wyrokiem łącznym. Analogicznie rzecz się ma z kolejnym wskazywanym przez skazaną wyrokiem, a to II K 586/13, który według niej miał zostać objęty trzecim ze zbiegów realnych. Tymczasem w tym przypadku pierwszym chronologicznie wyrokiem jest wyrok z dnia 25.03.2013 roku, zaś data końcowa czynu w sprawie II K 586/13 upłynęła 26.03.2013 roku, a zatem po dacie pierwszego chronologicznie wyroku, a nie przed. Analizując pod tym kątem rozstrzygniecie sądu meriti uznać należy, iż Sąd dokonał prawidłowej analizy poszczególnych czynów i w oparciu o zasadę pierwszego chronologicznie wyroku sformułował trzy zbiegi realne. Co się zaś tyczy wysokości orzekanych kar łącznych przypomnieć jedynie należy, że stosowanie przez Sąd przy wymiarze kary łącznej zasady absorpcji czy też kumulacji jest wyłącznie uzależnione od istniejącego pomiędzy poszczególnymi czynami wchodzącymi w skład zbiegu realnego związku podmiotowo-przedmiotowego oraz interwałów czasowych. Innymi słowy im ów związek ściślejszy tym Sąd winien odwoływać się do zasady absorpcji, natomiast brak owej więzi skłaniać powinien do stosowania zasady kumulacji. Odnośnie pierwszego ze zbiegów realnych stwierdzić należy, iż objęte nim zostały czyny z art. 286, 270 kk popełnione od 06.2004r. do 10.2005 r. Sąd mógł orzec w tym wypadku karę od 2 lat pozbawienia wolności do 5 lat i 2 miesięcy. Wymierzając zatem skazanej karę 2 lat i 6 miesięcy opierał się on o zasadę absorpcji równocześnie stwierdzić należy, iż istniejący pomiędzy poszczególnymi czynami związek podmiotowo-przedmiotowy i interwał czasowy wykluczały możliwość zastosowania pełnej absorpcji. Odnośnie drugiego ze zbiegów realnych to tworzyły je czyny z art. 286, 270 kk popełnione od 1.04.2010 r. do 28.02.2011 r. W tym przypadku Sąd mógł orzec karę od 1 roku do 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd meriti wymierzając zatem karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w istocie odwołał się do zasady absorpcji aczkolwiek również w tym przypadku istniejący związek podmiotowo-przedmiotowy oraz interwał czasowy wykluczały możliwość zastosowania pełnej absorpcji. Także w przypadku trzeciego ze zbiegów realnych składającego się z przestępstw z art. 286 kk popełnionych od 4.08.2011 r. do 31.01.2012 r. Sąd mając możliwość wymierzenia kary łącznej od 1 roku i 6 miesięcy do 4 lat pozbawienia wolności wymierzył ją w oparci o zasadę absorpcji w rozmiarze 2 lat. W tej sytuacji absolutnie nie może być mowy o tym, że sąd merytoryczny naruszył normy prawa procesowego albo że wymierzone kary łączne są rażąco niewspółmierne poprzez swą surowość. Należy przypomnieć, iż na gruncie 438 pkt 4 kpk nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach, co do wymiaru kary, ale o różnicę oceny tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym tego słowa rażąco niewspółmierną tj. niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Orzeczone przez Sąd Rejonowy kary łączne powyższych cech nie noszą - są karami wywarzonymi, ukształtowanymi zgodnie z normami uregulowanymi w art. 85 kk . Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał i ocenił okoliczności determinujące wymiar kary łącznej. Jakkolwiek skarżąca podnosiła, iż jest prawnym opiekunem matki, a także, że stara się spłacać nałożone na nią obowiązki naprawienia szkód. Tym niemniej nie są to okoliczności które w zasadniczym stopniu miałyby znaczenie czy też determinowały wysokość kary łącznej. Z tego też powodu Sąd Okręgowy w pełni akceptując dokonaną przez Sąd Rejonowy analizę więzi podmiotowo-przedmiotowych i czasowo-przestrzennych pomiędzy poszczególnymi czynami podlegającymi łączeniu i w konsekwencji prawidłowe ukształtowanie kar łącznych – zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI