VI GZ 13/17

Sąd Okręgowy w ToruniuToruń2017-02-28
SAOSGospodarczepostępowanie egzekucyjneŚredniaokręgowy
klauzula wykonalnościdoręczeniedoręczenie zastępczeprawomocnośćnakaz zapłatypostępowanie upominawczezażaleniesąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odmowie nadania klauzuli wykonalności, uznając, że nakaz zapłaty nie został skutecznie doręczony pozwanemu.

Powód domagał się nadania klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty, twierdząc, że został on skutecznie doręczony pozwanemu w trybie art. 139 § 1 k.p.c. Sąd Rejonowy oddalił wniosek, a Sąd Okręgowy utrzymał to postanowienie w mocy. Sąd Okręgowy stwierdził, że procedura doręczenia nakazu zapłaty była wadliwa, co oznacza, że nakaz nie stał się prawomocny i nie może być podstawą do egzekucji.

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu, które oddaliło wniosek o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu w postępowaniu upominawczym. Powód argumentował, że nakaz zapłaty stał się prawomocny, ponieważ został skutecznie doręczony pozwanemu w trybie zastępczym (art. 139 § 1 k.p.c.), co skutkowało upływem terminu do wniesienia sprzeciwu. Sąd Okręgowy uznał jednak, że procedura doręczenia była wadliwa. Wskazał na brak wymaganych adnotacji na kopercie i formularzu potwierdzenia odbioru, które potwierdzałyby prawidłowość doręczenia zastępczego zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym nieskuteczne doręczenie zastępcze oznacza, że pismo nie zostało skutecznie doręczone. W związku z tym nakaz zapłaty nie stał się prawomocny, a wniosek o nadanie klauzuli wykonalności został złożony przedwcześnie. Zażalenie powoda zostało oddalone jako bezzasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli procedura doręczenia zastępczego była wadliwa i niezgodna z przepisami prawa.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że procedura doręczenia zastępczego nakazu zapłaty była wadliwa z powodu braku wymaganych adnotacji na kopercie i formularzu potwierdzenia odbioru. Niewłaściwe doręczenie skutkuje tym, że nakaz nie stał się prawomocny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

P. K.

Strony

NazwaTypRola
(...) sp. z o.o. w G.spółkapowód
P. K.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 777 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Nakaz zapłaty, aby mógł być podstawą egzekucji, musi być prawomocny.

Pomocnicze

k.p.c. art. 504 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Nakaz zapłaty, przeciwko któremu nie wniesiono sprzeciwu, ma skutki prawomocnego wyroku.

k.p.c. art. 139 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zasady doręczenia zastępczego.

k.p.c. art. 126 § § 2 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy wymogów formalnych pisma procesowego, w tym wskazania adresu.

k.p.c. art. 187 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy wymogów formalnych pozwu, w tym wskazania adresu pozwanego.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym art. § 10

Określa sposób oznaczania przesyłek niepodjętych.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym art. § 11

Określa sposób dokonywania adnotacji o przyczynie niedoręczenia przesyłki.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oddalenia zażalenia.

k.p.c. art. 397 § § 2 zd. 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozpoznawania zażaleń.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy stosowania przepisów o procesie do postępowania zażaleniowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Procedura doręczenia zastępczego nakazu zapłaty była wadliwa, co skutkuje jego niedoręczeniem i brakiem prawomocności. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności został złożony przedwcześnie, ponieważ nakaz zapłaty nie był prawomocny.

Odrzucone argumenty

Nakaz zapłaty został skutecznie doręczony w trybie art. 139 § 1 k.p.c., co skutkowało jego uprawomocnieniem. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności został złożony prawidłowo, gdyż nakaz zapłaty był prawomocny.

Godne uwagi sformułowania

procedura doręczenia była nieprawidłowa brak jest jakichkolwiek informacji o przyczynach niedoręczenia przesyłki wykazanie, że przeprowadzenie czynności doręczenia zastępczego nastąpiło niezgodnie z regułami [...] oznacza nieskuteczność tego doręczenia

Skład orzekający

Małgorzata Bartczak – Sobierajska

przewodniczący-sprawozdawca

Zbigniew Krepski

sędzia

Joanna Rusińska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Prawidłowość doręczenia zastępczego w postępowaniu cywilnym i jego wpływ na prawomocność orzeczeń."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wadliwości procedury doręczenia zastępczego opisanych w orzeczeniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje kluczowe znaczenie prawidłowego doręczenia pism sądowych dla biegu terminów i prawomocności orzeczeń, co jest częstym problemem w praktyce.

Uwaga na awizo! Jak wadliwe doręczenie może zniweczyć prawomocność nakazu zapłaty?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI Gz 13/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska (spr.) Sędziowie: SO Zbigniew Krepski, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w G. przeciwko P. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V GNc 2599/16 postanawia oddalić zażalenie Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu w postępowaniu upominawczym w dniu 18 października 2016 r. w sprawie o sygn. akt V GNc 2599/16. Sąd ten wskazał, że przedmiotowy nakaz nie jest prawomocny, ani natychmiast wykonalny ( art. 777§ 1 pkt 1 k.p.c. ). W zażaleniu na powyższe postanowienie wierzyciel zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 504 § 2 k.p.c. i art. 139 § 1 k.p.c. , poprzez uznanie, że nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym nie jest prawomocny, podczas gdy nie wniesiono przeciwko niemu sprzeciwu w terminie dwóch tygodni od daty jego doręczenia w trybie art. 139 § 1 k.p.c. na rzeczywisty adres zamieszkania pozwanego, pod którym pozwany osobiście pokwitował odbiór wezwania do zapłaty. W oparciu o powyższe zarzuty wierzyciel wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nadanie nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności oraz zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu klauzulowym według norm przepisanych, a ponadto kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał m.in., że w pozwie, stosownie do art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. wskazano miejsce zamieszkania pozwanego, tj. adres: ul. (...) , (...)-(...) T. . Do pozwu dołączone zostało wezwanie do zapłaty z dnia 15 lutego 2016 r. wraz z potwierdzeniem odbioru. Wskazane wezwanie zostało wysłane na adres ul. (...) , (...)-(...) T. i pod tym adresem zostało osobiście odebrane przez pozwanego, co potwierdza widniejący na potwierdzeniu odbioru własnoręczny podpis odbiorcy z dnia 29 lutego 2016 r. W związku z tym, w ocenie skarżącego miejsce zamieszkania nie może budzić wątpliwości. Ponadto, wierzyciel nadmienił, że wydany w sprawie nakaz zapłaty został wysłany na powyższy adres zamieszkania dłużnika, który jednak nie podjął pisma, w związku z czym, na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. pismo zostało złożone w placówce pocztowej operatora pocztowego, zaś w drzwiach mieszkania adresata (lub w oddawczej skrzynce pocztowej) pozostawiono zawiadomienie (tzw. awizo), ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono, z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie 7 dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. Ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie, zawiadomienie powtórzono. Z uwagi na brak podjęcia przez dłużnika wymienionego nakazu zapłaty, w dniu 16 listopada 2016 r. bezskutecznie upłynął termin powtórnego zawiadomienia. Zdaniem skarżącego, należy zatem przyjąć, iż w dniu 16 listopada 2016 r. rozpoczął bieg dwutygodniowy termin na złożenie przez dłużnika sprzeciwu od wymienionego nakazu zapłaty, który upłynął w dniu 30 listopada 2016 r. Zgodnie z art. 504 § 2 k.p.c. , nakaz zapłaty, przeciwko któremu w całości lub w części nie wniesiono sprzeciwu, ma skutki prawomocnego wyroku i jako tytuł egzekucyjny powinien zostać zaopatrzony w klauzulę prawomocności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zarzut naruszenia art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 504 § 2 k.p.c. i art. 139 § 1 k.p.c. nie znajduje uzasadnienia w świetle okoliczności faktycznych sprawy. Wbrew stanowisku skarżącego, wydany w sprawie nakaz zapłaty nie jest orzeczeniem prawomocnym, w związku z czym nie stanowi po myśli art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. tytułu egzekucyjnego podlegającego zaopatrzeniu w klauzulę wykonalności. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że pozwany P. K. nie odebrał przedmiotowego nakazu zapłaty, a procedura doręczenia była nieprawidłowa, co umknęło zarówno uwadze Sądu pierwszej instancji, jak i skarżącemu. Mianowicie na kopercie zawierającej m.in. nakaz zapłaty (k.45) widnieją wprawdzie adnotacje o dwukrotnym awizowaniu przesyłki (w dniach 26 października 2016 r. i 3 listopada 2016 r.), jak również o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej oraz o pozostawieniu zawiadomienia (awiza) w oddawczej skrzynce pocztowej, jednakże brak jest jakichkolwiek informacji o przyczynach niedoręczenia przesyłki (żadna z rubryk formularza potwierdzenia odbioru nie została w tym zakresie wypełniona), brak również adnotacji „ nie podjęto w terminie ” na kopercie zawierającej nakaz wraz z podpisem i odciskiem datownika doręczającego. Wobec powyższego, procedura doręczenia nakazu zapłaty w niniejszej sprawie była niezgodna z regulacjami § 10 i § 11 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym z dnia 12 października 2010 r. (t.j. z dnia 29 lipca 2015 r., Dz.U. z 2015 r., poz. 1222) w zw. z art. 139 § 1 k.p.c. Stosownie do pierwszego z wymienionych przepisów, przesyłkę niepodjętą placówka operatora opatruje na stronie adresowej adnotacją „ nie podjęto w terminie ” oraz odciskiem datownika i wraz z formularzem potwierdzenia odbioru odsyła sądowi wysyłającemu niezwłocznie po upływie ostatniego dnia odbioru przesyłki. Natomiast w myśl § 11 ww. Rozporządzenia, jeżeli do doręczenia przesyłki nie doszło, w razie odmowy przyjęcia przesyłki, a także jeżeli przesyłki nie można doręczyć z powodów określonych w art. 136 § 2 i art. 139 § 3 k.p.c. , doręczający dokonuje adnotacji o przyczynie niedoręczenia przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru, umieszcza datę i składa swój podpis. Zgodnie z utrwalonym poglądem w judykaturze Sądu Najwyższego, wykazanie, że przeprowadzenie czynności doręczenia zastępczego nastąpiło niezgodnie z regułami objętymi art. 139 § 1 k.p.c. i przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym , oznacza nieskuteczność tego doręczenia (tak m.in. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt III BP 8/15, Legalis Nr 1460613 oraz w postanowieniu z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I Cz 69/16, Legalis Nr 1544288). Jednocześnie, zważyć należy, iż zgodnie z treścią informacji zawartej w zaświadczeniu Systemu Informatycznego PESEL2-SĄD, pozwany P. K. posiadał miejsce zameldowania na pobyt stały pod adresem ul. (...) w T. jedynie do dnia 30 kwietnia 2012 r. (k.50), co prawdopodobnie było przyczyną wezwania pełnomocnika powoda do wskazania aktualnego adresu pozwanego lub wykazania, że podany adres jest aktualny. Zdaniem Sądu Okręgowego w pierwszej kolejności należało reklamować przesyłkę domagając się uzupełnienia formularza potwierdzenia odbioru o adnotację o przyczynie niedoręczenia przesyłki oraz datę i podpis doręczającego (pkt 4 formularza). Nie zmienia to faktu, iż nakaz zapłaty na dzień wydania zaskarżonego postanowienia był nieprawomocny, zatem wniosek o nadanie klauzuli wykonalności został złożony przedwcześnie. W związku z powyższym, nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżącego o skutecznym doręczeniu nakazu zapłaty w trybie art. 139 § 1 k.p.c. , jak również o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz o jego bezskutecznym upływnie w dniu 30 listopada 2016 r. W konsekwencji orzeczenie Sądu Rejonowego było co do zasady słuszne. Mając na uwadze powyższe, zażalenie jako bezzasadnie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 i art. 13 § 2 k.p.c. Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska (...) Z. 1. (...) , 2. (...) : - (...) , 3. (...) T. 28.02.2017 r.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI