VI GZ 228/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie o zwrocie wniosków o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Pozwany wniósł zarzuty od nakazu zapłaty wraz z wnioskami o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu. Zarówno zarzuty, jak i wnioski zawierały braki formalne, do uzupełnienia których pozwany został wezwany. Korespondencja została skutecznie doręczona w trybie art. 139 § 1 k.p.c. Pozwany nie uzupełnił braków, co skutkowało zwrotem wniosków i odrzuceniem zarzutów. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanego na zarządzenie o zwrocie wniosków, wskazując, że takie zarządzenie nie podlega zaskarżeniu. Sąd Okręgowy podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie pozwanego jako niedopuszczalne.
Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanego S. F. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie, które odrzuciło jego zażalenie na zarządzenie o zwrocie wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pozwany pierwotnie wniósł zarzuty od nakazu zapłaty wraz z tymi wnioskami. Zarówno zarzuty, jak i wnioski miały braki formalne, a pozwany został wezwany do ich uzupełnienia. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania w trybie art. 139 § 1 k.p.c., pozwany nie uzupełnił braków, co skutkowało zwrotem wniosków i odrzuceniem zarzutów. Następnie pozwany złożył zażalenie na zarządzenie o zwrocie wniosków, które Sąd Rejonowy odrzucił, uznając je za niedopuszczalne, ponieważ zarządzenie o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 394 k.p.c. Sąd Okręgowy, rozpoznając kolejne zażalenie pozwanego, podzielił stanowisko Sądu Rejonowego. Stwierdził, że katalog orzeczeń podlegających zaskarżeniu jest wyczerpująco określony w art. 394 k.p.c. i nie obejmuje zarządzenia o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym, zażalenie pozwanego było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c. Ostatecznie, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego jako niedopuszczalne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarządzenie o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie podlega zaskarżeniu zażaleniem.
Uzasadnienie
Katalog orzeczeń, od których przysługuje środek zaskarżenia, jest wyczerpująco określony w art. 394 k.p.c. i nie obejmuje zarządzenia o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. W związku z tym, zażalenie na takie zarządzenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Rejonowy (utrzymano w mocy postanowienie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Sp. z o.o. w P. | spółka | powód |
| S. F. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 139 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skuteczne doręczenie pisma sądowego poprzez pozostawienie w oddawczej placówce pocztowej po dwukrotnej awizacji.
k.p.c. art. 394
Kodeks postępowania cywilnego
Katalog orzeczeń podlegających zaskarżeniu zażaleniem, który nie obejmuje zarządzeń o zwrocie wniosków.
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia niedopuszczalnego środka zaskarżenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o apelacji do postępowania zażaleniowego.
k.p.c. art. 398
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarządzenie o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu nie podlega zaskarżeniu zażaleniem na podstawie art. 394 k.p.c. Dwukrotne awizowanie przesyłki stanowi skuteczne doręczenie w trybie art. 139 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zaskarżone postanowienie nie zostało uzasadnione. Pozwany nie ponosi winy za niedoręczenie pisma, gdyż jego żona miała je odbierać. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest zbyt zwięzłe i zawiera przepisy, których pozwany nie zna.
Godne uwagi sformułowania
Katalog orzeczeń, od których przysługuje środek zaskarżenia w sposób wyczerpujący określony został w art. 394 k.p.c. i nie obejmuje zarządzenia o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, a tym samym zażalenie na to zarządzenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu, niezależnie od podnoszonych przez stronę zarzutów. Dwukrotne awizowanie przesyłki stanowi wystarczające spełnienie wymagań dotyczących doręczania pism sądowych przez pocztę, zapewniając realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu.
Skład orzekający
Anna Harmata
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia na zarządzenie o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie zarządzeń o zwrocie wniosków o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy kwestii formalnych związanych z doręczeniami i zaskarżalnością orzeczeń. Brak w niej elementów faktycznych czy prawnych, które mogłyby zainteresować szersze grono odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Gz 228/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Anna Harmata Protokolant: asyst. sędz. Grzegorz Kurasz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w P. przeciwko S. F. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego S. F. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt V GNc 3557/12, postanawia : oddalić zażalenie. Zarządzenie: 1. Odpis postanowienia doręczyć: - pełnomocnikowi powoda, - pozwanemu wraz z pouczeniem o prawie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia,. 2. K. . 7 dni. Sygn. akt VI Gz 228/13 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 30 sierpnia 2013 r. W dniu 25 września 2012 r. Sąd Rejonowy Rzeszowie V Wydział Gospodarczy wydał w sprawie z powództwa (...) Sp. z o.o. w P. przeciwko S. F. nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym uwzględniając żądanie pozwu zasądzenia kwoty 743,89 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania (k. 33). Pismem z dnia 9 listopada 2012 r. pozwany wniósł zarzuty od powyższego nakazu zapłaty. Jednocześnie w piśmie tym zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu (k. 36). Zarządzeniem Przewodniczącego pozwany został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zarzutów od nakazu zapłaty poprzez złożenie zarzutów i ich odpisu na urzędowym formularzu SP prawidłowo wypełnionym i podpisanym w terminie tygodniowym po rygorem odrzucenia zarzutów. Nadto pozwany został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu poprzez przedłożenie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach, źródłach utrzymania według urzędowego wzoru w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu wniosków. Korespondencja z powyższym wezwaniem po dwukrotnej prawidłowej awizacji została zwrócona do Sądu Rejonowego, który złożył ją do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 13 grudnia 2012 r. (k. 46) i brak w sprawie podstaw dla zakwestionowania niniejszego, tym bardziej, iż również twierdzenia pozwanego co do ewentualnego przejęcia awiza przez żonę nie są stanowcze. Pozwany wskazał w zarzutach swój adres i na ten adres korespondencja sądowa została przesłana. Pozwany nie uzupełnił braków formalnych zarzutów ani też powyższych wniosków. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2013 r. Przewodniczący zwrócił wnioski pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu (k. 48), zaś postanowieniem z dnia 2 stycznia 2013 r. odrzucił zarzuty od nakazu zapłaty (k. 49). Pismem z dnia 18 lutego 2013 r. (k. 53-54) pozwany wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie zaskarżając go w całości. Pozwany zarzucił, że zaskarżone orzeczenie nie zostało uzasadnione i nie wie on dlaczego jego wniosek został zwrócony. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanego z dnia 18 lutego 2013 r. na zarządzenie z dnia 2 stycznia 2013 r. o zwrocie powyższych wniosków (k. 58). Sąd I instancji uzasadniając motywy swego rozstrzygnięcia wskazał, że na zarządzenie wydane na podstawie art. 102 ustawy o kosztach sądowych w zw. z art. 130 k.p.c. zażalenie nie przysługuje. Pismem z dnia 22 marca 2013 r. (k. 64) pozwany wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził, że przedmiotowe postanowienie jest nieuzasadnione. Podniósł, że pisma sądowe gdy on wyjeżdża miała odbierać jego żona. Nie ponosi on zatem winy, że Sąd wysłał do niego pismo jak nie było go w domu. Zarzucił nadto, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest jednozdaniowe i zawiera dwa artykuły. Pozwany zaś nie ma kodeksów i nie zna przepisów. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie pozwanego nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy wskazać, że pozwany wniósł od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym zarzuty wraz wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. Zarówno zarzuty jak i przedmiotowe wnioski były obarczone brakami formalnymi, do uzupełnienia których pozwany został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego. Wprawdzie korespondencja została po dwukrotnej prawidłowej awizacji zwrócona do Sądu Rejonowego nastąpiło jednak skuteczne doręczenie przedmiotowego wezwania w trybie art. 139 § 1 k.p.c. ze skutkiem na dzień 13 grudnia 2012 r. Dodać należy, że dwukrotne awizowanie przesyłki stanowi wystarczające spełnienie wymagań dotyczących doręczania pism sądowych przez pocztę, zapewniając realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2009 r., II UZ 20/09, LEX nr 533108). Pozwany wezwania do przedłożenia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania nie wykonał w zakreślonym terminie, co skutkowało zwrotem przedmiotowych wniosków zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 2 stycznia 2013 r. Pozwany powyższe orzeczenie zaskarżył zażaleniem z dnia 18 lutego 2013 r., które Sąd Rejonowy zaskarżonym postanowieniem odrzucił wskazując, że zarządzenie to nie podlega zaskarżeniu. Sąd I instancji wprawdzie swoje rozstrzygnięcie uzasadnił w sposób zwięzły i jednozdaniowy jednak uzasadnienie to w sposób wystarczający i jasny wskazuje na motywy jakimi kierował się Sąd Rejonowy wydając przedmiotowe orzeczenie. Należy wskazać, że katalog orzeczeń, od których przysługuje środek zaskarżenia w sposób wyczerpujący określony został w art. 394 k.p.c. i nie obejmuje zarządzenia o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, a tym samym zażalenie na to zarządzenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu, niezależnie od podnoszonych przez stronę zarzutów . (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 września 2012 r., V ACz 604/12, LEX nr 1220494; Komentarz do art. 394 Kodeksu postępowania cywilnego. [w:] Dolecki Henryk (red.), Wiśniewski Tadeusz (red.), Iwulski Józef, Jędrejek Grzegorz, Koper Iwona, Misiurek Grzegorz, Pogonowski Piotr, Zawistowski Dariusz. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom II. Artykuły 367-505(37).LEX, 2013). W okolicznościach niniejszej sprawy należało zatem podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że na zarządzenie o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zażalenie nie przysługuje, co skutkowało na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c. - odrzuceniem zażalenia pozwanego z dnia 18 lutego jako niedopuszczalnego. W konsekwencji powyższego zażalenie pozwanego z dnia 22 marca 2013 r. – na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. – Sąd Okręgowy oddalił, o czym orzekł w sentencji postanowienia. Zarządzenie: 3. Odpis uzasadnienia doręczyć pozwanemu. 4. Po wykonaniu pkt. 1 (nadejściu (...) ) akta sprawy zwrócić Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI