VI GZ 67/17

Sygn. akt VI Gz 67/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hass – Kloc Sędziowie: SO Renata Bober (spr.) SO Marta Zalewska Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Krztoń po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. C. przeciwko (...) Sp. z o.o. Sp. k. z/s w K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt V GC 1881/16 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Śródmieścia V Wydziałowi Gospodarczemu, stwierdzając w uzasadnieniu, ze znajduje to oparcie w przepisach art. 200 par 1 kpc w zw. z art. 46 par 1 kpc – bowiem strony niniejszej sprawy uzgodniły, iż spory powstałe na tle realizacji umowy podlegać będą rozstrzygnięciu przez sąd właściwy dla siedziby zamawiającego. Powyższe potwierdził też zapis na wystawionej przez pozwanego fakturze VAT nr (...) z dnia 11 marca 2016r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód i w ocenie Sądu Okręgowego zarzuty w nim podniesione należało uznać za zasadne. Wnosząc bowiem sprzeciw od wydanego w sprawie nakazu zapłaty pozwany podniósł zarzut braku właściwości Sądu w Rzeszowie, uzasadniając go zasadniczo zapisem w treści wystawionej przez siebie faktury i wskazując jedynie, że był on potwierdzeniem warunków umowy (której jednak nie przedłożył w formie pisemnej). Z w/wym. dokumentu, zdaniem Sądu Okręgowego, nie można jednak wywieść, by strony niniejszego sporu zawarły tzw. umowę prorogacją. Trzeba podkreślić przede wszystkim, że faktura VAT jest dokumentem prywatnym, a nie urzędowym i nie stanowi dokumentu umowy. Dokument prywatny zaś stanowi jedynie dowód tego, że osoba która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie. Co do zasady faktury, zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy o VAT dokumentują dokonanie sprzedaży, którą należy rozumieć szeroko, jako odpłatną dostawę towarów, świadczenie usług i inne – a wiec w żaden sposób nie mogą dokumentować ustaleń w przedmiocie poddania do rozstrzygnięcia sprawy sądowi I instancji, który według ustawy nie jest właściwy miejscowo (sporu już wynikłego lub mogącego wyniknąć w przyszłości). Przyjęcie i zaksięgowanie bez żadnych korekt dokumentu faktury może w tym kontekście dać ewentualnie podstawę, że kontrahent nie miał zastrzeżeń co do przeprowadzonej transakcji (umowy sprzedaży), nie zaś co do potwierdzenia ustaleń umowy prorogacyjnej. Trzeba nadto zaznaczyć, że przyjmuje się, iż umowa ta ma charakter umowy procesowej, a istotą jej jest samodzielny charakter. To powoduje, że nawet w sytuacji, gdy zapis w tym przedmiocie występuje jako klauzula w umowie materialnoprawnej, podlega odrębnym ocenom prawnym. Reasumując powyższe, należało przyjąć, iż w niniejszym przypadku pozwany nie wykazał zarzutu co do niewłaściwości Sądu, wobec czego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 386 par 1 kpc w zw. z art. 397 par 2 kpc , pozostawiając Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego stosownie do art. 108 par 2 kpc .