VI GZ 120/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty, uznając przesyłkę za skutecznie doręczoną mimo braku awiza.
Sąd Rejonowy odrzucił zarzuty pozwanego od nakazu zapłaty z powodu nieuiszczenia opłaty, uznając doręczenie za skuteczne na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. Pozwany w zażaleniu twierdził, że nie otrzymał awiza i przesyłka nie została mu skutecznie doręczona. Sąd Okręgowy uznał jednak, że zażalenie jest bezzasadne, ponieważ pozwany zgłosił się po odbiór pisma już po jego zwrocie, co potwierdza prawidłowość doręczenia.
Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu, które odrzuciło zarzuty pozwanego od nakazu zapłaty z powodu nieuiszczenia opłaty. Sąd Rejonowy uznał, że zarządzenie zostało skutecznie doręczone pozwanemu przez awizo zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c., a termin na uiszczenie opłaty upłynął bezskutecznie. Pozwany w zażaleniu podniósł, że nie otrzymał żadnych awiz i w związku z tym przesyłka nie została mu skutecznie doręczona. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że jest ono bezzasadne. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 494 § 1 k.p.c. sąd odrzuca zarzuty wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Sąd zauważył, że pozwany nie negował nieuiszczenia opłaty, ale twierdził, że nastąpiło to bez jego winy. Jednakże, z pisma pozwanego z dnia 23 lutego 2016 r. wynikało, że zgłosił się po odbiór pisma tego samego dnia, czyli już po jego zwrocie. To potwierdzało, że przesyłka była prawidłowo uznana za doręczoną. Sąd wyjaśnił, że brak winy w dokonaniu czynności w terminie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.), ale nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia na postanowienie odrzucające zarzuty. W konsekwencji, zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli pozwany zgłosił się po odbiór pisma już po jego zwrocie, co potwierdza prawidłowość doręczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zgłoszenie się pozwanego po odbiór pisma po jego zwrocie potwierdza prawidłowość doręczenia na podstawie art. 139 § 1 k.p.c., nawet jeśli pozwany twierdził, że nie otrzymał awiza. Brak winy w dokonaniu czynności w terminie może uzasadniać przywrócenie terminu, ale nie uwzględnienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
pozwany
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) sp. z o.o. | spółka | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 494 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia zarzutów wniesionych po terminie, nieopłaconych lub z innych przyczyn niedopuszczalnych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 139 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Uznanie przesyłki za doręczoną w przypadku pozostawienia awiza.
k.p.c. art. 168 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do przywrócenia terminu w przypadku braku winy.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 2 zd. 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przesyłka została prawidłowo uznana za doręczoną na podstawie art. 139 § 1 k.p.c., co potwierdza zgłoszenie się pozwanego po odbiór pisma po jego zwrocie.
Odrzucone argumenty
Pozwany nie otrzymał awiza, w związku z czym przesyłka nie została mu skutecznie doręczona. Brak winy w nieuiszczeniu opłaty od zarzutów.
Godne uwagi sformułowania
Z tego wynika, że przesyłka była prawidłowo uznana za doręczoną. Brak winy w dokonaniu czynności w terminie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (...), natomiast nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia na postanowienie odrzucające zarzuty od nakazu zapłaty.
Skład orzekający
Małgorzata Bartczak – Sobierajska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad skuteczności doręczeń na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. w kontekście zarzutów od nakazu zapłaty."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej, gdzie pozwany zgłosił się po odbiór pisma po jego zwrocie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowych kwestii proceduralnych związanych ze skutecznym doręczeniem pisma procesowego i nieuiszczeniem opłaty, co nie jest szczególnie interesujące dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI Gz 120/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. w Toruniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Z. przeciwko (...) sp. z o.o. w T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 kwietnia 2016r., sygn. akt V GNc 314/15 postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zarzuty pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 8 kwietnia 2015 r. z uwagi na nieuiszczenie opłaty. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzenie doręczono pozwanemu przez awizo, tj. na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. uznano za doręczoną w dniu 22 lutego 2016 r., a wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 29 lutego 2016 r. (k. 75). Pozwany w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie wskazując że, ani w skrzynce pocztowej, ani na terenie jego nieruchomości, nie zostały pozostawione żadne awiza, tym samym nie można uznać, że przesyłka została skutecznie doręczona pozwanemu (k. 79). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 494 § 1 k.p.c. , sąd odrzuca zarzuty wniesione po upływie terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Skarżący nie neguje tego, że nie uiścił opłaty w zakreślonym terminie, lecz twierdzi, że nastąpiło to bez jego winy, ponieważ nie otrzymał awiza, więc nie mógł wiedzieć o przesyłce. Z pisma pozwanego z dnia 23 lutego 2016 r. (k. 67) wynika, że po odbiór pisma zgłosił się właśnie tego dnia, czyli już po jego zwrocie. Z tego wynika, że przesyłka była prawidłowo uznana za doręczoną. Brak winy w dokonaniu czynności w terminie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu ( art. 168 § 1 k.p.c. ), natomiast nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia na postanowienie odrzucające zarzuty od nakazu zapłaty. W konsekwencji zażalenie jako bezzasadne należało oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. (...) Z. 1. (...) 2. (...) - (...) , - (...) , 3. (...) T. 26.08.2016 r.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI