VI GC 1434/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd częściowo uwzględnił powództwo funduszu sekurytyzacyjnego, zasądzając jedynie część dochodzonej kwoty z tytułu usług telekomunikacyjnych, oddalając żądanie dotyczące kary umownej z powodu braku dowodu jej wysokości.
Fundusz inwestycyjny dochodził od pozwanego zapłaty ponad 17 tys. zł z tytułu umowy telekomunikacyjnej i cesji wierzytelności. Sąd Rejonowy w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, jednak pozwany wniósł sprzeciw. Sąd Okręgowy w Gdyni ustalił, że umowa telekomunikacyjna została zawarta na czas określony, a jej niedotrzymanie wiązało się z karą umowną. Powód wykazał jedynie część należności z tytułu świadczonych usług (949,43 zł), oddalając żądanie dotyczące kary umownej (14 936,25 zł) z powodu braku dowodu na jej prawidłowe wyliczenie.
Powód, Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny, domagał się od pozwanego T. M. zasądzenia kwoty 17 143,57 zł wraz z odsetkami, wywodząc swoje roszczenie z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem, a następnie nabytej przez powoda na podstawie umowy przelewu. Pierwotnie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniono żądanie w całości, jednak pozwany wniósł sprzeciw, kwestionując istnienie długu. Sąd ustalił, że umowa telekomunikacyjna została zawarta na czas określony 36 miesięcy, a jej niedotrzymanie przez abonenta skutkowało roszczeniem operatora o zwrot przyznanej ulgi, wyliczanej według określonego wzoru. Sąd stwierdził, że powód wykazał jedynie część należności z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych w kwocie 949,43 zł wraz z odsetkami. Natomiast żądanie dotyczące kary umownej w wysokości 14 936,25 zł, naliczonej z tytułu niedotrzymania warunków umowy, zostało oddalone z powodu braku dowodu na prawidłowe wyliczenie tej kwoty przez powoda, mimo dwukrotnego zobowiązania sądu do jej przedstawienia. Sąd nie uwzględnił również wniosku pozwanego o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty. O kosztach postępowania orzeczono stosunkowo, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 144,89 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, powód wykazał jedynie część należności z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych, natomiast nie wykazał zasadności i wysokości kary umownej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powód nie przedstawił dowodów na prawidłowe wyliczenie kary umownej, mimo zobowiązania sądu, co narusza zasadę ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) i zasadę kontradyktoryjności. Kwota kary umownej nie wynikała z umowy ani załączników, a jedynie z noty obciążeniowej, która nie stanowiła wystarczającego dowodu w sytuacji kwestionowania długu przez pozwanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
powód (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny | instytucja | powód |
| T. M. | osoba_fizyczna | pozwany |
| (...) Spółka Akcyjna | spółka | pierwotny wierzyciel |
| (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | pierwotny wierzyciel |
Przepisy (7)
Główne
p.t. art. 56
Ustawa Prawo telekomunikacyjne
Podstawa prawna roszczenia z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych.
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Zasada ciężaru dowodu; strona wywodząca skutki prawne z faktu musi go wykazać.
Pomocnicze
k.c. art. 481
Kodeks cywilny
Podstawa zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie.
k.c. art. 482
Kodeks cywilny
Podstawa zasądzenia odsetek od zaległych odsetek (kapitalizacja).
k.p.c. art. 233
Kodeks postępowania cywilnego
Ocena dowodów przez sąd.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu.
k.c. art. 320
Kodeks cywilny
Możliwość rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie powoda z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych jest zasadne. Powód wykazał legitymację czynną poprzez przedstawienie zawiadomienia o cesji wierzytelności.
Odrzucone argumenty
Roszczenie powoda w zakresie kary umownej jest niezasadne z powodu braku dowodu na jej prawidłowe wyliczenie. Pozwany nie wykazał przesłanek do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty.
Godne uwagi sformułowania
powód wbrew ciążącemu na nim ciężarowi dowodu nie wykazał, w jaki sposób ustalił wysokość swojego żądania w zakresie kwoty 14 936,25 złotych nie sposób przyjąć, ażeby zasadność i wysokość żądania w tym zakresie znajdowała uzasadnienie w łączącym strony stosunku prawnym
Skład orzekający
Justyna Supińska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Konieczność udowodnienia wysokości kary umownej przez powoda, nawet w przypadku cesji wierzytelności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dowodu na wyliczenie kary umownej w umowie telekomunikacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego sporu z funduszem sekurytyzacyjnym, gdzie kluczowe jest udowodnienie wysokości roszczenia, zwłaszcza kary umownej. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Dane finansowe
WPS: 17 143,57 PLN
należność z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych: 949,43 PLN
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VI GC 1434/15 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 24 lipca 2014 roku wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego T. M. kwoty 17 143,57 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 25 lipca 2014 roku do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że swoje żądanie wywodzi z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych łączącej pozwanego T. M. z pierwotnym wierzycielem – (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. . Powód nadto wyjaśnił, że nabył dochodzoną pozwem wierzytelność od pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 20 maja 2014 roku, zaś na dochodzoną pozwem kwotę składają się kwoty wynikające z dokumentów księgowych wystawionych przez pierwotnego wierzyciela w łącznej wysokości 15 885,68 złotych wraz z kwotą 1 257,89 złotych tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych liczonych za okres od dnia następnego po dacie płatności danego dokumentu księgowego do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 25 września 2014 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 1071976/14 referendarz sądowy Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie pozwu w całości. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany T. M. wywiódł sprzeciw, którym zaskarżył wydane orzeczenie w całości domagając się jego oddalenia (ewentualnie rozłożenia na raty zasądzonego świadczenia). Pozwany wskazał, że roszczenie powoda jest niezasadne w całości, albowiem pozwany nie posiada względem niego żadnego długu, jak też nie łączyły go z powodem żadne stosunki majątkowe. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 czerwca 2012 roku pomiędzy (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. a T. M. zawarta została umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych dla klientów korporacyjnych. Umowę zawarto na czas określony, tj. na okres 36 miesięcy. Zgodnie z zapisem ust. 6 umowy, w przypadku wypowiedzenia umowy w całości lub w części dotyczącej poszczególnych numerów abonenckich przez abonenta przed upływem okresu promocyjnego lub niedotrzymania przez abonenta któregokolwiek ze zobowiązań przewidzianych w umowie dla okresu promocyjnego, co będzie traktowane jako wypowiedzenie umowy przez abonenta z przyczyn leżących po jego stronie lub w razie rozwiązania umowy w całości lub w części dotyczącej poszczególnych numerów abonenckich przez operatora z przyczyn leżących po stronie abonenta określonych w regulaminie lub w szczególnych warunkach promocji obowiązującej abonenta, operatorowi przysługuje względem abonenta roszczenie o zwrot przyznanej ulgi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres: od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania – w przypadku, gdy rozwiązanie umowy nastąpiło w czasie obowiązywania okresu promocyjnego (dotyczy zawarcia nowej umowy), zawarcia aneksu do umowy do dnia jej rozwiązania – w przypadku, gdy rozwiązanie umowy nastąpiło w czasie obowiązywania okresu promocyjnego (dotyczy zawarcia aneksu do umowy), pierwszego dnia obowiązywania kolejnego okresu promocyjnego umowy do dnia jej rozwiązania – w przypadku, gdy rozwiązanie umowy nastąpiło w czasie obowiązywania danego kolejnego okresu promocyjnego (dotyczy przedłużenia na okres promocyjny). Roszczenie należne operatorowi będzie wyliczane według wzoru: wysokość roszczenia = wysokość ulgi przyznanej abonentowi x liczba dni pozostałych do końca okresu promocyjnego/liczba dni okresu promocyjnego. Zgodnie z tabelą zawartą w § 9 umowy wysokość ulgi przyznanej abonentowi w związku z zawartą umową wynosi 4 767,33 złotych. umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z załącznikami – k. 39-44 akt (...) ” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wystawiła T. M. następujące dokumenty księgowe: - fakturę VAT numer (...) z dnia 19 sierpnia 2013 roku na kwotę 500,61 złotych, z terminem płatności do dnia 02 września 2013 roku, - fakturę VAT numer (...) z dnia 19 września 2013 roku na kwotę 505,20 złotych, z terminem płatności do dnia 03 października 2013 roku, - notę odsetkową numer (...) z dnia 19 września 2013 roku na kwotę 4,59 złotych, z terminem płatności do dnia 03 października 2013 roku, - notę obciążeniową numer (...) z dnia 04 grudnia 2013 roku na kwotę 14 936,25 złotych w związku z niedotrzymaniem warunków umowy zawartej na czas określony, z terminem płatności do dnia 18 grudnia 2013 roku. faktury VAT i noty – k. 45-48 akt W dniu 11 czerwca 2014 roku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. sporządziła zawiadomienie o cesji wierzytelności skierowane do T. M. , w którym wskazała, że na podstawie umowy z dnia 20 maja 2014 roku dokonała przelewu wierzytelności w kwocie 15 885,68 złotych przysługującej jej wobec adresata, na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. . zawiadomienie – k. 49-50 akt Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda w toku postępowania, których prawdziwość nie była kwestionowana przez strony i które nie budziły wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane również w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 roku wydanym na rozprawie Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka R. M. na okoliczność trudnej sytuacji majątkowej pozwanego uznając, iż okoliczności mogą zostać dostatecznie wyjaśnione za pomocą dowodu z przesłuchania pozwanego, który najlepiej zna swoją sytuację tak majątkową, jak i życiową. Jednocześnie Sąd pominął dowód z przesłuchania powoda (o co wnosił sam powód w piśmie z datą w nagłówku „dnia 07 stycznia 2016 roku”, k. 121 akt), jak i dowód z przesłuchania pozwanego T. M. , który – prawidłowo wezwany, nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia. W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części. Powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. domagając się zasądzenia od pozwanego T. M. kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na łączącą pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a zatem roszczenie powoda swoją normatywną podstawę znajdowało w treści art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami). Natomiast pozwany T. M. podnosił, że roszczenie powoda jest niezasadne w całości, albowiem pozwany nie posiada względem niego żadnego długu, jak też nie łączyły go z powodem żadne stosunki majątkowe. Poza sporem pozostawało, że w dniu 12 czerwca 2012 roku pomiędzy (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. a T. M. zawarta została umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych dla klientów korporacyjnych, jak również okoliczność, że z tytułu świadczonych usług poprzednik prawny powoda wystawił dokumenty księgowe w postaci: faktury VAT numer (...) z dnia 19 sierpnia 2013 roku na kwotę 500,61 złotych, faktury VAT numer (...) z dnia 19 września 2013 roku na kwotę 505,20 złotych, noty odsetkowej numer (...) z dnia 19 września 2013 roku na kwotę 4,59 złotych, jak również notę obciążeniową numer (...) z dnia 04 grudnia 2013 roku na kwotę 14 936,25 złotych w związku z niedotrzymaniem warunków umowy zawartej na czas określony. W ocenie Sądu nie było też wątpliwości co do legitymacji czynnej przysługującej powodowi, przedłożył on bowiem dokument wydany przez dotychczasowego wierzyciela – zawiadomienie o cesji wierzytelności, skierowany do T. M. , w którym wskazał on, że na podstawie umowy z dnia 20 maja 2014 roku dokonał przelewu wierzytelności w kwocie 15 885,68 złotych przysługującej mu wobec pozwanego, na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. . Zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą rozkładu ciężaru dowodu, strona, która z danego faktu wywodzi skutki prawne, obowiązana jest fakt ów wykazać. Stosownie bowiem do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Ponadto, zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a w razie nieuzasadnionej bierności narażają się one na sankcję w postaci przegrania procesu. Powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. , dwukrotnie – zarządzeniem z dnia 16 marca 2016 roku oraz zarządzeniem z dnia 12 października 2016 roku, zobowiązany został do wskazania sposobu wyliczenia żądania w zakresie kwoty 14 936,25 złotych i mimo upływu wyznaczonego terminu, zobowiązania tego nie wykonał. Stosownie do treści art. 233 k.p.c. Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Sąd na tej samej podstawie oceni, jakie znaczenie nadać odmowie przedstawienia przez stronę dowodu lub przeszkodom stawianym przez nią w jego przeprowadzeniu wbrew postanowieniu Sądu (§ 2). Mając na względzie powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że powód wbrew ciążącemu na nim ciężarowi dowodu nie wykazał, w jaki sposób ustalił wysokość swojego żądania w zakresie kwoty 14 936,25 złotych naliczonej pozwanemu w związku z niedotrzymaniem warunków umowy zawartej na czas określony. Kwota ta w żaden sposób nie wynika bowiem ani z treści umowy, ani załączników stanowiących jej integralną część, zaś dowodu na istnienie zobowiązania w tym zakresie i jego wysokość nie może stanowić jedynie faktura VAT, zwłaszcza w sytuacji, gdy pozwany kwestionuje posiadanie jakiegokolwiek długu względem powoda. Na marginesie wskazać należy, iż wprawdzie w umowie wskazano, iż ulga w związku z zawartą umową udzielona pozwanemu wynosi 4 767,33 złotych, niemniej jednak mając na uwadze przewidziany również w umowie wzór ustalania wysokości roszczenia w razie rozwiązania umowy przed upływem okresu, na jaki została ona zawarta (roszczenie należne operatorowi będzie wyliczane według wzoru: wysokość roszczenia = wysokość ulgi przyznanej abonentowi x liczba dni pozostałych do końca okresu promocyjnego/liczba dni okresu promocyjnego), przyjąć należy, iż stanowić ona może maksymalną wysokość roszczenia powoda z tego tytułu, a w niniejszej sprawie powinna być wręcz niższa. Tymczasem, powód z powyższego tytułu, tj. z tytułu niedotrzymania warunków umowy zawartej na czas określony, domaga się kwoty 14 936,25 złotych, co powoduje, że nie sposób przyjąć, ażeby zasadność i wysokość żądania w tym zakresie znajdowała uzasadnienie w łączącym strony stosunku prawnym będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Mając na względzie powyższe i uznając, iż powód nie wykazał swojego uprawnienia do domagania się od pozwanego T. M. zapłaty, tytułem niedotrzymania warunków umowy zawartej na czas określony, kwoty 14 936,25 złotych wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami ustawowymi, na podstawie art. 6 k.c. a contrario Sąd w tej części powództwo oddalił. Uznając zaś żądanie pozwu za uzasadnione w zakresie domagania się przez powoda należności z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych (obowiązek uiszczania za nie należności wynikał z łączącej strony umowy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w ich zapłacie, Sąd w punkcie I wyroku, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami) w zw. z art. 481 k.c. w zw. z art. 482 k.c. , zasądził od pozwanego T. M. na rzecz powoda (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 949,43 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 25 lipca 2014 roku do dnia zapłaty. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego T. M. o rozłożenie na raty zasądzonego świadczenia, albowiem pozwany w żaden sposób nie wykazał, ażby w sprawie zachodziły szczególne okoliczności, o jakich mowa w treści przepisu art. 320 k.p.c. uzasadniające zastosowanie dobrodziejstwa rozłożenia na raty zasądzonego świadczenia. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie III wyroku z dnia 20 czerwca 2016 roku zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów, na podstawie art. 100 k.p.c. , w zw. z § 2 ust. 1 oraz § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 490). W niniejszej sprawie koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie kwotę 2 618,87 złotych (opłata sądowa od pozwu w kwocie 215 złotych, koszty zastępstwa procesowego – wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 2 400 złotych oraz opłata manipulacyjna w elektronicznym postępowaniu upominawczym w kwocie 3,87 złotych). W związku z tym, iż powód wygrał niniejszy proces w 5,538%, Sąd na podstawie powyżej powołanych przepisów zasądził od pozwanego T. M. na rzecz powoda kwotę 144,89 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) SSR Justyna Supińska Gdynia, dnia 12 stycznia 2017 roku
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI