VGC 1499/24

Sygn. akt VGC 1499/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy (...) po rozpoznaniu dnia 6 lutego 2025r., w T. na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w G. ( KRS (...) ) przeciwko M. O. ( NIP (...) ) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego M. O. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. w G. kwotę 15.000zł ( piętnaście tysięcy złotych ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27 lipca 2023r. do dnia zapłaty, 2. zasadza od pozwanego na rzecz powoda ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 15.000zł od dnia 27 lipca 2023r. do dnia 13 listopada 2024r., 3. oddala powództwo w pozostałej części, 4. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.558,50zł ( dwa tysiące pięćset pięćdziesiąt osiem złotych i pięćdziesiąt groszy ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt VGC 1499/24 UZASADNIENIE (...) sp. z o.o. w G. żądała od M. O. 30.000zł z maksymalnymi odsetkami. Sprzedała mu bowiem węgiel, za który nie zapłacił dochodzonej części ceny ( k. 4 – 5 ). Pozwany przyznał okoliczności przytoczone w pozwie, jednak wnosił o oddalenie powództwa w całości, ponieważ zapłacił dalsze 15.000zł a kupiony węgiel był wadliwy i w jednej trzeciej nie nadawał się do dalszej sprzedaży; ponadto powódka zawyżyła wysokość odsetek ( k. 40 ). Powódka potwierdziła zapłatę 15.000zł, jednak podtrzymała pozew w całości ( k. 65 – 67 ). Sąd ustalił co następuje: W lipcu 2023r. (...) sp. z o.o. sprzedała i dostarczyła M. O. węgiel za 33.450zł określając termin płatności na 27 lipca 2024r. Bezsporne ( faktura k., 12 ). M. O. zapłacił (...) sp. z o.o. 3.450zł dnia 30 stycznia 2024r. i 15.000zł 13 listopada 2024r. Bezsporne ( oświadczenie powoda, k. 66, dowód zapłaty k., 13 i 43 ). Sąd ustalił i zważył co następuje: 1. Stan faktyczny w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron. 2. Rozstrzygnięcie było oczywiste. Pozwany potwierdził bowiem okoliczności przytoczone przez powódkę, w tym kluczowe, że zawarł z nią umowę sprzedaży i otrzymał kupiony węgiel; pozwana potwierdziła natomiast fakt zapłaty 3.450 i 15.000zł. Sąd zasądził więc od pozwanego na podstawie art. 535 § 1 k.c. 15.000zł i oddalił powództwo w pozostałej części, ponieważ pozwany zapłacił powódce 18.450zł a powinien uiścić 33.450zł. 3. Na podstawie art. 481 § 1 k.c. Sąd zasądził o pozwanego ustawowe odsetki za opóź-nienie i oddalił dalej idące żądanie, ponieważ powódka nie wykazała, że umówiła się z pozwanym na odsetki maksymalne, których dochodziła. Ciężar dowodu zasadności roszczenia spoczywa na powodzie ( art. 6 k.c. ) a pozwany podnosił zarzut zawyżenia odsetek. 4. Obrona pozwanego w pozostałej części okazała się nieskuteczna. Odmawiając zapłaty podnosił, że węgiel była wadliwy. Ograniczył się jednak do oświadczenia nie dokonując żadnych czynności, które powinny być skutkiem stwierdzenia wad przedmiotu sprzedaży, w tym w szczególności nie złożył sprzedawcy oświadczenia o odstąpieniu od umo-wy, o obniżeniu ceny, ani o potrąceniu. Nawet więc, gdyby istotnie węgiel w części nie nadawał się do dalszej sprzedaży, nic to nie zmienia. Sąd nie może bowiem za pozwanego dokonywać czynności prawa materialnego ani też ich domniemywać. Jasne zaś było, że roszczenie powódki w zakresie 15.000zł istnieje i jest wymagalne. 5. Sąd orzekł o kosztach w myśl art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 99 i 98 § 1 1 k.p.c. mając na względzie, że powódka wygrała proces w połowie a celowe koszty dochodzenia roszczenia wyniosły 5.117zł i obejmowały 1.500zł opłaty od pozwu, 3.600zł wynagrodzenia pełnomocnika i 17zł podatku od pełnomocnictwa. Pozwany nie poniósł zaś żadnych wymiernych kosztów postępowania wobec czego powinien zwrócić powódce 2.558,05zł.