VI GC 69/21

Sygnatura akt VI GC 69/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2021r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Łukasz Kozakiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2021r. na posiedzeniu niejawnym1 sprawy z powództwa (...) BANK (...) Spółki akcyjnej w W. przeciwko A. Ł. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanego A. Ł. (1) na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki akcyjnej w W. kwotę 29.824,49 zł (dwadzieścia dziewięć tysięcy osiemset dwadzieścia cztery złote 49/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 18 maja 2020r., II. dalej idące powództwo oddala, III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.512,69 zł (jeden tysiąc pięćset dwanaście złotych 69/100) tytułem kosztów procesu. /SSR Łukasz Kozakiewicz/ UZASADNIENIE Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 29.824,49 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu podał, że zawarł z pozwanym umowę kredytu, gwarantowaną przez Bank (...) , który ostatecznie zapłacił gwarantowaną i dochodzoną kwotę na rzecz powoda a następnie przeniósł na niego wierzytelność o jej zwrot wobec pozwanego. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 1 marca 2021r. sygn. akt VI GNc 118/21 nakazano pozwanemu aby zapłacił na rzecz powoda kwotę 29.824,49 zł wraz odsetkami umownymi w wysokości dwukrotność sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych w stosunku rocznym od kwoty od dnia 18 maja 2020r. oraz kwotę 1.509,- zł tytułem kosztów procesu. W sprzeciwie od tego nakazu zapłaty pozwany wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że powód nie wykazał legitymacji czynnej, gdyż nie wykazano nabycia wierzytelności dochodzonej pozwem i nie zawiadomiono o tym pozwanego. Sąd ustalił. W dniu 16 lutego 2016r. strony zawarły umowę kredytu obrotowego odnawialnego w ramach limitu wynoszącego 50.000,- zł (§ 1 ust. 1 umowy), podwyższonego następnie o 17.000,- zł ( § 1 ust. 1 aneksu nr (...) ), który pozwany mógł wykorzystać do 7 lutego 2020r. ( § 2 ust. 1 aneksu nr (...) ). Kredyt był oprocentowany według zmiennej stopy procentowej (§ 4 ust. 1 umowy; § 4 ust. 1 aneksu nr (...) ). W przypadku opóźnienia w spłacie kredytu był on oprocentowany według zmiennej stopy procentowej przewidzianej dla kredytów przeterminowanych, przeterminowanej pożyczki hipotecznej dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz kredytów i pożyczek hipotecznych dla małych i średnich przedsiębiorstw postawionych po upływie terminu wypowiedzenia w stan wymagalności na cele gospodarczej mieszkaniowe, określonych w uchwale zarządu (...) S.A. obowiązującej w okresach w których oprocentowanie jest naliczane (§ 11 ust. 1 umowy; § 11 ust. 1 aneksu nr (...) ). Zabezpieczeniem spłaty kredytu było między innymi gwarancja spłaty kredytu udzielonego w ramach portfelowej linii gwarancyjnej de minimis Banku (...) w wysokości stanowiącej 60% kwoty kredytu to jest w kwocie 30.000 zł do dnia 7 maja 2020r. (§ 13 ust. 1 pkt 3 umowy; § 13 ust. 1 pkt 2 aneksu nr (...) ). Z chwilą zapłaty gwarantowanej kwoty, Bank (...) stawał się wierzycielem kredytobiorcy o jej zwrot. Dowód: umowa z dn. 16.02.2016r. – k. 71 – 73, aneks nr (...) – k. 103 – 105, aneks nr (...) – k. 68 – 70, wniosek – k. 66 – 67, umowa portfelowej linii gwarancyjnej de minimis nr (...) – k. 111 – 131. W związku z brakiem terminowej spłaty kredytu przez pozwanego, w dniu 30 marca 2020r. powód wystąpił do Banku (...) o zapłatę kwoty objętej gwarancją udzielną pozwanemu. W dniu 18 maja 2020r. Bank (...) zapłacił na rzecz powoda kwotę 29.824,49 zł. Dowód: pismo z dn. 30.03.2020r. – k. 132, potwierdzenie przelewu – k. 133, rozliczenie gwarancji – k. 134, rozliczenie zadłużenia – k. 135, historia operacji – k. 136 – 141. W dniu 9 czerwca 2020r. Bank (...) przelał na rzecz powoda wierzytelność o zwrot zapłaconej na rzecz powoda w ramach gwarancji udzielonej pozwanemu kwoty 29.824,49 zł wraz z odsetkami w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie – w celu jej windykacji (§ 1 i 2 umowy). Dowód: umowa przelewu wierzytelności z dn. 9.06.2020r. – k. 56 – 64, 145, wyciąg z ksiąg banku – k. 7, 142. Pismem z dnia 25 czerwca 2020r., doręczonym w dniu6 lipca 2020r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 29.824,49 zł wraz z odsetkami, tytułem zrealizowanej gwarancji Banku (...) . Dowód: pismo z dn. 25.06.2020r. z potwierdzeniem doręczenia – k. 54, 55. Sąd zważył. Z uwagi na spełnienie przesłanek z art. 148 1 § 1 k.p.c. , sprawę rozstrzygnięto na posiedzeniu niejawnym. Należy zaznaczyć, że zawarty w pozwie wniosek o przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność powoda nie jest wnioskiem o przeprowadzenie rozprawy, o którym stanowi art. 148 1 § 3 k.p.c. ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie, sygn. akt VI ACa 772/08). Stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd ustalił na podstawie powołanych przez obie strony dowodów z dokumentów – prawdziwości i rzetelności których żadna z nich nie zaprzeczyła (kwestionowane były jedynie niektóre fakty, które miały z dowodów tych wynikać), co pozwalało uznać je za właściwe i miarodajne źródło informacji o stanie faktycznym sprawy. Na podstawie przeprowadzonych dowodów ustalono istotne okoliczności sprawy obejmujące fakt zawarcia między stronami umowy kredytu i jej warunki oraz sposób jej wykonania, w tym wykorzystanie gwarancji udzielonej przez Bank (...) . Sporna okazała się legitymacja czynna powoda, jednak zarzuty pozwanego w tym zakresie należało uznać za chybione. Powód nabył bowiem wierzytelność przysługującą Bankowi (...) wobec pozwanego w związku z wykonaniem przez ten bank zobowiązania z gwarancji udzielonej na zabezpieczenie kredytu z dnia 16 lutego 2016r. Płacąc przeterminowane zobowiązanie pozwanego wobec powoda, Bank (...) stał się wierzycielem pozwanego o zwrot zapłaconej kwoty na podstawie art. 518 § 1 pkt 1 k.c. Tak powstałą wierzytelność Bank (...) przeniósł na powoda na podstawie umowy z dnia 9 czerwca 2020r., zawartej zgodnie z umową portfelowej linii gwarancyjnej de minimis nr (...) – na podstawie art. 509 § 1 k.c. , art. 510 § 1 k.c. i – w zakresie formy czynności prawnej – art. 511 k.c. Wbrew zarzutom pozwanego, w umowie w sposób jednoznaczny określono przelewaną wierzytelność – jako wynikającą z wykonania przez Bank (...) obowiązku z gwarancji udzielonej pozwanemu – o czym stanowi wprost § 1 pkt 3 i 4 oraz § 2 ust. 1 i 2 umowy z dnia 9 czerwca 2020r. Wypada dodać, że dla skuteczności przelewu wierzytelności konieczne i wystarczające jest określenie przelewanej wierzytelności w sposób umożliwiający jej identyfikację ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1999r., sygn. akt III CKN 423/98), co niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie. Natomiast brak zawiadomienia pozwanego o przelewie wierzytelności sam w sobie nie ma żadnego wpływu na skuteczność tego przelewu. Data zawiadomienia dłużnika o przelewie wyznacza bowiem jedynie cezurę związaną z prawem dłużnika do powoływania się przeciwko nabywcy wierzytelności na zaspokojenie zbywcy lub inne przysługujące dłużnikowi wobec niego zarzuty ( art. 512 – 513 k.c. ). W konsekwencji należało uznać, że wykazał powód skuteczne nabycie dochodzonej od pozwanego wierzytelności. Z kolei samo istnienie zobowiązania kredytowego nie było między stronami sporne, gdyż pozwany nie kwestionował ani faktu zawarcia umowy kredytu z dnia 16 lutego 2016r. ani wynikającego z niej zobowiązania. Zgodnie z art. 69 ust. 1 Prawa bankowego , przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Przedmiotowa umowa została zawarta w zgodzie z art. 69 ust. 2 Prawa bankowego . Wobec opóźnienia pozwanego w spłacie kredytu, powód był uprawniony do skorzystania ze związanych z tym zabezpieczeń w tym gwarancji udzielonej przez Bank (...) . Na żądanie powoda zgłoszone w warunkach z art. 76a Prawa bankowego , bank ten zapłacił na jego rzecz kwotę 29.824,49 zł stanowiącą kapitał i naliczone odsetki. W ten sposób stał się wierzycielem pozwanego na podstawie art. 518 § 1 pkt 1 k.c. , a tym samym mógł żądać od niego zwrotu zapłaconej kwoty. Uprawnienie to jednak przelał na powoda, który w wyniku tego rodzaju sukcesji singularnej był uprawniony do żądania pozwanego zapłaty dochodzonej pozwem kwoty. Podkreślenia wymaga, że w tym wypadku powód nie był zobowiązany do dochowania wymogów z art. 75c Prawa bankowego , gdyż dochodził wierzytelności przysługującej uprzednio innemu podmiotowi a wynikającej bezpośrednio ze stosunku prawnego innego niż umowa kredytu – a to umowy gwarancji. Niemniej pismo powoda z dnia 25 czerwca 2020r. zawiera wymaganą powołanym przepisem informację o możliwości restrukturyzacji zadłużenia. Od tej zasadzonej kwoty przysługiwały powodowi także odsetki ustawowe za opóźnienie zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. – od dnia dokonania przez Bank (...) zapłaty zobowiązania pozwanego na rzecz powoda (18 maja 2020r.). Co oczywiste, roszczenie powoda wynikające z umowy kredytu było wymagalne wcześniej. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt. I wyroku Powództwo podlegało oddaleniu co do części roszczenia odsetkowego. Powód domagał się bowiem zasądzenia na jego rzecz odsetek według stopy maksymalnych odsetek ustawowych za opóźnienie. W ocenie Sądu roszczenie w tym zakresie nie zostało wykazane. Oczywistym jest, że powodowi, który dochodził wierzytelności nabytej od Banku (...) nie służyły odsetki zastrzeżone w umowie kredytu z dnia 16 lutego 2016r. Bank (...) nabył bowiem zapłaconą wierzytelność jedynie do wysokości dokonanej zapłaty. Z kolei na okoliczność warunków udzielonej pozwanemu gwarancji przedstawiono jedynie wniosek o jej udzielenie. Co prawda wskazano w nim, że wnioskodawca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Banku (...) kwoty wykorzystanej gwarancji wraz z maksymalnymi odsetkami za opóźnienie, jednak brak jest podstaw że sama gwarancja została udzielona na tych samych warunkach. Sam fakt jej udzielenia wynika bowiem z kolejnego faktu – wykonania przez Bank (...) zobowiązania gwarancyjnego ( art. 231 k.p.c. ). Nie ma natomiast dowodów ani okoliczności uprawniające do czynienia ustaleń lub choćby wnioskowań, że pozwanemu gwarancji udzielono na warunkach określonych we wniosku. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt II wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 i art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Powód uległ jedynie w nieznacznej części swojego żądania co uzasadniało uznanie go za wygrywającego spór w całości w związku z czym powodowi przysługiwał zwrot wszystkich poniesionych w sprawie kosztów procesu. Poniesione przez powoda koszty procesu wynosiły łącznie 5.129,69 zł i obejmowały: opłatę sądową od pozwu w wysokości 1.492,- zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3.600,- zł (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.), koszty opłaty skarbowej uiszczonej od złożonych dokumentów pełnomocnictwa w łącznej wysokości 34,- zł oraz koszty notarialnego poświadczenia odpisu postanowienia w wysokości 3,69 zł. Brak było natomiast podstaw do obciążenia pozwanego kosztami notarialnie poświadczonego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, zważywszy, że stan Rejestru możliwy jest do ustalenia przez Sąd na podstawie art. 89 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn orzeczono jak w pkt III wyroku. /SSR Łukasz Kozakiewicz/ 1 art. 148 1 § 1 k.p.c.