VIII GZ 162/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużniczki jako spóźnione, potwierdzając ustalenia Sądu Rejonowego dotyczące uchybienia terminu do jego wniesienia.
Sprawa dotyczyła zażalenia dłużniczki na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie jako spóźnione, wskazując na upływ tygodniowego terminu od doręczenia postanowienia. Dłużniczka twierdziła, że wniesione w późniejszym terminie pismo było jedynie uzupełnieniem braków formalnych. Sąd Okręgowy uznał jednak, że pismo z 8 marca 2013 r. było zażaleniem, które zostało wniesione po terminie, a późniejsze pisma były próbą uzupełnienia braków formalnych.
Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał zażalenie dłużniczki H. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim, które odrzuciło jej zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego. Sąd Rejonowy ustalił, że odpis postanowienia z dnia 21 listopada 2012 r. został dłużniczce doręczony 25 stycznia 2013 r., a tygodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 1 lutego 2013 r. Zażalenie wniesione 8 marca 2013 r. zostało uznane za spóźnione i odrzucone. Dłużniczka w swoim zażaleniu argumentowała, że pismo z 8 marca 2013 r. było jedynie uzupełnieniem braków formalnych pierwotnego zażalenia, które zostało wniesione w terminie. Sąd Okręgowy nie podzielił tej argumentacji. Analiza akt sprawy wykazała, że pismo z 5 marca 2013 r. (które zostało uznane za zażalenie) było pierwszym pismem dłużniczki w tej kwestii. Dopiero w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, dłużniczka podała datę doręczenia postanowienia jako 25 stycznia 2013 r. Informacja od komornika potwierdziła, że dłużniczka odebrała zawiadomienie o wszczęciu egzekucji 25 stycznia 2013 r. W związku z tym Sąd Okręgowy uznał, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 25 stycznia 2013 r. i upłynął 1 lutego 2013 r. Zażalenie z 8 marca 2013 r. było zatem ewidentnie spóźnione, a Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., oddalił je jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Pismo z dnia 8 marca 2013 r. było zażaleniem, które zostało wniesione po terminie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że pismo z 8 marca 2013 r. było pierwszym pismem dłużniczki wnoszącym środek zaskarżenia, a nie uzupełnieniem braków formalnych. Ponieważ termin do wniesienia zażalenia upłynął wcześniej, pismo to było spóźnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd pierwszej instancji (utrzymano w mocy postanowienie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. M. | inne | wnioskodawca |
| H. K. | inne | dłużniczka |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 394 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Spóźnione zażalenie podlega odrzuceniu.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące zażalenia stosuje się odpowiednio do postanowień.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji oddala zażalenie, jeśli jest ono bezzasadne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione po upływie tygodniowego terminu od doręczenia postanowienia. Pismo z 8 marca 2013 r. było zażaleniem, a nie uzupełnieniem braków formalnych.
Odrzucone argumenty
Zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności zostało wniesione w terminie. Pismo z 8 marca 2013 r. było jedynie uzupełnieniem braków formalnych zażalenia.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie okazało się oczywiście bezzasadne. Sąd Okręgowy w pełni aprobuje ustalenia Sądu pierwszej instancji, co do uchybienia przez pozwaną terminu do wniesienia zażalenia.
Skład orzekający
Piotr Sałamaj
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Woźniak
sędzia
Krzysztof Górski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ważność terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności oraz konsekwencje jego uchybienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z nadaniem klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy kwestii terminów, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII Gz 162/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Sałamaj (spr.) Sędziowie: SO Agnieszka Woźniak SO Krzysztof Górski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. M. przy udziale H. K. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wskutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt V GCo 260/12 postanawia: o d d a l i ć z a ż a l e n i e. SSO Agnieszka Woźniak SSO Piotr Sałamaj SSO Krzysztof Górski UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie dłużniczki na postanowienie tegoż Sądu z dnia 21 listopada 2012 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odpis postanowienia z 21 listopada 2012 r. o nadaniu klauzuli wykonalności wyrokowi zaocznemu z zaznaczeniem przejścia uprawnień wierzyciela został doręczony dłużniczce w dniu 25 stycznia 2013 r. W dniu 8 marca 2013 r. dłużniczka nadała na poczcie pismo, w którym domagała się ograniczenia klauzuli wykonalności do kwot pozostałych do wyegzekwowania. Pismo to zostało uznane za zażalenie na postanowienie z dnia 21 listopada 2012 r. Termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia ( art. 394 § 2 k.p.c. ). Stąd termin do złożenia zażalenia upłynął dłużniczce w dniu 1 lutego 2013 r. W rezultacie zażalenie wniesione w dniu 8 marca 2013 r. jest spóźnione, a jako spóźnione podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużniczka wniosła o jego uchylenie w całości, wskazując że zażalenie na postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień wierzyciela – wbrew twierdzeniom Sądu – wniesione zostało w przepisanym siedmiodniowym terminie, a w terminie 08.03.2013 r. uzupełnione zostały wyłącznie braki formalne tego zażalenia, co jednak nie wpływa na dochowany przez stronę termin do wniesienia zażalenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się oczywiście bezzasadne. Sąd Okręgowy w pełni aprobuje ustalenia Sądu pierwszej instancji, co do uchybienia przez pozwaną terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 listopada 2012 r. o nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że zaskarżone orzeczenie oparte zostało na błędzie co do daty, w której dłużniczka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 21 listopada 2012 r. W szczególności nie polega na prawdzie twierdzenie dłużniczki, że w dniu 8 marca 2013 r. uzupełnione zostały wyłącznie braki formalne zażalenia, którym okazało się pismo opatrzone datą 5 marca 2013 r. (karta 21 akt). Otóż jak wynika z akt sprawy V GCo 260/12 pismo z dnia 5 marca 2013 r. było pierwszym złożonym w tej sprawie przez dłużniczkę i biorąc pod uwagę jego treść oraz postanowienie z dnia 21 listopada 2012 r. słusznie zostało ono potraktowane jako zażalenie dłużniczki na powyższe postanowienie Sądu Rejonowego ( vide zarządzenie Przewodniczącego z dnia 15.03.2013 r., k. 24). Tym samym zarządzeniem dłużniczka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, m.in. poprzez wskazanie daty doręczenia jej odpisu postanowienia z 21 listopada 2012 r. (V GCo 260/12) przez komornika. W odpowiedzi na to wezwanie dłużniczka w piśmie z 22.03.2013 r. usunęła braki formalne i fiskalne zażalenia wskazując, że skarżone postanowienie zostało jej doręczone w dniu 25.01.2013 r. Celem weryfikacji tej daty Sąd pierwszej instancji zwrócił się do komornika sądowego o wskazanie daty doręczenia dłużniczce odpisu postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz D. M. jako następcy prawnego wierzyciela z wyroku zaocznego z dnia 11 marca 2003 r. albo odpisu postanowienia o wszczęciu egzekucji i uzyskał informację, że dłużniczka H. K. odebrała zawiadomienie o wszczęciu egzekucji w dniu 25.01.2013 r. (k. 32). W tym stanie rzeczy prawidłowo przyjął Sąd Rejonowy, że tygodniowy termin ( art. 394 § 2 k.p.c. ) do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 21 listopada 2012 r. rozpoczął dla dłużniczki bieg w dniu 25 stycznia 2013 r. i upłynął z końcem dnia 1 lutego 2013 r., a zatem zażalenie dłużniczki złożone w dniu 8 marca 2013 r. (patrz data stempla pocztowego na kopercie na k. 22) było oczywiście spóźnione. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 370 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i odrzucił zażalenie dłużniczki H. K. . Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako bezzasadne. SSO Agnieszka Woźniak SSO Piotr Sałamaj SSO Krzysztof Górski
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI