VI Ca 914/16

Sygn. akt VI Ca 914/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2017r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Polak (spr) Sędziowie SSO Karol Kołodziejczyk SSO Halina Garus po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2017r. sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko K. M. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od postanowienia zawartego w wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 stycznia 2017r. sygn. akt VI Ca 914/16 postanawia : oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Częstochowie zniósł wzajemnie koszty procesu pomiędzy stronami. Uzasadniając orzeczenie podał, że wobec tylko częściowego uwzględnienia żądań apelacyjnych koszty procesu apelacyjnego uzasadnia art. 100 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód (...) S.A. w W. domagając się jego zmiany poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za II instancję wg norm przepisanych tj. kwoty 4.904 zł (opłata od apelacji 3.104 zł i 1.800 zł wynagrodzenie pełnomocnika) oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Powód zarzucił naruszenie: 1. art. 100 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy strona powodowa w całości wygrała spór; powództwo zostało uwzględnione w całości z jedynym ustępstwem w postaci rozłożenia roszczenia na raty, 2. art. 98 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy pozwany w całości przegrał spór. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że postanowienie o kosztach zawarte w pkt 3 wyroku dotyczy tylko kosztów procesu apelacyjnego i w tym zakresie może być ono przedmiotem zażalenia stosownie do treści art. 394 2 k.p.c. Powód wygrał proces przed Sądem I instancji, ale Sąd Rejonowy nie zasądził na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu stosując art. 102 k.p.c. , co było przedmiotem apelacji i zostało rozstrzygnięte poprzez jej oddalenie w tej części (pkt 2 wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 stycznia 2017r. sygn. akt VI Ca 914/16). Przedmiotem apelacji było także zawarte w wyroku Sądu Rejonowego rozłożenie zasądzonej kwoty 62.069 zł na 124 raty. Powód składając apelację domagał się weryfikacji orzeczenia poprzez pominięcie rozłożenia zasądzonej należności na raty. Sąd Okręgowy uwzględnił ten zarzut w części rozkładając zasądzoną kwotę na 62 raty. Nie można się więc zgodzić z powodem, że strona powodowa wygrała w całości proces apelacyjny. Sąd odwoławczy uwzględnił apelację w części, rozkładając zasądzoną należność na 62 raty, w miejsce 124 oraz oddalił ją w pozostałym zakresie dotyczącym rat i kosztów procesu przed sądem I instancji. Zastosowanie w tej sytuacji art. 100 k.p.c. było uzasadnione, tym bardziej, że obie strony były reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników . Należy na marginesie dodać, że powód jako wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji podał kwotę 62.070 zł i uiścił od niej opłatę w wysokości 3.104 zł. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 lutego 2015r. V CZ 117/14 LEX nr 1665357 , zaskarżenie wyroku tylko w części dotyczącej nierozłożenia lub rozłożenia zasądzonej kwoty pieniężnej na raty powoduje, że sprawa nie będąc już sprawą o roszczenie pieniężne pozostaje sprawą majątkową, a więc sam skarżący wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia ( art. 19 § 2 k.p.c. ) stosownie do swego interesu w zaskarżeniu. W takim bowiem wypadku skarżący powołuje się na naruszenie swego interesu prawnego, polegającego na konieczności jednorazowego spełnienia świadczenia z odsetkami za przyjęty okres opóźnienia. Wskazana kwota powinna określać wartość naruszonego prawa majątkowego, a uwzględnieniu może podlegać między innymi liczba i wysokość rat, na które została rozłożona lub powinna być rozłożona spłata zasądzonego świadczenia, kwota odsetek, które zobowiązany musiałby zapłacić bez zastosowania rozłożenia na raty albo które uprawniony utraciłby wskutek rozłożenia na raty, lub inne kryteria związane z okolicznościami konkretnej sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.