Orzeczenie · 2015-03-26

V.2 Ka 84/15

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2015-03-26
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzinnymŚredniaokręgowy
znęcanieprzemoc domowaprzemoc psychicznaprzemoc fizycznakodeks karnyapelacjasąd okręgowysąd rejonowy

Sąd Okręgowy w Gliwicach, V Wydział Karny, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 25 listopada 2014 r. (sygn. akt II K 752/12), którym J. K. (1) został skazany za znęcanie się psychiczne i fizyczne nad żoną E. K. oraz synem K. K. (2) w okresie od stycznia 2010 r. do sierpnia 2012 r. Oskarżony, będąc pod wpływem alkoholu, wszczynał awantury, wyzywał, groził, wyrzucał z mieszkania, szarpał, popychał i niszczył sprzęty domowe. Sąd Rejonowy orzekł karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat, zobowiązując oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę art. 207 § 1 kk (przyjęcie znamion przestępstwa, gdy działania były wzajemne i nieznaczne) oraz art. 404 § 2 kpk (nieprowadzenie rozprawy od początku mimo odroczenia trwającego 6 miesięcy). Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za bezzasadne. W odniesieniu do zarzutu obrazy prawa materialnego, sąd podkreślił, że zeznania pokrzywdzonych E. K. i K. K. (2), potwierdzone przez innych świadków, jednoznacznie wskazywały na przemoc psychiczną i fizyczną ze strony oskarżonego. Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, wskazując, że pojęcie „znęcanie się” zakłada przewagę sprawcy nad ofiarą i nie jest możliwe wzajemne znęcanie się w tym samym czasie. W kwestii zarzutu naruszenia przepisów postępowania, sąd stwierdził, że kilkumiesięczny upływ czasu między rozprawami nie zawsze wymaga prowadzenia postępowania od początku, a decydują o tym konkretne okoliczności sprawy, takie jak przyczyny odroczeń i zakres materiału dowodowego. Sąd uznał, że w tej sprawie nie doszło do rażącego naruszenia prawa procesowego. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, biorąc pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonego. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od oskarżonego koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym oraz obciążył go opłatą i wydatkami za II instancję.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion przestępstwa znęcania (art. 207 § 1 kk), zwłaszcza w kontekście przewagi sprawcy i wzajemności zachowań. Zasady prowadzenia rozprawy po jej odroczeniu (art. 404 § 2 kpk).

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne wytyczne interpretacyjne dotyczące znęcania.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa znęcania określonego w art. 207 § 1 kk, zwłaszcza w kontekście wzajemności zachowań stron i nieznacznej dolegliwości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa znęcania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zeznania pokrzywdzonych i świadków potwierdzają przemoc psychiczną i fizyczną ze strony oskarżonego. Podkreślono, że znęcanie się zakłada przewagę sprawcy nad ofiarą i nie jest możliwe wzajemne znęcanie się w tym samym czasie. Ocena cierpienia ofiary powinna być obiektywna.

Czy kilkumiesięczny okres odroczenia rozprawy (6 miesięcy) między skutecznymi terminami rozpraw stanowi naruszenie art. 404 § 2 kpk, obligujące do prowadzenia postępowania od początku?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kilkumiesięczny okres odroczenia nie zawsze wymaga prowadzenia rozprawy od początku, jeśli nie miało to istotnego wpływu na treść orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że o naruszeniu zasady z art. 404 § 2 kpk decydują nie tylko upływ czasu, ale także przyczyny odroczeń, postawa oskarżonego i zakres materiału dowodowego. W tej sprawie materiał dowodowy był niewielki, a obrońca nie wnosił o prowadzenie rozprawy od początku.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
oskarżycielka posiłkowa E. K.

Strony

NazwaTypRola
J. K. (1)osoba_fizycznaoskarżony
E. K.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa
K. K. (2)osoba_fizycznapokrzywdzony
J. K. (2)osoba_fizycznaświadek
A. K.osoba_fizycznaświadek
K. T.osoba_fizycznaświadek
M. K.osoba_fizycznaświadek
M. S.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (7)

Główne

kk art. 207 § § 1

Kodeks karny

Przestępstwo znęcania się charakteryzuje się istnieniem przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu. Nie jest możliwe wzajemne znęcanie się. Ocena cierpienia psychicznego ofiary powinna być obiektywna.

Pomocnicze

kk art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

kk art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

kk art. 72 § § 1 pkt 5

Kodeks karny

kpk art. 404 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada prowadzenia rozprawy od początku w przypadku jej odroczenia, stosowana wyjątkowo.

kk art. 53

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary.

kk art. 636 § § 1

Kodeks karny

Orzekanie o kosztach sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania pokrzywdzonych E. K. i K. K. (2) oraz świadków potwierdzają popełnienie przestępstwa znęcania. • Zachowanie oskarżonego charakteryzuje się przewagą nad ofiarami, co jest cechą znęcania. • Nie doszło do naruszenia art. 404 § 2 kpk, ponieważ przerwy w rozprawach nie miały istotnego wpływu na treść orzeczenia, a obrońca nie wnosił o prowadzenie postępowania od początku. • Kara orzeczona przez sąd I instancji nie jest rażąco surowa.

Odrzucone argumenty

Zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion art. 207 § 1 kk, gdyż działania stron miały charakter wzajemny, a dolegliwości nie były znaczne. • Naruszenie art. 404 § 2 kpk z uwagi na odroczenie rozprawy na okres 6 miesięcy bez prowadzenia jej od początku.

Godne uwagi sformułowania

Pojęcie "znęcanie się" na gruncie art. 207 kk zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu. • Nie jest zatem możliwe wzajemne znęcanie się nad sobą małżonków w tym samym czasie. • O uznaniu za "znęcanie się" zachowania sprawiającego cierpienie psychiczne ofiary powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonego. • Nie tylko kilkumiesięczny upływ czasu między skutecznymi rozprawami decyduje o tym aby rozprawę prowadzić od początku.

Skład orzekający

Janusz Chmiel

przewodniczący

Katarzyna Gozdawa-Grajewska

sędzia

Sławomir Klekocki

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa znęcania (art. 207 § 1 kk), zwłaszcza w kontekście przewagi sprawcy i wzajemności zachowań. Zasady prowadzenia rozprawy po jej odroczeniu (art. 404 § 2 kpk)."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne wytyczne interpretacyjne dotyczące znęcania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy przestępstwa znęcania, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na jego społeczny wymiar. Interpretacja znamion przestępstwa i kwestie proceduralne są istotne dla prawników.

Sąd Okręgowy potwierdza: znęcanie to nie 'wzajemne kłótnie', a przewaga sprawcy nad ofiarą.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst