VI GZ 55/15

Sygn. akt VI Gz 55/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SSO Barbara Frankowska SSO Anna Harmata (spr.) Protokolant: stażysta Małgorzata Florek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy w postępowaniu upadłościowym z możliwością zawarcia układu A. B. zam. R. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) w związku z wnioskiem zarządcy dot. zmiany trybu prowadzenia postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu na obejmujące likwidację majątku na skutek zażalenia dłużnika A. B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczego Sekcji ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt V GUp 13/12 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 16 czerwca 2014r. zarządca wniósł o zmianę postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku. W uzasadnieniu wskazał na brak realnych możliwości realizacji propozycji układowych, wskazując, iż obecna sytuacja finansowa upadłego pozwala jedynie na przeprowadzenie postępowania upadłościowego z opcją likwidacyjną (k- 321). W ustosunkowaniu się do powyższego pismem z dnia 8 sierpnia 2013r. upadły wniósł o uwzględnienie wniosku zarządcy o zmianę postanowienia o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku. Jednocześnie wniósł o odwołanie z funkcji zarządcy W. W. oraz powołanie syndyka masy upadłości w osobie innego syndyka z listy syndyków Sądu Rejonowego w Rzeszowie. W uzasadnieniu wskazał, iż obecna sytuacja przedsiębiorstwa uniemożliwia kontynuowanie postępowania w formie układowej. Zarządca objął w posiadanie cały majątek przedsiębiorstwa bez którego upadły nie jest w stanie wykonywać jakichkolwiek robót. Zwrócił również uwagę na brak współpracy z W. W. (k- 350). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 września 2014r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie Wydział V Gospodarczy Sekcja ds. upadłościowych i naprawczych zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 2 listopada 2012r. sygn.akt V Gu 35/12 w pkt I i III oraz postanowienie z dnia 18 października 2013r. ( o ustanowieniu Zarządcy) w ten sposób że: ogłosił upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego A. B. zam. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) ), w miejsce Zarządcy powołał Syndyka Masy Upadłości w osobie W. W. (II) (k-354). W uzasadnieniu powyższego Sąd Rejonowy wskazał, iż postanowieniem z dnia 2 listopada 2012 r. ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu w stosunku do A. B. zam. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) i wyznaczył Nadzorcę Sądowego w osobie W. W. . Sąd przychylił się bowiem do twierdzeń dłużnika, który do wniosku o ogłoszenie upadłości przedłożył propozycje układowe. Podstawą wykonania układu na warunkach zaproponowanych przez Upadłego miała być prowadzona przez Upadłego działalność gospodarcza. Sąd przyjął za możliwe do wykonania propozycje układowe, które dawały sposobność dla zaspokojenia wierzycieli w stopniu wyższym niż w przypadku postępowania upadłościowego w opcji likwidacyjnej. W trakcie trwania postępowania postanowieniem Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 18 października 2013 r. (sygn. akt: V GU 13/12/342) zarząd nad majątkiem wchodzącym w skład masy upadłościowej został odebrany upadłemu i ustanowiono Zarządcę. Podstawą odebrania zarządu masą upadłości upadłemu był brak należytego sprawowania przez upadłego zarządu, nie dającego gwarancji wykonania układu. W okresie od dnia ogłoszenia upadłości do dnia złożenia niniejszego wniosku nie doszło do zawarcia umów na kolejne usługi, na które to inwestycje powoływał się upadły we wniosku o ogłoszenie upadłości układowej (listy intencyjne), tj. z: Przedsiębiorstwem (...) , której szacunkowa wartość opiewała na kwotę 2.623.250,00 zł, z Przedsiębiorstwem (...) Sp. z o.o., której szacunkowa wartość opiewała na kwotę 2.399.500,00 zł. We wniosku o ogłoszenie upadłości upadły wskazywał możliwy zysk z wykonania tych usług, jako źródło finansowania układu z wierzycielami. Wskazane przez A. B. dane dotyczące wierzytelności upadłego oraz umowy na realizację kolejnych usług, wskazywane we wniosku o ogłoszenie upadłości miały istotny wpływ na ocenę sytuacji finansowej upadłego. W szczególności przyczyniły się do orzeczeniu o trybie ogłoszenia upadłości tj. ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu a nie upadłości z opcją likwidacyjną. Również umowy, które Sąd szczegółowo wskazał, realizowane w trakcie złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, z których zysk miał służyć realizowaniu układu nie zostały wykonane w całości lub w ogóle nie zostały wykonane. Sąd dokonał analizy pod kątem sytuacji finansowej Przedsiębiorstwa, w aspekcie wartości masy upadłości pozwalającej na pokrycie kosztów postępowania. Ustalił, iż wartość ruchomości stanowiących własność upadłego, opiewa na kwotę netto 148.143,00 zł. Wysokość realnie istniejących wierzytelności upadłego to kwota 583.847,60 zł, która wynika z pomniejszonej kwoty należności z tytułu świadczonych usług 831.208,60 zł o kwoty należności przypadających od (...) Sp. z o.o. kwota 110.831,00 zł oraz (...) Sp. z o.o. kwota 136.530,00 zł. Wysokość zobowiązań upadłego opiewa na kwotę 2.347.203,09 zł. Dłużnik posiada również nieruchomość położoną w R. ul. (...) o pow. 0,0355 ha zabudowaną budynkiem mieszkalnym ( KW (...) ) o szacunkowej wartości rynkowej netto 556.700,00 zł, Nieruchomość ta obciążona jest hipoteką umowną na kwotę 600.000,00 zł na rzecz banku. Dzięki regulacji art. 345 ust. 1 zd. 2 pr. up. i n. masę upadłości zasili dodatkowo kwota kilkudziesięciu tysięcy złotych. Sąd jednocześnie nie widzi podstaw do niepowoływania dotychczasowego Zarządcy na funkcję Syndyka Masy Upadłości. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył upadły A. B. , zaskarżając je w całości i zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na błędnym przyjęciu, że majątek upadłego pomimo obciążenia hipoteką oraz dotychczasowymi kosztami postępowania wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego w formie likwidacyjnej, - naruszenie art. 17 ust. 1 upn poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że można zmienić formę postępowania upadłościowego, nawet gdy pozostały majątek upadłego nie wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania, - naruszenie art. 233 kpc polegające na nierozpatrzeniu podniesionych przez upadłego zastrzeżeń wobec pracy dotychczasowego zarządcy i ich zlekceważenie. Mając powyższe na uwadze upadły wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w pkt 2 i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu upadły zarzucił, iż sąd pierwszej instancji w lakoniczny sposób dokonał oceny jego sytuacji finansowej, która przy wszechstronnym rozpatrzeniu materiału dowodowego winna doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie akt 361 pkt 1 upn . Ponadto sąd pierwszej instancji winien zobowiązać zarządcę do szczegółowego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej upadłego również pod kątem powyższej normy. Upadły zwrócił uwagę, iż zlekceważone jego zastrzeżenia do pracy zarządcy. Czynione wobec upadłego zarzuty dyskwalifikują dotychczasową pracę zarządcy, albowiem wszelkie rzekome nieprawidłowości powstały w czasie kiedy on należycie pełnił swoje obowiązki. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Wbrew zarzutom zażalenia Sąd Rejonowy dokonał analizy pod kątem oceny sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w aspekcie wartości masy upadłości zasadnie oceniając , iż pozwala ona na pokrycie kosztów postępowania. Sąd bowiem ustalił, , iż wartość ruchomości stanowiących własność upadłego opiewa na kwotę netto 148 143 zł. Wysokość realnie istniejących wierzytelności upadłego to kwota 583 847,60 zł. Dłużnik posiada również nieruchomość położoną w R. ul. (...) zabudowaną budynkiem mieszkalnym o szacunkowej wartości rynkowej netto 556 700 zł przy czym nieruchomość ta obciążona jest hipoteką umowną na kwotę 600 000 na rzecz banku. Dzięki regulacji art. 345 ust.1 zd. 2 upn masę upadłości zasili dodatkowo kwotę kilkudziesięciu tysięcy złotych. Jak wynika z przedłożonego do akt sprawy preliminarza wydatków dalsze koszty postępowania upadłościowego zostały oszacowane na kwotę 80.048 zł (k- 414). Wartość bilansowa majątku na dzień 11 września 2014r. (bilans k- 418) to: nieruchomość - o wartości 556 700 zł obciążona hipoteką umowną na kwotę 600 000 zł z tytułu kredytu mieszkalnego, środki transportu, urządzenia techniczne i maszyny, środki trwałe w budowie – 19 747,89 zł, 69 700,00 zł, 841,23 zł należności krótkoterminowe – 1 299 995,26 zł. Brak podstaw dla kwestionowania podanych przez zarządcę w tej mierze danych , iż ich rynkowa wartość to dla ruchomości 148 143, zaś realna wartość wierzytelności to 583 847,60 zł. Stąd wartość majątku upadłego w zakresie wartości ruchomości oraz realnie istniejących wierzytelności upadłego, nawet jeżeli odliczyć wartość nieruchomości ze względu na jej obciążenie hipoteką, przekracza wartość planowanych kosztów postępowania upadłościowego. Tym samym analiza wartość majątku upadłego nie pozwala, na przyjęcie, iż nie wystarczy on na koszty postępowania upadłościowego, w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 361 upn. Dokonując tej oceny trzeba również mieć na uwadze uregulowanie zawarte w art. 345 ust.1 zd.2 upn zgodnie z którym część kosztów postępowania upadłościowego zostaje pokryta z sumy uzyskanej z licytacji nieruchomości również w przypadku zabezpieczenia jej hipoteką. Argumentacja wyrażona przez Sąd Rejonowy uzasadniającą zmianę postępowania upadłościowego z opcji układowej na likwidacyjną była zasadna, dłużnik zresztą nie kwestionował podstaw dla tej zmiany, w piśmie z dnia 8 sierpnia 2013r. przychylał się do wniosku zarządcy w tym zakresie , kwestionując jedynie ustanowienie syndykiem osoby pełniącej funkcję dotychczasowego zarządcy. Odnosząc się więc do zarzutów co do osoby dotychczasowego zarządcy powołanego zaskarżonym postanowieniem na Syndyka Masy Upadłości to również stwierdzić należy, iż zażalenie w tym względzie nie zasługuje na uwzględnienie. W toku prowadzonego postępowania w/w złożył najpierw jako nadzorca sądowy , a następnie jako zarządca następujące sprawozdania : 1. sprawozdanie rachunkowe nadzorcy sądowego za okres 2 listopada 2012 do 31 grudnia 2012 k- 35, 2. sprawozdanie z czynności nadzorcy sądowego za okres 2 listopada 2012 do 31 grudnia 2012 k- 37 3. sprawozdanie z czynności nadzorcy sądowego wraz ze sprawozdaniem rachunkowych za okres od 1 stycznia 2013 do 31 maja 2013 k- 108 , 4. sprawozdanie z czynności nadzorcy sądowego za okres 1 czerwca 2013 do 17 października 2013 k- 252 5. sprawozdanie rachunkowe zarządcy za okres od 18 października 2013 do 31 grudnia 2013k- 259 6. sprawozdanie z czynności zarządcy wraz z sprawozdaniem rachunkowych za okres od 18 października 2013 do 31 grudnia 2013 k- 254 7. sprawozdanie z czynności zarządcy wraz ze sprawozdaniem rachunkowym za okres od 1 stycznia 2014 do 31 marca 2014 k- 298, 299 8. sprawozdanie z czynności zarządcy wraz ze sprawozdaniem rachunkowym za okres od 1 kwietnia 2014 do 30 czerwca 2014 k- 336 9. sprawozdanie rachunkowe zarządcy za okres od 1 kwietnia 2014 do 30.06.2014 k-338 10. sprawozdanie rachunkowe zarządcy za okres od 1 lipca 2014 do 11.09.2014 k- 401 Wyżej wymienione sprawozdania rachunkowe zostały przez Sędziego Komisarza zatwierdzone postanowieniami z dnia 21 marca 2014r., dnia 9 kwietnia 2013r., 27 sierpnia 2013r. , 13 listopada 2014r., 27.10.2014r. Wnioskiem z dnia 6 września 2013 nadzorca sądowy W. W. wniósł o ustanowienie zarządcy wskazując na naruszenie prawa przez upadłego w zakresie sprawowanego zarządu (k- 130). Postanowieniem z dnia 18 października 2013r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowił ustanowić zarządcę osobie W. W. (k- 218). Pismem z dnia 21 października 2013r. upadły zarzucił, iż kontakty z nadzorcą nie funkcjonują, nie może on telefonicznie ani mailowo nawiązać kontaktu z nadzorcą, np. w sprawie zwrotu dokumentów księgowych przekazanych w sierpniu 2013. Nadzorca sądowy nie chce przekazać mu dokumentów niezbędnych do przygotowania deklaracji zeznań podatkowych za III kwartał. Stąd upadły nie widzi możliwości dalszej współpracy (k- 222).W dniach 30 stycznia 2014 i 17 lutego 2014 upadły przedstawił do akt postępowania upadłościowego pisma skierowane do zarządcy w zakresie zwrotu dokumentów nie dotyczących prowadzonego postępowania (k- 262, 266). W ustosunkowaniu się do tej kwestii zarządca pismem skierowanym do sędziego-komisarza z dnia 17 luty 2014r. (k- 278) wyjaśnił, iż istotnie w jego posiadaniu znajdują się dokumenty A. B. i upadły zwrócił się do niego o ich zwrot . W związku z tym w dniu 3 stycznia 2014 i 10 stycznia 2014r. został wysłany przez niego pracownik celem wręczenia wyżej wymienionemu przedmiotowych dokumentów. A. B. jednak nie zastał. Pracownik ten poinformował żonę upadłego o możliwości odbioru ich w kancelarii syndyka. W piśmie tym zarządca podał ponownie adres kancelarii i godziny urzędowania. Zarządca również przedłożył pismo skierowane do upadłego zawierające informację w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu Okręgowego nie było zasadnych podstaw dla nieustanawiania dotychczasowego zarządcy syndykiem. W. W. najpierw jako nadzorca następnie jako zarządca składał sprawozdania ze swej działalności, w tym rachunkowe, zatwierdzane przez Sędziego Komisarza. Z materiału w aktach sprawy nie wynika, by Sędzia Komisarz odnotował nieprawidłowości w wykonywaniu przez niego obowiązków. Zastrzeżenia upadłego w zakresie braku współpracy z syndykiem, w szczególności koncentrujące się w zakresie niewydania dokumentów zostały przez zarządcę wyjaśnione w piśmie z dnia 17 luty 2014r. W załączeniu przedstawiono zarówno notatki urzędowe na okoliczność konkretnych czynności związanych z próbami doręczenia dokumentów jak i wskazaniem możliwości ich odbioru w kancelarii. Stąd też Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 kpc . ZARZĄDZENIE (...)