VI GZ 327/14

Sygn. akt VI Gz 327/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Barbara Frankowska SO Anna Harmata ( spr. ) Protokolant: asystent sędziego Natalia Oślizło Doskocz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku: Š. P. przy udziale: T. Ł. zam. K. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu arbitrażowego na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt V GCo 132/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Krośnie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Krośnie V Wydział Gospodarczy stwierdził wykonalność wyroku Sądu Arbitrażowego powołanego przy Słowackiej Izbie Gospodarczej sp. z o.o. w K. z dnia 10 lipca 2014r. sygn. akt RO 30007/14 wydanego przeciwko pozwanemu (...) T. Ł. w K. na rzecz powoda Š. P. , prowadzącego działalność gospodarczą w P. i zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 66 zł tytułem kosztów postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że postępowanie o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego (arbitrażowego) lub ugody przed nim zawartej regulują w kodeksie postępowania cywilnego przepisy art. 1212 – 1217 . Natomiast przyczyny odmowy uznania lub stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą, wymienione są w art. 1215 § 2 pkt 1–5 kpc i w art. 1214 § 3 kpc . W ocenie Sądu Rejonowego podniesiony przez dłużnika zarzut wniesienia apelacji (pozwu) do sądu uzasadniałby odmowę uznania lub stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przez ten sąd jedynie w przypadku spełnienia się przesłanek z art. 1215 § 2 pkt 5 kpc , tzn. w przypadku gdy wyrok sądu polubownego nie stał się jeszcze dla stron wiążący lub został uchylony albo jego wykonanie zostało wstrzymane przez sąd państwa, w którym lub według prawa którego wyrok ten został wydany. Sąd Rejonowy analizując sprawę uznał, że żadna z wymienionych wyżej przesłanek uzasadniających odmowę uznania lub stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego nie została spełniona i dłużnik na te okoliczności nie przedstawił żadnych dowodów, dlatego też uznając żądanie wniosku za uzasadnione, uwzględnił je w oparciu o art. 1214 § 2 kpc . Na powyższe postanowienie uczestnik wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 1215 § 2 k.p.c. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji w której uczestnik wykazał, że złożył apelację wnosząc o uchylenie oraz odroczenie wyroku Sądu Arbitrażowego z dnia 10 lipca 2014 r. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, a ponadto nie był w stanie uzyskać informacji w słowackim sądzie, czy jego apelacja została rozpoznana, a jeśli tak, to jakie było ostateczne prawomocne rozstrzygniecie w sprawie, z przyczyn od siebie niezależnych. Ponadto uczestnik zarzucił również błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących postawę zaskarżonego orzeczenia, który miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez uznanie, iż uczestnik prawomocnie przegrał sprawę przed słowackim sądem polubownym, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, iż apelacja mogła nie zostać jeszcze rozpoznana przez słowacki sąd, a w konsekwencji sprawa nie jest jeszcze prawomocna. Powołując się na powyższe uczestnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i odmowę stwierdzenia wykonalności wyroku Sądu Arbitrażowego przy Słowackiej Izbie Gospodarczej sp. z o.o. w K. z dnia 10 lipca 2014 r. oraz o zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestnika zwrotu kosztów postepowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm taryfowych za obie instancje postępowania klauzulowego. W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawca domagał się oddalenia zażalenia jako całkowicie bezzasadnego oraz zasądzenia od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zgodnie z wprowadzoną przez ustawę z dnia 16 września 2011 r. (Dz. U. nr 233 poz. 1381) nowelizacją przepisu art. 1214 § 2 kpc Sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających się wykonania w drodze egzekucji , nadając im klauzulę wykonalności. Zaskarżone zażaleniem orzeczenie Sądu I instancji wbrew wymogom ustawy co do jego treści nie zawiera stwierdzenia o nadaniu klauzuli wykonalności przez co przedwczesne stają się rozważania o dopuszczalności jej nadania wyrokowi Sądu Arbitrażowego powołanego przy Słowackiej Izbie Gospodarczej sp. z o.o. w K. z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt RO 30007/14. W tym zakresie Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie wyrażone w analogicznym stanie prawnym w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2014r. sygn.akt I ACz 182/14. Te względy powodują, że wobec nierozpoznania istoty sprawy zaskarżone orzeczenie na zasadzie art. 386 § 4 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc należało uchylić, a sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego, stosownie do art. 108 § 2 kpc .