V ACa 968/15

Sąd Apelacyjny w GdańskuGdańsk2016-04-27
SAOSapelacyjny

Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda, uznając, że nie wykazał on skutecznego złożenia wniosku o sprostowanie publikacji prasowej zgodnie z wymogami Prawa prasowego.

Powód F. L. domagał się nakazania pozwanemu K. N. sprostowania publikacji prasowej. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając, że powód nie wyczerpał trybu przedsądowego wymaganego przez Prawo prasowe, w szczególności nie złożył pisemnego wniosku o sprostowanie. Powód wniósł apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji, że pismo z dnia 10 listopada 2014 r. nie stanowiło skutecznego wniosku o sprostowanie, ponieważ nie zawierało żądania sprostowania ani tekstu sprostowania, a jedynie żądanie przeprosin.

Powód F. L. wniósł pozew o nakazanie pozwanemu K. N. sprostowania publikacji prasowej na łamach wskazanych mediów. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, argumentując, że powód nie wyczerpał trybu przedsądowego określonego w ustawie Prawo prasowe. Sąd Okręgowy w S. oddalił powództwo, ustalając, że powód nie wykazał, aby złożył wymagany pisemny wniosek o sprostowanie, który musiałby zawierać treść sprostowania i podpis wnioskodawcy. Sąd Okręgowy oddalił również wnioski dowodowe powoda, uznając je za niedopuszczalne lub nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a także wniosek o zawieszenie postępowania. Powód złożył apelację, podnosząc szereg zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego oraz błędów w ustaleniach faktycznych. Zarzucił m.in. błędną wykładnię przepisów Prawa prasowego i Kodeksu cywilnego, a także nieprawidłowe oddalenie wniosków dowodowych. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd Apelacyjny potwierdził, że pismo z dnia 10 listopada 2014 r. nie mogło być uznane za skuteczny wniosek o sprostowanie, ponieważ nie zawierało żądania sprostowania ani tekstu sprostowania, a jedynie żądanie przeprosin. Ponadto, pismo to nie zostało podpisane przez powoda, a jego adresatem był autor artykułu, a nie redaktor naczelny. Sąd Apelacyjny uznał, że brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym oddalenia wniosków dowodowych, gdyż nie można było dowodzić okoliczności, które nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Apelacyjny oddalił również wniosek o zawieszenie postępowania, wskazując na odrębność obu postępowań (o sprostowanie i o ochronę dóbr osobistych).

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Strony

NazwaTypRola
F. L.osoba_fizycznapowód
K. N.osoba_fizycznapozwany
A. G. (1)osoba_fizycznaautor artykułu
J. K.osoba_fizycznawnioskodawca w postępowaniu wyborczym
M. G.osoba_fizycznapełnomocnik powoda
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)inneinne
(...)

Skład orzekający

Roman Kowalkowski

przewodniczący

Maryla Domel-Jasińska

sprawozdawca

Anna Daniszewska

członek

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V ACa 968/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Roman Kowalkowski Sędziowie: SA Maryla Domel-Jasińska (spr.) SO del. Anna Daniszewska Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Makarewicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa F. L. przeciwko K. N. o nakazanie sprostowania publikacji na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I C 262/15 I. oddala apelację; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy. V ACa 968/15 UZASADNIENIE Powód F. L. domagał się zobowiązania pozwanego K. N. – (...) do zamieszczenia na łamach (...) i na łamach portalu internetowego (...) sprostowania o następującej treści: (...) Pozwany K. N. wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc, iż powód nie wystosował do niego, (...) żądania publikacji sprostowania wskazanego w pozwie materiału prasowego, ani nie wyczerpał trybu polubownego, określonego w art. 31a – 33 ustawy Prawo prasowe , do czego był zobowiązany. Wyrokiem z dnia 27 października 2015r. Sąd Okręgowy w S. oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, czyniąc następujące ustalenia faktycznie i rozważania prawne. W dniu 23 października 2014r. J. K. , (...) wystąpił do Sądu Okręgowego w S. o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 § 1 kodeksu wyborczego, domagając się nakazania F. L. : a) zakazu rozpowszechniania niezgodnych z prawdą treści umieszczonych na portalu społecznościowym (...) na profilu o nazwie (...) w zakładce (...) , (...) b) sprostowania wskazanego wyżej wpisu przez publikację na portalu społecznościowym (...) profil o nazwie (...) , (...) c) przeproszenia wnioskodawcy, poprzez zamieszczenie na stronie portalu społecznościowego (...) oraz w lokalnej prasie oświadczenia o następującej treści: (...) Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 25 października 2014r. sygn. akt (...) , wydanym w trybie wyborczym, nakazał F. L. dokonanie sprostowania wpisu umieszczonego (...) na portalu społecznościowym (...) na profilu o nazwie (...) w zakładce (...) poprzez publikację o następującej treści: (...) a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. (...) na stronie głównej portalu internetowego (...) ukazał się artykuł, którego autorem był A. G. (1) , zatytułowany (...) W powyższym materiale prasowym znalazł się m.in. akapit następującej treści: (...) W dniu 10 listopada 2014 r. M. G. , działający z upoważnienia F. L. , wręczył osobiście autorowi artykułu A. G. (1) (...) pismo, w którym zażądał, aby w wydaniu piątkowym zostały zamieszczone na pierwszej stronie (...) przeprosiny o następującej treści: (...) W ocenie Sądu Okręgowego powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż powód nie wyczerpał trybu postępowania przewidzianego w art. 31a ustawy Prawo prasowe . Z treści art. 39 ust. 1 ustawy Prawo prasowe wynika, że jeżeli redaktor naczelny odmówił opublikowania sprostowania albo sprostowanie nie ukazało się w terminie określonym w art. 32 ust. 1-3 tej ustawy, zainteresowany podmiot, o którym mowa w art. 31a ust. 1 lub 2 , może wytoczyć powództwo o opublikowanie sprostowania. Art. 31a ust. 1 ustawy Prawo prasowe nakłada na redaktora naczelnego właściwego dziennika obowiązek bezpłatnego opublikowania rzeczowego i odnoszącego się do faktów sprostowania nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale prasowym, ale pod pewnymi warunkami, określonym w art. 31a ust. 3-7 . Jednym z istotnych warunków jest, aby sprostowanie zostało złożone w formie pisemnej zawierało treść sprostowania oraz podpis wnioskodawcy, jego imię, nazwisko i adres do korespondencji. Powód w rozpoznawanej sprawie nie wykazał, aby złożył w siedzibie redakcji (...) , bądź wysłał do tej redakcji za pośrednictwem operatora pocztowego sprostowanie odpowiadające wymaganiom określonym w art. 31a ust. 3-7 Prawa prasowego . Pismo, które powód złożył do akt na rozprawie w dniu 27 października 2015r., opatrzone datą 10 listopada 2014r., nie odpowiada ustawowym wymaganiom sprostowania, o których mowa w art. 31a ust. 3-7 Prawa prasowego . Pismo to w szczególności nie zawiera żądania sprostowania ani też tekstu sprostowania. W piśmie tym jest jedynie mowa o przeprosinach i zawarta w nim została treść przeprosin. Nadto pismo to nie zostało podpisane przez powoda. W tej sytuacji Sąd Okręgowy wskazał, że kiedy powód nie wyczerpał trybu postępowania, określonego w art. 31a cyt. ustawy, tj. nie wystąpił do pozwanego K. N. (...) o zamieszczenie sprostowania, to nie może żądać aby Sąd zobowiązał pozwanego do zamieszczenia żądanego pozwem sprostowania. Wniosek dowodowy powoda o przesłuchanie w charakterze świadków R. K. , L. R. , M. G. , P. S. i K. S. , Sąd Okręgowy oddalił, gdyż świadkowie ci mieli zeznawać na okoliczność potwierdzenia skierowania przez powoda do pozwanego, (...) wniosku o sprostowanie publikacji autorstwa A. G. (1) (...) Sąd Okręgowy uznał, z uwagi na konieczność zachowania formy pisemnej sprostowania, że dowód ze świadków na te okoliczności jest niedopuszczalny. Obowiązkiem powoda było złożenie wniosku o sprostowanie w formie pisemnej, zawierającego treść sprostowania i opatrzonego podpisem powoda. Powód tego obowiązku nie wykonał. Nadto Sąd Okręgowy oddalił wniosek powoda o zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. , do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt (...) , dotyczącego roszczenia powoda o ochronę dóbr osobistych, naruszonych publikacją prasową (...) skierowanego przeciwko A. G. (1) , K. N. oraz (...) sp. z o.o. w W. , gdyż w jego ocenie wynik postępowania w sprawie o ochronę dóbr osobistych nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W obu sprawach Sąd bada inne okoliczności i przesłanki, zaś ewentualne korzystne dla powoda rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt (...) pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, dotyczącej żądania sprostowania prasowego. Powód złożył apelację od powyższego wyroku, skierowaną przeciwko całości rozstrzygnięcia o oddaleniu powództwa, zarzucając: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 65 § 1 k.c. w zw. z art. 60 k.c. i art. 31a § 4, § 6, § 7 ustawy Prawo prasowe , polegające na ich niezastosowaniu w odniesieniu do oświadczeń woli powoda, zawartych w dokumencie złożonym w dniu 10 listopada 2014r. w siedzibie redakcji (...) i w konsekwencji błędnym uznaniu, że dokument ten nie stanowi żądania sprostowania materiału prasowego, choć dokument ten spełnia zasadnicze wymagania sprostowania, określone w art. 31a § 4 – 7 ustawy Prawo prasowe ; 2. naruszenie art. 31a § 1 – 4 ustawy Prawo prasowe w zw. z art. 95 § 1 k.c. , polegające na ich błędnej i zawężającej wykładni i w konsekwencji błędnym uznaniu, że powód nie mógł domagać się sprostowania przez pełnomocnika a pozwany był zwolniony z obowiązku podjęcia jakichkolwiek kroków w odniesieniu do tekstu przedłożonego przez powoda i że zachodziła podstawa do pozostawienia złożonego w dniu 10 listopada 2014 r. tekstu bez rozpoznania; 3. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 247 k.p.c. w zw. z art. 217 § 1 - § 3 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. , polegające na oddaleniu przez Sąd I instancji sformułowanych przez powoda wniosków o przesłuchanie w charakterze świadków R. K. , L. R. , M. G. , P. S. i K. S. w związku z uznaniem, iż wskazane źródła dowodowe skierowane są przeciwko osnowie dokumentu, podczas gdy miały one służyć potwierdzeniu faktu skutecznego doręczenia przez stronę powodową sprostowania prasowego w redakcji (...) , a także przyjęcia tego dokumentu bez zastrzeżeń w redakcji oraz braku ustosunkowania się pozwanego do treści sprostowania; 4. naruszenie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. polegające na braku uwzględnienia zgłoszonego przez stronę powodową wniosku w przedmiocie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt (...) , choć prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy o nakazanie sprostowania pozostaje w ścisłej relacji z rozstrzygnięciem postępowania w sprawie o naruszenie dóbr osobistych, związanych z zamieszczeniem publikacji prasowych; 5. naruszenie art. 299 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. , polegające na zaniechaniu przez Sąd I instancji dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z przesłuchania pozwanego w charakterze strony, w sytuacji gdy zaistniały podstawy do dopuszczenia i przeprowadzenia tego dowodu, gdy pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a przede wszystkim czy pozwany otrzymał tekst złożonego w siedzibie redakcji sprostowania, czy pozwany dokonał oceny tekstu sprostowania i dlaczego nie zamieścił sprostowania, ani nie odmówił takiego sprostowania, zgodnie z dyspozycją art. 33 Prawa prasowego ; 6. błąd w ustaleniach faktycznych, wyrażający się w uznaniu, iż sprostowanie skierowane zostało jedynie do A. G. (1) , podczas gdy szczegółowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, a przede wszystkim dokumentu zawierającego tekst sprostowania, prowadzi do konkluzji, że adresatem sprostowania była redakcja (...) , o którym to fakcie bezspornie świadczy umieszczenie nazwy oraz adresu redakcji w nagłówku dokumentu, a także złożenie dokumentu w siedzibie redakcji. Z treści dokumentu wynika, iż sprostowanie zostało skierowane do redakcji (...) z zamiarem opublikowania sprostowania w rozumieniu ustawy Prawo prasowe . Tekst sprostowania został sporządzony i przedłożony przez M. G. jako pełnomocnika komitetu wyborczego powoda, w wykonaniu upoważnienia powoda, która to okoliczność została zaznaczona w treści dokumentu, przez zamieszczenie zwrotu „z upoważnienia”. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku uwzględnienia w całości powództwa o nakazanie zamieszczenia sprostowania o treści określonej w pozwie i zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadto skarżący domagał się uzupełnienia postępowania dowodowego w postępowaniu apelacyjnym przez dopuszczenie dowodu z protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 29 października 2015r. przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie (...) w zakresie zeznań pozwanego A. G. (1) na okoliczność przyjęcia przez A. G. (1) złożonego w redakcji (...) sprostowania bez zastrzeżeń oraz przekazania sprostowania podmiotowi właściwemu do jego rozpoznania według regulacji Prawa prasowego . Skarżący domagał się także przesłuchania pozwanego w charakterze strony na okoliczność ustalenia, czy pozwanemu został doręczony tekst sprostowania strony powodowej, jakie pozwany podjął kroki po doręczeniu sprostowania i ustalenia przyczyn braku opublikowania przez pozwanego sprostowania oraz braku sporządzenia pisemnej odmowy sporządzenia sprostowania. Pozwany wniósł o oddalenie apelacji powoda i zasądzenie od niego na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie gdyż zgłoszone w niej zarzuty nie były zasadne. Skarżący w rozpoznawanej sprawie wywodził, że złożył w dniu 10 listopada 2014 r. w redakcji (...) , wniosek o opublikowanie sprostowania nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale prasowym (...) autorstwa A. G. (1) . Wniosek z dnia 14 listopada 2014r. sporządził w imieniu powoda i podpisał również w imieniu powoda jego pełnomocnik wyborczy M. G. . Według skarżącego wniosek ten spełniał wszystkie wymagania określone w art. 31a pkt 1-6 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe i pozwany, (...) , był obowiązany opublikować sprostowanie. Twierdzenia powoda o prawidłowym złożeniu przez niego wniosku o sprostowanie należy uznać za niezasadne. Wniosek o opublikowanie sprostowania musi spełniać określone wymagania formalne, aby można było go uznać za skutecznie wniesiony. Powinien on zawierać oznaczenie wnioskodawcy (imię i nazwisko lub nazwę) wraz z adresem korespondencyjnym (na który może zostać przesłane oświadczenie o odmowie opublikowania sprostowania), treść sprostowania oraz podpis wnioskodawcy. Adresatem wniosku o sprostowanie powinien być redaktor naczelny dziennika lub czasopisma, który będzie legitymowany biernie w procesie sądowym o opublikowanie sprostowania, jeżeli nie opublikuje wnioskowanego tekstu sprostowania. Sprostowanie, dotyczące faktów, a nie ocen bądź opinii, powinno być rzeczowe, zwięzłe i konkretne, gdyż zasadniczą jego funkcją jest umożliwienie osobie zainteresowanej przedstawienia własnej wersji zdarzeń. Sąd Okręgowy, wbrew zarzutom skarżącego nie naruszył wskazanych w apelacji przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, ani nie dopuścił się błędów przy ustaleniu stanu faktycznego sprawy, gdyż prawidłowo ocenił pismo z dnia 10 listopada 2014 r. (k. 50-50v), jako nie zawierające wniosku o opublikowanie sprostowania materiału prasowego. Pismo to nie zostało zaadresowane do pozwanego, (...) , lecz do autora artykułu A. G. (1) . Nie można zgodzić się ze skarżącym, że z tzw. nagłówka pisma, określonego: (...) miałoby wynikać, że adresatem pisma był pozwany. Najbardziej istotne było jednak to, że w treści wskazanego pisma w ogóle nie zawarto wniosku o opublikowanie sprostowania nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości, ani też nie podano tekstu sprostowania, lecz kilkakrotnie w treści pisma jego autor domagał się przeproszenia powoda przez autora publikacji i redakcję (...) za podanie treści niezgodnych z prawdą, wskazując, „że niezastosowanie się do niniejszego wezwania stanowić będzie podstawę bezzwłocznego skierowania do Sądu Powszechnego pozwu o naruszenie dóbr osobistych przez (...) , w tym autora w/w publikacji. Wnioskowana treść oraz forma przeprosin ma natomiast istotne znaczenie w tej sprawie, z uwagi, iż nie wszyscy (...) mają dostęp do internetu”. W piśmie zawarto także tekst przeprosin, a nie tekst sprostowania. Skoro pisma z dnia 10 listopada 2014r., zaadresowanego do A. G. (1) , nie można było zakwalifikować jako wniosku o opublikowanie sprostowania w rozumieniu art. 31a ustawy Prawo prasowe , gdyż faktycznie wniosku o sprostowanie w tym piśmie nie zawarto, to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy były okoliczności, czy i kiedy pozwany zapoznał się z treścią tego pisma i dowodzenie tych okoliczności dowodami z zeznań świadków i stron. W tym stanie rzeczy zarzucone w apelacji naruszenie art. 247 k.c. , art. 217 k.p.c. , art. 207 k.p.c. i art. 227 k.p.c. było niezasadne. Brak sformułowania wniosku o sprostowanie w ogóle, nie rodził po stronie pozwanego obowiązku odmowy opublikowania sprostowania w oparciu o art. 33 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo prasowe , ani tym bardziej opublikowania żądanego pozwem sprostowania. Dopiero bowiem w punkcie III pozwu powód sformułował żądanie sprostowania i podał treść sprostowania. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż pismo z dnia 10 listopada 2014r. nie zostało podpisane przez powoda, wbrew treści art. 31a pkt 4, ustawy Prawo prasowe . Wskazany przepis stanowi wprost o podpisie wnioskodawcy, a zatem wywód skarżącego o możliwości podpisania wniosku o sprostowanie przez pełnomocnika wnioskodawcy, uznać należy za nieusprawiedliwiony w świetle dyspozycji tego przepisu, a także z uwagi na brak wykazania umocowania M. G. do działania w imieniu powoda. Brak było podstaw do zastosowania w sprawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. , gdyż nie sposób twierdzić, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, w której prawidłowo ustalił Sąd I instancji, że powód w ogóle nie złożył wniosku o opublikowanie sprostowania, zależy od wyniku postępowania toczącego się w sprawie z powództwa powoda przeciwko pozwanemu, (...) sp. z o.o. w W. o ochronę dóbr osobistych. Trafnie wskazał Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że w obu sprawach badane są inne okoliczności i przesłanki; w sprawie niniejszej badane są przesłanki do zastosowania art. 31a, art. 33 i art. 39 ustawy Prawo prasowe , zaś w sprawie o ochronę dóbr osobistych przesłanki do zastosowania art. 23, 24 i 448 k.c. W postępowaniu o ochronę dóbr osobistych nie podlegała przesądzeniu żadna kwestia prejudycjalna, która miałaby wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Nie znajdując uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zarzutów i wniosków skarżącego należało apelację powoda oddalić, w oparciu o art. 385 k.p.c. i orzec o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI