VI Ca 737/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła apelacji powoda, spółki z o.o., od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Lublińcu, który zasądził od pozwanego M. C. kwotę 960 zł z odsetkami i kosztami procesu, oddalając powództwo w pozostałej części. Powód dochodził zapłaty z tytułu umowy pożyczki, obejmującej kapitał, prowizję, opłaty za wypłatę środków, a także opłaty za wezwania do zapłaty i zawiadomienia o zaległościach. Sąd Rejonowy uznał część roszczeń za nieudowodnioną. Powód w apelacji zarzucił naruszenie art. 233 § 1 kpc (dowolna ocena dowodów) i art. 328 § 2 kpc (brak wskazania dlaczego nie uwzględniono opłat) oraz art. 471 kc w zw. z art. 481 § 3 kc (nieuwzględnienie kosztów windykacji). Sąd Okręgowy w Częstochowie oddalił apelację, stwierdzając jej bezzasadność. Sąd Okręgowy przychylił się do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym kara umowna (art. 483 § 1 kc) może być zastrzeżona wyłącznie w odniesieniu do zobowiązań niepieniężnych. W przedmiotowej umowie pożyczki, zastrzeżone opłaty w przypadku opóźnienia w spłacie zostały uznane za nieważne jako kary umowne w zobowiązaniu pieniężnym. Sąd uznał, że strona powodowa nie udowodniła faktycznie poniesionej szkody na skutek działań windykacyjnych, a wpłacona przez pozwanego kwota 500 zł powinna zostać zaliczona na poczet należności głównej i prowizji, co skutkowało zasądzeniem kwoty 960 zł. W związku z nieważnością kar umownych, powództwo w części dotyczącej tych opłat zostało słusznie oddalone.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie zasady nieważności kar umownych w umowach pożyczek i innych zobowiązaniach pieniężnych.
Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy dodatkowe opłaty w umowie pożyczki mają charakter kary umownej za opóźnienie w spłacie zobowiązania pieniężnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zastrzeżenie w umowie pożyczki dodatkowych kwot pieniężnych w przypadku opóźnienia w spłacie rat, określanych jako opłaty za upomnienia, obsługę nieterminowej spłaty i utrzymanie konta, stanowi dopuszczalną karę umowną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie zastrzeżenie stanowi nieważną karę umowną, ponieważ kary umowne mogą być zastrzeżone wyłącznie w odniesieniu do zobowiązań niepieniężnych.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do art. 483 § 1 k.c. i utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym kara umowna jest sankcją za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania niepieniężnego. Zastrzeżenie jej w przypadku zobowiązań pieniężnych jest co do zasady nieważne.
Czy strona powodowa udowodniła wysokość poniesionej szkody na skutek działań windykacyjnych związanych z opóźnieniem w spłacie pożyczki?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, strona powodowa nie udowodniła faktycznie poniesionej szkody.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że powódka nie wykazała wysokości szkody związanej z wysyłaniem wezwań do zapłaty czy utrzymywaniem konta z powodu nieterminowych spłat. W związku z tym, nie można było zaliczyć wpłaconej przez pozwanego kwoty na poczet tych opłat.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Spółki z o.o. w W. | spółka | powód |
| M. C. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 483 § § 1
Kodeks cywilny
Kara umowna może być zastrzeżona wyłącznie w odniesieniu do zobowiązania niepieniężnego.
Pomocnicze
k.c. art. 58
Kodeks cywilny
Sąd bierze z urzędu pod rozwagę kwestię nieważności bezwzględnej umowy jako przesłankę rozstrzygnięcia.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny materiału dowodowego.
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy uzasadnienia wyroku.
k.c. art. 471
Kodeks cywilny
Dotyczy odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania.
k.c. art. 481 § § 3
Kodeks cywilny
Dotyczy odsetek za opóźnienie.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oddalenia apelacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieważność klauzul umownych dotyczących kar umownych w umowie pożyczki, jako dotyczących zobowiązania pieniężnego. • Brak udowodnienia przez powoda faktycznie poniesionej szkody na skutek działań windykacyjnych.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia art. 233 § 1 kpc (dowolna ocena dowodów). • Zarzuty naruszenia art. 328 § 2 kpc (brak wskazania dlaczego nie uwzględniono opłat). • Zarzuty naruszenia art. 471 kc w zw. z art. 481 § 3 kc (nieuwzględnienie kosztów windykacyjnych).
Godne uwagi sformułowania
kara umowna – jak wynika z art. 483 § 1 k.c. - może zostać zastrzeżona wyłącznie w odniesieniu do zobowiązania niepieniężnego. • Zastrzeżenie jej w przypadku zobowiązań pieniężnych jest co do zasady nieważne. • Sąd bierze z urzędu pod rozwagę kwestię nieważności bezwzględnej umowy ( art. 58 k.c. ) jako przesłankę swego rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Hanna Morejska
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady nieważności kar umownych w umowach pożyczek i innych zobowiązaniach pieniężnych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy dodatkowe opłaty w umowie pożyczki mają charakter kary umownej za opóźnienie w spłacie zobowiązania pieniężnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie jasno rozstrzyga powszechny problem niedozwolonych klauzul w umowach pożyczek, co jest bardzo istotne dla konsumentów i firm pożyczkowych.
“Nieważne kary umowne w umowie pożyczki – Sąd Okręgowy wyjaśnia!”
Dane finansowe
WPS: 1097,19 PLN
zapłata: 960 PLN
koszty procesu: 623 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.