VI Gz 277/15

Sygn. akt VI Gz 277/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hass-Kloc SO Anna Walus-Rząsa SO Barbara Frankowska (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Zawiło po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku: (...) Sp. z o.o. w W. przy udziale: Biuro (...) Sp. z o.o. w R. o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w R. Wydziału V Gospodarczy z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt V GCo 141/15 postanawia: I. z m i e n i ć zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od wnioskodawcy (...) Sp. z o.o. w W. na rzecz uczestnika Biuro (...) Sp. z o.o. w R. kwoty kwotę 137 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem kosztów zastępstwa prawnego, II. z a s ą d z i ć od uczestnika Biuro (...) Sp. z o.o. w R. na rzecz wnioskodawcy (...) Sp. z o.o. w W. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Rzeszowie zasądził od wzywającego (...) Sp. z o.o. w W. na rzecz Biuro (...) Sp. z o.o. w R. kwotę 2.417 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego powołując się w uzasadnieniu postanowienia na treść art. 186 § 1 kpc i fakt niestawiennictwa pełnomocnika wzywającego na wyznaczone posiedzenie pojednawcze. Wnioskodawca w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucił naruszenie: - art. 328 § 2 kpc poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej postanowienia, - § 5 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. nr 163 poz. 490) poprzez ich niezastosowanie i § 6 w/w rozporządzenia poprzez jego zastosowanie. Na tej podstawie wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od przeciwnika kwoty 137 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 26.02.2014r. sygn. akt III CZP 117/13 skarżący stanął na stanowisku, że wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu pojednawczym nie powinno być uzależnione od wartości przedmiotu sprawy (§ 6 rozporządzenia), tylko jak w sprawach z zakresu postępowania nieprocesowego, niewymienionych odrębnie, bo wynika to z charakteru tego postępowania. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie jest uzasadnione i zarzucane naruszenie przepisów postępowania cywilnego oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…), w sposób opisany w zażaleniu, zachodzi. Tym samy stwierdzić należy, że Sąd Odwoławczy, w składzie rozpoznającym zażalenie, podziela stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 26.02.2014r. sygn. akt III CZP 117/13, że w postępowaniu pojednawczym sąd ustala wynagrodzenie pełnomocnika na podstawie stawki minimalnej, o której mowa w § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 poz. 490). W tej sprawie niewątpliwie Sąd Rejonowy nie wskazał kompleksowo podstawy prawnej rozstrzygnięcia, lecz zasądzona kwota tytułem kosztów postępowania pojednawczego wskazuje jednoznacznie na zastosowanie § 6 pkt 5 rozporządzenia, co odpowiada kwocie będącej podstawą wniosku o zawezwanie do próby ugodowej (20.634,89 zł). Stąd naruszenie art. 328§2 kpc , chociaż istotnie zachodzi, nie uniemożliwia kontroli instancyjnej zaskarżonego postanowienia. Przechodząc do kolejnego zarzutu zażalenia stwierdzić należy, że przepisy taryfy nie przewidują wprost stawki wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika za udział w postępowaniu pojednawczym. Zastosowanie więc znajduje § 5 rozporządzenia, który nakazuje w takiej sytuacji ustalić wysokość stawki minimalnej przy przyjęciu za podstawę stawki w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze. Sąd Okręgowy podziela obszerną argumentację zawartą w uzasadnieniu powołanej wyżej uchwały Sądu Najwyższego, częściowo przytoczoną w uzasadnieniu zażalenia, uznając że stawka 120 zł za postępowanie pojednawcze, na tle porównania ze stawkami taryfowymi określonymi wyraźnie za postępowania jurysdykcyjne innego rodzaju, jest adekwatna do koniecznego nakładu pracy pełnomocnika i charakteru tego postępowania (glosa Z. Woźniaka, podobnie T. Patryk w glosie do tej uchwały). Powyższe dało podstawę do zmiany zaskarżonego postanowienia i orzeczenia jak w pkt I na mocy art. 386 § 1 kpc . O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc . Na zasądzoną kwotę składa się uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 30 zł ( art. 3 ust. 2 pkt 2, 19 ust. 3 pkt 3 oraz 20 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – Dz.U. t.j. z 2010r. nr 90 poz.594 ) i kwota 150 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ( § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 poz. 490 z późn. zm.).