VI GC 160/17

Sąd Okręgowy w RzeszowieRzeszów2017-06-21
SAOSGospodarczekredytyŚredniaokręgowy
kredyt obrotowyprawo bankoweumowa kredytowazapłataodsetkikoszty procesuspółkabank

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej spółki na rzecz banku kwotę ponad 664 tys. zł z tytułu niespłaconego kredytu obrotowego, oddalając argumenty pozwanego o przedwczesności powództwa i braku prób polubownego rozwiązania sporu.

Bank pozwał spółkę o zapłatę ponad 664 tys. zł tytułem niespłaconego kredytu obrotowego. Pozwany nie kwestionował wysokości roszczenia, ale zarzucał przedwczesność powództwa z powodu braku powiadomienia o opóźnieniu i niepodjęcia prób polubownego rozwiązania sporu. Sąd uznał te argumenty za chybione, podkreślając, że pozwany jako podmiot profesjonalny powinien był świadomy konsekwencji braku spłaty i podjąć działania. Sąd zasądził całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie rozpoznał sprawę z powództwa Banku (...) S.A. przeciwko (...) . PL (...) z o.o. o zapłatę kwoty 664.064,21 zł z umownymi odsetkami, wynikającej z umowy kredytu obrotowego zawartej w 2013 roku. Pozwany nie zaprzeczał zawarciu umowy ani faktu zaprzestania spłaty, jednak podnosił zarzuty dotyczące przedwczesności powództwa, argumentując, że bank nie powiadomił go pisemnie o opóźnieniu i nie podjął prób zawarcia porozumienia. Sąd uznał te argumenty za niezasadne. Wskazał, że pozwany, jako spółka prowadząca działalność gospodarczą, powinien był być świadomy konsekwencji braku spłaty kredytu, a jego problemy finansowe nie zwalniały go z obowiązku terminowego regulowania zobowiązań. Sąd podkreślił, że bank w wezwaniu do zapłaty zaoferował możliwość zawarcia ugody. Podstawę prawną roszczenia stanowił art. 69 Prawa bankowego, a wysokość należności i odsetek uzasadniały postanowienia umowy oraz uchwała zarządu banku. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną kwotę główną wraz z odsetkami oraz koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, bank może wystąpić z pozwem o zapłatę kredytu, nawet jeśli nie powiadomił pisemnie o opóźnieniu i nie podjął prób polubownych, zwłaszcza gdy pozwany sam przyznaje problemy finansowe i nie podejmuje inicjatywy w celu uregulowania długu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pozwany, jako podmiot profesjonalny w obrocie gospodarczym, powinien być świadomy konsekwencji braku spłaty kredytu. Jego problemy finansowe nie zwalniały go z obowiązku terminowego regulowania zobowiązań ani z inicjatywy w celu polubownego rozwiązania sprawy. Bank w wezwaniu do zapłaty zaoferował możliwość zawarcia ugody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

(...) Bank (...) Spółka Akcyjna

Strony

NazwaTypRola
(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaspółkapowód
(...) . PL (...) z o.o.spółkapozwany

Przepisy (5)

Główne

pr. bank. art. 69 § 1

Prawo bankowe

Pomocnicze

k.c. art. 481

Kodeks cywilny

k.c. art. 482

Kodeks cywilny

k.c. art. 359

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespłacone zadłużenie wynikające z umowy kredytu obrotowego. Wykazanie przez bank wykonania umowy kredytowej. Brak kwestionowania wysokości roszczenia przez pozwanego. Zaoferowanie przez bank możliwości zawarcia ugody w wezwaniu do zapłaty. Pozwany jako podmiot profesjonalny powinien być świadomy konsekwencji braku spłaty.

Odrzucone argumenty

Przedwczesność powództwa z powodu braku pisemnego powiadomienia o opóźnieniu. Niepodjęcie przez bank prób polubownego zakończenia sporu. Zabezpieczenie roszczeń przez inny bank nie ma wpływu na wymagalność zadłużenia pozwanego.

Godne uwagi sformułowania

Od podmiotów uczestniczących w profesjonalnym obrocie gospodarczym wymaga się zachowania staranności i rozwagi w zaciąganych zobowiązaniach. Wystąpienie trudności w spłacie kredytu (chwilowych czy całkowitych) nie uzasadnia bierności kredytobiorcy w świetle jasnych unormowań wynikających z umowy.

Skład orzekający

Beata Hass-Kloc

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad odpowiedzialności dłużnika w profesjonalnym obrocie gospodarczym w przypadku problemów finansowych i braku inicjatywy w negocjacjach z wierzycielem."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki umowy kredytu obrotowego i relacji bank-klient biznesowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje typowy spór o zapłatę kredytu, ale zawiera ciekawe argumenty pozwanego dotyczące braku polubowności banku oraz odpowiedź sądu dotyczącą staranności podmiotów gospodarczych.

Problemy finansowe spółki nie usprawiedliwiają bierności wobec banku – sąd wyjaśnia zasady odpowiedzialności w biznesie.

Dane finansowe

WPS: 664 064,21 PLN

należność główna z tytułu kredytu: 664 064,21 PLN

zwrot kosztów procesu: 33 228,38 PLN

koszty zastępstwa procesowego: 10 800 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI GC 160/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hass-Kloc Protokolant: st. skr. sądowy Joanna Kościak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z/s w W. przeciwko: (...) . PL (...) z o.o. z/s w N. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) . PL (...) z o.o. w N. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z/s w W. kwotę 664.064,21 zł (słownie: sześćset sześćdziesiąt cztery tysiące sześćdziesiąt cztery złote dwadzieścia jeden groszy) z umownymi odsetkami według zmiennej stopy procentowej stanowiącej każdorazowo czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego NBP nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie wynikających z przepisów prawa tj. dwukrotność stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych od kwoty 600.000,00 zł od dnia 08 maja 2017r. do dnia zapłaty II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 33.228,38 zł (słownie: trzydzieści trzy tysiące dwieście dwadzieścia osiem złotych trzydzieści osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu oraz kwotę 10.800,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy osiemset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VI GC 160/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 21.06.2017 r. Pozwem z dnia 09.05.2017 r. wniesionym przeciwko (...) . PL (...) . o.o. w N. , powód (...) Bank (...) S.A. w W. ( dalej: (...) ) domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 664.064,21 zł z umownymi odsetkami liczonymi od kwoty 600 000 zł według zmiennej stopy procentowej stanowiącej każdorazowo czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego NBP nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie wynikających z przepisów prawa tj. dwukrotność stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych od dnia 8.05.2017 r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na kwotę dochodzoną pozwem składać się miały: należność w wysokości 600 000 zł tytułem niespłaconego zadłużenia wynikającego z umowy kredytu obrotowego zawartego przez pozwanego z powodem, z dnia 4.09.2013 r. oraz odsetki umowne za okres od 13.04.2016 r. do 07.05.2017 r. w kwocie 64 064,21 zł. W dniu 17.05.2017 r. tut. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniając żądanie pozwu w całości (sygn.. akt VI GNC 153/17 k.29). Od ww. nakazu zapłaty porwany (...) . PL (...) . z o.o. w N. ( dalej: Spółka) wniósł sprzeciw, domagając się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania (k.33). Pozwany nie zaprzeczał okolicznościom zawarcia umowy o kredyt obrotowy w dniu 04.09.2013 r., zarzucał jednak, iż pozwany wbrew postanowieniem zawartym w umowie nie powiadomił pisemne pozwanego o opóźnieniu w spłacie zadłużenia. Pozwany przyznał iż niezależne od niego problemu finansowe związane z nieregulowaniem wierzytelności kontrahentów mogły spowodować chwilowe trudności w spłacie zadłużenia. Nadto zarzucał, iż Bank nie podjął prób mających na celu próbę zawarcia porozumienia w zakresie odroczenia terminu spłaty. Podnosił także, iż mimo braku upływu wyznaczonego w wezwaniu do zapłaty 14 dniowego terminu na dobrowolne uregulowanie zadłużenia, powód wystąpił do Sądu z pozwem o zapłatę. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Poza sporem w niniejszej sprawie było, że strony w dniu 04.09.2013 r. zawarły umowę kredytu obrotowego (...) postawiony do dyspozycji jako: kredyt w rachunku bieżącym (...) . Bank udzielił pozwanej Spółce kredytu na kwotę 1 000.000 złotych, kredyt został uruchomiony. Spłata kredytu została zabezpieczona gwarancją spłaty do kwoty 600 000 zł udzielona przez Bank (...) na podstawie umowy portfelowej linii gwarancyjnej de minimis nr (...) z dnia 04.03.2013 r. Na gruncie ww. umowy pozwany zobowiązał się do spłaty kredytu na warunkach w niej uzgodnionych. W przypadku opóźnienia w spłacie kredytu lub jego części (...) miał prawo pobrać odsetki od niespłaconej kwoty za okres od dnia w którym powinna nastąpić spłata do dnia poprzedzającego dzień spłaty, według zmiennej stopy procentowej przewidzianej dla kredytów przeterminowanych, przeterminowanej Pożyczki hipotecznej dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz kredytów i Pożyczki hipotecznej dla małych i średnich przedsiębiorstw postawionych, po upływie terminu wypowiedzenia w stan natychmiastowej wymagalności na cele gospodarcze i mieszkaniowe określonej w uchwale Zarządu (...) SA obowiązujące w okresach, za które oprocentowanie jest naliczane i podawanej do wiadomości klientom w (...) SA udostępnionych w lokalach oddziałów, niezależnie od innych form powiadomienia (§11 umowy). Niespornym było także, iż pozwany zaprzestał regulowania zobowiązań wynikających z kredytu. Wobec powyższego (...) w dniu 13.04.2016 r. wypłacił kredytodawcy - Bankowi (...) kwotę w wysokości 600 000 zł tytułem udzielonej gwarancji i z tą chwilą stał się wierzycielem Kredytobiorcy o zwrot kwoty wypłaconej z tytułu gwarancji. W dnu 10.05.2016 r. (...) dokonał cesji wierzytelności na (...) wynikającej z przedmiotowej gwarancji. (dowód: umowa o kredyt obrotowy z dnia 04.09.2013 r. k. 5-7; oświadczenie z dnia 19.06.2017 r. k. 74; zestawienie operacji za okres 06.11.2015-19.06.2017 k. 78; zestawienie operacji za okres od 2015-09-04 do 2015-09-11 k.77; umowa przelewu wierzytelności z dnia 10.05.2016 r. k. 8; Uchwała nr (...) Zarządu z dnia 21 sierpnia 2007 r. wraz z załącznikami k. 80-97) W dniu 24.04.2017 r. (skutecznie doręczonym w dniu 28.04.2017 r.) powód wezwał pozwanego do zapłaty - w terminie 14 dni od da doręczenia wezwania. W wezwaniu umieszczono informację, iż w przypadku braku możliwości dokonania jednorazowej spłaty należności, istnieje możliwość zawarcia porozumienia lub umowy ugody, ustalających warunki spłaty zadłużenia. Wezwanie do zapłaty pozostało bez odpowiedzi. (dowód: wezwanie do zapłaty wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 9-10) Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie dowodów z ww. dokumentów przedstawionych przez stronę powodową, które Sąd uznał za wiarygodne i wystarczające dla rozstrzygnięcia nin. sporu źródło wiedzy o okolicznościach sprawy. Nie były one kwestionowane przez stronę przeciwną. Nadto w poczet dowodów Sąd dopuścił aktualny odpis KRS powoda (k. 11-18) celem ustalenia zasad reprezentacji strony powodowej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód dochodził należności z tytuły niespłaconego kredytu udzielonego pozwanemu na podstawie umowy z dnia 04.09.2013 r. Pozwany nie kwestionował roszczenia co do wysokości, wskazywał jedynie na przedwczesność wystąpienia z powództwem z uwagi na brak powiadomienia pozwanego przez powoda o opóźnieniu w spłacie zadłużenia oraz niepodjęcie działań mających na celu polubowne zakończenie sporu. Materialnoprawną podstawę roszczenia stanowi art. 69 ust 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r Prawo bankowe (tj. z dnia 7 listopada 2016 r., Dz.U. z 2016 r. poz. 1988) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie budziło wątpliwości, że zawarta pomiędzy stronami umowa była umową kredytową i z jej treści jak również zestawienia operacji (k.77) wynika, że powód wykonał ją w całości, zaś pozwany zaprzestał płatności, co zresztą nie było kwestionowane. Podnoszone przez pozwanego zarzuty jakoby Bank nie poinformował go o opóźnieniach w płatności, jak również niemożliwe było podjęcie prób ugodowego zakończeniu sporu, okazały się być chybione już choćby w świetle twierdzeń prezentowanych przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty (k.33). Pozwany przyznaje bowiem, iż „miał problemy finansowe związane z nieregulowanymi wierzytelnościami kontrahentów co mogło spowodować chwilowe trudności w spłacie zadłużenia”. Powyższe dowodzi, że pozwany miał świadomość faktu nieterminowej spłaty, mimo to nie wykazał by podejmował jakiekolwiek próby dodatkowych uzgodnień z Bankiem co do zmiany terminów płatności, bądź wydłużenia okresu kredytowania. Niesłusznie twierdzi także pozwany, że w powyższych okolicznościach to Bank miał wystąpić z próbą polubownych ustępstw. W tym miejscu wskazać również należy, że pozwanym jest Spółka – zaś kredyt zaciągany był na potrzeby jej działalności. Od podmiotów uczestniczących w profesjonalnym obrocie gospodarczym wymaga się zachowania staranności i rozwagi w zaciąganych zobowiązaniach, nie można przy tym przyjąć, by pozwany zaciągając kredyt na kwotę 1 miliona złotych nie był świadomy konsekwencji braku spłaty tego kredytu. Obowiązki wynikające ze spłaty a także konsekwencje braku spłaty stanowią podstawowe postanowienia umowne, które winny być przestrzegane przez kredytobiorcę. Wystąpienie trudności w spłacie kredytu (chwilowych czy całkowitych) nie uzasadnia bierności kredytobiorcy w świetle jasnych unormowań wynikających z umowy. Terminowość spłat jest priorytetem, skoro zaś pozwany nie posiadał przez jakiś czas środków na ich regulowanie winien starać się poczynić jakiekolwiek wyjaśnienia co do zaistniałej sytuacji, w jego interesie było bowiem uchronienie się przed ujemnymi skutkami wynikającymi z obowiązku jednoczesnego zwrotu całej pozostałej sumy kredytowej. Nie miały wpływu na zasadność pozwu także podnoszone przez pozwanego zarzuty jakoby nie posiadał on wiedzy co do realizacji przez (...) gwarancji w kwocie 6000 000 zł na rzecz powodowego Banku (...) . Okoliczność zabezpieczenia roszczeń kredytowych nie stanowi przedmiotu rozpoznania w niniejszym postępowaniu, nadto dotyczy relacji pomiędzy dwoma Bankami, nie ma wpływu na wymagalność zadłużenia pozwanego oraz biegnące łącznie z nim odsetki. W aspekcie zarzutów pozwanego wskazać również należy, iż w wezwaniu do zapłaty skierowanym przez Bank w dniu 24.04.2017 r. Bank informował o możliwości zawarcia porozumienia lub umowy ugody, ustalających spłaty zadłużenia. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Zasadność i wysokość należności głównej jak i odsetek w opóźnieniu w zapłacie uzasadnia treść §11 umowy kredytowej, zaś szczegółowe kwestie oprocentowania ujęte zostały w uchwale nr (...) Zarządu z dnia 21 sierpnia 2007 r. z wraz z załącznikami (k.80-97) . Co do obowiązku spłaty przez pozwanego udzielonego kredytu w zakresie wysokości – nota bene nie kwestionowanej – dowodem są wezwanie do zapłaty (k.9) oraz oświadczenie z dnia 19.06.2017 r. (k.74) Wiarygodność tych dowodów nie była podważana przez stronę pozwaną. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku po myśli art 69 prawa bankowego . Orzeczenie o odsetkach znajduje uzasadnienie w art. 481 k.c. , 482 k.c. , 359 k.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. mając na uwadze wynik postępowania. Pozwany jako przegrywający zobowiązany jest zwrócić na rzecz powoda koszty postępowania na które składają się: 10 800 zł tytułem zastępstwa procesowego, opłata od pozwu w wysokości 33 204,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17,00 zł oraz koszty poświadczonych notarialnie pełnomocnictw w wysokości 7,38 zł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI