VI GZ 137/16

Sygn. akt VI Gz 137/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. A. przeciwko S. O. o zapłatę w przedmiocie wniosku pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego we W. z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt V GC 50/16 postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy we W. oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat na dzień 30 kwietnia 2016 r. wynika, iż sam przychód netto ze sprzedaży towarów w roku obrotowym 2016 wyniósł ponad 46 milinów złotych, a zestawienie przepływów środków pieniężnych na kontach bankowych pozwanego za czerwiec 2016 r. wykazuje przepływ rzędu kilkadziesiąt milionów złotych. W związku z tym Sąd Rejonowy uznał, iż pozwany dysponuje odpowiednimi środkami na pokrycie kosztów sądowych (k.75). W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił mu: 1) naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm., dalej jako u.k.s.) przez błędne uznanie, że wobec pozwanego nie zachodzą przesłanki zwolnienia go od kosztów sądowych w sytuacji gdy kondycja finansowa pozwanego jest na tyle trudna, że ewentualne uiszczenie kosztów sądowych nastąpi z uszczerbkiem dla utrzymania pozwanego i jago rodziny, 2) art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego w postaci przedłożonych do wniosku dokumentów. Wskazując na to żalący się wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie go od opłaty od kosztów sadowych w całości i o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych (k.79-81). Sąd Okręgowy zważył , co następuje: Zażalenie pozwanego jest nieuzasadnione, a podniesione w jego petitum zarzuty są chybione. Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną zdarzeń przedstawioną przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności wbrew zarzutom zażalenia Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny przedmiotowego wniosku w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który to przepis uzależnia ewentualne uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego przez osobę fizyczną od wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej ich oceny przewidzianej w art. 233 § 1 k.p.c. W realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że pozwany wykazał, że rzeczywiście nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania siebie i swojej rodziny, co w świetle art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wyklucza to możliwość uwzględnienia jego zażalenia. Należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy dokonał trafnej oceny sytuacji majątkowej pozwanego, którą Sąd odwoławczy w całości podziela i odwołuje się do tych argumentów bez potrzeby ich ponownego przywoływania, skutkującej odmową przyznania pozwanemu zwolnienia od kosztów sądowych. Należy zgodzić się z sądem meriti , iż w świetle przedłożonych dokumentów finansowych, w tym rachunku zysków i strat na dzień 30 kwietnia 2016 r. oraz zestawienia obrotów i sald analitycznych na kontach pozwanego na dzień 13 czerwca 2016 r. wynika, że jest on w stanie uiścić żądaną opłatę sądową od apelacji w kwocie 588,00 zł. Należy w końcu podkreślić, odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że uzyskiwane przychody nie bilansują się z kosztami ich uzyskania, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych nie może służyć poprawie kondycji finansowej pozwanego. Reasumując, z tych względów zażalenie pozwanego jako bezzasadne należało oddalić stosownie do art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Z. - (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) T. (...)