VI GC 53/15

Sąd Okręgowy w RzeszowieRzeszów2015-04-20
SAOSGospodarczezobowiązaniaNiskaokręgowy
umowa dostawyzapłatafakturyodsetkikoszty procesukodeks cywilnysąd okręgowy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę ponad 162 tys. zł z odsetkami z tytułu niezapłaconej dostawy worków papierowych.

Powód dochodził zapłaty za dostarczone worki papierowe, wskazując na zawartą umowę dostawy i wystawione faktury. Pozwany kwestionował dostawy i faktury, ale jednocześnie uznawał dług i zobowiązywał się do spłaty w ratach. Sąd, opierając się na umowie i dowodach dostawy, ustalił zasadność roszczenia powoda i zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami, oddalając wniosek o rozłożenie na raty z powodu niewykazania przez pozwanego przesłanek z art. 320 kpc.

Sprawa dotyczyła roszczenia o zapłatę kwoty 162 680,47 zł wraz z odsetkami, dochodzonego przez powoda (...) Spółka z o.o. w M. od pozwanego (...) Fabryki (...) Spółka z o.o. w M. z tytułu dostawy przemysłowych worków papierowych. Strony zawarły umowę handlową, w ramach której pozwany złożył zamówienia na worki, które zostały dostarczone w kilku partiach. Powód wystawił faktury VAT, z których tylko jedna została częściowo zapłacona. Pozwany, mimo początkowych zastrzeżeń i zarzutów dotyczących braku dokumentacji, w piśmie z dnia 17 stycznia 2014r. zobowiązał się do spłaty należności, uznając tym samym dług. Sąd Okręgowy w Rzeszowie, po analizie zebranego materiału dowodowego, w tym umowy, zamówień, faktur i listów przewozowych, uznał roszczenie powoda za zasadne w oparciu o art. 605 Kodeksu cywilnego. Sąd oddalił wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty, stwierdzając brak wykazania przez pozwanego uzasadnionego wypadku i potrzeby rozłożenia długu na raty zgodnie z art. 320 Kodeksu postępowania cywilnego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na zasadzie art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pozwany jest zobowiązany do zapłaty pełnej kwoty wraz z odsetkami.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że powód wywiązał się z umowy dostawy, dostarczając zamówiony towar, a pozwany dokonał odbioru. Pozwany nie wykazał zasadności swoich zarzutów dotyczących dostaw i faktur, a jego zobowiązanie do spłaty zostało potwierdzone w korespondencji. Wniosek o rozłożenie na raty został oddalony z powodu niewykazania przez pozwanego przesłanek z art. 320 kpc.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie zapłaty

Strona wygrywająca

(...) Spółka z o. o. w M.

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółka z o. o. w M.spółkapowód
(...) Fabryki (...) Spółka z o. o. w M.spółkapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 605

Kodeks cywilny

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

Podstawa do orzekania o odsetkach ustawowych.

Pomocnicze

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania o kosztach procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zawarcie umowy dostawy i realizacja zamówienia przez powoda. Potwierdzenie odbioru towaru przez pozwanego. Uznanie długu przez pozwanego w korespondencji i zobowiązanie do spłaty. Niewykazanie przez pozwanego zasadności zarzutów dotyczących dostaw i faktur. Niewykazanie przez pozwanego przesłanek z art. 320 kpc uzasadniających rozłożenie długu na raty.

Odrzucone argumenty

Zarzuty pozwanego dotyczące braku załączenia zamówień do faktur. Zarzuty pozwanego dotyczące nieudowodnienia dostaw i doręczenia faktur. Wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty.

Godne uwagi sformułowania

Pozwany pokwitował odbiór dostarczonych mu towarów jak również nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń co do nich. Zobowiązał się pismem z dnia 17 stycznia 2014r. do spłaty należności w ratach, tym samym uznając dług. Pozwany nie wykazał , aby spełnione zostało powyższe kryterium , nie wykazując swej sytuacji finansowej w sposób pełny , rzetelny i wyczerpujący , ściślej nie przedstawił na dowód powyższego żadnego dowodu.

Skład orzekający

Anna Harmata

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad odpowiedzialności z umowy dostawy oraz stosowania art. 320 kpc w kontekście niewykazania przesłanek przez dłużnika."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej interpretacji przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to typowa sprawa gospodarcza dotycząca zapłaty za dostarczony towar, bez szczególnych elementów zaskoczenia czy nowatorskich zagadnień prawnych.

Dane finansowe

WPS: 162 680,47 PLN

kwota główna: 30 000 PLN

kwota główna: 88 727,28 PLN

kwota główna: 43 953,19 PLN

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI GC 53/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Harmata Protokolant: stażysta Małgorzata Florek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Spółka z o. o. w M. przeciwko : (...) Spółka z o. o. w M. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) Fabryki (...) Spółka z o. o. w M. na rzecz powoda (...) Spółka z o. o. w M. kwotę 162.680,47 zł (sto sześćdziesiąt dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt złotych 47/100) z ustawowymi odsetkami od kwoty: - 30.000,00 zł od dnia 18 września 2013r., - 88.727,28 zł od dnia 23 października 2013r., - 43 953,19 zł od dnia 23 października 2013r., do dnia zapłaty II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 11 752,00 zł ( jedenaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn.akt VI GC 53/15 UZASADNIENIE wyroku z dnia 20 kwietnia 2015r. Pozwem wniesionym w sprawie powód M. B. M. sp z o.o. w M. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Fabryki (...) sp z o.o. w M. kwoty 162 680,47 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż strony zawarły umowę na dostawę towarów - przemysłowych worków papierowych. Powód dokonał wydania zamówionych przez pozwanego od towarów, na co wystawił faktury VAT numer (...) na łączną kwotę 219 442,83 zł z terminem płatności określonym za poszczególne dostawy na 21 dni. Pozwany pokwitował odbiór dostarczonych mu towarów jak również nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń co do nich. Pozwany dokonał płatności łącznej kwoty 56 762,36 zł tytułem faktury VAT nr (...) . Zobowiązał się pismem z dnia 17 stycznia 2014r. do spłaty należności w ratach, tym samym uznając dług. Należności na które opiewały w.w faktury pomimo upływu terminu płatności nie zostały w całości zapłacone. Powód więc wezwał pozwanego do natychmiastowego uregulowania należności do dnia 30 maja 2014r. wskazując, że w przypadku braku spłaty skieruje sprawę na drogę postępowania sądowego. Wezwanie to spowodowało jedynie częściowe uregulowanie należności. W sprzeciwie od wydanego w sprawie nakazu w postępowaniu upominawczym pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Pozwany zarzucił niezałączenie zamówień do poszczególnych faktur, nieudowodnienie dostaw worków objętych poszczególnymi fakturami, nieudowodnienie doręczenia pozwanej faktur objętych pozwem, dochodzenie przez powoda zapłaty kwot należności głównych z odsetkami bez wyjaśnienia dlaczego od danej kwoty mają być naliczane odsetki od danej daty. W przypadku uwzględnienia roszczenia pozwany wniósł o rozłożenie na raty na okres dwóch lat, ponieważ znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i tylko rozłożenie na raty pozwoli uregulować ewentualne zadłużenie. Sąd ustalił co następuje: W dniu 10 marca 2013r. została zawarta umowa handlowa pomiędzy firmami: M. B. M. sp z o.o. w M. , M. B. Ś. sp z o.o. w Ś. , M. W. sp z o.o. w W. - członkami M. (...) dostawcą, a (...) C. Sp z o.o. w Ł. , (...) Fabryką (...) sp z o.o. w M. – klientem - na dostawę towarów przemysłowych worków papierowych. ( dowód: umowa k- 16-21) W realizacji tej umowy pozwany (...) Fabryka (...) sp z o.o. w M. zamówił u powoda worki w ilości 400 000 sztuk, powód potwierdził to zamówienie, a następnie je zrealizował dwoma partiami. (dowód: zamówienie nr (...) k- 58, potwierdzenie zamówienia (...) k- 59). Za pierwszą partię wyżej wymienionego zamówienia została wystawiona faktura VAT nr (...) , na której znajdował się numer zamówienia klienta ( (...) ) oraz numer listu przewozowego (...) . Z tego listu przewozowego wynikał numer zamówienia. Należność z tej faktury została zapłacona. ( dowód: faktury VAT numer (...) , list przewozowy WZ nr (...) k- 60- 61 ) Za drugą partię wyżej wymienionego zamówienia została wystawiona faktura nr (...) , na której znajdował się numer zamówienia klienta (...) oraz numer listu przewozowego (...) . Z tego listu przewozowego wynikał numer zamówienia, z listu przewozowego nr (...) wynikał natomiast numer listu przewozowego (...) . (dowód : faktura VAT nr (...) , list przewozowy (...) , list przewozowy nr (...) k- 22-24 ). Reasumując pozwany dokonał zamówienia, którego dostawa odbyła się dwoma partiami, za poszczególne dostawy zostały wystawione osobne dwie faktury z czego tylko jedna została przez pozwanego zapłacona. Następnie pozwany zamówił u powoda worki w ilości 200 000 sztuk, Zamówienie zostało przez powoda potwierdzone. Następnie pozwany zmienił w.w zamówienie z zamówienia worków zimowych na zamówienie na worki letnie na co otrzymał drogą mailową potwierdzenie. ( dowód: zamówienie numer (...) , potwierdzenie zamówienia numer (...) , e-mail z dnia 23 sierpnia 2013r. z potwierdzeniem zmiany zamówienia nr (...) k- 62 - 64) Zamówienie zostało zrealizowane i w odzwierciedleniu niniejszego została wystawiona faktura VAT numer (...) , na której znajdował się numer zamówienia klienta (...) oraz numer listu przewozowego (...) . Z kolei z tego listu przewozowego wynikał numer zamówienia, a z listu przewozowego nr (...) wynikał numer (...) . ( dowód: faktury VAT nr (...) , list przewozowy (...) , list przewozowy nr (...) k- 25-28). Następnie pozwany zamówił u powoda worki w ilości 10 000 sztuk, a realizacja tego zamówienia odbyła się jedną partią. Zamówienie zostało przez powoda potwierdzone i zrealizowane. Za ww. zamówienie została wystawiona faktura VAT nr (...) , na której znajdował się numer zamówienia klienta (...) oraz numer listu przewozowego (...) . Z kolei z tego listu przewozowego wynikał numer zamówienia, a z listu przewozowego nr (...) wynikał numer (...) . ( dowód: zamówienie numer (...) , potwierdzenie zamówienia numer (...) , faktura VAT nr (...) , list przewozowy (...) , list przewozowy nr (...) k- 65 , 29 - 32 ). Wszystkie wyżej wymienione faktury zostały pozwanemu doręczone. ( dowód: książka nadawcza powoda z dnia 2 września 2013r. , książka nadawcza powoda z dnia 3 października 2013r. k- 68-70 .) Pozwany dokonał płatności łącznej kwoty 56 762,36 zł tytułem faktury VAT nr (...) . Pismem z dnia 17 stycznia 2014r. zobowiązał się do spłaty należności wynikających także z pozostałych faktur. Pozwany nie kwestionował że dokonywał zamówień i odbioru towaru, za który należność objęta jest w niniejszym postępowaniem. W toku rozmów czy też korespondencji nie kwestionował istnienia zobowiązania, wielokrotnie usprawiedliwiał zaległości w spłacie zobowiązań powołując się na działalność banków lub problemy finansowe czy też kwestie reorganizacji spółki. ( dowód: korespondencja mailowa k- 71- 76, zeznania świadka B. J. (1) k- 95-96, pismo pozwanego z dnia 17 stycznia 2014r. k- 33 , 9 stycznia 2015 k- 77 ). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie wyżej wskazanych dowodów z dokumentów pisemnych i na podstawie zeznań świadka B. J. , uznanych przez Sąd za wiarygodne , tworzących spójną i logiczną całość. Sąd pominął dowód z zeznań prezesa zarządu pozwanej spółki wobec niestawiennictwa mimo należytego wezwania. Sąd zważył co następuje: Strony zawarły umowę dostawy. Stosownie do treści art. 605 kc przez umowę dostawy dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny . Jak wykazały ustalenia faktyczne dokonane na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego powód - dostawca dostarczył zamówione przez pozwanego rzeczy ( worki), pozwany zaś dokonał ich odbioru, nie zapłacił jednak ceny. Stąd też sąd uwzględnił roszczenie o zapłatę ceny w wysokości łącznie 162 680, 47 zł - sformułowane w pozwie, uznając je za zasadne, na podstawie wyżej wymienionej normy prawnej, o odsetkach orzekając na zasadzie art. 481 § 1 k.c. , przyjmując termin płatności 21 dni od daty wysyłki worków, stosownie do punktu 4.7 umowy. Sąd nie znalazł podstaw dla rozłożenia należności na raty wobec braku wykazania przez pozwanego przesłanek z art. 320 kpc , a to szczególnie uzasadnionego wypadku . Pozwany nie wykazał , aby spełnione zostało powyższe kryterium , nie wykazując swej sytuacji finansowej w sposób pełny , rzetelny i wyczerpujący , ściślej nie przedstawił na dowód powyższego żadnego dowodu. Nie wykazał po pierwsze , że istnieje potrzeba rozłożenia na raty zważywszy na aktualną sytuację finansową oraz że rozłożenie na raty implikować będzie faktyczną spłatę zagwarantowaną przyszłą sytuacją finansową pozwanego; a tym samym celowości i racjonalności rozłożenia tej należności na raty. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 98 kpc i złożyły się na nie: opłata sądowa od pozwu w wysokości 8 135 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3617 zł - łącznie 11 752, 00 zł.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę