VI GZ 85/16

Sygn. akt VI Gz 85/16 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.) Sędziowie SO Zbigniew Krepski, SO Małgorzata Bartczak - Sobierajska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Syndyka (...) w G. przeciwko M. P. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 marca 2016r., sygn. akt V GNc 3665/15 postanawia oddalić zażalenie Zbigniew Krepski Joanna Rusińska Małgorzata Bartczak - Sobierajska UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu sprostował swój nakaz zapłaty wydany w postepowaniu upominawczym z dnia 10 grudnia 2015 r. oraz postanowienie z dnia 26 stycznia 2016 r. o przekazaniu sprawy według właściwości do Sądu Rejonowego w Gdyni, poprzez prawidłowe określenie strony powodowej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy wskazał art.350 k.p.c. Pozwany wniósł zażalenie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania poprzez wydanie orzeczenia przez sąd niewłaściwy, odnoszącego się do nakazu zapłaty, który w wyniku sprzeciwu utracił moc. Ponadto skarżący stwierdził, że pozew posiada braki formalne, gdyż powód nie podał w pozwie swojego numeru KRS ani NIP. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Z uwagi na niedokładność w opisie strony powodowej, uzasadnione było sprostowanie treści orzeczeń, w których Sąd Rejonowy w sposób niepełny określił firmę upadłej spółki. Z tych względów zastosowanie art.350 § 1 k.p.c. nie budzi wątpliwości, co do prawidłowości. Wbrew twierdzeniom pozwanego, utrata mocy nakazu zapłaty na skutek sprzeciwu, nie eliminuje potrzeby sprostowania takiego orzeczenia. Dalsze postępowanie rozpoznawcze jest kontynuacją postępowania upominawczego, dlatego istotna jest prawidłowość nakazu w zakresie określenia stron procesu. Rektyfikacja wydanego przez siebie orzeczenia o przekazaniu sprawy innemu sądowi, nie wyklucza możliwości jego sprostowania. Istota tej czynności sprowadza się bowiem do wydania poprawnego postanowienia o uznaniu się za niewłaściwy, a nie do dalszych kwestii podlegających rozpoznaniu przez sąd właściwy. Niezależnie od tego, pozwany w żaden sposób nie wykazał, jaki wpływ na poprawność rozstrzygnięcia miało sugerowane przez niego naruszenie art.200 § 3 k.p.c. Okoliczność, iż powód nie wskazał w pozwie swojego numeru NIP, ani KRS nie oznacza, że powód nie ma zdolności sądowej i że w rezultacie nie mogło dojść do sprostowania orzeczeń. Powód w pozwie został prawidłowo wskazany, od początku był stroną procesu, zaś jego pełne dane znajdują się w załączonym do pozwu odpisie z KRS. Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. Zbigniew Krepski Joanna Rusińska Małgorzata Bartczak - Sobierajska (...) (...) (...) (...) (...)