VI GC 314/17

Sygn. akt VI GC 314/17/3 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk Protokolant: St. Sekretarz Sądowy Ewa Kościelniak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa: M. R. (1) przeciwko: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na rzecz powoda M. R. (1) kwotę 5 412,00 zł (pięć tysięcy czterysta dwanaście złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 5 marca 2016 do dnia zapłaty; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.667 zł (dwa tysiące sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Jolanta Brzęk Sygn. akt VI GC 314/17 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 13 października 2016 roku powód M. R. (2) wniósł o zasądzenie od pozwanej (...) sp. z o.o. w M. kwoty 5.412 zł wraz z odsetek ustawowymi za opóźnienia w transakcjach handlowych liczonych od dnia 5 marca 2016 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. Powód wskazał, że w ramach stosunków gospodarczych pozwana zleciła powodowi wykonanie usług geodezyjnych, które zostały następnie wykonane przez powoda zgodnie z wytycznymi pozwanej, która nie zgłaszała jakichkolwiek uwag, co do jakości wykonanej usługi czy też jej ceny. W związku z powyższym powód obciążył pozwaną fakturą VAT nr (...) z dnia 19 lutego 2016 r. opiewającą na kwotę 5 412 zł. Dokument księgowy został dostarczony pozwanej, która go zaakceptowała i nie kwestionowała wskazanej w nim kwoty należności. Poznana pomimo upływu terminu zapłaty wskazanego w fakturze nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania. Wezwaniem do zapłaty z dnia 26 września 2016 r. wezwano pozwaną do zapłaty, jednak ta nie dokonała zapłaty należnej kwoty. W dniu 28 października 2016 roku Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach VI Wydział Gospodarczy, wydał w przedmiotowej sprawie, nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym o sygn. akt VI GNc 3756/16/2. Pozwana (...) sp. z o.o. w M. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwana wskazał, że roszczenie będące przedmiotem niniejszej sprawy wynika z umowy o świadczenie usług, zawartej w ramach prowadzonej przez strony działalności gospodarczej. W dalszej części sprzeciwu pozwana podniosła, że samo wystawienie faktury nie jest dowodem procesowym na powstanie zobowiązania tym samym w ocenie pozwanej powód nie udowodnił, iż świadczenie zostało spełnione na rzecz pozwanej. Sąd ustalił co następuje: W ramach łączących strony stosunków gospodarczych pozwana zleciła powodowi wykonanie usług geodezyjnych polegających na wytyczeniu i pomiarze powykonawczym boisk. Sposób ustalenia wynagrodzenia oraz zakres prac został ustalony pomiędzy stronami w formie ustnej drogą telefoniczną. Powód wykonał usługi geodezyjne na rzecz zamawiającej zgodnie z zawartą przez strony umową. Dowód: przesłuchanie powoda M. R. (1) (k. 73), mapy (k. 61-64). W związku z wykonaniem przedmiotu umowy, powód wystawił na rzecz pozwanej dnia 19 lutego 2016 r. fakturę VAT nr (...) opiewająca na kwotę 5 412 zł brutto z terminem płatności do 4 marca 2016 r. Dowód: faktura VAT (k. 12). Wezwaniem do zapłaty z dnia 26 września 2016 r. powód wezwał pozwaną od zapłaty kwoty 5412 zł. Dowód: wezwanie od zapłaty (k. 13), potwierdzenie nadania oraz doręczenia (k. 14-15) Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o nie budzące wątpliwości, merytoryczne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Sąd przyznał atrybut wiarygodności zeznaniom powoda M. R. (1) bowiem są one rzeczowe, logiczne i konsekwentne oraz korespondują z zebraną w sprawie dokumentacją. Sąd zważył, co następuje: Spór stron powstał w oparciu o umowę świadczenia usług geodezyjnych. Na jej podstawie powód domagał się zapłaty należności wynikającej z wystawionej faktury VAT. Pozwany domagał się wykazania, że świadczenie powód wykonał. Zgodnie z art. 750 k.c. do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. W myśl art. 734 § 1 k.c. przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W związku z powyższym należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie strony zawarły umowę o świadczenie usług w rozumieniu art. 750 k.c. w zw. z art. 734 k.c. Umowy, do których stosuje się uregulowanie zawarte w art. 750 k.c. , są umowami nienazwanymi. Charakteryzują się tym, że ich przedmiotem jest świadczenie usług, przy czym umowa taka może dotyczyć dokonania jednej usługi, większej - określonej liczby usług, bądź też dotyczyć stałego świadczenia usług określonego rodzaju. Umowy takie mogą mieć charakter odpłatny bądź nieodpłatny i są umowami konsensualnymi. Ich stronami mogą być wszelkie podmioty prawa cywilnego, a więc osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną. Mogą należeć do kategorii umów handlowych, gdy przynajmniej jedna strona występuje w takiej umowie w charakterze przedsiębiorcy. Takimi umowami będą umowy o świadczenie usług zawierane z podmiotami świadczącymi je w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej. Mogą też być zawierane z udziałem konsumentów. Ich stroną mogą być również inne podmioty występujące w obrocie, w szczególności osoby prawne czy jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 33 1 § 1 k.c. , nieprowadzące działalności gospodarczej. W treści sprzeciwu pozwana przyznała, że strony zawarły umowę o świadczenie usług geodezyjnych podnosząc, że powód nie udowodnił, iż świadczenie zostało spełnione na rzecz pozwanej. Zatem w przedmiotowej sprawie bezspornym była kwestia zawarcia umowy przez strony. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Uwzględniając treść art. 6 k.c. trzeba stwierdzić, że do osoby występującej z pozwem należy udowodnienie faktów pozytywnych, które stanowią podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo. Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (OSNP 1998/18/537). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c. ) (OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81). Innymi słowy na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa. W ocenie Sądu powód wykazał ponad wszelką wątpliwość, iż wykonał świadczenie na rzecz pozwanej, polegające na wykonaniu usług geodezyjnych. Powyższą okoliczność potwierdzają zeznania powoda jak również przedłożona przez powoda faktura i sporządzone przez powoda mapy obiektów, które w ewidentny sposób wykazują, że powód wykonał zamówioną usługę geodezyjną. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że w niniejszym postępowaniu powód sprostał ciężarowi udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Natomiast strona pozwana nie sprostała obowiązkowi udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych z dnia 8 marca 2013 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 684) w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki - wierzyciel spełnił swoje świadczenie oraz wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Mając powyższe na uwadze w punkcie 1 wyroku zasądzono na rzecz powoda kwotę 5.412 zł z odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 5 marca 2016 r. do dnia zapłaty. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty: 250 zł tytułem opłaty od pozwu, 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa, 2400 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z §2 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych co daje łączną kwotę 2667 zł. SSR Jolanta Brzęk