VI CZ 407/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny uwzględnił zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że termin do jej złożenia został zachowany.
Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Andrzeja Truszkowskiego. Skarżący zarzucił niezgodność przepisów k.p.c. z Konstytucją RP. Trybunał uznał, że poprzednie postanowienie o odmowie było błędne, ponieważ termin do złożenia skargi konstytucyjnej, obliczony zgodnie z przepisami k.p.c. i ustawy o TK, został zachowany.
W niniejszej sprawie Trybunał Konstytucyjny rozpoznał zażalenie Andrzeja Truszkowskiego na postanowienie z dnia 26 czerwca 2001 r. o odmowie nadania dalszego biegu jego skardze konstytucyjnej. Skarżący zarzucił niezgodność z Konstytucją RP przepisów art. 53 k.p.c. oraz art. 397 § 1 w związku z art. 394 § 1 pkt 5 k.p.c. Jako ostateczne orzeczenie wskazano postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 października 2000 r. (sygn. akt VI Cz 407/00), które oddaliło zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Działdowie z 7 sierpnia 2000 r. (sygn. akt III Rco 6/00) o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego i nałożeniu grzywny. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że błędnie ustalono upływ terminu do złożenia skargi konstytucyjnej. Postanowienie Sądu Okręgowego zostało doręczone 4 grudnia 2000 r. Przyjmując ogólną zasadę obliczania terminów z art. 165 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi konstytucyjnej upływał 4 marca 2001 r. Ponieważ był to dzień wolny od pracy, termin przedłużył się do 5 marca 2001 r., co oznacza, że trzymiesięczny termin określony w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym został zachowany. W związku z tym Trybunał uwzględnił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, termin został zachowany.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że termin do złożenia skargi konstytucyjnej, obliczony zgodnie z przepisami k.p.c. i ustawy o TK, upływał 5 marca 2001 r., co oznacza, że został zachowany.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględnienie zażalenia
Strona wygrywająca
Andrzej Truszkowski
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Andrzej Truszkowski | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (7)
Główne
u.o.TK art. 46 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Trzymiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej.
u.o.TK art. 36 § ust. 7
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Podstawa do uwzględnienia zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 165 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada obliczania terminów procesowych, w tym przedłużenie terminu w przypadku jego przypadania w dzień wolny od pracy.
k.c. art. 115
Kodeks cywilny
Zasada obliczania terminów, stosowana pomocniczo.
k.p.c. art. 53
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis, którego zgodność z Konstytucją była kwestionowana.
k.p.c. art. 397 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis, którego zgodność z Konstytucją była kwestionowana.
k.p.c. art. 394 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis, którego zgodność z Konstytucją była kwestionowana.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne obliczenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej przez Trybunał Konstytucyjny. Termin do złożenia skargi konstytucyjnej, obliczony zgodnie z przepisami k.p.c. i ustawy o TK, został zachowany.
Godne uwagi sformułowania
doszło do upływu trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi konstytucyjnej Przyjmując ogólną zasadę obliczania terminów wynikającą z art. 165 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi konstytucyjnej, obliczony na zasadzie art. 165 k.p.c. w związku z art. 115 k.c., upływał w dniu 5 marca 2001 r.
Skład orzekający
Jerzy Stępień
przewodniczący
Zdzisław Czeszejko-Sochacki
sprawozdawca
Wiesław Johann
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obliczania terminów procesowych w kontekście skargi konstytucyjnej, zwłaszcza gdy termin przypada w dzień wolny od pracy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu skargi konstytucyjnej i przepisów k.p.c. dotyczących terminów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z terminami w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem konstytucyjnym i postępowaniem przed TK.
“Czy termin na skargę konstytucyjną minął? Trybunał wyjaśnia, jak liczyć dni wolne od pracy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony207 POSTANOWIENIE z dnia 3 września 2001 r. Sygn. akt Ts 28/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień – przewodniczący Zdzisław Czeszejko-Sochacki – sprawozdawca Wiesław Johann po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 26 czerwca 2001 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Andrzeja Truszkowskiego, p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie. UZASADNIENIE: 1. W skardze konstytucyjnej Andrzeja Truszkowskiego zarzucono, iż art. 53 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś art. 397 § 1 w związku z art. 394 § 1 pkt 5 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jako ostateczne orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach konstytucyjnych wskazane zostało postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 października 2000 r. (sygn. akt VI Cz 407/00), którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Działdowie z 7 sierpnia 2000 r. (sygn. akt III Rco 6/00) oddalające wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego od udziału w rozpoznaniu sprawy i nakładające na skarżącego grzywnę za działanie w złej wierze. Jak zaznaczono w treści skargi konstytucyjnej, postanowienie Sądu Okręgowego zostało doręczone skarżącemu 4 grudnia 2000 r. Postanowieniem z 26 czerwca 2001 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając, iż doszło do upływu trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi konstytucyjnej określonego w art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. Na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżący wniósł zażalenie, w którym stwierdził, iż Trybunał błędnie ustalił upływ trzymiesięcznego terminu. 2. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zarzut skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 października 2000 r. (sygn. akt VI Cz 407/00) doręczone zostało skarżącemu 4 grudnia 2000 r. Przyjmując ogólną zasadę obliczania terminów wynikającą z art. 165 § 1 k.p.c., stosowanego na podstawie art. 20 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, upływ terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej miał miejsce 4 marca 2001 r. Skoro jednak 4 marca 2001 r. był dniem ustawowo wolnym (niedziela), to termin do wniesienia skargi konstytucyjnej, obliczony na zasadzie art. 165 k.p.c. w związku z art. 115 k.c., upływał w dniu 5 marca 2001 r. Tym samym zachowany został, wynikający z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, trzymiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 36 ust. 7 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), należało orzec jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI