VI ACA 893/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) na spółkę (...) Sp. z o.o. w wysokości 10 000 zł za niewypełnienie obowiązku przedłożenia danych za 2010 rok dotyczących działalności telekomunikacyjnej. Spółka, która połączyła się z inną firmą, argumentowała, że nie prowadziła działalności telekomunikacyjnej w 2010 roku i nie uzyskała z tego tytułu przychodu, a organ nie udowodnił jej obowiązku. Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił decyzję Prezesa UKE, stwierdzając, że organ nie wykazał, iż spółka prowadziła działalność telekomunikacyjną ani że ciążył na niej obowiązek przedłożenia danych. Prezes UKE złożył apelację, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym zarzut błędnej wykładni art. 209 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego (Pt). Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę, uznał, że choć apelacja zawierała zasadne zarzuty dotyczące wadliwości uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, to zaskarżone orzeczenie ostatecznie odpowiada prawu. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że w okresie, gdy powódka miała przedłożyć dane (31 marca 2011 r.) oraz w dacie wydawania decyzji przez Prezesa UKE (1 sierpnia 2012 r.), przepis art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt, stanowiący podstawę nałożenia kary, nie przewidywał kary pieniężnej za samo zaniechanie obowiązku udzielenia informacji lub dostarczenia dokumentów. Przepis ten penalizował jedynie udzielenie informacji niepełnych lub nieprawdziwych. Sąd podkreślił, że kary administracyjne, choć nie są karami w rozumieniu prawa karnego, podlegają ścisłej wykładni, a zasada nullum crimen nulla pena sine lege wymaga, aby czyn był zagrożony karą w momencie jego popełnienia. W związku z tym, zaniechanie obowiązku nie było wówczas deliktem administracyjnym podlegającym karze pieniężnej. Sąd Apelacyjny oddalił apelację Prezesa UKE jako niezasadną i zasądził od niego na rzecz spółki koszty postępowania apelacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów Prawa telekomunikacyjnego dotyczących kar pieniężnych i obowiązków informacyjnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, a także zasady wykładni przepisów sankcyjnych.
Dotyczy konkretnego brzmienia przepisów Prawa telekomunikacyjnego obowiązującego w określonym okresie. Może być mniej istotne po późniejszych zmianach przepisów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zaniechanie obowiązku przedłożenia danych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, zgodnie z art. 209 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego w brzmieniu obowiązującym w latach 2010-2013, podlega karze pieniężnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zaniechanie obowiązku przedłożenia danych nie podlegało karze pieniężnej w tym okresie, gdyż przepis penalizował jedynie udzielenie informacji niepełnych lub nieprawdziwych, a nie samo niewypełnienie obowiązku.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na ścisłej wykładni art. 209 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego, wskazując, że kary pieniężne podlegają rygorystycznej interpretacji, podobnie jak w prawie karnym (zasada nullum crimen nulla pena sine lege). W analizowanym okresie przepis ten nie obejmował swoim zakresem zaniechania obowiązku informacyjnego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo uchylił decyzję Prezesa UKE o nałożeniu kary pieniężnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, mimo wadliwości uzasadnienia sądu pierwszej instancji, ostateczne rozstrzygnięcie o uchyleniu decyzji było prawidłowe z uwagi na brak podstawy prawnej do nałożenia kary.
Uzasadnienie
Sąd apelacyjny uznał, że nawet jeśli sąd okręgowy popełnił błędy w uzasadnieniu, to uchylenie decyzji było słuszne, ponieważ Prezes UKE nie miał podstawy prawnej do nałożenia kary na spółkę w świetle obowiązujących przepisów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Sp. z o.o. we W. | spółka | powód |
| Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (12)
Główne
Pt art. 209 § 1 pkt 1
Prawo telekomunikacyjne
W okresie od 17 lipca 2010 r. do 21 stycznia 2013 r. przepis ten nie obejmował swoim zakresem zaniechania obowiązku udzielenia informacji lub dostarczenia dokumentów, a jedynie udzielenie informacji niepełnych lub nieprawdziwych.
Pomocnicze
Pt art. 7 § 2
Prawo telekomunikacyjne
Obowiązek przedłożenia danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia apelacji.
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zastosowanie przepisów o kosztach w postępowaniu apelacyjnym.
k.s.h. art. 494 § 1
Kodeks spółek handlowych
Przejście praw i obowiązków spółki przejmowanej na spółkę przejmującą.
k.p.a. art. 61 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 234
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstawy prawnej do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 209 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego w brzmieniu obowiązującym w latach 2010-2013, gdyż przepis ten nie penalizował zaniechania obowiązku informacyjnego. • Organ nie wykazał, że spółka prowadziła działalność telekomunikacyjną w 2010 roku i że ciążył na niej obowiązek przedłożenia danych.
Odrzucone argumenty
Argumenty Prezesa UKE dotyczące rozszerzającej wykładni art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
ścisła i tym samym węższa wykładnia przepisów nakładających kary pieniężne • zasada nullum crimen nulla pena sine lege • nie stanowiło deliktu administracyjnego w okresie od 17 lipca 2010 r. do dnia 21 stycznia 2013 r. zachowanie przedsiębiorcy telekomunikacyjnego polegające na zaniechaniu udzielenia informacji lub dostarczenia dokumentów wymaganych przez ustawę Prawo telekomunikacyjne
Skład orzekający
Jacek Sadomski
przewodniczący-sprawozdawca
Beata Waś
sędzia
Jadwiga Smołucha
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa telekomunikacyjnego dotyczących kar pieniężnych i obowiązków informacyjnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, a także zasady wykładni przepisów sankcyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego brzmienia przepisów Prawa telekomunikacyjnego obowiązującego w określonym okresie. Może być mniej istotne po późniejszych zmianach przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest precyzyjna wykładnia przepisów, zwłaszcza tych nakładających sankcje. Pokazuje też, jak organy państwowe mogą nadużywać swojej władzy, a sądy stanowić gwarancję praworządności.
“Czy Prezes UKE może karać za coś, co nie jest przestępstwem? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 10 000 PLN
zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 270 PLN
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.