VI Ka 473/14

Sygn. akt VI Ka 473/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.) Sędziowie SO Klara Łukaszewska SO Tomasz Skowron Protokolant Anna Potaczek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. sprawy J. A. i M. Ż. oskarżonego z art. 280 § 1 kk i inne z powodu apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 czerwca 2014 r. sygn. akt II K 380/14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonych J. A. i M. Ż. w ten sposób, że z podstawy skazania eliminuje przepisy art. 278 § 5 kk i art. 217 § 1 kk , II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. C. kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, IV. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VIKa 473/14 UZASADNIENIE J. A. i M. Ż. oskarżeni zostali o to, że w dniu 21 stycznia 2014 roku w J. woj. (...) , przy ul. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na osobie D. U. , w ten sposób, że po uprzednim zagrożeniu użyciem natychmiastowej przemocy, a następnie przewracając pokrzywdzonego i używając przemocy polegającej na uderzeniu pokrzywdzonego pięścią i kopaniu go po całym ciele, a także dociskaniu twarzy do podłoża, naruszając nietykalność cielesną wymienionego pokrzywdzonego spowodowali obrażenia w postaci stłuczenia głowy, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia kurtki skórzanej koloru czarnego wartości 200 złotych z zawartością telefonu komórkowego marki S. wartości 300 złotych, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bankomatowej (...) oraz książeczki wojskowej czym spowodowali straty w kwocie 805 złotych na szkodę D. K. , to jest o przestępstwo określone w art. 280 § 1 k.k. i art. 278 § 5 k.k. i art. 276 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt IIK 380/14: I. uznał oskarżonych J. A. i M. Ż. za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku z art. 280 § 1 k.k. i art. 278 § 5 k.k. i art. 276 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył im kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. Ż. kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; III. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym J. A. okres pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 stycznia 2014 r. do dnia 20 czerwca 2014 r. oraz M. Ż. od dnia 21 stycznia 2014 r. do dnia 5 czerwca 2014 r. oraz od dnia 7 czerwca 2014 r. do dnia 20 czerwca 2014 r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jako równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonych J. A. i M. Ż. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego D. K. kwot po 402,50 (czterysta dwa 50/100) złotych; V. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego M. Ż. w okresie próby pod dozór kuratora; VI. na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego M. Ż. do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu; VII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 6 k.k. zobowiązał oskarżonego M. Ż. do poddania się leczeniu odwykowemu; VIII. na podstawie art. 29 ust 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. C. kwotę 720 złotych plus 165,60 złotych VAT tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu; IX. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k zwolnił oskarżonych J. A. i M. Ż. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Apelacje od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego J. A. i prokurator. Obrońca oskarżonego J. A. na rozprawie w dniu 7 listopada 2014 r. cofnął złożoną apelację. Prokurator w złożonej apelacji zarzucił: - obrazę przepisów prawa materialnego – art. 278 § 5 kk i art. 217 § 1 kk – wskutek błędnego zakwalifikowania czynu oskarżonych: J. A. oraz M. Ż. stanowiącego występek z art. 280 § 1 kk , w kumulatywnym zbiegu z tymi przepisami, choć między przepisem art. 280 § 1 kk a przepisami art. 278 § 5 kk i art. 217 § 1 kk nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 kk , co winno skutkować zakwalifikowaniem występku oskarżonych jedynie z art. 280 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze przez wyeliminowanie w pkt I części dyspozytywnej wyroku przepisów art. 278 § 5 kk i art. 217 § 1 kk , jako podstawy kwalifikacji prawnej czynu przypisanego obu oskarżonym, - utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie w mocy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Trafnie prokurator wskazał w zarzucie apelacji, iż Sąd Rejonowy błędnie za aktem oskarżenia przyjął, iż zachowaniem swoim oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona art. 278 § 5 kk i art. 217 § 1 kk w zbiegu kumulatywnym z art. 280 § 1 kk i art. 276 kk , bowiem kwalifikowanie czynu przypisanego oskarżonemu z art. 280 § 1 kk na zasadzie konsumpcji eliminowało normy zawarte w art. 278 § 5 i art. 217 § 1 kk . Z tych wszystkich względów zaskarżony wyrok na podstawie art. 437 § 2 kpk zmieniono eliminując z kwalifikacji prawnej czynu art. 278 § 5 i art. 217 § 1 kk . W pozostałej części zaskarżony wyrok jako trafny na podstawie art. 437 § 1 kpk utrzymano w mocy. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądzono na rzecz obrońcy z urzędu koszty nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego J. A. . Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono obydwu oskarżonych, na zasadach słuszności, od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, albowiem nie mogą oni ponosić negatywnych konsekwencji błędu Sądu.