V.2 Ka 687/15

Sąd Okręgowy2015-10-20
SAOSinnewykroczenia drogoweŚredniaokręgowy
prawo drogowewykroczeniepasy bezpieczeństwaocena dowodówniezawodność świadkówsąd odwoławczywątpliwości prawne

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego i uniewinnił kierowcę od zarzutu niezapięcia pasów bezpieczeństwa, uznając wątpliwości co do prawidłowości ustaleń faktycznych.

Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim skazał K.M. za wykroczenie niezapięcia pasów bezpieczeństwa podczas kierowania pojazdem ciężarowym. Obrońca wniósł apelację, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, wskazując na niepewność zeznań świadków policjantów i pominięcie dowodów korzystnych dla obwinionego. Sąd Okręgowy uwzględnił apelację, zmieniając wyrok i uniewinniając obwinionego z powodu wątpliwości interpretowanych na jego korzyść.

Wyrokiem z dnia 20 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uznał K. M. za winnego wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 38 ust. 1 Prawa o Ruchu Drogowym, polegającego na niezapięciu pasów bezpieczeństwa podczas kierowania pojazdem ciężarowym. Obrońca obwinionego złożył apelację, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów postępowania, w tym dowolną ocenę dowodów. Kwestionowano ustalenie braku zapiętych pasów na podstawie zeznań jednego świadka policjanta, podczas gdy inni świadkowie (w tym członkowie rodziny) zeznawali inaczej, a jeden z funkcjonariuszy przyznał, że widział kierowcę z boku z odległości 6 metrów i mógł się zasugerować brakiem zapięcia pasów, nie wykluczając pomyłki. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji apelacji, uznając, że ustalenie braku zapiętych pasów opierało się na niepewnych dowodach. Wskazano, że świadek K. A. widział kierowcę z odległości 20 metrów, a świadek S. K. z bliższej odległości nie był pewien. Zeznania świadka J. M. potwierdzające zapięcie pasów przez obwinionego nie mogły być odrzucane jedynie z powodu pokrewieństwa, zwłaszcza że jeden z policjantów nie wykluczył takiej wersji. Sąd odwoławczy uznał, że w sprawie zachodzą wątpliwości, które należy interpretować na korzyść obwinionego. W konsekwencji Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, uniewinnił K. M. od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia i zasądził na jego rzecz zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 600 złotych, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zeznania te są niewystarczające do ustalenia stanu faktycznego ponad wszelką wątpliwość, szczególnie gdy istnieją inne dowody i wątpliwości co do pewności obserwacji.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że obserwacja z dużej odległości przez dwie szyby, w ruchu, przez kierowcę samochodu osobowego, jest zbyt niepewna, aby stanowić podstawę do skazania za wykroczenie. Wskazano na możliwość pomyłki świadka i potrzebę interpretowania wątpliwości na korzyść obwinionego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i uniewinnienie

Strona wygrywająca

K. M.

Strony

NazwaTypRola
K. M.osoba_fizycznaobwiniony
K. A.osoba_fizycznaświadk_policjant
S. K.osoba_fizycznaświadk_policjant
J. M.osoba_fizycznaświadk_członek rodziny
M. M.osoba_fizycznaświadk_członek rodziny

Przepisy (5)

Główne

kw art. 97

Kodeks wykroczeń

u.p.r.d. art. 38 § 1

Ustawa Prawo o Ruchu Drogowym

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 8

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niepewność zeznań świadka policjanta co do zapięcia pasów bezpieczeństwa z uwagi na odległość obserwacji i warunki. Możliwość pomyłki świadka policjanta. Niewystarczające uzasadnienie odrzucenia zeznań świadków będących członkami rodziny. Niewłaściwa ocena dowodów przez sąd I instancji. Istnienie wątpliwości interpretowanych na korzyść obwinionego.

Godne uwagi sformułowania

widział kierowcę z boku z odległości 6 metrów i mógł się zasugerować, że skoro pas nie wychodził ze słupka to przyjął, że pas nie jest zapięty. nie wiedział, że w samochodzie ciężarowym pas nie wychodzi ze słupka a z fotela. nie wykluczył też , że obwiniony mógł być ubrany na ciemno. dostrzeżenie przez świadka K. A. jadącego samochodem osobowym z odległości 20 metrów przez dwie szyby w trakcie ruchu, że kierowca samochodu ciężarowego siedzącego wyżej niż obserwujący go funkcjonariusze ma nie zapięte pasy jest rzeczą niezmiernie trudną w sprawie zachodzą nie dające usunąć wątpliwości, które należy zawsze interpretować na korzyść obwinionego

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kryteria oceny dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe, zwłaszcza w kontekście zeznań świadków i ustalania stanu faktycznego na podstawie obserwacji z odległości."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki ustalania stanu faktycznego w sprawach o wykroczenia drogowe, gdzie dowody mogą być oparte na obserwacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest rzetelne badanie dowodów i jak wątpliwości mogą prowadzić do uniewinnienia, nawet w prostych wykroczeniach drogowych. Podkreśla znaczenie oceny wiarygodności świadków.

Czy policjant z 20 metrów może udowodnić brak pasów? Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V.2 Ka 687/15 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uznał K. M. ( M. ) za winnego tego, że w dniu 29 stycznia 2015 r. w W. na ul. (...) kierując pojazdem ciężarowym marki M. o nr rej. (...) wbrew obowiązkowi podczas jazdy nie korzystał z pasów bezpieczeństwa czym wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 38 ust. 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o Ruchu Drogowym i za to na mocy art. 97 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 100 złotych. Sąd obciążył obwinionego kosztami sądowymi w całości. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego zaskarżając wyrok w całości zarzucając : 1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że obwiniony K. M. dnia 29.01.2015r. podczas kierowania pojazdem marki M. nr rej. (...) nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa, 2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia , a tj. art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpw poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i poczynienie ustaleń faktycznych wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez: -bezpodstawne poczynienie ustaleń wskazanych w pkt 1, -poczynienie kluczowych ustaleń co do okoliczności popełnienia przypisanego obwinionemu czynu wyłącznie na podstawie zeznań jednego świadka – K. A. , wbrew odmiennym zeznaniom pozostałych świadków, -bezpodstawne odmówienie wiarygodności zeznaniom świadków J. M. i M. M. tylko z tej przyczyny, iż świadkowie ci są członkami rodziny obwinionego , -pomniejszenie wagi tej części zeznań świadka S. K. , która świadczy na korzyść obwinionego, -pominięcie dokumentacji fotograficznej złożonej do akt przez obwinionego. W oparciu o w/w zarzuty obrońca obwinionego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia i zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów obrony obwinionego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje : apelacja obrońcy obwinionego zasługuje na uwzględnienie. Słusznie apelujący podnosi zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że obwiniony K. M. w trakcie kierowania pojazdem marki M. nr rej. (...) w dniu 29 stycznia 2015 r. nie miał zapiętych pasów. Ustalając taki stan faktyczny sąd rejonowy bazował wyłącznie na zeznaniach świadka K. A. funkcjonariusza policji. Zdaniem sądu I instancji te zeznania świadka były szczere spójne, rzeczowe i logiczne i korelowały z pozostałym materiałem dowodowym w szczególności zeznaniami drugiego z funkcjonariuszy tj. świadkiem S. K. . Jednak jak słusznie wskazuje w swojej apelacji obrońca obwinionego świadek S. K. już na rozprawie przyznał, że widział kierowcę z boku z odległości 6 metrów i mógł się zasugerować, że skoro pas nie wychodził ze słupka to przyjął, że pas nie jest zapięty. Przyznał nawet, iż nie wiedział, że w samochodzie ciężarowym pas nie wychodzi ze słupka a z fotela. Nie wykluczył też , że obwiniony mógł być ubrany na ciemno. Te zeznania wskazują, że widząc obwinionego z odległości bliższej niż świadek K. A. ( widział obwinionego w odległości około 20 metrów) w/w świadek nie był pewien czy obwiniony nie miał zapiętych pasów. W tej sytuacji zeznania świadka J. M. będącego razem z obwinionym w kabinie kierowcy w chwili zatrzymania potwierdzające wersje obwinionego co do zapiętych pasów przez obwinionego w trakcie jazdy przez rondo oraz faktu, że syn był ubrany na ciemno nie można oceniać jedynie przez pryzmat osoby najbliższej, przyjmując, że te zeznania są niewiarygodne, skoro jeden z funkcjonariuszy policji nie wyklucza takiej wersji podanej przez tego świadka. Słusznie podnosi obrońca obwinionego, że dostrzeżenie przez świadka K. A. jadącego samochodem osobowym z odległości 20 metrów przez dwie szyby w trakcie ruchu, że kierowca samochodu ciężarowego siedzącego wyżej niż obserwujący go funkcjonariusze ma nie zapięte pasy jest rzeczą niezmiernie trudną, tym bardziej, ze świadek S. K. obserwując kierowcę samochodu ciężarowego z odległości bliższej tj. około 8 metrów nie wykluczył swojej pomyłki co do faktu czy kierowca tego pojazdu miał zapięte pasy czy też nie tym bardziej jeżeli pasy bezpieczeństwa wychodzą z fotela a nie z bocznego słupka. Mając zatem to na uwadze uznając, że w sprawie zachodzą nie dające usunąć wątpliwości, które należy zawsze interpretować na korzyść obwinionego sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił K. M. od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 97 kw. Konsekwencją uniewinnienia było zasądzenie na rzecz K. M. kwotę 600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego za obie instancje. Kosztami postępowania sąd obciążył Skarb Państwa na zasadzie art. 636 § 1 kpk .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI