VI GZ 329/14

Sąd Okręgowy w RzeszowieRzeszów2015-01-14
SAOSGospodarczepostępowanie zabezpieczająceŚredniaokręgowy
zabezpieczenienakaz zapłatyzażaleniefakturaakceptacjapełnomocnictwoart. 485 kpcart. 492 kpcSąd OkręgowySąd Rejonowy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o ograniczeniu zabezpieczenia, uznając, że podpis pracownika na fakturze nie stanowi akceptacji zobowiązania w rozumieniu art. 485 kpc.

Powód zaskarżył postanowienie sądu rejonowego o ograniczeniu zabezpieczenia poprzez wstrzymanie wykonalności nakazu zapłaty. Sąd Rejonowy uznał, że podpis pracownicy spółki na fakturze nie stanowił akceptacji zobowiązania, a jedynie potwierdzenie odbioru. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, podzielając stanowisko sądu niższej instancji, że podpis pracownika nie jest równoznaczny z akceptacją rachunku w rozumieniu art. 485 § 1 pkt 2 kpc, a powód nie wykazał umocowania pracownicy do takiej czynności.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu, które ograniczyło zabezpieczenie poprzez wstrzymanie wykonalności nakazu zapłaty. Sąd Rejonowy uzasadnił swoje postanowienie tym, że faktury, na podstawie których powód dochodził roszczenia, zostały podpisane przez pracownicę spółki, A. M.-G., która nie była uprawniona do reprezentowania pozwanej ani akceptowania faktur. Sąd Rejonowy uznał, że podstawa do zabezpieczenia nie istniała od początku, a ograniczenie zabezpieczenia było adekwatne. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 97 kc (domniemanie umocowania), art. 485 kpc (podstawa zabezpieczenia) oraz przepisów proceduralnych dotyczących dowodów. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, wskazując, że tytuł zabezpieczenia powstaje z mocy ustawy (art. 492 § 1 kpc) i jego ograniczenie na podstawie art. 492 § 2 kpc następuje według uznania sądu. Podkreślono, że przez „rachunek” w rozumieniu art. 485 § 1 pkt 2 kpc należy rozumieć dokument rozliczeniowy, który musi zawierać treść wskazującą na akceptację zobowiązania przez dłużnika. Podpis pracownika jedynie potwierdzający odbiór faktury nie jest taką akceptacją. Sąd Okręgowy stwierdził, że powód nie wykazał, iż podpis A. M.-G. stanowił akceptację faktury przez pozwanego, a sama jej funkcja nie dawała jej szerszych kompetencji. Sąd oddalił również zarzuty proceduralne, wskazując na brak wniosku o przesłuchanie powoda w odpowiednim czasie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, podpis pracownika jedynie potwierdzający odbiór faktury, bez wykazania jego umocowania do akceptacji zobowiązań, nie stanowi akceptacji rachunku w rozumieniu art. 485 § 1 pkt 2 kpc.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że dla zastosowania art. 485 § 1 pkt 2 kpc wymagane jest, aby dokument (np. faktura) zawierał treść wskazującą na akceptację zobowiązania przez dłużnika lub jego reprezentanta. Podpis pracownika jedynie potwierdzający odbiór dokumentu nie jest równoznaczny z akceptacją zobowiązania, a powód nie wykazał, aby pracownica miała umocowanie do takiej czynności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
P. P.osoba_fizycznapowód
(...) Sp. z o.o. w R.spółkapozwany

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 492 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Tytuł zabezpieczenia powstaje z mocy ustawy.

k.p.c. art. 485 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Nakaz zapłaty może być wydany na podstawie m.in. zaakceptowanego przez dłużnika rachunku. Przez rachunek rozumie się każdy dokument rozliczeniowy (w tym fakturę) stanowiący dowód zobowiązania, który został zaakceptowany przez dłużnika.

Pomocnicze

k.p.c. art. 742

Kodeks postępowania cywilnego

Zmiana lub uchylenie zabezpieczenia jest możliwe, jeżeli zmieni się lub odpadnie przyczyna zabezpieczenia.

k.c. art. 97

Kodeks cywilny

Dotyczy domniemania umocowania do czynności prawnej.

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozpatrywania zażaleń.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oddalenia apelacji, ale w kontekście zażalenia stosuje się odpowiednio.

k.p.c. art. 108 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 217 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy dopuszczania dowodów.

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy istotności dowodów.

k.p.c. art. 233

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oceny dowodów przez sąd.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Podpis pracownika na fakturze nie stanowi akceptacji zobowiązania w rozumieniu art. 485 kpc. Powód nie wykazał umocowania pracownicy do akceptacji faktur. Ograniczenie zabezpieczenia na podstawie art. 492 § 2 kpc następuje według uznania sądu.

Odrzucone argumenty

Zastosowanie domniemania umocowania z art. 97 kc. Nakaz zapłaty został wydany na podstawie prawidłowo zaakceptowanego rachunku. Naruszenie przepisów o postępowaniu dowodowym poprzez pominięcie dowodu z przesłuchania powoda.

Godne uwagi sformułowania

„Zaakceptowany przez dłużnika rachunek” to także faktura, jeżeli została podpisana przez pozwanego lub osobę go reprezentującą (wymogu tego nie spełni podpis np. pracownika odbierającego dokumenty). Sam fakt , iż przy jej nazwisku widnieje funkcja (...) nie może wskazywać ,że jest ona osobą umocowaną do reprezentacji pozwanego, który poprzez jej podpis na w/w fakturze zaakceptował przedmiotową fakturę – w rozumieniu art. 485 par1 pkt. 2 kpc. Twierdzenia powoda ,że sama funkcja A. M. - G. prowadzi do wniosku ,że miała ona szersze kompetencje formalnoprawne do podejmowania działań w imieniu spółki są nadinterpretacją.

Skład orzekający

Andrzej Borucki

przewodniczący

Barbara Frankowska

sędzia

Beata Hass-Kloc

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'zaakceptowany rachunek' w kontekście art. 485 kpc i ograniczenia zabezpieczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z podpisem pracownika na fakturze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego związanego z podstawami wydania nakazu zapłaty i zabezpieczenia, co jest istotne dla praktyków prawa gospodarczego.

Czy podpis pracownika na fakturze to już akceptacja długu? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI Gz 329/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Barbara Frankowska SO Beata Hass-Kloc (spr.) Protokolant: st. sekr. Sądowy Joanna Kościak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015r w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa : P. P. przeciwko: (...) Sp. z o.o. w R. o zapłatę w przedmiocie zażalenia powoda na Postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 30.06.2014r w przedmiocie ograniczenia zabezpieczenia p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014r Sąd Rejonowy w P. , sygn. akt V GNc 306/14 ograniczył zabezpieczenie poprzez wstrzymanie wykonalności jako tytułu zabezpieczającego nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Przemyślu z dnia 2.04.2014r , sygn. akt. V GNc 306/14 do czasu rozpoznania zarzutów. W uzasadnieniu powyższego podał ,że faktury na podstawie których powód dochodzi zgłoszonego roszczenia zostały podpisane przez A. M. - G. w miejscu przeznaczonym na fakturze dla osoby uprawnionej do jej odbioru i miało to miejsce w biurze spółki po tym kiedy przyniósł je powód. Dalej Sąd ten naprowadził ,że A. M. - G. nie była i nie jest osobą uprawnioną do reprezentacji pozwanej spółki , ani jej pełnomocnikiem , ani nie posiadała ona uprawnień do akceptacji faktur. Następnie Sąd Rejonowy przywołał art. 492 kpc i art. 742 kpc . Sąd Rejonowy podniósł ,że w niniejszej sprawie podstawa do zabezpieczenia nie tyle odpadła co od początku nie istniała. Zdaniem Sądu Rejonowego z treści faktur wprost wynika ,że w/w podpisała je jedynie w/w wyłącznie jako osoba upoważniona do odbioru faktury. Przyjęcie powyższego wyłącza stosowania domniemania z art. 97 kc. Na koniec Sąd I instancji stwierdził ,że ograniczenie zabezpieczenia poprzez zawężenie ram czasowych tytułu zabezpieczającego jest najbardziej adekwatne w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie przywołanych wyżej przepisów. Powyższe orzeczenie zaskarżył w całości powód wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił mu naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 97 kc poprzez przyjęcie , iż nie zachodziło domniemanie umocowania do dokonania czynności prawnej w postaci akceptacji rachunków – faktur VAT nr. : (...) i (...) - przez pracownika pozwanego A. M. - G. ; naruszenie przepisów prawa procesowego w postaci art. 485 kpc poprzez przyjęcie , iż od początku nie zachodziła podstawa zabezpieczenia , albowiem nakaz zapłaty nie został wydany na podstawie prawidłowo zaakceptowanego rachunku; naruszenia przepisów prawa procesowego w postaci naruszenia przepisów art. 217 par 1 kpc w zw. z art. 227 kpc i art. 233 kpc poprzez pominięcie dowodu zgłoszonego przez powoda w odpowiedzi na wniosek pozwanego z dnia 24.06.2014r o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania powoda i wydanie rozstrzygnięcia wyłącznie w oparciu o zeznania świadka strony pozwanej A. M. - G. . Dodatkowo wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci umowy developerskiej i dowodu wpłaty zaliczki na zakup lokalu. W uzasadnieniu powyższego w sposób obszerny skarżący odniósł się do dokonania własnej wykładni art. 97 kc na tle okoliczności niniejszej sprawy oraz przywołał orzeczenie SN z dnia 23.02.2006, II CSK 131/05. Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył co następuje : Zażalenie powoda nie zasługuje uwzględnienie. Oceniając zarzuty podniesione w zażaleniu należy na wstępie podnieść , określony w art. 492 par 1 kpc tytuł zabezpieczenia powstaje z mocy ustawy. Bez znaczenia jest również okoliczność, czy zachodzą przesłanki do udzielenia zabezpieczenia określone w art. 730 1 par 1 kpc . Obrona pozwanego , oprócz podważania nakazu zapłaty w zarzutach od nakazu zapłaty może polegać na domaganiu się uchylenia nakazu zapłaty jako tytułu zabezpieczenia lub ograniczenia zabezpieczenia. Ograniczenie wykonania nakazu zapłaty jako tytułu zabezpieczającego na podstawie art. 492 par 2 kpc może polegać na określeniu przez sąd okresu , w którym nakaz jako tytuł zabezpieczający nie będzie wykonywany. W tym przypadku o ograniczeniu zabezpieczenia na podstawie art. 492 par 2 kpc sąd orzeka według swojego uznania – co także podniósł Sąd Rejonowy- i jest to inna podstawa, niż w przypadku zmiany zabezpieczenia na podstawie art. 742 kpc , gdzie ta zmiana jest możliwa , jeżeli zmieni się lub odpadnie przyczyna zabezpieczenia ( podobnie Komentarz do art. 492 kpc: P. Telenga, D. Zawistowaski-Lex). Natomiast powód w pozwie podał ,że podstawą do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym są przesłanki wskazane w art. 485 kpc . W związku z tym należy podnieść ,że przez rachunek , o którym mowa w art. 485 par 1 pkt 2 kpc rozumieć należy każdy występujący w obrocie prawnym dokument rozliczeniowy ( w tym fakturę) , stanowiący dowód zobowiązania. Przyjęcie dokumentu rozliczeniowego przez dłużnika ( np. przez potwierdzenie odbioru faktury ) nie oznacza akceptacji przez dłużnika – tu pozwanego- rachunku w rozumieniu art. 485 par 1 pkt 2 kpc . Przyjęty rachunek podlega sprawdzeniu przez dłużnika / w tej sprawie pozwanego i może się spotkać z jego akceptacją bądź odmową. Sąd Okręgowy podziela pogląd ,że dokumenty o którym mówi w/w przepis muszą zawierać odpowiednią treść , wskazującą na akceptację przez dłużnika / tu pozwanego istnienia zobowiązania stwierdzonego przez wierzyciela /powoda w formie rachunku, wezwania do zapłaty lub żądania zapłaty z rachunku bankowego. Należy w tym miejscu podnieść ,że „ zaakceptowany przez dłużnika rachunek” to także faktura , jeżeli została podpisana przez pozwanego lub osobę go reprezentującą ( wymogu tego nie spełni podpis np. pracownika odbierającego dokumenty) ( podobnie : P. Telenga, Komentarz do art. 485 kpc, Lex, ). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wypada zaznaczyć ,że na fakturze dołączonej do pozwu nr (...) ( k- 23) podpis A. G. został umieszczony w miejscu podpisu osoby uprawnionej do odbioru faktury. Sam fakt , iż przy jej nazwisku widnieje funkcja (...) nie może wskazywać ,że jest ona osobą umocowaną do reprezentacji pozwanego, który poprzez jej podpis na w/w fakturze zaakceptował przedmiotową fakturę – w rozumieniu art. 485 par1 pkt. 2 kpc . Twierdzenia powoda ,że sama funkcja A. M. - G. prowadzi do wniosku ,że miała ona szersze kompetencje formalnoprawne do podejmowania działań w imieniu spółki są nadinterpretacją . Również okoliczność ,że pozwany uregulował wcześniejsze, inne faktury przyjęte przez A. M. - G. nie może potwierdzać, że działała ona w imieniu pozwanego. Także podniesienie przez skarżącego ,że w/w podpisała umowę developerską nie wykazuje powyższego , albowiem z treści tej umowy nie wynika ,że jej umocowanie do reprezentacji pozwanego rozciągało się na dokonywaniu w imieniu pozwanego innych czynności prawnych. Poza tym w/w umowa dotyczy okresu roku 2013r , natomiast przedmiotowe faktury zostały podpisane przez w/w A. M. - G. w 2012r. Nie może umknąć uwadze fakt, że powód podpisując umowy z pozwanym wiedział , kto reprezentuje pozwanego. Zdaniem Sądu Okręgowego powód nie wykazał ,że to podpis A. M. - G. stanowił akceptację przez pozwanego przedmiotowej faktury. O tym ,że tak nie było świadczy już sam brak zapłaty wynagrodzenia za nią jak i treść zarzutów od nakazu zapłaty . Naprowadzone powyżej okoliczności czynią rozważania odnoszące się do 97 kc za bezcelowe. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania należy jedynie podnieść ,że strona powodowa, ani w piśmie z dnia 23.06.2014r ( k- 48-52) -wbrew twierdzeniom podniesionymi w zażaleniu - ani na rozprawie w dniu 30.06.2014r ( k-68-69) nie złożyła wniosku o przesłuchanie powoda i nie wnosiła o uzupełnienie postępowania dowodowego w tym zakresie na rozprawie w dniu 30.06.2014r. Na rozprawie w tym dniu Sąd nie przeprowadzał dowodu z zeznań stron. Z tych też względów zażalenie powoda oddalono po myśli art. 397 par 2 kpc i art. 385 kpc . W zakresie kosztów postępowania zażaleniowego rozstrzygnięcie zapadnie w końcowym orzeczeniu ( art. 108 par 1 kpc ). ZARZĄDZENIE (...) - (...)

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę