VI GC 1135/15

Sygn. akt VI GC 1135/15/3 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Nyga po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa: STAN CAR-S S. & W. Sp.j. w Wyrach przeciwko: (...) S.A. w W. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda STAN CAR-S S. & W. Sp.j. w Wyrach kwotę 498,15 zł (czterysta dziewięćdziesiąt osiem złotych piętnaście groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 28 marca 2015 r. do dnia zapłaty; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 107 zł (sto siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; 3) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 857,70 zł (osiemset pięćdziesiąt siedem złotych siedemdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 29 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty; 4) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; 5) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 051,65 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt jeden złotych sześćdziesiąt pięć groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 10 listopada 2014 r. do dnia zapłaty; 6) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu SSR Jolanta Brzęk Sygn. akt VI GC 1135/15/3 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 16 września 2015 roku (data prezentaty Sądu) powódka Stan (...) –S S. & W. Sp. j. z siedzibą w Wyrach wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwoty 498,15 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 marca 2015 roku do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że wskutek zdarzenia z dnia 6 listopada 2012 r., za które odpowiedzialność ponosi pozwana, uległ uszkodzeniu samochód marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) stanowiący własność poszkodowanego R. Ł. . W dacie wypadku pojazd, którym kierował sprawca szkody, łączyła z pozwaną umowa ubezpieczenia OC. Poszkodowany na czas likwidacji szkody wynajął od strony powodowej samochód zastępczy V. (...) o nr rej (...) . Poszkodowany wynajmował pojazd zastępczy w okresie od 10 grudnia 2014 r. do 23 grudnia 2014 r. Z tytułu najmu samochodu zastępczego powodowa spółka wystawiła fakturę VAT na kwotę 1 660,50 zł (za 9 dni najmu). Powódka wskazała, że poszkodowanemu pojazd był niezbędny do dojazdów do pracy oraz potrzeb własnych. Powódka ponadto wskazała, że poszkodowany przelał na jej rzecz wierzytelność przysługującą mu wobec pozwanej z tytułu zwrotu kosztów wynajmu tegoż pojazdu, na podstawie umowy cesji wierzytelności. Na zgłoszone roszczenie pozwana wydała decyzję o wypłacie odszkodowania w wysokości 1 162,35 zł brutto, z uwagi na korektę stawki dobowej najmu pojazdu do kwoty 105 zł przy czym pozwana nie kwestionowała czasu najmu. Powódka odwołała się od decyzji pozwanej, po analizie odwołania pozwana nie zmieniła swojego stanowiska. W dniu 28 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał w sprawie VI GNc 2426/15/5 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zasądził zgodnie z żądaniem pozwu. W przepisanym terminie pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pozwana wskazała, iż przedmiotem roszczeń objętych pozwem jest kwota stanowiąca równowartość odszkodowania za najem pojazdu zastępczego wykraczająca ponad kwotę przyznaną przez pozwaną z tego tytułu w postępowania likwidacyjnym. Pozwana podtrzymała swoje stanowisko w zakresie uzasadnionej stawki za dobę najmu pojazdu zastępczego, tj. w kwocie 105,00 zł netto. Pozwana zaprzeczyła jakoby przedstawione przez powódkę cenniki miały uzasadniać wysokość stosowanej przez nią stawek wynajmu. Pozwana podniosła, że stawki wynajmu pojazdu zastępczego nie powinny przekraczać stawek stosowanych na rynku lokalnym. Pozwana wskazała również, iż za celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty wynajmu pojazdu zastępczego można uznać koszty naliczone wg. średniej stawki stosowanej na rynku lokalnym. Zdaniem pozwanej stawka przyjęta przez powódkę była zawyżona i nie odpowiadała stawkom rynkowym. Pozwana zakwestionowała, także cenniki przedstawione przez powódkę. W sprawie połączonej o sygnaturze akt VI GC 1181/15/3 , pozwem z dnia 16 września 2015 roku (data stempla pocztowego) powódka Stan (...) –S S. & W. Sp. j. z siedzibą w Wyrach wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwoty 857,70 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 29 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że wskutek zdarzenia z dnia 8 lipca 2013 r., za które odpowiedzialność ponosi pozwana, uległ uszkodzeniu samochód marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) stanowiący własność poszkodowanych B. i Z. K. . W dacie wypadku pojazd, którym kierował sprawca szkody, łączyła z pozwaną umowa ubezpieczenia OC. Poszkodowani na czas naprawy rzeczowego samochodu, wynajęli od strony powodowej samochód zastępczy O. (...) nr rej. (...) , bowiem samochód zastępczy był Im niezbędny do potrzeb własnych w tym dojazdu do pracy. Pojazd był wynajmowany przez poszkodowanych od dnia 8 lipca 2013 r. do dnia 25 lipca 2013 r. Dodała, że wynajmowany pojazd był klasy wyższej, stąd też stawka dobowa za najmowany pojazd została dostosowana do klasy niższej. Z tytułu najmu samochodu zastępczego, powodowa spółka wystawiła fakturę VAT na kwotę 3 321,10 zł (za 18 dni najmu). Powódka ponadto wskazała, że poszkodowani przelali na jej rzecz wierzytelność przysługującą im wobec pozwanej z tytułu zwrotu kosztów wynajmu tegoż pojazdu, na podstawie umowy cesji wierzytelności. Na zgłoszone roszczenie pozwana wydała decyzję o wypłacie odszkodowania w wysokości 2 103,30 zł brutto, z uwagi na korektę stawki dobowej najmu pojazdu do kwoty 95,00 zł netto przy czym pozwana nie kwestionowała czasu najmu. Powódka odwołała się od decyzji pozwanej, po analizie odwołania pozwana nie zmieniła swojego stanowiska. W dniu 22 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał w sprawie VI GNc 2445/15/3 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zasądził zgodnie z żądaniem pozwu. W przepisanym terminie pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pozwana wskazała, iż przedmiotem roszczeń objętych pozwem jest kwota stanowiąca równowartość odszkodowania za najem pojazdu zastępczego wykraczająca ponad kwotę przyznaną przez pozwaną z tego tytułu w postępowania likwidacyjnym. Pozwana podtrzymała swoje stanowisko w zakresie uzasadnionej stawki za dobę najmu pojazdu zastępczego, tj. w kwocie 95,00 zł netto. Pozwana zaprzeczyła jakoby przedstawione przez powódkę cenniki miały uzasadniać wysokość stosowanej przez nią stawek wynajmu. Pozwana podniosła, że stawki wynajmu pojazdu zastępczego nie powinny przekraczać stawek stosowanych na rynku lokalnym. Pozwana wskazała również, iż za celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty wynajmu pojazdu zastępczego można uznać koszty naliczone wg. średniej stawki stosowanej na rynku lokalnym. Zdaniem pozwanej stawka przyjęta przez powódkę była zawyżona i nie odpowiadała stawkom rynkowym. Pozwana zakwestionowała, także cenniki przedstawione przez powódkę. Pozwana wskazała, że poszkodowani wynajęli pojazd klasy wyższej aniżeli pojazd uszkodzony. W sprawie połączonej o sygnaturze akt VI GC 1182/15/3 , pozwem z dnia 16 września 2015 roku (data stempla pocztowego) powódka Stan (...) –S S. & W. Sp. j. z siedzibą w Wyrach wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwoty 1 051,65 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 listopada 2014 roku do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że wskutek zdarzenia z dnia 2 lipca 2014 r., za które odpowiedzialność ponosi pozwana, uległ uszkodzeniu samochód marki H. (...) o numerze rejestracyjnym (...) stanowiący własność poszkodowanych B. i M. S. . W dacie wypadku pojazd, którym kierował sprawca szkody, łączyła z pozwaną umowa ubezpieczenia OC. Poszkodowani na czas naprawy rzeczowego samochodu, wynajęli od strony powodowej samochód zastępczy O. (...) nr rej. (...) , bowiem samochód zastępczy był Im niezbędny do potrzeb własnych w tym dojazdu do pracy. Pojazd był wynajmowany przez poszkodowanych od dnia 3 lipca 2014 r. do dnia 31 lipca 2014 r. Z tytułu najmu samochodu zastępczego, powodowa spółka wystawiła fakturę VAT na kwotę 3 505,50 zł (za 19 dni najmu). Powódka ponadto wskazała, że poszkodowani przelali na jej rzecz wierzytelność przysługującą im wobec pozwanej z tytułu zwrotu kosztów wynajmu tegoż pojazdu, na podstawie umowy cesji wierzytelności. Na zgłoszone roszczenie pozwana wydała decyzję o wypłacie odszkodowania w wysokości 2 453,85 zł brutto, z uwagi na korektę stawki dobowej najmu pojazdu do kwoty 105,00 zł netto przy czym pozwana nie kwestionowała czasu najmu. Powódka odwołała się od decyzji pozwanej, po analizie odwołania pozwana nie zmieniła swojego stanowiska. W dniu 22 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał w sprawie VI GNc 2446/15/3 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zasądził zgodnie z żądaniem pozwu. W przepisanym terminie pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pozwana wskazała, iż przedmiotem roszczeń objętych pozwem jest kwota stanowiąca równowartość odszkodowania za najem pojazdu zastępczego wykraczająca ponad kwotę przyznaną przez pozwaną z tego tytułu w postępowania likwidacyjnym. Pozwana podtrzymała swoje stanowisko w zakresie uzasadnionej stawki za dobę najmu pojazdu zastępczego, tj. w kwocie 95,00 zł netto. Pozwana zaprzeczyła jakoby przedstawione przez powódkę cenniki miały uzasadniać wysokość stosowanej przez nią stawek wynajmu. Pozwana podniosła, że stawki wynajmu pojazdu zastępczego nie powinny przekraczać stawek stosowanych na rynku lokalnym. Pozwana wskazała również, iż za celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty wynajmu pojazdu zastępczego można uznać koszty naliczone wg. średniej stawki stosowanej na rynku lokalnym. Zdaniem pozwanej stawka przyjęta przez powódkę była zawyżona i nie odpowiadała stawkom rynkowym. Pozwana zakwestionowała, także cenniki przedstawione przez powódkę. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. Sąd postanowił skierować do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI GC 1182/15/3 i VI GC 1181/15/3, ze sprawą o sygn. akt VI GC 1135/15/3. Sąd ustalił, co następuje: W sprawie o sygn. akt VI GC 1135/15/3 W dniu 6 listopada 2012 roku samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) stanowiący własność R. Ł. uległ uszkodzeniu w wyniku kolizji drogowej. Ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji drogowej była pozwana. Poszkodowany R. Ł. w dniu 10 grudnia 2014 r. zawarł z powódką umowę najmu pojazdu zastępczego marki V. (...) o nr rej. (...) . Pojazd był wynajmowany przez poszkodowanego od dnia 10 kwietnia 2014 r. do dnia 23 grudnia 2014 r. Powódka z tego tytułu wystawiła poszkodowanemu R. Ł. fakturę VAT nr (...) na kwotę 1 660,50 zł brutto (150 zł netto x 9 dni). Pozwana na zgłoszone jej roszczenie wydała decyzję o wypłacie odszkodowania w wysokości 1 462,35 zł, z uwagi na korektę stawki dobowej z kwoty 150,00 zł netto do kwoty 105,00 zł netto. Powódka odwołała się od decyzji pozwanej. Pozwana podtrzymała swoje stanowisko. Dowód: umowa najmu (k.16-21), oświadczenie najemcy (k.22 i 23), zaświadczenie o zatrudnieniu (k.24) faktura VAT (k.25), pismo pozwanej (k.30), odwołanie od decyzji (k.31-33). W dniu 5 lutego 2015 roku, powódka Stan (...) –S S. & W. Sp. j. z siedzibą w Wyrach w drodze umowy przelewu wierzytelności nabyła od poszkodowanego R. Ł. wierzytelność w postaci odszkodowania za najem pojazdu zastępczego od ubezpieczyciela OC, tj. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. . Pismem z dnia 5 lutego 2015 r. powódka zawiadomiła pozwaną o dokonanej cesji wierzytelności. Dowód: umowa cesji wierzytelności (k. 26-28), zawiadomienie o cesji wierzytelności (k.29). Rynkowa dobowa stawka za wynajęcie pojazdu zastępczego V. (...) należącego do klasy C tj. 150,00 zł netto przyjęta przez powódkę nie odbiegała od stawek obowiązujących na rynku lokalnym. Dowód: wydruk cenników (k.34-40, 48-52 i 66-70), opinia Biegłego Sądowego M. B. (k.52-54), zeznania przedstawiciela strony powodowej A. W. (k.86-87). W sprawie o sygn. akt VI GC 1181/15/3 W dniu 8 lipca 2013 roku samochód osobowy marki R. (...) o nr rej. (...) stanowiący własność B. i Z. K. uległ uszkodzeniu w wyniku kolizji drogowej. Ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji drogowej była pozwana. Poszkodowany Z. K. w dniu 8 lipca 2013 r. zawarł z powódką umowę najmu pojazdu zastępczego marki O. (...) o nr rej. (...) . Pojazd był wynajmowany przez poszkodowanych od dnia 8 lipca 2013 r. do dnia 25 lipca 2013 r. Powódka z tego tytułu wystawiła poszkodowanym B. i Z. K. fakturę VAT nr (...) na kwotę 3 321,00 zł brutto (150 zł netto x 18 dni). Pozwana na zgłoszone jej roszczenie wydała decyzję o wypłacie odszkodowania w wysokości 1 462,35 zł, z uwagi na korektę stawki dobowej z kwoty 150,00 zł netto do kwoty 95,00 zł netto. Powódka odwołała się od decyzji pozwanej. Pozwana podtrzymała swoje stanowisko. Dowód: umowa najmu (k.30-34), oświadczenie najemcy (k.35,36,38), faktura VAT (k.37), pismo pozwanej (k.44), odwołanie od decyzji (k.45-46). W dniu 29 lipca 2013 roku, powódka Stan (...) –S S. & W. Sp. j. z siedzibą w Wyrach w drodze umowy przelewu wierzytelności nabyła od poszkodowanych B. i Z. K. wierzytelność w postaci odszkodowania za najem pojazdu zastępczego od ubezpieczyciela OC, tj. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. . Pismem z dnia 29 lipca 2013 r. powódka zawiadomiła pozwaną o dokonanej cesji wierzytelności. Dowód: umowa cesji wierzytelności (k. 39-40 i 41-42), zawiadomienie o cesji wierzytelności (k.43). Przyjęta przez powódkę w fakturze VAT nr (...) stawka za dobę najmu pojazdu zastępczego O. (...) (klasa średnia niższa w grupie aut typu (...) ), tj. 150,00 zł netto odpowiadała stawce za dobę najmu pojazdu zastępczego należącego do klasy C (tej samej co uszkodzony pojazd). Pozwana w innych sprawach uznawała podobne lub wyższe stawki za najem pojazdu należącego do klasy C. Dowód: wydruk cenników (k.47-54, 104-107verte), zeznania przedstawiciela strony powodowej A. W. (k.86-87), dokumenty (k.55-88), informacja o klasie pojazdów (102-103). W sprawie o sygn. akt VI GC 1182/15/3 W dniu 2 lipca 2014 roku samochód osobowy marki H. (...) o nr rej. (...) stanowiący własność B. i M. S. uległ uszkodzeniu w wyniku kolizji drogowej. Ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji drogowej była pozwana. Poszkodowany M. S. w dniu 3 lipca 2014 r. zawarł z powódką umowę najmu pojazdu zastępczego marki O. (...) o nr rej. (...) . Pojazd był wynajmowany przez poszkodowanego od dnia 3 lipca 2014 r. do dnia 31 lipca 2014 r. Powódka z tego tytułu wystawiła poszkodowanemu M. S. fakturę VAT nr (...) na kwotę 3 505,50 zł brutto (150 zł netto x 19 dni). Pozwana na zgłoszone jej roszczenie wydała decyzję o wypłacie odszkodowania w wysokości 2 453,85 zł, z uwagi na korektę stawki dobowej z kwoty 150,00 zł netto do kwoty 105,00 zł netto. Powódka odwołała się od decyzji pozwanej. Pozwana podtrzymała swoje stanowisko. Dowód: umowa najmu (k.30-34), oświadczenie najemcy (k.35,36,39), faktura VAT (k.37), nota korygująca (k.38), pismo pozwanej (k.45 i 46 i 56), odwołanie od decyzji (k.47-48). W dniu 31 lipca 2014 roku, powódka Stan (...) –S S. & W. Sp. j. z siedzibą w Wyrach w drodze umowy przelewu wierzytelności nabyła od poszkodowanych B. i M. S. wierzytelność w postaci odszkodowania za najem pojazdu zastępczego od ubezpieczyciela OC, tj. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. . Pismem z dnia 31 lipca 2014 r. powódka zawiadomiła pozwaną o dokonanej cesji wierzytelności. Dowód: umowa cesji wierzytelności (k. 40-41 i 42-43), zawiadomienie o cesji wierzytelności (k.44). Rynkowa dobowa stawka za wynajęcie pojazdu zastępczego O. (...) należącego do klasy C tj. 150,00 zł netto przyjęta przez powódkę nie odbiegała od stawek obowiązujących na rynku lokalnym. Dowód: wydruk cenników (k.49-53, 55-59 i 106-109verte), zeznania przedstawiciela strony powodowej A. W. (k.86-87), dokumenty (k.60-93). Powyższe ustalenia poczynione zostały w oparciu o powołane dowody z dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne w całości. Należy podkreślić, że powołana dokumentacja pomimo iż pochodziła z różnych źródeł przedstawiała spójny obraz przebiegu wydarzeń, który był prawdopodobny w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Sąd poczynił również ustalenia faktycznie w oparciu o zeznania strony powodowej A. W. (k.82-83) złożone na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. uznając je w całości za wiarygodne. Sąd ograniczył dowód z przesłuchania strony jedynie do strony powodowej z uwagi na fakt, że za pozwanego nie stawił się nikt, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 415 k.c. , kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. W myśl art. 361 § 1 i 2 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przesłankami odpowiedzialności jest łączne wykazanie trzech przesłanek: zachowanie sprawcy szkody, powstanie szkody w majątku poszkodowanego oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem a szkodą. Bezspornym w przedmiotowych sprawach było, że doszło do wypadku objętego umową ubezpieczenia w okresie ochrony ubezpieczeniowej oraz że pomiędzy tym zdarzeniem, a zaistniałą szkodą istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Zgodnie z art. 822 §1 k.c. , przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem, których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Przy tym §4 cytowanego przepisu przewiduje, że uprawniony do odszkodowania może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. W przedmiotowych sprawach nie było przedmiotem sporu, że doszło do zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową, skutkującego obowiązkiem wypłaty przez pozwaną odszkodowania. Spornym pomiędzy stronami natomiast w powyższych sprawach okazała się uzasadniona wysokość stawki dobowej za najem pojazdów zastępczych. Sąd po analizie materiału zgromadzonego w sprawie nie mógł zgodzić się z zarzutem pozwanej, co do kwestionowania wysokości stawki dobowej za wynajem pojazdów zastępczych w sprawach VI GC 1135/15/3, VI GC 1182/15/3, VI GC 1182/15/3. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie w sposób oczywisty wynika, iż w powyższych sprawach uszkodzeniu uległy pojazdy należące do klasy C. Sąd mając na uwadze powyższe stoi na stanowisku, że przyjęta przez powódkę stawka za wynajęcie pojazdów zastępczych (również nalżących do klasy C) tj. 150,00 zł netto odpowiadała stawkom stosowanym na rynku lokalnym właściwym dla miejsca zamieszkania strony poszkodowanej. Potwierdzają to liczne cenniki wynajmu dołączone jako dowody w sprawie. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniami pozwanej jakoby cenniki ze stron internetowych wypożyczalni świadczących usługi wynajmu pojazdów zastępczych nie mogły stanowić dowodu w sprawie. W ocenie Sąd dla wykazania stawek wynajmu pojazdów zastępczych funkcjonujących na rynku wystarczający jest bowiem fakt istnienia takich ofert, a skoro takowe funkcjonują na rynku, to oznacza, że potencjalni nabywcy są skłonni uiszczać ceny w takiej wysokości za najem pojazdu. Należy zauważyć również, ze pozwana także przedstawiła wydruki cenników internetowych. Zatem w ocenie Sądu dokonana przez pozwaną korekta w powyższych sprawach nie znajduje odzwierciedlenia w zasadzie pełnego odszkodowania. Należy również wyjaśnić, iż przyjęcie cen przeciętnych dla określenia wysokości przysługującego poszkodowanemu odszkodowania, niezależenie od samej metody ich wyliczania, która może być zróżnicowana, nie kompensowałyby poniesionej przez poszkodowanego szkody, gdyby ceny przyjęte u danego przedsiębiorcy (którego przedmiotem działalności gospodarczej jest wynajem pojazdów) byłyby wyższe od przeciętnych. Nadto Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 kwietnia 2002 r. (sygn. akt. I CKN 1466/99) stwierdził, iż poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania podmiotów, które oferują swoje usługi w tymże zakresie najtaniej. Tym samym przyjęcie przez pozwaną tezy jakoby stawka 105,00 zł i 95,00 zł netto za najem pojazdu klasy C była w powyższych sprawach uzasadniona w żaden sposób nie mogła się ostać zważywszy na fakt, że zastosowana przez powódkę stawka jak najbardziej mieściła się w granicach stawek stosowanych przez podmioty wynajmujące pojazdy zastępcze w tej klasie tj. klasie C na rynku lokalnym (woj. (...) ). Należy zauważyć, że z art. 6 k.c. płynie generalny wniosek, że prawa podmiotowe mogą być skutecznie dochodzone o tyle, o ile strona jest w stanie przekonać sąd co do faktów, z których wyprowadza korzystne dla siebie twierdzenia. W ocenie Sądu pozwana nie sprostała dyspozycji przywołanego art. 6 k.c. W żaden sposób nie wykazała, że stawka w wysokości 150,00 netto za dobę najmu pojazdu zastępczego (klasy C) była stawką wygórowaną. Pozwana kwestionując stawki przyjęte przez powódkę mogła również w tym zakresie zawnioskować o dowód z opinii biegłego, czego jednak nie uczyniła. Wobec zakwestionowania stawek zastosowanych przez powódkę jako zawyżonych, to na pozwanej spoczął ciężar dowodu na tę okoliczność. Zatem biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał dochodzone przez powódkę roszczenie (w sprawie VI GC 1135/15/3 ) za zasadne i w związku z tym w punkcie 1 wyroku zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 498,15 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia28 marca 2015 r. do dnia zapłaty. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 817 k.c. O kosztach postępowania (w sprawie VI GC 1135/15/3 ) orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty, 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa, 30,00 zł tytułem opłaty od pozwu oraz 60,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z §6 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. ze zm.), co daje łączną kwotę107,00 zł. Sąd uznał dochodzone przez powódkę roszczenie (w sprawie VI GC 1181/15/3 ) za zasadne i w związku z tym w punkcie 3 wyroku zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 857,70 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 29 sierpnia 2013 r. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 817 k.c. O kosztach postępowania (w sprawie VI GC 1181/15/3 ) orzeczono w punkcie 4 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty, 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa, 43,00 zł tytułem opłaty od pozwu oraz 180,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z §6 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. ze zm.), co daje łączną kwotę 240,00 zł. Sąd uznał dochodzone przez powódkę roszczenie (w sprawie VI GC 1182/15/3 ) za zasadne i w związku z tym w punkcie 5 wyroku zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 051,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10 listopada 2014 r. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 817 k.c. O kosztach postępowania (w sprawie VI GC 1182/15/3 ) orzeczono w punkcie 6 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania złożyły się kwoty, 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa, 53,00 zł tytułem opłaty od pozwu oraz 180,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z §6 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. ze zm.), co daje łączną kwotę 250,00 zł. SSR Jolanta Brzęk