VI Ga 26/14

Sprawa dotyczyła roszczenia o zapłatę odszkodowania za szkodę majątkową w pojeździe marki M., który był leasingowany przez powoda A. B. Szkoda powstała w wyniku zdarzenia z dnia 4 czerwca 2010 r. Pozwany ubezpieczyciel początkowo odmówił wypłaty odszkodowania, następnie przyznał część kwoty (8.080,23 zł), a ostatecznie zakwestionował swoją odpowiedzialność, powołując się na § 6 pkt 1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco, według którego ubezpieczeniem nie są objęte szkody powstałe bez udziału siły z zewnątrz. Sąd Rejonowy w Przemyślu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.964,25 zł wraz z odsetkami, uznając, że pozwany nie zakwestionował wysokości szkody w toku postępowania, a jedynie przyczynę jej powstania. Sąd ustalił, że szkoda powstała w wyniku upadku kabiny pojazdu podczas prac konserwatorskich, co było spowodowane silnym podmuchem wiatru. Pozwany wniósł apelację, zarzucając naruszenie prawa materialnego (art. 361 § 2 kc w zw. z art. 811 § 1 kc) poprzez błędną interpretację umowy ubezpieczenia, naruszenie przepisów postępowania (art. 278 kpc) przez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, oraz sprzeczność ustaleń sądu z materiałem dowodowym w zakresie kwestionowania wysokości szkody. Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił apelację, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy uznał, że pozwany w odpowiedzi na pozew nie zakwestionował wysokości szkody, ograniczając się do zarzutu dotyczącego przyczyny jej powstania. Kalkulacja szkody sporządzona przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego, na którą powołał się powód, została uznana za wystarczającą podstawę do zasądzenia dochodzonej kwoty. Sąd uznał, że zarzuty apelacji dotyczące kwestionowania wysokości szkody i potrzeby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego były spóźnione lub nieuzasadnione w świetle przebiegu postępowania pierwszoinstancyjnego.

Zagadnienia prawne (3)